"م آرمیتاسم" (من آرمیتا هستم)

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ایلام بیدار ، محمد رضا رشیدی در شعری یاد و خاطره دانشمند هسته ای کشور شهید داریوش رضایی نژاد را گرامی داشت. 

 
که م که م گه پ دووم که م که م چیه م واز که م
(کم کم بزرگ میشم کم کم چشم باز میکنم)

که م که م راز دل ده سینگ واز که م
(کم کم راز دل  را از سینه  باز میکنم)

که م که م هه نورم که م که م فکره و که م
(کم کم نگاه میکنم کم کم به فکر فرو میرم)

که م که م خوه م ئیوشم: منو یتیمی؟ منو کومه خه م؟!
(کم کم به خودم میگویم :من و یتیمی؟من و انبوه غم ؟)

راسی ئراچه ؟راسی کی زان ی؟
(براستی برای چه ؟ براستی کی میداند؟)

طفل په نج  سال ی خه م نیشت وه شان ی!
(طفل پنج ساله ای غم بر شانه هایش نشسته باشد!)

وه تیر نفاق وه گوله سته م
(با تیر نفاق با گلوله ستم)

باوگ جووانم کوشتن وه بی رحم
(بابای جوانم را کشتند با بی رحمی)

حقوق بشر خوازی چه بیوش ی
(حقوق بشر میخاد چه بگوید)

که س ده لای  نه یری  ارزش پیوش ی
(کسی نزد آنان ارزش کاهی ندارد)

ئیوشن ده ایران آزادی نییه
(میگن در ایران آزادی نیست)

ده نگی ده خاسی و آبادی نییه
(صدایی از خوبی و آزادی نیست)

که سی نیه وری" لی " بکه ده وه ر
(کسی نمیتونه لباس لی بپوشد)

فوری گرنه وه یش وه بی خه وه ر
(فوری و بی خبر دستگیرش میکنند)

باوگم داریوش" لی" ده وه ری بیو
(بابای من داریوش لباس لی تنش بود)

سه ر به رزی ایران هه م ده سه ری بیو
(سرفرازی ایران هم در فکرش بود)

هوز صهیونیسم ریو سیه وه تان
(ای صهیونیسم ها روسیاه به خودتان)

بی باوگم کردین لعنه ت وه خوه تان
(منو بی بابا کردین لعنت بر شما باد)

فدای اسلام بیو آفرین وه خوه ی
(فدای اسلام شد آفرین بر خودش)

ده ری قرآن گیان فدای که ی
(در راه قرآن جان خود را فدا میکند)

ده باوش باوگ دیوره و که فتمه
(از آغوش پدر من دور افتاده ام)

شه وان وه بی باوگ  م  که ی خه فتمه ؟
(شبها بی بابا کی خوابم برده است)

م آرمیتاسم دوه یت رضایی
(من آرمیتام دختر رضایی)

چه ن ساله باوگم بیوه خودایی
(چند سالی است بابام خدایی شده است)

یه روژه یل باوگم ده مال نه قل کرد
(روزی بابام چیزی تعریف میکرد)

خوه شی زاروویم گیشتی ده دل برد
(خوشیهای کودکیم همه از دل رفت)

بعد از نمازی ده س و دعا بیو
(بعد از نمازش دست به دعا شد)

ته مه نای شهید ده  ری  خدا بیو
(آرزوی شهادت در راه خدا میکرد)

خدا وه گیان خاسه یلت  قه سه م
(خدا یا به جان بندگان خاصت قسم)

وه صدق سینه راسه یلت قه سه م
(به صدق سینه راستگویانت قسم)

ده ر شهادت وه ریوم  واز بکه
(در شهادت برویم بگشا)

دلم پر ده رمزو پر ده راز بکه
(دلم را پر از رمزو راز بکن)

دیم  یه  روژ باوگم  حاجه ت روا بیو
(دیدم یک روز بابام حاجت روا شد)

یه کی ده خاسه یل ده رگای خدا بیو
(یکی از خوبان درگاه خدا شد)

ئژنه فتم باوگم دی شهید بیویه
(شنیدم بابام دیگر شهید شده)

راسی باوگ م چه رشید بیویه!
(راستی بابای من چقدر رشید بوده !)

خاو حه رام کردیو هوز استکبار
(خواب را از چشمهای جبهه استکبار گرفته بود)

نقشه رشانن وه تیرو تیربار
(آنها نقشه ترورش را با تیربار کشیده بودند)

تروری کردن ده ده ر مال ی
(در درب منزلش ترورش کردند)

باوگم شهید بیو خوه شا وه حال ی
(بابام شهید شد خوشا به حالش)

...روژی سید ی نام علی یه
(...روزی سیدی که نامش علی هست)

ده نسل حسین (ع) و آل علی(ع) یه
(از نسل حسین (ع)و آل علی (ع) میباشد)

نایب مهدی (عج) رهبرمانه
(نایب حضرت مهدی(عج)و رهبرمان هست)

عزیز دل و دلبرمانه
(عزیز دل و دلبر ما هست)

ده س کیشا و سرم گرته م وه بالوش
(دست بر سرم کشید و مرا در آغوش گرفت)

خه م بی باوگی کردم فراموش
(غم بی بابا بودن را فراموش کردم)

م آرمیتاسم بچه ایلامم
(من آرمیتا هستم بچه ایلام)

گیانم وه فدای گیان  امامم
(جان من فدای جان امامم باد)

انتهای پیام/