یادداشت
دوران طلائی بیکاری !
معضل اجتماعی ای که این روزها بسیار در مورد آن صحبت می شود؛ " بیکاری " دورانی که برخلاف نظر خیلی ها می تواند دورانی طلائی است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گلستان ما ؛ در ابتدا باید به این نکته توجه داشته باشیم که خیلی موضوعات به تنهایی نه خوب هستند و نه بد. نه نعمت هستند و نه عذاب. خوب یا بد، نعمت یا عذاب بودنِ آنها بستگی به شیوه استفاده ما از آنها دارد. برای مثال می توان به زیبایی ظاهر اشاره کرد. برای برخی نعمت می شود و برای برخی وسیله ای برای رفتن به جهنم. دوران بیکاری نیز می تواند همین حکم را داشته باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گلستان ما ,ابتدا به این بپردازیم که بیکاری به چه معناست؟ آیا هر انسانی که شغلی ندارد بیکار است؟ یا هر انسانی که کار مفیدی انجام نمی دهد یا رو به رشد نیست بیکار است؟(ولو اینکه درآمدی هم کسب می کند) از آنجایی که فرد جویای کار دنبال هدف مشخصی است و در حال تلاش است، نمی توان به او بیکار گفت.
,پس ما بجای استفاده از عنوان بیکار برای کسانی که به دنبال کار می گردند، از عبارت جویای کار استفاده می کنیم. این افراد شغلی دارند به عنوان جویای کار و هر روز باید در ساعت مشخصی بیدار شوند و کارهایی را که در ادامه ذکر خواهیم کرد شروع کنند.
,در این دوران، دورانی که یقینا گذار خواهد بود، چه کارهایی باید انجام دهیم؟ دورانی که برای برخی طولانی تر خواهد بود و برای برخی کوتاهتر. نکته مهم این است که کیفیتِ خارج شدن از این دوران به فعالیت هایی که در این دوران داریم بستگی دارد.
,هرچه از این دوران بهتر استفاده کنیم، شغلی که به آن دست پیدا می کنیم کیفیت بالاتری خواهد داشت. کیفیت کار هم به عواملی همچون علاقه مندی به کار، مقدار درآمد آن، میزان نیاز جامعه و ... بستگی دارد.
,افراد در این دوران دو راه پیش رو دارند:
,حالت اول: دست روی دست بگذارند و منتظر باشند گشایشی حاصل شود. برای مثال کسانی که لیسانس یا فوق لیسانس خود را گرفته اند و حالا منتظرند تا آزمون استخدامی ای برگزار شود یا کسی بیاید و دست آنها را بگیرد و سر کار ببرد. آن هم کاری که از همان ابتدا درآمد بالایی داشته باشد.
,حالت دوم: فرد جویای کار در این دوران تلاش می کند تا مهارتهای خود را افزایش دهد. چه مهارتهای شخصیتی، چه مهارتهای کار تیمی و سازمانی، و چه افزایش مهارتهای شغلی و تخصصی و مالی. فرد در این دوران باید استعدادها وعلایق خود را دقیق تر بشناسد، چون هرچه شناخت از خود بیشتر شود، موفقیت شغلی و دیگر موفقیتها راحتتر خواهد شد.
,آنچه که در فرهنگ دینی و ملی ما تحت عنوان انتظار وجود دارد نیز به همین معناست. ظهور زمانی از آینده نیست. ظهور مجموعه شرایطی در آینده است. و تنها مخصوص به ظهور امام عصر(عج) نمی شود. هر مشکلی که در زندگی وجود داشته باشد، نیاز به یک فرج و گشایشی دارد، و منتظر فرج واقعی کسی است که سعی می کند آن شرایط را بوجود بیاورد.
,برای مثال در مورد دورانی که فرد به دنبال شغل ایده آل می گردد، ممکن است نیاز به ده مهارت دیگر علاوه بر مهارتهای دانشگاهی باشد تا فرد به شغل ایده آل برسد، اگر فرد هر ماه یکی از این مهارتها را در خود به وجود بیاورد، بعد از ده ماه فرج حاصل می شود، ولی اگر هر چهار ماه چنین مهارتهایی را در خود بوجود بیاورد، نیاز به چهل ماه زمان است تا فرد به شغل ایده آل خود برسد.
,البته در این راه باید به ویژگی های معنوی افراد نیز توجه شود، برای مثال اقداماتی که می تواند باعث برکت دادن به زمان شوند، یعنی فرد در یک زمان مشخص، کارهایی با کیفیت و بازدهی بالاتری انجام دهد و از این طریق به زمان خود برکت دهد. یا با توکل به خدا که یکی از قوانین موجود در این دنیاست، تعداد سعی و خطاهای خود را کاهش دهد و زودتر به راه حل اصلی هدایت شود.
,پس هرچه در این دوران تلاش خود را بیشتر کنیم و هرچه بیشتر از این شاخه به آن شاخه بپریم، زودتر به شغل ایده آل خود برای خدمت به خود و جامعه خواهیم رسید.
,به قول سعدی شیرازی: به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل/ وگر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم
,سعید سوخته سرایی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه