شمیم باد بهاری ز ساحت بستان/ ربوده هوش جهان از سرش بیک ایما

شمیم باد بهاری ز ساحت بستان/ ربوده هوش جهان از سرش بیک ایما
سال جدید فرا رسید سال تحول طبیعت و نوشدن زندگی ، ایرانیان از قدیم الایام نوروز را پاس داشته اند و شعرای پارسی زبان نیز با سرودن اشعار این نو شدن را مورد اشاره قرار داده اند.اشعاری که به نوشدن طبیعت و نوروز و آغاز سال جدید پرداخته اند تحت عنوان بهاریه نامیده می شوند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از رودآور، شهرستان تویسرکان نیز از سالیان بسیار دور شاعرانی بسیاری داشته است و دارد که در وصف زیبایی های بهار و سسربزی های بستان ها، بهاریه های دلنشینی سراییده اند.بهاریه زیبای ذیل از حاج حسن مالمیر شاهزیدی « حامد» تویسرکانی است.

, شبکه اطلاع رسانی دانا, رودآور,

بهار سبزه دمیده است و زحمت سرما

,

به حکم قاصد گل کم شد از چمن یک جا

,

زمین به زلف عروسان خود گرفته گهر

,

در آن زمان که فلک وا شد از تب سرما

,

به شاخ گلبن پر گل بصبح نوروزی

,

نشسته بلبل شوریده با دو صد غوغا

,

گرفته لشکر لاله سراسر گردون

,

 به موج خون شفق از دل همین دریا

,

بساط فصل زمستان و دولت سرما

,

بنوک نیزه زرین برفته در یغما

,

شمیم باد بهاری ز ساحت بستان

,

ربوده هوش جهان از سرش بیک ایما

,

به صحن باغ و گلستان چو بگذری بینی

,

که غنچه جامه دران مانده واله و شیدا

,

فضای دره و دریا چو ماه احمر شد

,

ز بس که لاله دمیده شد از دل صحرا

,

به سوی سوسن و سنبل، صبا زده شانه

,

ز درّ و گوهر و مرجان و لؤلؤ لالا

,

ز سر برون شده یکجا مشاعر عالم

,

چو رخ ز پرده بدر کرده آن مه زیبا

,

ز خاک مرده و سردی، بگاه مخموری

,

دمیده گشته بسی نرگسان چشم آرا

,

به طرف جوی و چمنزار و چشمه و جنگل

,

کشیده مفرش سبزی پر از گل حمرا

,

فتاده غلغله در می سرای آزادی

,

در آن دمی که مهش جلوه کرده در صهبا

,

بسان روی چو ماهش بطارم نیلی

,

ندیده کس به شبی تیره اختری رخشا

,

درون چشمه فتاده مهی که پنداری

,

عروس حجله عیان شد ز پرده دریا

,

صبا به عالم جان می دهد پیامی خوش

,

که گل به تخت چمن خوش نشسته پابرجا

,

در آن هوای دل انگیز روح و جان پرور

,

فروغ مهر درخشنده ای شد پیدا

,

به سبزه زار زمان لعبتان خوش نقشی

,

به جست و خیز نوا، کرده بس قیامتها

,

من از شمیم شفا بخش مویشان مستم

,

چنانکه مست شرابی شد آن بت رعنا

,

در این زمان اگر شادیت نماید رو

,

به هوش باش و بعد از این مخور غم دنیا

,

مکن به موسوم گل « حامدا» به جز شادی

,

وگرنه دربر یاران خود شوی تنها

,

حاج حسن مالمیر شاهزیدی « حامد» تویسرکانی

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه