تشنه در سرچشمه/آب داریم اما تشنه‌ایم

چهارمحال و بختیاری استانی است که به لطف الهی همه منابع طبیعی را یکجا در خود جای داده است. آب فراوان، چشم‌انداز های زیبا، گیاهان دارویی، حیوانات نادر و...، با وجود همه این مواهب خدادادی اما...

چهارمحال و بختیاری با تاریخی کهن و مردمانی و غیور و اصیل اما هنوز صفت محروم را به دنبال نام خود یدک می‌کشد. چهارمحال و بختیاری با قرارگیری در مجاورت سه استان بزرگ و ثروتمند کشور، با برخورداری از مواهب خدادادی، با برخورداری از نیرویی جوان و آماده به کار، با دارا بودن زیرساخت‌های صنعت و کشاورزی، با برخوردری از طبیعت بکر و دست‌نخورده زاگرس اما هنوز محروم است و مردمان این دیار علی‌رغم عشق و علاقه‌شان به سرزمین آبا و اجدادی‌شان اما فقط برای یک لقمه نان راه سفر به دیگر نقاط کشور را در پیش می‌گیرند.

سال‌های سال است همه مسئولان از نماینده مجلس گرفته تا استاندار و وزیر و رئیس جمهور، وعده بهتر شدن اوضاع، رفع محرومیت‌ها و حل مشکلات این استان را می‌دهند اما وقت عمل که می‌آید نه‌تنها مشکلی از استان حل نمی‌شود که با هر اقدام مشکلی بر انبوه مشکلات چهارمحال و بختیاری افزوده می‌شود.

در این مقال قصد اضافه‌گویی نداریم و تلاش بر آن است که کوتاه و مفید آنچه شایسته استان چهارمحال و بختیاری است را بیان کنیم شاید گوشی شنوا باشد که به این مطلب توجه کند و امیدواریم اقدامی هم در پی انجام گیرد.

آنچه استان چهارمحال و بختیاری را در برابر همه نامهربانی‌ها کماکان استوار و پابرجا و کور سوی امید را در دل مردم این خطه از کشور روشن نگه داشته است فقط و فقط نعمت‌های الهی موجود در این سرزمین است. نعمت‌هایی همچون آب و مناظر زیبا و آرامش موجود در دشت و دمن و کوهساران است که باعث شده است مردم همه سختی‌ها و مشکلات ناشی از نبود امکانات، بی‌توجهی مسئولان و زیاده‌خواهی همسایگان را تحمل کنند و قانع و بی‌توقع ادامه حیات دهند که آن هم...

سال‌های سال است چهارمحال و بختیاری به واسطه نعمت‌هایی که خداوند به مردم استان عنایت کرده به محلی برای رفع نیازهای دیگر استان‌ها بدل شده است.

از خاک نسوز دو پلان گرفته تا آب کوهرنگ و نیروی انسانی ارزان قیمت این استان همه و همه در اختیار توسعه دیگر مناطق کشور قرار گرفته اما هیچ کس به فکر رفع نیازهای این استان مظلوم و مردم رنج کشیده‌اش نیست.

چهارمحال و بختیاری و مردمان فهیم و صبورش علی‌رغم آنکه در طی سال‌ها طعم تلخ محرومیت را چشیده‌اند و در این سال‌ها هیچکس برای رفع این محرومیت اقدامی به جا و ماندگار انجام نداده است اما با مناعت طبع و نظر بلند بازهم پذیرای دیگر هموطنان در استان هستند و نه در حدتوان که بالاتر از توان هم برای رضایت آنان تلاش می‌کنند و آنقدر بلندنظر و گشاده‌دست هستند که برای همسایه و میهمان خود حتی از جان هم مایه بگذارند.

استان چهارمحال و بختیاری و مردمان نجیب و مهربان و قانعش طی سال‌ها ثابت کرده‌اند که در راه رشد و اعتلای ایران اسلامی حاضرند همه چیزشان را وسط بیاورند و هیچ چشم‌داشتی هم نداشته باشند اما با وجود همه این همراهی‌ها و همدلی‌ها طرح موضوعی باعث شده است آرامش خاطر و دلبستگی‌های مردم و تاریخ دور و دراز چهارمحال و بختیاری در معرض خطر قرار گیرد.

"انتقال آب" این روزها آرامش چهارمحال و بختیاری را بر هم زده است.

مردمان چهارمحال و بختیاری از دیرباز دستی گشاده داشته‌اند و در حمایت از دیگران از هیچ کمکی اغماض نکرده‌اند اما این روزها سخن از اجرای طرح‌هاییست که وجود چهارمحال و بختیاری را در معرض خطر قرار داده است.

انتقال آب از کوهرنگ به اصفهان طی چندین مرحله که در سال‌های اخیر شاهد اثرات مخرب زیست‌محیطی اجرای آنها هستیم دلیل کافی برای مخالفت با طرح‌های انتقال آب است که برخی ساز آن را کوک کرده‌اند و این روزها بر طبلش می‌کوبند.

اگرچه آنروزها آب سرزمین‌مان را بی آنکه به فکر آثار پس از آن باشند به شهرها و روستاهای خودشان آنهم نه برای خوردن که برای امور صنعتی و کشاورزی بردند اما امروز نمی‌توان چشم بر همه چیز بست و شاهد نابودی سرزمین‌مان بود.

انتقال آب از بهشت‌آباد به سه استان مرکزی کشور یکی از طرح‌های بزرگ است که اگر با اصول مهندسی و کارشناسی و بدون زیاده‌خواهی و کوتاه شدن دست مافیا و عناصر قدرت و سیاست اجرا شود تحولی شگرف در شهرهای این سه استان کویری ایجاد می‌نماید و این اتفاق باعث سرافرازی همه می‌گردد اما اگر قرار باشد شهرهایی که در حال حاضر خشک و کویری‌اند با آب منتقل شده از استان چهارمحال و بختیاری سبز و خرم شوند و شهرها و روستاهای استان بدل به برهوت شوند بی‌شک این اقدام کاری ناپسند و ناشایست و غیرقانونی و خلاف اصول انسانی است.

اگر قرار است در بهشت‌آباد سد احداث شود و آب پشت سد را بالاتر از مقدار مورد تایید کارشناسان و آن هم با تونل در عمق ۳۰۰ متری زمین ببرید پس از همین حالا باید مهیای مرگ چهارمحال و بختیاری شد.

انتقال بیش از میزان استاندارد و آنهم با ابزاری که قرار است آب سفره‌های زیرزمینی استان‌مان را زهکشی کند و به کویر مرکزی ایران ببرد یعنی مرگ رودخانه‌ها، مرگ چشمه‌ها و مرگ چهارمحال و بختیاری.

خوب است آنان که در حال دامن زدن به موضوع انتقال آب به مرکز کشور هستند بدانند این روزها حال استان چهارمحال و بختیاری اصلا خوب نیست. استان چهارمحال و بختیاری ۹ سال تمام است که با خشکسالی دست و پنجه نرم می‌کند. بارش‌های کم و برداشت زیاد باعث افت شدید سفره‌های زیرزمینی شده است، آب موجود کفاف کشاورزی استان را نمی‌دهد و در طی این سال‌ها بسیاری از اراضی کشاورزی به واسطه بی‌آبی بایر مانده‌اند، اغلب چشمه‌های معروف خشکیده‌اند و بسیاری از روستاها را با تانکر آب رسانی می کنند، آب موجود در سفر های زیر زمینی بسیاری از دشت‌های استان چهارمحال و بختیاری دیگر جواب‌گوی چاه‌های آب نیست و آن دشت‌ها ممنوعه شده‌اند.

این روزها از سرزمین ما بوی کباب بلند است غافل از آنکه... .

چهارمحال و بختیاری سال‌ها پیش تامین‌کننده آب دو رود مهم کارون و زاینده‌رود بود و این روزها حتی برای مردمان خودش هم آبی برای زندگی ندارد. مردمان چهارمحال و بختیاری در کنار همه مطلومیت و محرومیت‌شان باید عنوانی جدید را هم به کوله‌بار خود اضافه کنند و آن تشنگی در کنار چشمه است. سال‌های سال است دیگر چشمه‌های پرآب چهارمحال و بختیاری رمقی ندارند و بخل آسمان آنان را هم بخیل کرده است.


مهدی بهزادی تشنیزی

 

انتهای پیام/