چگونه دانشگاه ها و خیریه ها موجب افزایش هزینه بیکاری می شوند؟
فرزندان خانواده، باید از سنین پیش از دبستان در خانه و از مقطع دبیرستان در خارج از خانه به کار مشغول باشند؛ زیرا بهار آن کارها در دوره دانشجویی می باشد. برای جوانان فارغ التحصیل امروزی که اغلب از آمادگی به کار و تجربه بی بهره اند، بهترین پیشنهاد کارگری از نوع ساده آن می باشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای اصفهان، در مقاله قبلی (اینجا) در مورد مجلس، مراجع قضایی و دولت به تفصیل مطالب ارائه گردید و در ادامه به گروه های دیگر می پردازیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای اصفهان, اینجا,۱- خیریه های دولتی و مردمی
, ۱- خیریه های دولتی و مردمی,دیگر مراکز پرهزینه برای مردم خیریه های دولتی مثل کمیته امداد و بهزیستی است؛ این مراکز بطور دائم و بدون منت و بدون اینکه از مددجویان کاری را بخواهند به ایشان خدمات می دهند و این خدمات به معنی جایزه دادن به بیکاری می باشد و این پرداخت ها از طرف دولت، جزء هزینه های ملت می باشد (البته نیازمندانی که توانایی هیچ گونه فعالیتی را ندارند شامل این مطلب نمی شوند.)
,هزینه دیگری که از بین می رود، هزینه ازدواج بیکاران می باشد که یک مرکز دولتی می پردازد و ایشان پس از ازدواج با بیکاری روبرو هستند و به واسطه بیکاری در بسیاری موارد طلاق صورت می گیرد و هزینه های اولیه همه از بین می رود. دیگر اینکه پول هایی به عنوان سرمایه از بیت المال به مددجو می دهند که برای خودش شغلی را دست و پا نماید، مددجو پول را گرفته و صرف کار دیگری می نماید که در نظم اقتصادی اخلال بوجود می آید و یا مشغول بکار خاصی می شود که در اغلب موارد به دلیل سختی کار و نداشتن تجربه در کار انتخاب شده، با شکست روبرو می شود. در این روش یک مددجوی بیکار، به یک مدد جوی بیکار بدهکار تبدیل شده است!
,افراد باتجربه در این بازار با مشکلات فعلی به راحتی نمی توانند کار خود را اداره نمایند چه رسد به مدد جویی که در شرایط خاص خودش رشد یافته است. چگونه انتظار می رود با این حداقل سرمایه تعیین شده تبدیل به کارفرمایی موفق شود؟ برای زندانیان نیز که هنگام آزادی، به عنوان سرمایه مبلغی را با شرایط خاص تحویل می گیرند، با این حداقل سرمایه تعیین شده، نتیجه ای به غیر از مثال قبلی وجود ندارد؛ درحالی که اگر شرایط کار فراهم باشد نیازی نیست پول های مردم در این مسیرها که بسیاری هم به سرانجام نمی رسد هزینه شود.
,
, در خیریه های مردمی نیز پول افراد خیّر را (که با تلاش فراوان بدست آورده شده) در مواردی مجبور به خرج کردن هستند که اکثرا به هدف نمی رسد؛ زیرا زمینه کارکردن و شرایط قانونی آن موجود نیست و باید پول ها بطور صدقه و خیرات به عنوان گوشت و مرغ و لباس و جهیزیه صرف شود. اگر این پول ها صرف اشتغال می شد سود آن به جامعه بر می گشت. اما با وجود قوانین جاری این کار هم امکان پذیر نیست و سود این پول ها به جامعه و مردم بر نمی گردد و باز هم همه مردم از این بیکاری ضرر می بیند.
,۲- مراجع اجتماعی و فرهنگی
, ۲- مراجع اجتماعی و فرهنگی,از مواردی که دولت موظف شده است در آن هزینه کند، ایجاد مراکز فرهنگی توسط شهرداریها و سازمانهای دیگر می باشد. اگر کار نباشد این فعالیتها کم اثر خواهد بود و به جبران کم اثری آن باید نگهبانی و حراست را در محیط شهرها و روستاها بوجود آورد که آن هم هزینه های خود را دارد. مثال آن قهوه خانه ها و قلیان خانه هایی است که مثل قارچ در حال رویش بوده که بزرگتر شدن جمعیت استفاده کننده از مواد مخدر را به همراه دارد. اینجاست که هزینه ها با سرعت بسیار زیاد افزایش می یابد و همه این هزینه ها را باید مردم بپردازند. هزینه ایجاد مراکز ترک اعتیاد، هزینه های آموزش ترک، هزینه های ناتوانی افراد معتاد، هزینه های مختل شدن نظم عمومی و هزینه حاشیه نشینی شهرها که این چرخه خراب را کامل می نماید. در این جا حلقه ای معیوب کامل می شود و همه این هزینه را مردم می پردازند.
,باید بدانیم که هزینه های اعتیاد بسیار زیاد می باشد. اگر بدانیم که ترک اعتیاد امکان پذیر نیست، شاید به عمق فاجعه بیشتر واقف شویم (کارشناسان اظهار می دارند فقط ۳ درصد از معتادین موفق به ترک کامل می شوند). پس می توان گفت که ترک اعتیاد امکان پذیر نمی باشد. حال اگرهزینه های اعتیاد را در نظر بگیریم و یک جانبه گرایی را کنار بگذاریم می توانیم با رونق اشتغال بسیاری از این هزینه ها را که مردم و خانواده ها می پردازند را کاهش دهیم.
,۳- مراکز آموزشی
, ۳- مراکز آموزشی, ۳- مراکز آموزشی,مراکز آموزشی مثل دانشگاه ها و آموزش و پرورش جزء پرهزینه ترین سازمانهای دولتی هستند که اگر پول در این مراکز درست خرج شود و سیاست گذاری صحیح باشد، هزینه ها تا چند برابر برگشت می شود و اگر غیر از این باشد پول ها از بین رفته است. اگر در ثبت نام این مراکز، ترتیبی اتخاذ شود که علاقه شخص کنترل شود، می توان گفت دانشجوی این رشته با علاقه تحصیل را ادامه می دهد و بعد از فارغ التحصیلی کار هم دارد. یکی از راه های آن در نظر گرفتن کارهایی است که قبل از ثبت نام در مورد آن رشته خاص انجام داده است و فقط نمرات او مدنظر قرار نگیرد. این روش را می توان حداقل در دانشگاه های دولتی که هزینه بالاتری برای مردم دارند، اعمال و اجباری نمود.
,فرهنگ اینکه دانشجویی شغل نیست را دانشگاه ها نهادینه نمایند. اگر چنین نشود هزینه و ضرر آن را در زمان بیکار ماندن و خسارت های بیکاری دانشجویان در زمان تحصیل را، مردم کشور می پردازند.
,یک دانشجو باید حداقل ۳۰ درصد از وقت خود را در مراکز واقعی کار بگذراند تا پس از فارغ التحصیلی شاهد دانشجویان توانا برای کار در مراکز تولید، خدماتی و بازرگانی باشیم.
,دانش آموزان رشته ریاضی افرادی هستند که باید در آینده مدیر و سرپرست مراکز کاری باشند. لازم است این افراد در هنرستانها مشغول به کار شوند و آموزش عملی ببینند؛ زیرا مهندسی که فقط تئوری بداند پس از فارغ التحصیلی باید کارگر ساده تولید شود تا پس از کارکردن و کسب تجربه بتوانند به عنوان مهندس ماهر اثربخش باشند. اکنون بهترین پیشنهاد برای مهندسین بیکار همین است؛ زیرا در زمان تحصیل از این آموزش غفلت شده است.
, اکنون بهترین پیشنهاد برای مهندسین بیکار همین است؛ زیرا در زمان تحصیل از این آموزش غفلت شده است.,به یاد دارم زمانی که در مقطع تحصیلی سوم راهنمائی، هنرستان هنرهای زیبا درس می خواندم، همه مدارس شش ساعت در روز کلاس داشتند و ما بطور استثناء هفت ساعت کلاس داشتیم و این یک ساعت اضافی در روز به اضافه دو ساعت کلاس نقاشی جمعاً هشت ساعت کلاس فوق العاده داشتیم و در هفته دو بار از صبح تا ظهر به مدت چهار ساعت به کلاس نقاشی و یا فنی می رفتیم. با این مقدار زیاد کلاس، آموزشهای زیادی را در طول سال تحصیلی یاد می گرفتیم. من در رشته سیاه قلم نقاشی می کردم و همیشه در طراحی هایم برای ساخت و طراحی ماشین آلات، خود را مدیون کسانی می دانم که این سیستم آموزشی را در آن روز برای من و دیگر دوستانم ترتیب داده بودند. این نتیجه کار عملی طولانی در مدرسه می باشد.
,می توان از دانشگاه های کشور بخصوص رشته های غیرپزشکی به عنوان مثالی دیگر یاد کرد که خروجی های آنها، ورودی های صنعت نیستند و پول آن را ملت می پردازد؛ این افراد پس از تحمیل هزینه های گزاف بر ملت بخصوص در دانشگاه های دولتی، نمی توانند در صنعت مشغول به کار شوند؛ زیرا مهارت لازم برای کار درصنعت را ندارند. «ناتوانی در هدایت درست تقاضاهای شغلی به سمت حرف گوناگون و تنها باز گذاشتن درهای دانشگاه ها برای تولید مدارک کاغذی نیز دلیل دیگری بر شکل گیری صدها هزار بیکاری برای نیروهای بالقوه و در نتیجه کاهش توان برخورداری کشور از امکان فعالیت اقتصادی بخش مولد جامعه است». [۱]
, [۱],در صورت امکان ایجاد شرایط کار در محیط های واقعی کار برای دانشجویان هنگام تحصیل، می توان امیدوار بود که هزینه های ملت از بین نرفته و در زمان فارغ التحصیلی با سود بالاتر به خود مردم برگشت می شود.
,علت اینکه دانشجویان پزشکی را استثناء نمودم مربوط به شیوه آموزش می باشد که در این سیستم آموزشی این عزیزان بایستی حدود نیمی از زمان تحصیل خود را در مکان های واقعی کارشان یعنی بیمارستان ها بگذرانند تا در زمان فارغ التحصیلی بدون هزینه شدن، سودمند باشند.
,دانشگاه ها باید همانگونه که در کشورهای پیشرفته مرسوم است، از دانشجویان در بدو ثبت نام، کارهای عام المنفعه ای که انجام داده اند را سوال نمایند و آن را یکی از ملاک های ثبت نام قرار دهند.
,اگر در زمان دانش آموزی، نوجوانان به اشتغال در امور مختلف که سیستم آموزش و پرورش برایشان مشخص می نماید مشغول بکار شوند، علاقه خود را آزموده و اگر واقعاً آن شغل و حرفه را دوست ندارند فرصت کافی برای تغییر آن و امتحان کردن مشاغل دیگر بدون هزینه برایشان وجود دارد. درنهایت نوجوانان با کار آشنا می شوند و در زمان دانشجویی به واسطه کارکردن می توانند در رشته دلخواه خود که با تحصیل کردن هماهنگ است مشغول به کار شوند و قبل از فارغ التحصیلی به کارهای ساده و کم مهارت بپردازند تا مهارت کارکردن و ارتباط با محیط کار را بیاموزند.
, اگر در زمان دانش آموزی، نوجوانان به اشتغال در امور مختلف که سیستم آموزش و پرورش برایشان مشخص می نماید مشغول بکار شوند، علاقه خود را آزموده و اگر واقعاً آن شغل و حرفه را دوست ندارند فرصت کافی برای تغییر آن و امتحان کردن مشاغل دیگر بدون هزینه برایشان وجود دارد. درنهایت نوجوانان با کار آشنا می شوند و در زمان دانشجویی به واسطه کارکردن می توانند در رشته دلخواه خود که با تحصیل کردن هماهنگ است مشغول به کار شوند و قبل از فارغ التحصیلی به کارهای ساده و کم مهارت بپردازند تا مهارت کارکردن و ارتباط با محیط کار را بیاموزند.,برای جوانان فارغ التحصیل امروزی که اغلب از آمادگی به کار و تجربه بی بهره اند، بهترین پیشنهاد، کارگری از نوع ساده آن می باشد. این افراد پس ازگذشت زمان، به واسطه داشتن دانش و علم زودتر از کارگران ساده پیشرفت و ترقی خواهند نمود.
,البته وظیفه دیگر دانشگاه ها اعلام نتایج و اندازه گیری خسارتهای قوانین و دستورالعمل ها می باشد که اگر دولت و مجلس و قوه قضائیه این پشتوانه ها را بیشتر می داشتند وضع جور دیگری می بود که امید است با اعلام رسمی این آمار جامعه ای بهتر داشته باشیم. برای مثال تحقیق شود اثرات ماده ۴۱ قانون کار بر بیکاری چه می باشد و یا تأثیر عدم آموزش فنی در محیط واقعی کار بر بیکاری و همچنین پیشرفت کشور چه می باشد.
,«اشخاص زیرک از بدبختی و گرفتاری های دیگران متنبه می شوند ولی اشخاص ابله از بلدهای خود نیز عبرت نمی گیرند (فرانکلین).»[۲]
, [۲],«دَرِ هر آموزشگاهی را که باز کنید دَرِ زندانی را بسته اید. (ویکتور هوگو).»[۳]
, [۳],۴- روحانیت
, ۴- روحانیت,روحانیت که همیشه و بخصوص در زمان ها و مقاطع حساس با روشنگری و هدایت جامعه باعث شده است استقلال کشور حفظ شود و کشور به دست بیگانگان نیافتد، اکنون که یکی از بزرگترین مشکلات کشور اشتغال می باشد وارد عمل شوند و با توجه به مخازن پر بار احادیث و روایات و با استفاده از قرآن کریم، محوریت خطبه های کشور را به اشتغال اختصاص دهند تا فرهنگ جامعه به سمت کار و فعالیت هدایت گردد و همچنین برای مردم روشن نمایند که ریشه بیکاری در قوانینی است که تصویب آنها مربوط به اوضاع زمان انقلاب بوده است و اکنون باید تغییر نماید و براساس زمان و مکان فعلی تعریف شود و حمایت مردمی را جلب نمایند. در این صورت مجلس و دولت می توانند بدون مخالفت های عمومی از طرف افراد بی اطلاع و افرادی که از این میان سود می برند به اصلاح قوانین بپردازند و کشور به کارگاهی بزرگ تبدیل شود.
,در نهایت سود اشتغال برای فرهنگ مذهبی هم خرج خواهد شد. زیرا کسانی که با کار کردن سود می برده اند و خمس سود خود را جهت پیشرفت مبانی مذهبی خرج می کرده اند با بیکار شدن، دیگر نمی توانند به فرهنگ مذهبی خدمت نمایند. خیریه نذر اشتغال جهت کمک به این منظور ۶ جلد کتاب را تدوین نموده است که مورد استفاده روحانیون منبری می باشد و ایشان با مطالعه کتاب مطالب پر باری را می توانند تحویل مخاطبین خود بنمایند.
,حجت الاسلام محسن قرائتی با انتقاد از بعضی منبرهایی که در مساجد برپا می شود، تصریح کرد: «متأسفانه بعضی منبرها مایه ندارد و بیشتر به نقل خواب و شعر می گذرد؛ درحالی که باید از کلام الهی و از قرآن برای مردم در منبرها گفت. »[۴]
, [۴],۵- خانواده
, ۵- خانواده,آخرین و مهمترین گروهی که از بیکاری ضرر می بیند خانواده است که اگر خانواده صدمه ببیند جزء به جزء جامعه ضرر خواهد دید و ضرر آن به کل کشور وارد می شود. در یک خانواده پویا بایستی مرد، زن و فرزندان همگی کارکنند البته زنان در زمان شش ماه قبل از تولد فرزندانشان، تا زمانی که فرزند به مدرسه می رود نمی توانند کار کنند و همان بهتر که به تربیت و پرورش فرزند اشتغال داشته باشند ولی در مواقع دیگر اینطور نیست. یک خانم از زمان توانایی انجام کار تا ۵۵ سالگی که طبق قانون زمان بازنشستگی می باشد حدود ۳۵ سال زمان دارد که اگر شاغل باشد و همچنین زمان پرورش فرزندان را هم حدود ۱۵ سال درنظر بگیریم مدت ۲۰ سال وقت خالی دارد و هر موقع سوال شود خانم چه کاره هستند؟ می فرمایند خانه دار هستم. آیا خانه داری هم برای کسی که کارش به حداقل می رسد شغل محسوب می شود؟ اگر جواب مثبت است پس چگونه خانم های شاغل، هم خانه داری می کنند و هم کار می کنند؟ در ضمن پس از ۵۵ سالگی زمان شروع کارهای عام المنفعه و یا انجام کارهای ساده تر می باشد. اگر خانم ها کاری در خانه مثل زنان قدیم انجام ندهند دچار مشکلات روحی خواهند شد و مشکلات را برخانواده هم تحمیل خواهند نمود که بار این خسارت و ضرر بر کل جامعه برگشت میشود.
,فرزندان خانواده، باید از سنین پیش از دبستان در خانه و از مقطع دبیرستان در خارج از خانه به کار مشغول باشند؛ زیرا بهار آن کارها در دوره دانشجویی می باشد.
,مثالی را در مورد کار نکردن دانشجویان و آوردن فشار بر خانواده می آورم که حائز اهمیت است. اوایل امسال آقای ۶۵ ساله ای به شرکت یکی از دوستان جهت استخدام مراجعه نمود. علت کار و انگیزه کار در سن ۶۵ سالگی را در کارخانه ای که حجم کار سنگین است جویا شدم، گفت: دو فرزند دانشجو دارم که باید خرج تحصیل آنها را تأمین نمایم. پرسیدم: آنها کار هم می کنند؟ گفت: خیر دانشجو هستند. گفتم: دانشجویی که شغل نیست، باید در زمان تحصیل کار کنند تا شما مجبور نباشید در این سن کار سخت انجام دهید. پاسخ خود را می دانستم اما باید در جهت اصلاح فرهنگ و قوانین تلاش نمائیم تا شاهد چنین مسائلی نباشیم.
, مثالی را در مورد کار نکردن دانشجویان و آوردن فشار بر خانواده می آورم که حائز اهمیت است.,معضل دیگری که گریبان گیر خانواده ها شده است، عدم ازدواج جوانان است. معاون امور جوانان در گفت وگو با روزنامه نسل فردا می گوید: «۴۱ درصد از جوانان نمی توانند ازدواج کنند و بیکاری و نداشتن شغل سنگ جلوی پای جوانان برای ازدواج شده است».[۵]
, [۵],از سوی دیگر خانمی که در خانه از صبح تا شب نشسته و امور خانه داری را انجام می دهد بعد از اتمام کاری که حداکثر ۳ الی ۴ ساعت می باشد، چه کاری انجام می دهد؟ به جای تلفن زدن های پیوسته و یا گردش های تکراری و خسته کننده و مهمانی های اضافی، به کاری باعلاقه و سودمند برای جامعه مشغول می شود که هم به جامعه سود می رساند و هم بهترین سرگرمی را دارد و آن تفریح، کار می باشد. نتیجه دیگر آن، گرم شدن بیشتر کانون خانواده است؛ زیرا از صبح تا به عصر بیکار نبوده اند تا وقتی مرد از سر کار خسته می آید، همسر در خانه نشسته و از فرط بیکاری خسته تر باشد. درحالی که اگر هر دو تا عصر کار کرده باشند، مرد در جهت انجام امور خانه الزاماً باید به زن خود کمک نماید که این امر باعث همدلی بین خانواده و آموزش کار کردن به فرزندان هم می شود. البته در این فرهنگ، فقط کار خارج از خانه منظور نیست بلکه می توان بسیاری از کارها را در خانه هم انجام داد و از منافع مادی و معنوی آن سود برد.
, البته در این فرهنگ، فقط کار خارج از خانه منظور نیست بلکه می توان بسیاری از کارها را در خانه هم انجام داد و از منافع مادی و معنوی آن سود برد.,برای زنان روستائی، با معکوس شدن مهاجرت، به دلیل دستمزد پائین در روستاها، شرکت های زیادی نزدیک روستاها ایجاد می شوند و بسیاری از کارها را بیرون سپاری می کنند و زنان روستاها هم از این فرهنگ صحیح منتفع می شوند.
,در ارتباط های فامیلی، در مهمانی ها و مجالس از هر دری صحبت می شود و موجب بالا رفتن سطح معلومات خانواده ها و همچنین ارتباط های بین فامیلی و دوستان می شود. می توان از این فرصتها هم برای بالا رفتن و بهبود فرهنگ کار در کشور صحبت نمود و در اجتماعات فامیلی، چگونگی انجام کار و اهمیت آن و نوع کارها و دیگر مسائل کار بحث شود تا همگان به اهمیت آن پی برده و بیکاری در فامیل و دوستان زشت و ناثواب تلقی گردد و افراد بیکار فامیل در هر سطحی از مقاطع زندگی که باشند از گفتن کلمه “بیکارم” شرم نمایند.
, در ارتباط های فامیلی، در مهمانی ها و مجالس از هر دری صحبت می شود و موجب بالا رفتن سطح معلومات خانواده ها و همچنین ارتباط های بین فامیلی و دوستان می شود. می توان از این فرصتها هم برای بالا رفتن و بهبود فرهنگ کار در کشور صحبت نمود و در اجتماعات فامیلی، چگونگی انجام کار و اهمیت آن و نوع کارها و دیگر مسائل کار بحث شود تا همگان به اهمیت آن پی برده و بیکاری در فامیل و دوستان زشت و ناثواب تلقی گردد و افراد بیکار فامیل در هر سطحی از مقاطع زندگی که باشند از گفتن کلمه “بیکارم” شرم نمایند.,از یکدیگر در مورد اینکه چه کاری می کنید سوال ننمائیم و فقط بپرسیم “کار می کنی یا خیر” تا اهمیت کار جلوه گر شود. نه اینکه نوع کار مهم باشد؛ زیرا اگر نوع کار مهم باشد، یک فرد بیکار ممکن است سالها به دنبال کار مورد توجه مردم بگردد و شاید هم هرگز آنرا پیدا نکند و همیشه سربار جامعه بماند.
,در نهایت وقتی هر یک از افراد خانواده کار نکند ضرر آن متوجه کل اجتماع می گردد.
,برای اصلاح امور همه باید بپاخیزیم و تلاش نماییم.
,خداوند در قرآن می فرماید: «قُل إنَّما أَعِظُکُم بِواحِدَه أَن تَقُومُوا لِلّهِ مَثنی وَ فُردی…؛ [ای پیامبر!] بگو: شما را تنها به یک چیز اندرز می دهم و آن اینکه دو نفر دو نفر و یا یک نفر یک نفر برای خدا قیام کنید.»[۶] در این راه به تنهایی و بصورت جمعی به اصلاح امور بپردازیم. البته نتیجه این اعمال به خودمان برگشت می شود و در فردای قیامت با کوله باری پر از اعمال نیک و با نیت های خالص به حضور خداوند وارد می شویم.
, [۶],پی نوشت
, پی نوشت,www.nazreeshteghal.Com
,[۱] خبرگزاری مهر ۰۲/۱۲/۱۳۹۳
, [۱] ,[۲] خوشبختی، سعادت، بدبختی
, [۲] ,[۳] بانک سخنان بزرگان
, [۳] ,[۴] خبرگزاری مهر ۲۴/۰۳/۱۳۹۴
, [۴] ,[۵] ازدواج جوانان
, [۵] ,[۶] سوره سباء آیه ۴۶
, [۶],اکبر اخوان مقدم (مدیر خیریه نذر اشتغال)
, اکبر اخوان مقدم (مدیر خیریه نذر اشتغال),انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه