شهرستان دیواندره و پتانسیل های اقتصاد مقاومتی
شهرستان دیواندره با برخورداری از منابع غنی شرایط جغرافیایی مناسب و مستعدی رابرای توسعه اقتصادی در بخش های کشاورزی، دامپروری،صنعت و خدمات دارا می باشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سارال خبر،شهرستان دیواندره با مساحتی معادل 3736 کیلومتر مربع در حدود 12.82 درصد از وسعت استان کردستان را شامل می شود .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سارال خبر,شهرستان دیواندره با برخورداری از منابع غنی شرایط جغرافیایی مناسب و مستعدی رابرای توسعه اقتصادی در بخش های کشاورزی، دامپروری،صنعت و خدمات دارا می باشد اما متاسفانه مورد بی لطفی قرار گرفته و بیشتر منابع آن بکر باقی مانده یا به صورت خام فروشی از شهرستان خارج گردیده است و با وجود این منابع غنی بیکاری و فقر در منطقه جولان می دهد.
,سه محصول و کالای مهم در این منطقه، علاوه بر کالای استراتژیک گندم که تابع سیاستهای کلان اقتصادی است، شیر، معادن زیرزمینی و دام و طیور می باشد که طبق برآوردها میزان تولید شیر 29000 تن، گوشت قرمز 5000 تن و پنیر 3750 تن در سال بوده که در این زمینه بیش از 10000 خانوار درشهرستان از این طریق امرار معاش می نمایند و علاوه بر آن وجود کانی های فلزی و غیرفلزی مثل سنگ آهک، آهن، پلی متان، گچ و انواع سنگهای تزئینی بر ظرفیتها و پتانسیلهای توسعه ای این شهرستان افزوده است که متاسفانه فعلا در مرحله بالقوه جولان می دهد.
,ذکر واقعیتهای موجود در شهرستان به واسطه توسعه نیافتگی و فقدان رونق اقتصادی با وجود این همه ظرفیتها و قابلیتها که پیشتر به آن اشاره گردید قطعا تکدر خاطر مردم و ساکنین منطقه و حتی مسئولین را به بار خواهد آورد.
,نه سرمایه گذاری دولتی و نه بخش خصوصی در دیواندره دیده نمی شود کشاورزی و دامپروری به همان شیوه سنتی رایج است و به دلیل بازدهی کم آن مردم از روستاها کوچ کرده و به سوی شهرهای دیگر مهاجرت می نمایند.
,خشکسالی و عدم استفاده درست از منابع آبی و زمین های کشاورزی حاصلخیز و مراتع و معادن موجود جز بی تفاوتی و بیکاری چیزی برای مردمان این دیار به ارمغان نیاورده است.
,زمانی ترویج نبود امنیت، میزان سرمایه گذاری در استان کردستان و به تبع آن شهرستان دیواندره رو به کاهش گذاشت و تاکنون نیز سرمایه گذاری چشمگیری در منطقه انجام نشده است.
,جدا از این موارد ذکر شده موقعیت مناسب جغرافیایی ناشی از استقرار بر محور شمال غربی - جنوب غربی کشور و در مسیر مبادلات جاده ای قرار گرفتن وجود نیروی انسانی جوان و کارآمد،طبیعت بکر چل چمه،سد سیازاخ،رودخانه پر آب قزل اوزان و یول کشتی،آب و هوای معتدل و نسبتا خنک تابستان همه و همه از پتانسیل های اقتصادی و توریستی دیواندره محسوب می شود که مهمترین ظرفیت های توسعه شهرستان به شمار می آیند.
,کمبود امکانات و تاسیسات اقامتی و گردشگری، پایین بودن سطح مهارت و سواد بیکاران و کمبود، ضعف شبکه ارتباط جاده ای ،بیکاری شدید و مهاجر فرستی، بالا بودن بار تکفل و پایین بودن درآمد سرانه، بی بهره ماندن از سرمایه گذاری های کلان دولتی و خصوصی،عدم بهره برداری مناسب از ظرفیت های انسانی ، امکانات و مواهب طبیعی از موانع توسعه شهرستان به شمار می آید.
