یادداشت
مدیریت جهادی یا مدیریت اشرافی؟
در مدیریت اشرافی تقبل مسئولیت و رئیس شدن برای دستیابی به مقام بالاتر می باشد.در این گفتمان هر مسئولیت به منزله پله وسکوی پرتاب برای در اختیار گرفتن مسئولیت بالاتر بوده و خدمت به مردم اصالتی ندارد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیک دانشجو مهدی حقی فعال دانشجویی استان گیلان در یادداشتی نوشت: در مدیریت اشرافی تقبل مسئولیت و رئیس شدن برای دستیابی به مقام بالاتر می باشد.در این گفتمان هر مسئولیت به منزله پله وسکوی پرتاب برای در اختیار گرفتن مسئولیت بالاتر بوده و خدمت به مردم اصالتی ندارد.لذا مسئولی که قائل به چنین گفتمانی باشد به ابزار قدرت خویش نه به عنوان ودیعه ای الهی جهت خدمت به خلق و جلب رضای الهی بلکه به عنوان ابزاری جهت کسب رضایت مسئول بالادستی و کسب قدرت بشتر جهت ارضای شهوت قدرت خویش می نگرد.
حال آنکه در مدیریت جهادی هدف از قبول ریاست ،تقبل مسئولیت بیشتر جهت خدمت بیشتر به مردم میباشد.در این گفتمان هر مدیر،از آنجا که خود را در پیشگاه الهی به واسطه ابزار قدرتی که در دستش قرار گرفته پاسخگو میداند و هر برهه مدیریتی را به عنوان آزمایش الهی در نظر میگیرد لذا حداکثر تلاش خود را در جهت کسب رضای الهی که همان رضای خلق است به کار می گیرد.مدیر جهادی برای ریاستش اصالتی قائل نیست,به هر قیمتی حاضر به کسب آن نیست و هدف وسیله را توجیه نمیکند.در چنین گفتمانی شاهد ریخت و پاش های انتخاباتی , وعده های دروغ و بی مبنا جهت انحراف اذهان , غصب لباس و جایگاه که از بلاهای دوره آخرالزمانی است ,تخریب,تطمیع و سایر رذیله های اخلاقی جهت کسب ریاست نخواهیم بود.
یکی از مشکلاتی که هم اکنون کشور ما و به طریق اولی استان گیلان با آن دست و پنجه نرم میکند و به نظر بنده عامل بسیاری از مشکلات موجود است رذیله غصب مسئولیت و عدم اولویت شناسی است.لذا به نظر میرسد عدم حضور نمایندگان استان گیلانی که با داشتن مرز آبی و زمینی و زمین حاصلخیز به عنوان یکی ار قطب های مستعد کشاورزی کشور جهت تکمیل چرخه اقتصادی کشاورزی از تولید تا صادرات محسوب میشود،در کمیسیون کشاورزی، در بسیاری موارد به دلیل اولویت گزاری ناصحیح نمایندگان ,تصدی گری های غیر مسئولانه و مشغولیت ایشان به امور غیر و در جهت اولویت های دسته چندم استان و بعضا منافع خویش بوده که این همه مصادیق بارزی از مدیریت اشرافی است.
پر واضح است وقتی مشخصا در قوانین مربوط به کشاورزی که نمونه مصداقی این نوشتار قرار گرفته ,نمایندگان سایر استانها که کمترین اطلاع را نسبت به اقتضائات استانی دارند ،بیش از نمایندگان استان ما دخیل بوده و ریل گزاری کلان عرصه کشاورزی در مقام قانون گذاری و تصمیم سازی بدون در نظر گرفتن اقتضائات استانی انجام شود، قطعا خروجی این قوانین به دلیل عدم در نظر گرفتن شرایط استانی و اقتضائات آن بیش از انکه راهگشا باشد, در مقام اجرا ناکارآمد خواهد بود.
اکنون در برهه ای که ابتلاء به #ولنگاری_فرهنگی دغدغه مطروحه رهبر انقلاب بوده و #اقتصاد_مقاومتی تولید محور درون گرا که در استان گیلان متکی به کشاورزی است مطالبه چند ساله ایشان می باشد جای این پرسش و #مطالبه از نمایندگان استان است که:
جانمایی کمیسیونی نمایندگان استان ناظر به پیگیری کدام یک از مطالبات مذکور #اولویت_دار است؟
چه مقدار از جانمایی کمیسیونی ایشان در راستای #مدیریت_جهادی و مبتنی بر شاخص های آن است؟
خالی ماندن کمیسیون های کشاورزی و فرهنگی با کدام یک از مطالبات رهبری و کدام شاخص مدیریت جهادی اولویت محور همخوانی دارد؟
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه