بازخوانی خط امام(ره)؛
خاک بر سر من که بخواهم خون شما ریخته بشود و من استفادهاش را ببرم!
جملات فوق نشان دهنده دیدگاه و نگاه بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران در خصوص خدمت به مردم است که صداقت و راستی در کلمه به کلمه آن موج می زند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یادداشت اختصاصی مرآت- در هفته ای که گذشت یکی از موضوعات مهم که سرخط خبری اکثر رسانه های داخلی و خارجی از تصویری و مکتوب گرفته تا حقیقی و مجازی را به خود اختصاص داده است و حتی به بحث داغ بخش های مختلف خبری در رسانه ملی تبدیل شده و زمینه ایجاد کمپین های مختلف حقیقی و مجازی را پدید آورده ، موضوع حقوق ، دستمزد و پاداش های کلان (نجومی) برخی مدیران و مسئولان ارشد دولتی است که به مانند داغی دل کارگران و کارمندان و حتی بازنشستگان زحمتکش این نظام و انقلاب را که صاحبان و ولی نعمتان اصلی آن می باشند را به در آورده است ، لذا برخود لازم دانستم چند سطری در این خصوص نگاشته و ابتدا نگاه و مشی امام راحل و مقام معظم رهبری را در این خصوص به خودم و همگان یاد آور شده و نکاتی را به دولتمردان و مدیران گرامی که به نظر می رسد کمی از ولی نعمتان خود غافل شده اند گوشزد نمایم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,ماها هیچ حقی نداریم. ما باید برای شما خدمت کنیم. خودمان نباید استفاده کنیم. نه استفاده عنوانی ، خاک بر سر من که بخواهم استفاده عنوانی از شما بکنم! خاک بر سر من که بخواهم خون شما ریخته بشود و من استفادهاش را ببرم! (صحیفه امام خمینی«ره»/جلد 8/ص 57)
,جملات فوق نشان دهنده دیدگاه و نگاه بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران در خصوص خدمت به مردم است که صداقت و راستی در کلمه به کلمه آن موج می زند ، ایشان به عنوان ولی مطلقه فقیه و صاحب این نظام و انقلاب نه تنها بر خلاف برخی از مدیران و مسئولان برای خود حقی قائل نیستند بلکه خدمت را وظیفه خود دانسته و خود را مدیون خون های ریخته شده به پای نهال نو پای این انقلاب می دانند ، که البته این نوع نگاه در تمام بیانات و فرمایشات ایشان در طول حیات طیبه شان ساری و جاری بوده و تا لحظه وداع با این دار فانی حتی ذره ای از این مواضع کوتاه نیامده و محکم و استوار بر تمام آنها ایستادند.
,اما در خصوص نگاه معظم له به بیت المال نیز دلم نمی آید حداقل به چند نمونه به طور مصداقی اشاره ننمایم :
,آنجا که ایشان در تیر ماه 1358 مصادف با نیمه شعبان1399 به همین مناسبت فرمان عفو متهمینی که در رژیم گذشته دچار تقصیراتی شده اند را صادر و 4 دسته را مستثنی می نمایند ، که یکی از این چهار دسته اشخاصی هستند که به نحوی از انحا از بیت المال سوء استفاده نمودهاند و این نشان از اهمیت این مساله در منظر ایشان و نابخشودنی بودن این گناه دارد ، که این می بایست مد نظر دولتمردان و دستگاه قضای امروزمان باشد که گناه سو استفاده کنندگان از اعتماد مردم و بیت المال گناهی نیست که به راحتی و با یک برکناری یا استعفا ساده بخشیده شود و می بایست تا آخرین مرحله رسیدگی و نتیجه آن نیز به اطلاع مردم رسانده شود.
,میزان اهمیت این موضوع در نگاه ایشان را آنجا می توان دریافت که در 19 اردیبهشت ماه 1368 در نامه ای به رئیس دستگاه قضای وقت دستور رسیدگی خارج از نوبت و بروکراسی اداری به پرونده های مربوط به غارتگران و چپاول کنندگان بیت المال را صادر نموده و خواهان پیگیری سریع می شوند.(صحیفه امام خمینی«ره»/جلد 21/ص 384)که امروز نیز رهبری و مردم همین خواسته را از دولتمردان و دستگاه قضا دارند.
,و البته در خصوص زندگی شخصی معظم له همین بس که ایشان نه تنها خودشان ذره ای از بیت المال را صرف خودشان نکرده اند بلکه در خصوص خانواده و فرزندانشان نیز بسیار مقید بودند تا آنجا که در بخش پایانی از وصیت نامه عرفانی- اخلاقی خود در 28 آذر ماه 1366 می فرمایند : در آخر این را هم بگویم که احمد تاکنون برای مصارف خود دیناری از بیت المال صرف نکرده و من از مال شخصی خودم زندگی او را اداره میکنم (صحیفه امام خمینی«ره»/جلد 20/ص 443). که این نیز می بایست سرلوحه زندگی امروز دولتمردان ما باشد تا نه تنها مواظب خودشان بلکه مواظب آقازاده ها و اطرافیانشان نیز باشند.
,اما نگاه مقام معظم رهبری به این موضوع که به حق جانشین شایسته و پیرو راستین امام راحل می باشند نیز جز این نیست و این را می توان اولا در زندگی ساده و زی طلبگی ایشان به عینه مشاهده نمود و ثانیا در جایگاه رهبری نیز ایشان بارها و بارها و کرارا در جلسات مختلف با دولتمردان و مسئولان دستگاه قضا خواهان مبارزه جدی با مفاسد اقتصادی و سو استفاده کنندگان از بیت المال شده اند:
,با فساد مبارزهی جدّی بشود، با ویژهخواری مبارزهی جدّی بشود، با قاچاق مبارزهی جدّی بشود؛ اینها دارد به اقتصاد کشور لطمه میزند و ضررش را مردم میبرند. اگر ما در مقابل آن مجموعهای که فرض بفرمایید با زدوبستهایی در زمینهی مسائل اقتصادی ویژهخواری میکنند، خودشان را از امتیازات ویژه برخوردار میکنند و یا دچار فساد پولی و مالی و اقتصادی میشوند، سهلانگاری کنیم، قطعاً کشور ضرر خواهد کرد؛ نباید سهلانگاری بشود. البتّه در مقام بیان و در روزنامهها و جنجال و بخصوص با جهتگیریهای سیاسی، حرفهای قشنگ خوبی زده میشود امّا اینها فایدهای ندارد. حالا یک مجرم اقتصادی را مثلاً فرض کنیم دستگیر کردند، روزنامهها دربارهاش بنویسند و عکس و تفصیلات و کارهایی مانند اینها را با اهداف جناحی و سیاسی بکنند، اینها فایدهای ندارد؛ دو صد گفته چون نیم کردار نیست. باید جلوی آن فسادی را که امروز ممکن است پیش بیاید بگیرند و مانع فساد بشوند.(95/1/1 در اجتماع زائران و مجاوران حرم رضوی)
,متولّیان مبارزهی با فساد هم در این زمینه (تقویت تولید) نقش دارند. حالا اسم فساد زیاد آورده میشود. حرف زدن راجع به فساد که فایدهای ندارد؛ با «دزد دزد» گفتن، دزد از دزدی دست برنمیدارد؛ باید رفت، وارد شد. مسئولان کشور، روزنامه که نیستند که راجع به فساد حرف میزنند. بله، روزنامه راجع به فساد ممکن است حرف بزند، من و شما که مسئول هستیم باید اقدام کنیم؛ حرف دیگر چیست؟ وارد بشوید؛ [ اگر] بلدیم اقدام کنیم، جلوی فساد را بهمعنای واقعی کلمه بگیریم.(94/2/9 دیدار با جمعی از کارگران سراسر کشور)
,و در خصوص موضوع این یادداشت ایشان از مدت ها قبل تذکر داده بودند و از مسئولین به طور جدی مطالبه نموده بودند و به مضرات و آسیب های عدم مقابله با آن اشاره فرموده بودند :
,امروز یکی از مهمترین مسائل ما، مبارزه با فساد است. این را باید همه مسؤولان کشور بفهمند. فساد یعنی چه؟ فساد یعنی اینکه کسانی با زرنگی، با قانوندانی، با زبان چرب و نرم و با چهره حقبهجانب، به جان بیتالمال این ملت بیفتند و کیسههای خود را پُر کنند. این کار چند ضرر دارد:
,یکی اینکه خزانه این کشور که باید صرف مردم شود - صرف ساختن پُل و راه و سد و آبرسانی و آباد کردن روستاها و سامان دادن به زندگی مردم شود - به جیب یک نفر یا یک جمع خاص میرود. وقتی شما میبینید یک نفر آدم در طول مدت کوتاهی - سه، چهار سال - دهها میلیارد تومان از پول بیتالمال را در صندوق شخصی خود قرار میدهد، معنایش چیست؟ معنایش این است، آن پولی که با آن میشد مثلاً هزار روستا را آباد کرد که مردم از زندگی لذّت ببرند و مزه فقر را نچشند، مزه زندگی راحت را بچشند، یک نفر بتواند با زرنگی، با زبان چرب و نرم، با چهرهی حقبهجانب و با استفاده از کمک افراد غافل، همه این پولها را به چنگ آورد. بنابراین اوّلین ضرر این است که بیتالمال خالی میشود و پول مردم به جیب یک شخصِ طمّاع و حریص و خودخواه و زیادهطلب میرود.
,ضرر دوم این است: کسانی که میخواهند با پول خود در کشور فعّالیت اقتصادی کنند - کارخانه تأسیس کنند، مزرعه راه بیندازند و تولید کنند - وقتی دیدند از راههای نامشروع میشود این همه ثروت به دست آورد، آنها هم تشویق میشوند که بروند کار نامشروع کنند. عدّهای میگویند مبارزه با مفاسد اقتصادی موجب میشود که سرمایهدار، سرمایهگذاری نکند؛ اما من میگویم قضیه عکس است؛ اگر با فساد اقتصادی مبارزه نشود، هر سرمایهداری وسوسه و تشویق میشود که به جای وارد شدن به کار پُردردسر تولید و مقدّمات آن و راههای طولانی دیگر، برود مشغول بند و بست و کارهای فساد انگیز شود. یک فاسد، دیگران را هم به فساد میکشاند و تشویق میکند. بنابراین ضرر دوم این است که کشور از فعّالیت اقتصادی باز خواهد ماند.
,ضرر سوم این است که آدم فاسد وقتی بخواهد از بیتالمال مسلمانان استفاده کند، به طور مستقیم که او را راه نمیدهند؛ مجبور است به مدیران و مسؤولان و هر کسی که سر راهِ او قرار دارد، رشوه بدهد. هر کسی هم نمیتواند در مقابل رشوه مقاومت کند. البته بعضی افراد مقاومت میکنند، بعضی هم دانسته یا ندانسته تسلیم میشوند. بنابراین آدم فاسد برای رسیدن به هدف خود، با رشوه دادن و شیرینی دادن، عدّهای را فاسد میکند؛ مدیران را فاسد میکند، مأموران را فاسد میکند، مأمور بانک را فاسد میکند، مأمور فلان وزارتخانه را فاسد میکند.
,ضرر چهارم این است که وقتی پول و لقمه حرام در بین مردم و نخبگان و زبدگان رایج شد، گناه رایج میشود؛ «امرنا مترفیها ففسقوا فیها» ( سوره اسرا آیه 16). وارد شدن در میدان فساد مالی، مقدّمه ورود به میدان فساد اخلاقی و فساد جنسی و فساد شهوانی و انواع و اقسام فسادهاست.
,ضرر پنجم اینکه وقتی مدیران و مردمی فاسد شدند، به پایگاه دشمن خارجی تبدیل میشوند. دشمن خارجی از آدمهای فاسد، برای اهداف سیاسی خود در کشور، خوب استفاده میکند. مبارزه با فساد، یک جهاد همهجانبه است. من از مسؤولان کشور خواهش میکنم این جهاد عظیم را به اغراض سیاسی آلوده نکنند. اگر مسؤولان کشور آن خودآگاهىِ لازم را داشته باشند، آنگاه میفهمند که امروز مبارزه با فساد لازم است و یک جهاد است. نشناختن موقعیّت و خطر، همان ناخودآگاهی است که این خود خطر بسیار بزرگی است. (80/10/19 در دیدار با مردم قم)
,رهبر معظم انقلاب حتی در دیدار اخیر خود در تاریخ 95/4/2 با رئیس جمهور و اعضا هیئت دولت ، به موضوع نگاه طعمهای به مسئولیت برای رسیدن به ثروت و امتیازهای خاص پرداختند و گفتند: چنین نگاهی به مسئولیت که در واقع یک امانت است، موجب کوچک و حقیر شدن انسان خواهد شد.رهبر انقلاب اسلامی در همین خصوص به موضوع اخیر حقوقهای کلان اشاره و تأکید کردند: موضوع حقوقهای نجومی، در واقع هجوم به ارزشها است اما همه بدانند که این موضوع از استثناها است و اکثر مدیران دستگاهها، انسانهای پاکدست هستند، اما همین تعداد کم نیز خیلی بد است و باید حتماً با آن برخورد شود. ایشان با اشاره به دستور رئیسجمهور به معاون اول برای پیگیری موضوع خاطرنشان کردند: این موضوع نباید شامل مرور زمان شود بلکه باید حتماً به صورت جدی پیگیری، و نتیجهی آن به اطلاع مردم رسانده شود.رهبر انقلاب اسلامی گفتند: براساس اطلاعاتی که به من رسیده است، میزان دریافتی مدیران در بیشتر دستگاهها، در حد معقول است و دریافتیهای کلان، مربوط به تعداد اندکی از مدیران است که باید با همین موارد اندک هم برخورد قاطعانه انجام شود.
,فکر میکنم با جمیع موارد فوق حجت بر تمام مسئولان و مدیران نظام تمام شده باشد و حالا باید منتظر یک اقدام جدی و انقلابی بود ، مردم شریف و عزیز ایران اسلامی دیگر نمی پذیرند که عده ای بگویند این فساد مربوط به این دولت است و یا آن دولت و یا اینکه اعلام شود این جناح عامل فساد بوده و یا آن جناح ،الان دیگر وقت حرف زدن نیست و وقت عمل است و باید با ریشه این مفاسد به طور جدی برخورد شود تا دیگر کسی به خود اجازه چنین خیانتی به بیت المال را ندهد.
,یک ضرب المثل قدیمی است که می گوید ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است ، پس باید به دولتمردان دولت تدبیر و امید عرض نمایم حالا که این موضوع افشا گردیده و با توجه به تاکیدات مقام معظم رهبری و خواست عمومی جامعه در پیگیری و به نتیجه رساندن موضوع و برخورد با خاطیان بهتر است به دور از هیاهو های رسانه ای و بازی های جناحی و سیاسی یک بار به طور دقیق به موضوع حقوق مدیران ، کارمندان و مستخدمین دولت ورود نموده و آن را به طور ویژه پیگیری نمایند و تلاش خود را در جهت اجرای قانون نظام پرداخت هماهنگ به کار بندند تا هم حق تضییع شده کارمندان رده پایین به آنها برگردد و هم با کسانی که بیشتر از حق شان از بیت المال سو استفاده می نمایند برخورد شود ، زیرا از این پس دیگر هیچ بهانه ای از دولتمردان پذیرفته نخواهد بود.
,و البته در پایان باید یک مطلبی را هم خدمت هموطنان عزیز و شریفم که از این موضوع دلخور و ناراحت هستند عرض نمایم:
,معروف است که در زمان مرحوم آیه الله بروجردی به ایشان گفتند : طلبه ای دزدی کرده ! ایشان فرموده بود : نگویید ، طلبه دزدی نکرده، بلکه یک دزد لباس طلبه ها را پوشیده است!
,حکایت امروز ما نیز همانگونه است، الحمدلله ما در این نظام مقدس مدیران دلسوز فداکار و با اخلاص زیادی داریم و نباید وجود اندک افراد اینچنینی باعث دلسردی و نا امیدی مردم و یا بد بینی به مدیران خدوم و زحمت کشمان شود ، پس نباید گفت که یک مدیر و خدمتگزار از موقعیت خود سوء استفاده نموده و از بیت المال دزدی میکند ، بلکه باید گفت یک دزد و سوء استفاده گر به لباس خدمتگزاری و مدیریت مردم در آمده است.
,به امید آنکه دیگر شاهد حتی همین تعداد اندک نیز نباشیم.
]
ارسال دیدگاه