,شیر دامپروران منطقه «چل چمه» و «هوه تو» توسط کارخانه دارهای تبریزی و ارومیه ای جمع آوری شده و پس از فرآوری در آنجا به نام لیقوان بسته بندی و وارد بازار مصرف می شود.
,گندم و نخود نیز به سرنوشت مشابهی دچار می شودو گندم ها پس از ذخیره در سیلوها برای مصرف به استان های همجوار حمل می گردد و نخود لپه ای هم که به وفور در دشت مرتفع و هموار «هوه تو» به صورت دیم تولید می شود به آذرشهر منتقل و به نام لپه آذر شهر صادر می گردد.
,کشاورزی در شهرستان با وجود منابع آب فراوان به صورت دیم کشت می شود و آنچنان که شاهد هستیم کشاورزانی که در مسیر رودخانه قزل اوزن قرار دارند از تیرماه به بعد با وجود سد بزرگ سیازاخ با سختگیری های اداره منابع آب و دستگاه های مربوطه حق برداشت از آب را نداشته و کشاورزان مجبور به برداشت غیر مجازآب رودخانه به صورت شبانه بوده و در صورت مشاهده با جریمه روبرو می شوند.
,یک ضرب المثل معروف در زبان کُردی مشهور است که می گوید«مال له ساحیو مال حه رامه» یعنی صاحبخانه را از داشتن دارایی خود منع می کنند کشاورزان ما هم مصداق این ضرب المثل هستند و بهانه مدیران برای این ممانعت این است که تامین آب شرب شهر به مخاطره می افتد که با وجود سد سیازاخ این بهانه با هیچ عقل و منطقی سازگار نیست.
,مردم روستاهای دیواندره پس از برداشت گندم آواره شهرهای بزرگ شده و دنبال کار می گردند و یا به شهر دیواندره آمده و دست فروش می شوند.
,اغلب روستاییان ما به فرهنگ شهری روی آورده و کار به جایی رسیده است که روستاییان از شهر ماست و پنیر و مرغ و نان تهیه کرده و به خانه می برند یعنی زمانی خود آنها تولید کننده بودند و امروز مصرف کننده ای بیش نیستند.
,وجود معادن غنی سنگ آهک ، سنگ آهن و سنگ های تزئینی می تواند دیواندره را به یک قطب صنایع فلزی و غیر فلزی تبدیل کند اما آنچه به چشم می خورد خام فروشی این معادن است.
,چرا با وجود این همه امکانات و مواهب خدادادی توسعه اقتصادی و اجتماعی شهرستان در هاله ای از ابهامات است و در یک کلام آب در کوزه باشد و ما تشنه لبان بگردیم؟خود همه چیز داریم و چشم به دست دیگرانیم.
,در حالی که پتانسیل های خدادادی منطقه این گونه مورد بی توجهی قرار می گیرند دولتمردان شعار صنایعی را سر می دهند که در مقایسه با بخش های توریستی ، معدنی و کشاورزی قابل رقابت نیست.
,توسعه چیزی نیست که به صورت یک روزه اتفاق بیفتد توسعه لازم است که فرآیند خاص خود را طی کند ، باید بستر ها و شرایط لازم را برایش فراهم کنند که یکی از این بستر ها تشویق قرار دادن امکانات لازم برای افزایش انگیزه سرمایه گذاران است.
,سرمایه گذاری بیشتر دولت در زمینه های کشاورزی ، صنعتی، خدماتی ،فرهنگی و ایجاد زمینه های لازم برای جلب مشارکت مردمی و بخش خصوصی،فراهم نمودن بستر های لازم جهت استفاده از قابلیت های گردشگری، بستر سازی مناسب جهت جذب سرمایه از راهکارهای اساسی در توسعه شهرستان می باشد که در سالی که به نام اقتصاد مقاومتی و اقدام و عمل مزین شده است همت مسئولان استانی و شهرستانی را در این زمینه می طلبد چرا که اقتصاد مقاومتی تأکید بر تولید داخلی با استفاده از داشته های خود و تلاش برای خوداتکایی می باشد.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه