تهدید اقتصاد مقاومتی روستایی در تقابل سبک زندگی روستایی و شهری
تغییر سبک زندگی روستاییان در پی ورود سبک زندگی شهری به روستاها تغییرات زیاد اما ناشایستی را در روستاها ایجاد کرده است.[
گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کیار بیدار:گسترش فرهنگ شهرنشینی و تغییر سبک زندگی روستایی اهالی شهرستان کیار به شهری، این روزها نه تنها دستآوردی برای ساکنان این شهرستان نداشته است که محیط زیست و محل زندگی مردم را هم در معرض آسیب قرار داده است.
سالهای نهچندان دور اغلب خانهها و اماکن روستایی هم محل زندگی مردم و اهالی بود و هم مکانی برای نگهداری دام و طیور، این نوع سبک زندگی جدای از اینکه باعث اشتغال روستائیان در خود روستاها میشد و از مصرفگرایی روستائیان جلوگیری میکرد که باعث میشد زباله کمتری در روستاها تولید و محیط زیست از این نظر کمتر در معرض آسیب قرار بگیرد.
باتغییرات ایجاد شده در فرهنگ و روش زندگی روستائیان اما این روزها نه تنها روستاها گوی سبقت در مصرف را از شهرها ربودهاند که به یکی از کانونهای تولید زباله خانگی نیز بدل شدهاند.
در گذشته نگهداری از دام و طیور در روستاها باعث میشد پسماند غذاها نظیر برنج و نان و... به مصرف حیواناتی چون گاو، گوسفند، مرغ و... برسد اما در سالیان اخیر نهتنها دیگر از حیوانات اهلی در خانههای روستایی خبری نیست که امکان نگهداری از آنها نیز در این خانههای وجود ندارد.
روند تغییر سبک زندگی روستائیان باعث شد اقتصاد پویایی که پیش از این در روستاها وجود داشت از بین برود و روستائیانی که روزگاری خود تولیدکننده بودند اینک به یکی از بزرگترین مصرفکنندهها تبدیل شوند.
در گذشته اغلب روستانشینان به شغل شریف کشاورزی و دامداری اشتغال داشتند و با روشی جالب چرخ اقتصاد روستایی به گردش در میآمد حال آنکه این روش بدون کمترین هزینه، برای دولت بود.
در روستاها محصولات کشاورزی با استفاده از آب رودخانهها، چشمهها و احیانا چاهها و قناتها کاشته میشد. نیروی کار در روستاها در امر کاشت، داشت و برداشت این محصولات به کار مشغول میشد و پس از فصل برداشت آنچه مورد نیاز کشاورزان و حیوانات اهلیشان بود به داخل روستاها منتقل میشد و مازاد آن به فروش میرسید.
باتوجه به آنکه حیوانات اهلی در روستاها توسط مردم نگهداری میشدند لذا اغلب نیاز این احشام اعم از علوفه، کاه، سبوس و... از طریق کشاورزی روستایی بدست میآمد و از این نظر اغلب روستائیان خودکفا بودند.
محصولات تولیدی روستاها که شامل گندم، جو، برنج، لوبیا، عدس و... بود نیز بسیاری از نیازهای غذایی اهالی روستاها را فراهم مینمود و در واقع در روستاها اقتصاد مقاومتی بدون کمترین وابستگی و تهدید غذایی به اجرا در میآمد.
زنان روستایی نیز در کنار مردان پرتلاش روستایی علاوهبر کارهای خانه، نگهداری از فرزندان، رسیدگی به حیوانات اهلی اما بازهم در تلاش و حرکت بودند و در امر تولید نقش داشتند.
قالیبافی، گلیمبافی، جاجیمبافی، تولید مواد لبنی چون ماست و دوغ و کره و کشک و خامه و... ازجمله فعالیتهای زنان خانهدار روستاها بود که نقش مهمی در پویایی اقتصاد روستائیان ایفا میکرد.
با ترویج اقتصاد پولی و مقایسه ثروت مردم براساس پول اقتصاد روستاها به خطر افتاد و نسل جوان روستا به جهت بدست آوردن پول آنچه در روستا داشت و سرمایه او بود را رها کرده و آواره شهرها شدند.
بیتوجهی به کشاورزی و دامداری روستائیان و اجرای طرحهای اقتصادی مدنظر دولتها باعث شد روستائیان دلگرمی خود به زندگی در روستا را از دست بدهند و برای رسیدن به زندگی پر زرق و برق شهر راهی شهرها شوند و آنها هم که ماندند دیگر اعتقادی به زندگی روستایی به سبک و سیاق قدیمی نداشتند.
این روزها علیرغم پیشرفتهای بسیار روستاها و برخورداری از امکانات مختلف زندگی و... اما شاهد هستیم که دیگر خبری از زندگی روستایی در روستاها نیست.
دیگر در روستاها خبری از آن شور و نشاط و امید نیست. روستاها نیز همچون شهرها خوابگاهی برای ساکنان خود شدهاند بهطوری که روستاییان با روی آوردن به کارهای خدماتی و مشاغلی غیر از آنچه که در روستاها رونق دارد صبح هنگام از خانه بیرون میروند و شبانگاه به خانهشان باز میگردند و این برنامه هر روزشان است.
اینروزها روستاها برای آن روستا ماندهاند چون جمعیتشان کم است و وسعتشان از شهر کمتر اما دیگر نه خبری از زندگی زیبایی روستایی است و نه آثاری از آن اقتصاد دورنی روستاها.
روستاها و روستائیان در تهاجم فرهنگ و شهر و مصرفگرایی کم آوردند، روستاها شهرهای کمجمعیتی شدهاند که زندگی مصرفی در آنها سبک غالب زندگی شده است.
تهاجم سبک زندگی شهری به روستاها بر همه چیز روستاها اثر گداشته است، از نوع پوشش مردمان روستایی گرفته تا نحوه گویش و نوع غذا و آداب و معاشرت و... .
شاید این یادداشت باعث شود کسانی از مخاطبان محترم فکر کنند که نویسنده مخالف ورود امکانات مختلف به روستاهاست و شاید در ذهن برخی از عزیزان این مساله ایجاد شود که مگر ورود امکانات بروز و پشیرفته به روستاها بد است؟
در پاسخ به این عزیزان باید عرض کنیم که نهتنها ما مخالف تجهیز روستاها و اهالی فهیم روستاها به علم روز و امکانت پیشرفته نیستیم که ضمن حمایت از تکنولوژی و اظهار تمایل به امکانات روز دنیا فقط و فقط از تغییر نگرش روستائیان به زندگی، ورود دغدغههای زندگی شهری به زندگی روستایی و تغییر سبک زندگی روستایی به زندگی شهری اظهار نگرانی میکنیم.
مهدی بهزادی تشنیزی
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه