وقتی عدهای به بهانه جهانیشدن، ارزشها را قربانی میکنند
یک دانشگاه اسلامی با علم پیشرو، نافذ و نافع خود، زمینه تأثیرگذاری گفتمان اسلامی را محقّق میکند اما رویه فعلی برخی از مدیران به گونه ای است تا دانشگاه، ابتدا امپریالیزه شود و پس از استحاله ایدئولوژیک و غرق شدن در فرهنگ غربی، به تولید علم بپردازد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فریادها، محمدمهدی آزادیان، دانشجوی رشته مهندسی مکانیک و فعال فرهنگی دانشگاه در قسمت دوم از یادداشتهای خود در موضوع بررسی ارتباط بین هنر در نگاه جهانی با آرمان های آن از نگاه دین، جهانی شدن به معنای گذر از ارزش ها و آرمان ها را مذمت کرده و می نویسد:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, فریادها,جهانی شدن آرمان شبانه روز عده ای است که با شوق و ذوقی وافر نسبت به تحقق آن تلاش می کنند؛ اما اگر از نقطه نگاه دین به این موضوع نگاه کنیم، اگرچه اشاعه فرهنگی و صدور انقلاب هدف اصلی است، اما جهانی شدن به معنای تطبیق یافتن با معیارهای غربی، نه تنها ارزش نیست بلکه در حالتی که رنگ و بوی از خود بیگانه شدن و قابل سنجش شدن با خط کش های غیر دینی را می گیرد، امری مذموم و تقبیح شده است. نمونه بارز آن هم امیرمؤمنان، حضرت علی (ع) بود که در عین کامل ترین انسان بودن، مظلوم ترین فرد در زمان خود بود و در انزوا قرار داشت؛ اما باز به قیمت رها کردن آرمان خود، خود را جهانی نکرد.
,اگر جهانی شدن مطلوب شود، از هویت خود گذر خواهیم کرد تا به مطلوبمان برسیم و این مقدمه پذیرش مکتب سکولاریستی غربی خواهد بود. چرا همواره عده ای می خواهند خود را شبیه دنیای بیرون کنند، وقتی انقلاب اسلامی و امام خمینی (ره) ثابت کرده اند که جهان هم می تواند رنگ و بوی فرهنگ ما را به خود بگیرد؟ اگر امام راحل نیز همچون برخی از مدیران فرهنگی و سیاسی ما ـ که در رؤیای جهانی شدن دست و پا می زنند ـ فکر می کرد، هیچگاه پرچمی چون نظام جمهوری اسلامی در ایران برپا نمی شد و کشوری با تفکرات اسلامی و اعتقادی، در جهانی که یک سوی آن را کمونیسم و سوی دیگرش را امپریالیسم تصرف کرده بود، ایجاد نمی شد.
,فضای دانشگاهی، به عنوان خط مقدم جنگ نرم و عرصه عملیاتی حرکت های علمی جهادی، نیازمند محیطی است که دانشجویان و اساتید بتوانند با نگرشی مبتنی بر الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت حرکت کنند. فضای فرهنگی و فکری دانشگاه ها در نظامی که مدعی پرچم داری نهضتی مهدوی است، باید به گونه ای باشد که دستاوردهایی برای عرضه در میدان تقابل با استکبارجهانی داشته باشد اما مدیریت فرهنگی برخی از دانشگاه ها درصدد است تا یک الگوی تقلیدی و کاملاً تکنیکال را در محیط آکادمیک پیاده کند که خوش بینانه میتوان آن را دارای جهت گیری های سکولاریستی دانست.
,جشن تئاتر و هنر و نظرسنجی درباره اختلاط جنسیتی دانشجویان در دانشگاه فردوسی و همچنین موضوع استنکاف اجباری حراست دانشگاه آزاد از نظارت بر پوشش دانشجویان تنها نمونه هایی از جریاناتی سازمان یافته و همگرا در عرصه دانشگاهی است که اگر قائل به پیروی از یک گفتمان خاص و مغرضانه توسط عاملان آن نباشیم، میتوان جهل و نبود شناخت و بصیرت کافی از ملزومات مدیریتی را علت اتخاذ چنین تصمیماتی خواند.
,امام خمینی (ره) در 25 خرداد سال 1358 و در زمانی که دانشگاه ها در معرض شدیدترین هجمه های فرهنگی و علمی از ناحیه اپوزوسیون و جریان های فکری مرتبط با استکبار قرار داشت، در توصیه به دانشجویان می فرمایند: «اینها مى خواهند دانشگاه را نگذارند آدم تویش پیدا بشود و شما جدیت کنید که آدم پیدا بشود. شما جدیت کنید که این اشخاصى که حالا افتاده اند توى دانشگاهها و دارند فساد مى کنند، خودتان بیرونشان کنید. نیایید شکایت کنید که در دانشگاه یک کسى آمده و دارد حرف مى زند. خوب، برو مقابلش بایست. بگو آقا تو چه مى گویى؟ تو براى ملت دلت مى سوزد؟»
,انقلاب اسلامی ایران به عنوان شاخص ترین نهضت ضداستکباری قرن، مشخصاً از مبانی فکری و ایدئولوژیک غرب اعلام برائت کرد و حال پس از 37 سال، برخی از مسئولان فرهنگی کشور درصددند تا آرزوی دیرینه خود یعنی جهانی شدن را ـ ولو به قیمت گذر از ارزش ها ـ محقق کنند. یک دانشگاه اسلامی با علم پیشرو، نافذ و نافع خود، زمینه تأثیرگذاری گفتمان اسلامی را محقّق میکند اما رویه فعلی برخی از مدیران به گونه ای است تا دانشگاه، ابتدا امپریالیزه شود و پس از استحاله ایدئولوژیک و غرق شدن در فرهنگ غربی، به تولید علم بپردازد. قطعاً علمی که در اینصورت تولید شود، نمیتواند دردی از جامعه اسلامی ما دوا کند و اشاعه گفتمان شبه روشنفکری و غرب گرا در دانشگاه ها، ثمرهای بهجز انزوای جامعه دانشگاهی نخواهد داشت.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه