به مناسبت سالروز ملی فناوری هسته ای

کالبد شکافی قواعد برخی کشورهای مدعی/ حقوق هسته‌ای و استراتژی وقاحت

کالبد شکافی قواعد برخی کشورهای مدعی/ حقوق هسته‌ای و استراتژی وقاحت
آمریکا تنها کشوری است که رسما از سلاح اتمی در جنگ جهانی دوم استفاده کرد و هم اکنون نیز نسل های جدید سلاح های کشتار جمعی و اتمی خود را آشکارا آزمایش می کند و گاها با وقاحت تمام، دیگران را تهدید به سلاح اتمی می‌کند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از بلاغ-این روزها بحث پرونده اتمی جمهوری اسلامی ایران  با یک همنوایی رسانه‌ای معنا‌دار، در صحنه بین‌المللی در کش و قوس است. مدعیان دروغین آزادی و امنیت جهانی در قرن بیست و یکم، قیم مآبانه برای دیگر ملتها تصمیم می گیرند و به قول معروف به جدید‌ترین شیوه انتشار دموکراسی دست یافته‌اند و آن چیزی نیست جز دموکراسی‌کروز ( دموکراسی با زور موشکهای کروز). کشورهایی که برای اجرای مقاصد خود از هیچ حربه و سلاح و توحشی مضایقه و دریغ نمی‌کنند دم از صلح و صفا و دوستی می‌زنند. براستی آیا کشورهایی که نه از ساخت سلاح هسته‌ای که از بکار بردن آن هم، اگر شرایط را مهیا ببینند ابایی ندارند چگونه به خود حق مداخله و منع نمودن دیگر کشورها از داشتن دانش هسته‌ای، حتی به شکل صلح آمیز آن را می‌دهند.

, شبکه اطلاع رسانی دانا , بلاغ-,

مشخصا ایالات متحده آمریکا تنها کشوری است که رسما از سلاح اتمی در جنگ جهانی دوم استفاده کرده است و هم اکنون نیز نسل های جدید سلاح های کشتار جمعی و اتمی خود را آشکارا می سازد و آزمایش می کند و گاها با وقاحت تمام، دیگران را تهدید به سلاح اتمی می‌کند و بدتر از همه اینکه در جنگ‌های اخیر خود نیز از بمبهایی با اورانیم ضعیف شده استفاده کرده است.  

,

شبکه خبری راشا تودی در این باره می‌نویسد: «استفاده ارتش آمریکا از اورانیوم ضعیف شده در شهر نجف، سبب افزایش شدید سرطان خون و تولد نوزادان ناقص الخلقه در این شهر شده است.[1] سرطان، اکنون شایعتر از آنفلوآنزا است.» در گزارش دیگری آمده است که در آوریل سال ۲۰۰۴ شهر فلوجه که تقریبا در ۵۰ کیلومتری بغداد قرار دارد و دژ انتفاضه عراق در جنگ دوم آمریکا و عراق بشمار می‌آمد به اشغال نیروهای آمریکایی درآمد. از آن زمان تا کنون وجهه مشخصه این شهر که به یکی از خصوصیات دائمی آن تبدیل شده است به دنیا آمدن کودکان هیولایی است. به نوشته مجله پاریس مچ، هم اکنون داشتن حداقل یک کودک هیولایی در خانواده‌های ساکن فلوجه به امری عادی و طبیعی تبدیل شده و آمار رسمی دقیقی درباره تعداد این نوع کودکان در این شهر بطور خاص و در سراسر عراق بطور عام ارائه نشده است. در می سال ۲۰۰۸ تلویزیون اسکای نیوز انگلیس نیز از بالا بودن میانگین به دنیا آمدن کودکان هیولایی در فلوجه سخن گفته بود و در همان سال سخنگوی سازمان مردمی دفاع از حقوق بشر "ONG " از تولد ۲۰۰ مورد کودک هیولایی در فلوجه پس از انفجار بمب در این شهر سخن گفت.

,

مقام معظم رهبری در رابطه با این موضوع در شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد در تهران در شهریور 1391 طی بیاناتی گفتند:

,

«طنز تلخ روزگار ما آن است که دولت آمریکا که دارنده‌ى بیشترین و مرگبارترین سلاحهاى هسته‌اى و دیگر سلاحهاى کشتار جمعى و تنها مرتکبِ به‌کارگیرى آن است، امروز می‌خواهد پرچم مخالفت با اشاعه‌ى هسته‌اى را به دوش بگیرد! آنها و شرکاى غربى‌شان رژیم صهیونیستىِ غاصب را به سلاحهاى هسته‌اى مجهز کرده و براى این منطقه‌ى حساس، تهدیدى بزرگ فراهم کرده‌اند؛ اما همین مجموعه‌ى فریبگر، استفاده‌ى صلح‌آمیز از انرژى هسته‌اى را براى کشورهاى مستقل برنمی‌تابند و حتّى با تولید سوخت هسته‌اى براى رادیوداروها و دیگر مصارف صلح‌آمیز انسانى، با هرچه در توان دارند، ستیزه‌گرى می‌کنند.»

,

دوگانگی و تزویر، به مرز جنون رسیده است. اگر به رسانه‌های بیگانه توجه کنی در می‌یابی  که مرز حق و باطل چنان در هم پیچیده شده است که دیگر جز خواص با بصیرت، راه را از چاه نمی شناسند.  براستی چه تفاوتی میان سوریه و بحرین وجود دارد. چرا اگر در سوریه اتفاقی بیافتد، حقوق بشر لکه دار شده است اما در بحرین نه؟ چرا اگر هزاران نفر از مسلمانان در کشور میانمار، بدتر از حیوانات و به فجیع ترین وضع کشته شوند سردمداران مجسمه آزادی و متولیان لیبرال دمکراسی جهان، احساس نگرانی نمی کنند.[2]

,

در واقع زمانی که یکسری قواعد عرفی و بدون پشتوانه و بعضا کم پشتوانه به عنوان نظام بین المللی معرفی می‌شود دیگر ملاحظه چنین مسائلی عجیب و دور از ذهن نخواهد بود. مثلا اگر تمام کشورهای جهان در موضوعی، هم نظر باشند و فقط ایالات متحده آمریکا نظر دیگری داشته باشد چه خواهد شد؟ یعنی در فرضی، 192 کشور بگویند آری و یک کشور بگوید نه. نظم بین المللی موجود در جهان می‌گوید یک بر 192 پیروز است و این همان چیزی است که به آن هژمونی حاکم بر جهان امروز می‌گویند و نام مجعول حق وتو را بر آن گذارده اند.

,

مدعی اصلی پرونده هسته ای جمهوری اسلامی ایران، ایالات متحده آمریکا است. تصمیم گیرنده اصلی و به اصطلاح، قاضی پرونده نیز، شورای امنیت، به سرکردگی آمریکا است و مجددا مجری حکم تحریم های ظالمانه و غیر بشردوستانه وضع شده نیز همان ها هستند. در کجای دنیا، در کدام منطق حقوقی و در کدام کلاس آکادمیک حقوقی، پذیرفته شده است که شاکی، قاضی و مجری حکم، یک طرف باشد؟

,

«شوراى امنیت سازمان ملل داراى ساختار و سازوکارى غیرمنطقى، ناعادلانه و کاملاً غیر دموکراتیک است؛ این یک دیکتاتورىِ آشکار و یک وضعیت کهنه و منسوخ و تاریخ مصرف گذشته است. با سوء استفاده از همین سازوکار غلط است که آمریکا و همدستانش توانسته‌اند زورگوئیهاى خود را در لباس مفاهیم شریف بر دنیا تحمیل کنند. آنها می‌گویند «حقوق بشر» و منافع غرب را اراده میکنند؛ میگویند «دموکراسى» و دخالت نظامى در کشورها را به جاى آن مى‌نشانند؛ میگویند «مبارزه با تروریسم» و مردم بى‌دفاع روستاها و شهرها را آماج بمبها و سلاحهاى خود می‌سازند. در نگاه آنها، بشریت به شهروندان درجه‌ى یک و دو و سه تقسیم می‌شوند. جان انسان در آسیا و آفریقا و آمریکاى لاتین ارزان، و در آمریکا و غرب اروپا گران قیمت‌گذارى می‌شود. امنیت آمریکا و اروپا مهم، و امنیت بقیه‌ى بشریت بى‌اهمیت دانسته می‌شود. شکنجه و ترور اگر به دست آمریکائى و صهیونیست و دست‌نشاندگان آنها صورت گیرد، مُجاز و کاملاً قابل چشم‌پوشى است. زندانهاى مخفى آنها که در نقاط متعددى در قاره‌هاى گوناگون شاهد زشت‌ترین و نفرت‌انگیزترین رفتارها با زندانیان بى‌دفاع و بى‌وکیل و بى‌محاکمه است، وجدان آنان را نمى‌آزارد. بد و خوب، کاملاً گزینشى و یکطرفه تعریف می‌شود. منافع خود را به نام «قوانین بین‌المللى» و سخنان تحکم‌آمیز و غیرقانونى خود را به نام «جامعه‌ى جهانى» بر ملتها تحمیل می‌کنند و با شبکه‌ى رسانه‌اىِ انحصارىِ سازمان‌یافته، دروغهاى خود را راست، و باطل خود را حق، و ظلم خود را عدالت‌طلبى وانمود می‌کنند و در مقابل، هر سخن حقى را که افشاگر فریب آنها است، دروغ، و هر مطالبه‌ى برحقّى را یاغی‌گرى می‌نامند.»[3]

,

کالبد شکافی قواعد برخی کشورهای مدعی

,

  تجزیه تحلیل و تاملی کوتاه به نوع نگاه و نحوه‌ی عمل برخی از طرفهای اصلی پرونده هسته‌ای ایران بسیار راهگشا است لذا در این بخش برخی از قواعد مزبور رمزگشایی می شود:

,

1- ایالات متحده‌ آمریکا

,

ایالات متحده آمریکا در سیاستگذاری دفاعی و خارجی شاهد تمرکز هر چه بیشتر قدرت در دست قوه مجریه می‌باشد و حتی کنگره ( اجتماع دو مجلس سنا و نمایندگان ) هم از توان لازم یا اراده قوی برای محدود کردن قدرت رئیس جمهور در تنظیم این سیاستها برخوردار نبوده است. برهمین اساس بود که پرزیدنت ترومن دستور استفاده از بمب اتمی را در مورد شهر هیروشیما و ناکازاکی صادر کرد و یا جانسون توانست نیروی نظامی به کره اعزام نماید و همچنین استفاده از اورانیم ضعیف شده در جنگهای اخیر آمریکا و موارد متعدد دیگر ، همه و همه گویای این واقعیت تلخ هستند .

,

در ارتباط با اداره عملیات نظامی، اقتدارات رئیس جمهور بسیار عجیب و فوق العاده می‌باشد. وی می‌تواند بدون کسب موافقت قبلی از سنا و صرفاً بنا به تشخیص خود به هر اقدام نظامی که بخواهد مبادرت ورزد و اگر کنگره  با اقدامات رئیس جمهوری موافقت نداشته باشد تنها می‌تواند نیروهای اعزام شده به عملیات نظامی رئیس جمهور را پس از90 روز به به کشور فراخواند.[4] هر چند که امروزه گرایشات جنگ طلبانه کنگره به علت لابی‌های قدرتمند صهیونیستی در پارلمان ایالات متحده بیش از قوه‌ی مجریه به نظر می رسد.

,

 2- فرانسه

,

امنیت فرانسه، ضرورتاً بر بازدارندگی اتمی و استفاده از سلاح اتمی استوار است که این نیز یک پیشینه تاریخی دارد. ژنرال دو گل – یکی از روسای جمهوری فرانسه - از همان ابتدای زمامداری خود، سلاحهای هسته‌ای را به عنوان عاملی می‌دانست که قادر بود در کوتاه مدت استقلال دیپلماتیک و در بلند مدت نوعی استقلال نظامی را برای فرانسه به همراه آورد. هدف و منطق نهایی فرانسه از تولید سلاحهای هسته‌ای بر این است که در یک جهان هسته‌ای، یک کشور نمی‌تواند کاملاً متکی بر پیمانهای سیاسی و نظامی باشد. در همین راستا، دستور العمل اجرایی مورخ 14 ژانویه 1946 به رئیس جمهور فرانسه مسئولیت فرمان استفاده از سلاح اتمی را تفویض نموده است.[5]

,

3- روسیه

,

مطابق آئین نظامی جدید روسیه « این کشور برای خود حق استفاده از سلاح اتمی را در برابر حمله ای که با سلاح غیرهسته‌ای به خاک آن صورت گیرد را محفوظ دانسته است. »[6] بدینسان اگر کشوری با یک قبضه خمپاره انداز به خاک روسیه حمله نماید این کشور می‌تواند جواب چنین عملی را با یک بمب اتمی بدهد !

,

4- انگلیس

,

در انگلستان تا چند وقت اخیر هیچ مهار و کنترل محکمی برای جلوگیری از اقدامات نخست وزیر در راستای مسائل نظامی وجود نداشت و نخست وزیر انگلستان همانند رئیس جمهور آمریکا بدون رضایت پارلمان، اجازه هر گونه اقدام نظامی را داشت تا جایی که این آش چنان شور شد که مجلس عوام انگلستان در‌صدد مشروط کردن این اختیار برآمد.[7] البته این موضوع تغییر زیادی در ماهیت مساله به وجود نمی‌آورد. زیرا نظام انگلسان، کامن‌لا[8] بوده و قانون اساسی آن غیر مدون یا عرفی است و از سال 1414 میلادی، عرف در انگلستان این است که مجلس عوام، دارای قدرت نامحدود می‌باشد. یک ضرب المثل معروف در انگلستان می‌گوید: پارلمان انگلستان قادر به انجام هر امری است الا این که زنی را مرد یا مردی را زن کند.[9]

,

تضادهای ایدئولوژیک

,

هر چند در یک معنای عام، همه ی کشورهای جهان ایدئولوژیک هستند اما در معنای خاص، کشورهای معدودی اینچنین هستند. مثلا هر چند کشورهای غربی تصریح می‌کنند که لائیک و بی دین هستند اما در عمل به تفکر دیگری به نام لیبرال دمکراسی اعتقاد دارند و این خودش نوعی ایدئولوژی است. ولی به هر تقدیر در دنیای امروز و ادبیات سیاسی جهان معاصر چنین کشورهایی، ایدئولوژیک به شمار نمی‌آیند. در مقابل، مشخصا عربستان سعودی دارای ایدئولوژی وهابیت، رژیم اشغالگر اسرائیل دارای ایدئولوژی صهیونیستی و نظام جمهوری اسلامی ایران، معتقد به شیعه ی علوی است. تفاوت دو دسته کشورهای مارالذکر این است که دسته اول غالبا فقط بر اساس منافع مادی حرکت می کنند. اما دسته دوم علاوه بر منافع مادی، گاه برای ایدئولوژی خود نیز هزینه می‌کنند بی آنکه سود یا منفعت مالی در آن باشد و حتی بعضا در این راه متحمل ضررهای مالی نیز می‌گردند.

,

از طرف دیگر رژیم اشغالگر قدس و عربستان سعودی در تعارض و تضاد شدید عقیدتی با جمهوری اسلامی ایران هستند به‌طوری که نمی‌توان روی صلح و دوستی پایدار بین آنها امیدوار بود. از دیگر سوی، ایالات متحده ی امریکا یک کشور سرمایه داری است و غالب سرمایه داران آن نیز یهودی و وفادار به اسرائیل هستند و تجربه تاریخی هم نشان دهنده آن است که به قدرت رسیدن مقامات آمریکایی، بدون ابراز سرسپردگی به تل آویو امکان‌پذیر نیست. به عنوان موید مطلب، می‌توان به گزارش روزنامه‌ی صهیونیستی هاآرتص اشاره کرد که می‌نویسد: « بلافاصله بعد از پایان گفت‌وگوهای هسته‌ای پنج بعلاوه یک با ایران در ژنو، وندی شرمن معاون وزارت خارجه و نماینده ارشد آمریکا در مذاکرات هسته‌ای مطابق معمول برای گزارش‌دهی در مورد مذاکرات راهی فلسطین اشغالی شد و گزارش دقیقی از آنچه در مذاکرات اخیر در ژنو رخ داده را به مقامات اسرائیلی ارائه کرده است.»

,

حال اولین پرسشی که به ذهن متبادر می‌گردد این است که چرا اولین کسانی که وندی شرمن باید گزارش اجلاس مذکور را  به آنها ارائه کند مسئولین رژیم اشغالگر قدس هستند؟ کشور مطبوع وندی شرمن، آمریکا است یا رژیم اشغالگر؟ وی در برابر رئیس جمهور و دولت آمریکا و مقامات کاخ سفید پاسخگو هست یا کنست(پارلمان اسرائیل) و مقامات تل آویو؟ و...

,

تصمیم سرنوشت ساز

,

بر اساس پروتکلهای دانشوران صهیون، اندیشه و سیاستهای نظام شیعی ایران در تعارض بنیادین با آنها است و به همین دلیل چنانچه پیشتر گفته شد مشکل ایران و اسرائیل بطور اصولی و کامل حل شدنی نیست و از آنجا که پشت پرده مخالفتهای موجود با جمهوری اسلامی ایران نیز تفکرات صهیونیستی رژیم اسرائیل می‌باشد کوتاه آمدن در مسئله هسته‌ای نیز موجبات فیصله اختلافات موجود را فراهم نمی‌آورد و تنها محل نزاع را عوض خواهد کرد.

,

قرآن مجید در سوره بقره آیه 120 در این باره می‌فرماید: « و لن ترضی عنک الیهود و لا النصاری حتی تتبع ملتهم» یعنی هیچگاه یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد مگر اینکه از جمع آنها پیروی کنی. همچنین در آیه 82 سوره‌ی مائده می‌فرماید: « لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الْیَهُودَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُواْ » یعنی: مسلّما سرسخت‏ترین مردم را در دشمنى با کسانى که ایمان آورده‏اند، یهود و مشرکان خواهى یافت.

,

در واقع جمهوری اسلامی ایران هم اکنون در یک برهه تاریخی حساس قرار گرفته است و اگر بتوانند ایران را از حق مسلم خود مبنی بر استفاده صلح آمیز از انرژی اتمی محروم سازند به نوعی ضربه شستی برای همه کشورهایی که فاقد تکنولوژی هسته‌ای می‌باشند خواهد بود تا بدانند که ورود به این چرخه، عواقب وخیم و ناگواری را به همراه خواهد داشت. ضمن اینکه اگر دشمن به این نتیجه برسد که فشار تحریمها، ایران را به پای میز مذاکره آورده است به این معنا خواهد بود که آنها متوجه‌ی نقطه ضعف ایران شده‌اند و طبیعتا در چنین شرایطی زیاده خواهی خواهند کرد.

,

اما واقعیت این است که ایران نه عراق است نه افغانستان و نه لیبی. ترکیب رهبری فرزانه، ملت غیور به همراه منابع سرشار و خدادادی ایران زمین، چنان دژ مستحکی را ایجاد کرده است که می توان به واسطه‌ی آن، یاس و نامیدی را در چهره بدخواهان دید. و از این رو است که حتی تحریم های به قول ایشان فلج کننده هم نتوانست آنطور که آنها فکر می‌کردند موثر بیافتد. تحریمهایی که اگر هر کشوری دچار آن می شد به واقع فلج می‌گردید. بعنوان مثال کشورهای پیشرفته‌ای مانند ژاپن که تنها با خبر یک سونامی و رخداد طبیعی بهم می‌ریزند اگر فقط یکی از صدها تحریم جمهوری اسلامی ایران مثل تحریم بانک مرکزی به آنها برسد شاید به صبح نرسیده ورشکسته شوند و سازمان و شیرازه اقتصاد آن ها در هم بپیچد. از طرف دیگر موقعیت حساس ژئوپولتیک ایران و توانایی های منطقه‌ای و فرامنطقه ای آن در سطح بین المللی به گونه‌ای است که گزینه برخورد نظامی بسیار بعید و دور از ذهن است و صرفا برای ماندن بر روی همان میز و یا دلخوش کردن تندرو های اسرائیلی و یا برای مصرف داخلی آمریکا کاربرد دارد چه اینکه اگر شرایط این امر وجود می‌داشت قطعا تا کنون اقداماتی در این زمینه صورت می‌گرفت. به عبارت دیگر، ظاهرا برآورد صحیح و درستی از نوع و شدت  عکس‌العمل و واکنش ایران در دست آنها نیست تا بر روی آن برنامه‌ریزی کنند.

,

در این شرایط به نظر می‌رسد که اولا ایران باید طرف اصلی را در پرونده هسته‌ای خود آژانس بداند نه چند کشور اروپایی و آمریکا و البته از مذاکره با کشورهای دیگر نیز بهره جوید. در ثانی مذاکره را از بحث بر سر حق مسلم ایران یعنی غنی سازی اورانیم که قوانین بین‌المللی نیز اجازه آن را می‌دهد به سمت سلاح‌های کشتار جمعی بکشاند. بدینسان که با ادله و براهین روشن عدم تمایل نظام را به تولید چنین سلاحهایی به اثبات رساند  چرا که دین اسلام اساسا اجازه استفاده از چنین سلاح‌هایی را نخواهد داد. همانطور که رهبر انقلاب اینچنین حکم داده‌اند و اینکار را حرام شرعی دانستند و گفتند: جمهورى اسلامى ایران استفاده از سلاح هسته‌اى و شیمیائى و نظائر آن را گناهى بزرگ و نابخشودنى می‌داند. ما شعار «خاورمیانه‌ى عارى از سلاح هسته‌اى» را مطرح کرده‌ایم و به آن پایبندیم. این به معنى چشم‌پوشى از حق بهره‌بردارى صلح‌آمیز از انرژى هسته‌اى و تولید سوخت هسته‌اى نیست.

,

شعار ما «انرژى هسته‌اى براى همه، و سلاح هسته‌اى براى هیچکس» است.[10]

,

  به هر تقدیر سابقه تاریخی ملت ایران حاکی از ظلم ستیزی و سلحشوری‌های بسیار است و دور از ذهن است که بر سر مصالح و پیشرفت خود معامله کند. به قول آیت ا... جوادی آملی: « اگر دشمنان نظام می گویند گزینه نظامی روی میز است ما هم در پاسخ آنان می گوییم گزینه لبیک یا حسین ما هم روی میز است. »[11] و کلام آخر توجه به فرمایش امام حسین ـ علیه السّلام ـ که در نخستین گامهای تاریخی خویش به سمت مقتل کربلای عشق در پاسخ مروان بن حکم فرستاده یزید برای اخذ بیعت از ایشان ضمن تشریح جایگاه خود و یزید فرمودند: مثلی لا یبایع مثله «...یعنی فردی همچون من با فردی مثل یزید بیعت نمی‌کند.[12]

,

_____________

,

پ.ن:

,

[1] - یکی از آثار مخرب استفاده از سلاح های اتمی و تشعشعات رادیواکتیو ناشی از آن، ایجاد جهش ژنتیکی در کروموزوم های انسان و دیگر موجودات و نهایتا ایجاد ناهنجاری در نسل های بعدی است.

,

[2] - آمار رسمی نشان می‌دهد تاکنون بیش از 20 هزار مسلمان در میانمار کشته شده‌اند و به بیش از 5 هزار زن در این کشور تجاوز شده است.

,

[3] - بیانات مقام معظم رهبری، شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد، تهران، شهریور 1391

,

[4] - طباطبائی موتمنی منوچهر- حقوق اساسی - نشر میزان- چاپ اول - 1380  - ص247

,

[5] - لوئی تروتابا و پل ایزوآر- حقوق عمومی- ترجمه شیخ الاسلامی سید محسن- انتشارات کوشامهر- چاپ اول- بهار 1380- جلد اول (حقوق اساسی فرانسه)- ص69.

,

[6] - کولائی  الهه - سیاست و حکومت در فدراسیون روسیه  -  مرکزچاپ وزارت امور خارجه – چاپ اول - ص 292

,

[7] - روزنامه کیهان، شماره18304- 22/5/1384

,

[8] - common law

,

[9] - علیخانی محمد، حقوق اساسی، انتشارات دستان، چاپ سوم، 1381، صص 286 و 297

,

[10] - بیانات مقام معظم رهبری، پیشین

,

[11] - http://khabarfarsi.com/ext/7267275

,

آیت‌الله عبدالله جوادی آملی، به مناسبت مراسم اختتامیه نخستین کنگره بین‌المللی علامه ابن شهر آشوب ساروی مازندرانی

,

[12] - امام حسین (ع)، ناسخ التواریخ، ج1، ص 386

,

محمد مهدی رسکتی ، استاد حوزه و دانشگاه

,

 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه