وظیفه ی ما در قبال کشمیر؛
از انفجار نور تا عمق استراتژیک
اگرچه درگیری های اخیر کشمیر, رنگ وبوی نهضت های اسلامی ندارد و منازعه ای باطل است, اما در این بین حق مظلومین و مسلمانان است که دارد پایمال می شود و امنیت آنها به خطر می افتد. نگاه ما به کشمیر, یک عمق استراتژیک است.جایی که باید مولد نهضت های ناب اسلامی باشد و پیگیری و رصد مسائل آن بسیار مهم است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «دانشجویان بیدار» بی آنکه نیاز به توضیح و شرح و بسطی باشد, همه مان شنیده ایم که امام فرمودند انقلاب ما انفجار نور بود. برای اینکه بدانیم نور در این کلام امام چه معنایی میدهد, باید در ابتدای امر, ظلمت را شناخت. ظلمت همان تکبر و یکدندگی نوع بشر مقابل ذات خداوند است که نمود اتم و اکمل آن, شیطان مبین است. در زمانه ی ما هم تجسم عینی آن, در نظام درهم پیوسته نفسانیت به سرکردگی ابر مستکبر دنیا, آمریکا نمود یافته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دانشجویان بیدار,آن انفجار نور, پراکندن ذرات توحید و عدالت در میان امتی ماتم زده و مستضعف بود که سیاهه ی کبر را از هم درید. گرچه مبدا این انفجار توحیدی, مملکت ایران بود اما ذرات بی شماری از این انفجار در پهنه عالم هم گسترانیده شد. ذراتی مملو از حرارت, مشتاق به نورانی تر شدن و نورانی کردن دیگران.
این روزها که اطراف ما, مملو از هات اسپات هایی است که هرکدام بخودی خود رو به نورانیتی عظیم دارند, باید هرچه بیشتر آنها را شناخت. فلسطین, لبنان, بحرین, حجاز, عراق و سوریه را از نزدیک و نیجریه,مکزیک و کشمیر را ازدور نظاره گر هستیم.
اما کشمیر... پرتوی نوری است که این روزها خبرهایی از ظلم و تعدی به توده مسلمان و رنج دیده ی آنجا می شنویم.خوب است بدانیم این عمق استراتژیک نظام اسلامی, رگ و ریشه شیعی خود را از ایران گرفته است. در دوران خلافت امویان و عباسیان 1258 - 661 شکنجه و آزار شیعیان شدت پیدا کرد و این مساله باعث شد تا شیعیان برای نجات خویش مهاجرت از وطن را در پیش گیرند. مساله جالب توجه این است که در میان شیعیان پناه آورده به کشمیر کمتر نام فردی با اصالت عرب دیده می شود و در واقع بیشتر شیعیان از ایران به این منطقه آمده اند.
درحال حاضر خانواده های با اسامی "جلیلی"، "انصاری"، "رضوی"، "حکیمی"، و "صفوی" وجود دارند که ریشه و اصالت ایرانی دارند. مردم کشمیر پیش از امام خمینی(ره) مقلد آیت الله العظمی سید محسن حکیم بودند و زمانی که ایشان در سال 1348 شمسی دار فانی را وداع کردند، آیت الله سیدیوسف الموسوی، رساله عملیه امام خمینی(ره) را به زبان کشمیری با نام «سرمایه نجات» ترجمه نموده و خدمت امام(ره) فرستاد و پس از تائید معظم له، آن رساله را منتشر کرده و در دست مردم کشمیر قرار دادند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، خبر این پیروزی بزرگ ملت مسلمان ایران توسط خانواده الموسوی به گوش همه مردم کشمیر رسید و مسلمانان آن خطه نیز مانند ملت ایران، جشن پیروزی برگزار نمودند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی هیئت های سیاسی و مذهبی ای از سوی امام خمینی(ره) به کشمیر اعزام گردید که عموماً مهمان آیت الله سید یوسف الموسوی بودند و در بیت ایشان اقامت می نمودند؛ از افراد برجسته ای که به نمایندگی امام خمینی(ره) به کشمیر مسافرت نمودند، رهبر معظم انقلاب آیت الله العظمی سید علی خامنه ای و آیت الله محمدرضا مهدوی کنی می باشند. مسلمانان کشمیر همیشه سعی در هماهنگی با سیاست های عزت طلبانه نظام جمهوری اسلامی داشته اند؛ برای مثال زمانی که امام خمینی(ره) به دلیل اوضاع نامساعد و رفتار غیرانسانی عربستان، از رفتن حجاج ایرانی به حج ممانعت نمودند، مردم کشمیر هم از ایشان متابعت کرده و از رفتن به حج پرهیز نمودند. همچنین در کشمیر برای اولین بار با حکم امام خمینی نماز جمعه برگزار گردید. این قدر امام خمینی(ره) و انقلاب نورانی ایشان بر قلب مردم کشمیر تاثیر گذاشته که در همه خانه ها و حسینیه های آنان عکس امام خمینی(ره) نصب شده است؛ حتی این مسئله نظر خبرگزاری های غربی را به خود جلب نموده است؛ چنانکه خبرنگار خبرگزاری بی بی سی اردو، گزارش داده بود: «در بعضی از خانه های کشمیر برق نیست ولی عکس امام خمینی(ره) هست».
بنابراین اکنون ما با یکی دیگر از ارکان برون مرزی نظام اسلامی آشنا شده ایم. جماعتی در دوردست ها که بسیار به اینجا دلبسته اند. کسانی که روایتهای زندگی شهدای ما را بسیار دنبال می کنند.آنهایی که مشتاقانه خود را ایران کوچک می نامند و به عَلمی که اینجا برافراشته شده است, عشق می ورزند.
مردم مسلمان کشمیر نقطه قوت بزرگی در بین چین و هند اند.مرکزی که اگر مورد توجه واقع شود, قطعا در سرریز کردن معارف توحیدی به سه کشور پاکستان,هند و چین می تواند موثر واقع شود.بسیار مهم است که اظهار همبستگی ملت ایران به گوش آنها برسد و نیز توجه و پیگیری های مسئولین ما, موجب دلگرمی آنها بشود.
اگرچه درگیری های اخیر کشمیر, رنگ وبوی نهضت های اسلامی ندارد و منازعه ای باطل است, اما در این بین حق مظلومین و مسلمانان است که دارد پایمال می شود و امنیت آنها به خطر می افتد. نگاه ما به کشمیر, یک عمق استراتژیک است.جایی که باید مولد نهضت های ناب اسلامی باشد و پیگیری و رصد مسائل آن بسیار مهم است. نظام اسلامی در آینده به جایگاه و اثربخشی کشمیر نیاز دارد و تک تک مناطقی که نور انقلاب اسلامی آنها را به عمق استراتژیک تبدیل کرده, باید حفظ و تقویت شوند.
ازتضعیف منافع معنوی نظام اسلامی در کشمیر بر اثر درگیری های بی رحمانه دول مختلف, حتما باید پیشگیری شود. نقش جمهوری اسلامی, پایان دادن به نزاع ها و برگرداندن آرامش به کشمیر و اثبات وفاداری خود به وفاداران انقلاب اسلامی در کشمیر است. نباید اجازه داد دیگران برای مردم کشمیر تصمیم بگیرند و یا منطقه کشمیر را به صحنه درگیری بدل کنند.
گفتنی است که قطعنامه های سازمان ملل نیز بر اعطای حق تعیین سرنوشت به مردم کشمیر تاکید می کند لکن دولت هند هیچ گاه به این قطعنامه تن در نداد و با تروریست خواندن مردم کشمیر و مبارزات آنان، سعی در سرکوب آنان داشته است. لکن شواهد میدانی در کشمیر حاکی از آن است که علی رغم گذشت چهار نسل از آغاز بحران کشمیر، هنوز نیز مردم مسلمان کشمیر خواهان دستیابی به حقوق پای مال شده خود هستند.
در قطعنامه 13 اوت 1327ش ( 1948 ) و ژانویه 1328ش ( 1949 ) سازمان ملل ، مقرر شد مناطق مسلمان نشین کشمیر جزو پاکستان و نواحی هندونشین جزو هندستان درآید و جهت مشخص شدن میزان تمایل مردم برای پیوستن به هند یا پاکستان به آراء عمومی در یک جو آرام و محیط بی طرفانه مراجعه شود و تا وقتی این کار صورت نگرفته ، سرزمین کشمیر نه جزو هندوستان است و نه از آن پاکستان ولی این قطعنامه اجرا نگردید و هندوستان همچنان نیروهای خود را در کشمیر نگاه داشته است.
نویسنده:سید داوود غیاثی
انتهای پیام/رض
آن انفجار نور, پراکندن ذرات توحید و عدالت در میان امتی ماتم زده و مستضعف بود که سیاهه ی کبر را از هم درید. گرچه مبدا این انفجار توحیدی, مملکت ایران بود اما ذرات بی شماری از این انفجار در پهنه عالم هم گسترانیده شد. ذراتی مملو از حرارت, مشتاق به نورانی تر شدن و نورانی کردن دیگران.
این روزها که اطراف ما, مملو از هات اسپات هایی است که هرکدام بخودی خود رو به نورانیتی عظیم دارند, باید هرچه بیشتر آنها را شناخت. فلسطین, لبنان, بحرین, حجاز, عراق و سوریه را از نزدیک و نیجریه,مکزیک و کشمیر را ازدور نظاره گر هستیم.
اما کشمیر... پرتوی نوری است که این روزها خبرهایی از ظلم و تعدی به توده مسلمان و رنج دیده ی آنجا می شنویم.خوب است بدانیم این عمق استراتژیک نظام اسلامی, رگ و ریشه شیعی خود را از ایران گرفته است. در دوران خلافت امویان و عباسیان 1258 - 661 شکنجه و آزار شیعیان شدت پیدا کرد و این مساله باعث شد تا شیعیان برای نجات خویش مهاجرت از وطن را در پیش گیرند. مساله جالب توجه این است که در میان شیعیان پناه آورده به کشمیر کمتر نام فردی با اصالت عرب دیده می شود و در واقع بیشتر شیعیان از ایران به این منطقه آمده اند.
درحال حاضر خانواده های با اسامی "جلیلی"، "انصاری"، "رضوی"، "حکیمی"، و "صفوی" وجود دارند که ریشه و اصالت ایرانی دارند. مردم کشمیر پیش از امام خمینی(ره) مقلد آیت الله العظمی سید محسن حکیم بودند و زمانی که ایشان در سال 1348 شمسی دار فانی را وداع کردند، آیت الله سیدیوسف الموسوی، رساله عملیه امام خمینی(ره) را به زبان کشمیری با نام «سرمایه نجات» ترجمه نموده و خدمت امام(ره) فرستاد و پس از تائید معظم له، آن رساله را منتشر کرده و در دست مردم کشمیر قرار دادند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، خبر این پیروزی بزرگ ملت مسلمان ایران توسط خانواده الموسوی به گوش همه مردم کشمیر رسید و مسلمانان آن خطه نیز مانند ملت ایران، جشن پیروزی برگزار نمودند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی هیئت های سیاسی و مذهبی ای از سوی امام خمینی(ره) به کشمیر اعزام گردید که عموماً مهمان آیت الله سید یوسف الموسوی بودند و در بیت ایشان اقامت می نمودند؛ از افراد برجسته ای که به نمایندگی امام خمینی(ره) به کشمیر مسافرت نمودند، رهبر معظم انقلاب آیت الله العظمی سید علی خامنه ای و آیت الله محمدرضا مهدوی کنی می باشند. مسلمانان کشمیر همیشه سعی در هماهنگی با سیاست های عزت طلبانه نظام جمهوری اسلامی داشته اند؛ برای مثال زمانی که امام خمینی(ره) به دلیل اوضاع نامساعد و رفتار غیرانسانی عربستان، از رفتن حجاج ایرانی به حج ممانعت نمودند، مردم کشمیر هم از ایشان متابعت کرده و از رفتن به حج پرهیز نمودند. همچنین در کشمیر برای اولین بار با حکم امام خمینی نماز جمعه برگزار گردید. این قدر امام خمینی(ره) و انقلاب نورانی ایشان بر قلب مردم کشمیر تاثیر گذاشته که در همه خانه ها و حسینیه های آنان عکس امام خمینی(ره) نصب شده است؛ حتی این مسئله نظر خبرگزاری های غربی را به خود جلب نموده است؛ چنانکه خبرنگار خبرگزاری بی بی سی اردو، گزارش داده بود: «در بعضی از خانه های کشمیر برق نیست ولی عکس امام خمینی(ره) هست».
بنابراین اکنون ما با یکی دیگر از ارکان برون مرزی نظام اسلامی آشنا شده ایم. جماعتی در دوردست ها که بسیار به اینجا دلبسته اند. کسانی که روایتهای زندگی شهدای ما را بسیار دنبال می کنند.آنهایی که مشتاقانه خود را ایران کوچک می نامند و به عَلمی که اینجا برافراشته شده است, عشق می ورزند.
مردم مسلمان کشمیر نقطه قوت بزرگی در بین چین و هند اند.مرکزی که اگر مورد توجه واقع شود, قطعا در سرریز کردن معارف توحیدی به سه کشور پاکستان,هند و چین می تواند موثر واقع شود.بسیار مهم است که اظهار همبستگی ملت ایران به گوش آنها برسد و نیز توجه و پیگیری های مسئولین ما, موجب دلگرمی آنها بشود.
اگرچه درگیری های اخیر کشمیر, رنگ وبوی نهضت های اسلامی ندارد و منازعه ای باطل است, اما در این بین حق مظلومین و مسلمانان است که دارد پایمال می شود و امنیت آنها به خطر می افتد. نگاه ما به کشمیر, یک عمق استراتژیک است.جایی که باید مولد نهضت های ناب اسلامی باشد و پیگیری و رصد مسائل آن بسیار مهم است. نظام اسلامی در آینده به جایگاه و اثربخشی کشمیر نیاز دارد و تک تک مناطقی که نور انقلاب اسلامی آنها را به عمق استراتژیک تبدیل کرده, باید حفظ و تقویت شوند.
ازتضعیف منافع معنوی نظام اسلامی در کشمیر بر اثر درگیری های بی رحمانه دول مختلف, حتما باید پیشگیری شود. نقش جمهوری اسلامی, پایان دادن به نزاع ها و برگرداندن آرامش به کشمیر و اثبات وفاداری خود به وفاداران انقلاب اسلامی در کشمیر است. نباید اجازه داد دیگران برای مردم کشمیر تصمیم بگیرند و یا منطقه کشمیر را به صحنه درگیری بدل کنند.
گفتنی است که قطعنامه های سازمان ملل نیز بر اعطای حق تعیین سرنوشت به مردم کشمیر تاکید می کند لکن دولت هند هیچ گاه به این قطعنامه تن در نداد و با تروریست خواندن مردم کشمیر و مبارزات آنان، سعی در سرکوب آنان داشته است. لکن شواهد میدانی در کشمیر حاکی از آن است که علی رغم گذشت چهار نسل از آغاز بحران کشمیر، هنوز نیز مردم مسلمان کشمیر خواهان دستیابی به حقوق پای مال شده خود هستند.
در قطعنامه 13 اوت 1327ش ( 1948 ) و ژانویه 1328ش ( 1949 ) سازمان ملل ، مقرر شد مناطق مسلمان نشین کشمیر جزو پاکستان و نواحی هندونشین جزو هندستان درآید و جهت مشخص شدن میزان تمایل مردم برای پیوستن به هند یا پاکستان به آراء عمومی در یک جو آرام و محیط بی طرفانه مراجعه شود و تا وقتی این کار صورت نگرفته ، سرزمین کشمیر نه جزو هندوستان است و نه از آن پاکستان ولی این قطعنامه اجرا نگردید و هندوستان همچنان نیروهای خود را در کشمیر نگاه داشته است.
نویسنده:سید داوود غیاثی
انتهای پیام/رض
آن انفجار نور, پراکندن ذرات توحید و عدالت در میان امتی ماتم زده و مستضعف بود که سیاهه ی کبر را از هم درید. گرچه مبدا این انفجار توحیدی, مملکت ایران بود اما ذرات بی شماری از این انفجار در پهنه عالم هم گسترانیده شد. ذراتی مملو از حرارت, مشتاق به نورانی تر شدن و نورانی کردن دیگران.
این روزها که اطراف ما, مملو از هات اسپات هایی است که هرکدام بخودی خود رو به نورانیتی عظیم دارند, باید هرچه بیشتر آنها را شناخت. فلسطین, لبنان, بحرین, حجاز, عراق و سوریه را از نزدیک و نیجریه,مکزیک و کشمیر را ازدور نظاره گر هستیم.
اما کشمیر... پرتوی نوری است که این روزها خبرهایی از ظلم و تعدی به توده مسلمان و رنج دیده ی آنجا می شنویم.خوب است بدانیم این عمق استراتژیک نظام اسلامی, رگ و ریشه شیعی خود را از ایران گرفته است. در دوران خلافت امویان و عباسیان 1258 - 661 شکنجه و آزار شیعیان شدت پیدا کرد و این مساله باعث شد تا شیعیان برای نجات خویش مهاجرت از وطن را در پیش گیرند. مساله جالب توجه این است که در میان شیعیان پناه آورده به کشمیر کمتر نام فردی با اصالت عرب دیده می شود و در واقع بیشتر شیعیان از ایران به این منطقه آمده اند.
درحال حاضر خانواده های با اسامی "جلیلی"، "انصاری"، "رضوی"، "حکیمی"، و "صفوی" وجود دارند که ریشه و اصالت ایرانی دارند. مردم کشمیر پیش از امام خمینی(ره) مقلد آیت الله العظمی سید محسن حکیم بودند و زمانی که ایشان در سال 1348 شمسی دار فانی را وداع کردند، آیت الله سیدیوسف الموسوی، رساله عملیه امام خمینی(ره) را به زبان کشمیری با نام «سرمایه نجات» ترجمه نموده و خدمت امام(ره) فرستاد و پس از تائید معظم له، آن رساله را منتشر کرده و در دست مردم کشمیر قرار دادند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، خبر این پیروزی بزرگ ملت مسلمان ایران توسط خانواده الموسوی به گوش همه مردم کشمیر رسید و مسلمانان آن خطه نیز مانند ملت ایران، جشن پیروزی برگزار نمودند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی هیئت های سیاسی و مذهبی ای از سوی امام خمینی(ره) به کشمیر اعزام گردید که عموماً مهمان آیت الله سید یوسف الموسوی بودند و در بیت ایشان اقامت می نمودند؛ از افراد برجسته ای که به نمایندگی امام خمینی(ره) به کشمیر مسافرت نمودند، رهبر معظم انقلاب آیت الله العظمی سید علی خامنه ای و آیت الله محمدرضا مهدوی کنی می باشند. مسلمانان کشمیر همیشه سعی در هماهنگی با سیاست های عزت طلبانه نظام جمهوری اسلامی داشته اند؛ برای مثال زمانی که امام خمینی(ره) به دلیل اوضاع نامساعد و رفتار غیرانسانی عربستان، از رفتن حجاج ایرانی به حج ممانعت نمودند، مردم کشمیر هم از ایشان متابعت کرده و از رفتن به حج پرهیز نمودند. همچنین در کشمیر برای اولین بار با حکم امام خمینی نماز جمعه برگزار گردید. این قدر امام خمینی(ره) و انقلاب نورانی ایشان بر قلب مردم کشمیر تاثیر گذاشته که در همه خانه ها و حسینیه های آنان عکس امام خمینی(ره) نصب شده است؛ حتی این مسئله نظر خبرگزاری های غربی را به خود جلب نموده است؛ چنانکه خبرنگار خبرگزاری بی بی سی اردو، گزارش داده بود: «در بعضی از خانه های کشمیر برق نیست ولی عکس امام خمینی(ره) هست».
بنابراین اکنون ما با یکی دیگر از ارکان برون مرزی نظام اسلامی آشنا شده ایم. جماعتی در دوردست ها که بسیار به اینجا دلبسته اند. کسانی که روایتهای زندگی شهدای ما را بسیار دنبال می کنند.آنهایی که مشتاقانه خود را ایران کوچک می نامند و به عَلمی که اینجا برافراشته شده است, عشق می ورزند.
مردم مسلمان کشمیر نقطه قوت بزرگی در بین چین و هند اند.مرکزی که اگر مورد توجه واقع شود, قطعا در سرریز کردن معارف توحیدی به سه کشور پاکستان,هند و چین می تواند موثر واقع شود.بسیار مهم است که اظهار همبستگی ملت ایران به گوش آنها برسد و نیز توجه و پیگیری های مسئولین ما, موجب دلگرمی آنها بشود.
اگرچه درگیری های اخیر کشمیر, رنگ وبوی نهضت های اسلامی ندارد و منازعه ای باطل است, اما در این بین حق مظلومین و مسلمانان است که دارد پایمال می شود و امنیت آنها به خطر می افتد. نگاه ما به کشمیر, یک عمق استراتژیک است.جایی که باید مولد نهضت های ناب اسلامی باشد و پیگیری و رصد مسائل آن بسیار مهم است. نظام اسلامی در آینده به جایگاه و اثربخشی کشمیر نیاز دارد و تک تک مناطقی که نور انقلاب اسلامی آنها را به عمق استراتژیک تبدیل کرده, باید حفظ و تقویت شوند.
ازتضعیف منافع معنوی نظام اسلامی در کشمیر بر اثر درگیری های بی رحمانه دول مختلف, حتما باید پیشگیری شود. نقش جمهوری اسلامی, پایان دادن به نزاع ها و برگرداندن آرامش به کشمیر و اثبات وفاداری خود به وفاداران انقلاب اسلامی در کشمیر است. نباید اجازه داد دیگران برای مردم کشمیر تصمیم بگیرند و یا منطقه کشمیر را به صحنه درگیری بدل کنند.
گفتنی است که قطعنامه های سازمان ملل نیز بر اعطای حق تعیین سرنوشت به مردم کشمیر تاکید می کند لکن دولت هند هیچ گاه به این قطعنامه تن در نداد و با تروریست خواندن مردم کشمیر و مبارزات آنان، سعی در سرکوب آنان داشته است. لکن شواهد میدانی در کشمیر حاکی از آن است که علی رغم گذشت چهار نسل از آغاز بحران کشمیر، هنوز نیز مردم مسلمان کشمیر خواهان دستیابی به حقوق پای مال شده خود هستند.
در قطعنامه 13 اوت 1327ش ( 1948 ) و ژانویه 1328ش ( 1949 ) سازمان ملل ، مقرر شد مناطق مسلمان نشین کشمیر جزو پاکستان و نواحی هندونشین جزو هندستان درآید و جهت مشخص شدن میزان تمایل مردم برای پیوستن به هند یا پاکستان به آراء عمومی در یک جو آرام و محیط بی طرفانه مراجعه شود و تا وقتی این کار صورت نگرفته ، سرزمین کشمیر نه جزو هندوستان است و نه از آن پاکستان ولی این قطعنامه اجرا نگردید و هندوستان همچنان نیروهای خود را در کشمیر نگاه داشته است.
نویسنده:سید داوود غیاثی
انتهای پیام/رض
آن انفجار نور, پراکندن ذرات توحید و عدالت در میان امتی ماتم زده و مستضعف بود که سیاهه ی کبر را از هم درید. گرچه مبدا این انفجار توحیدی, مملکت ایران بود اما ذرات بی شماری از این انفجار در پهنه عالم هم گسترانیده شد. ذراتی مملو از حرارت, مشتاق به نورانی تر شدن و نورانی کردن دیگران.
,این روزها که اطراف ما, مملو از هات اسپات هایی است که هرکدام بخودی خود رو به نورانیتی عظیم دارند, باید هرچه بیشتر آنها را شناخت. فلسطین, لبنان, بحرین, حجاز, عراق و سوریه را از نزدیک و نیجریه,مکزیک و کشمیر را ازدور نظاره گر هستیم.
,اما کشمیر... پرتوی نوری است که این روزها خبرهایی از ظلم و تعدی به توده مسلمان و رنج دیده ی آنجا می شنویم.خوب است بدانیم این عمق استراتژیک نظام اسلامی, رگ و ریشه شیعی خود را از ایران گرفته است. در دوران خلافت امویان و عباسیان 1258 - 661 شکنجه و آزار شیعیان شدت پیدا کرد و این مساله باعث شد تا شیعیان برای نجات خویش مهاجرت از وطن را در پیش گیرند. مساله جالب توجه این است که در میان شیعیان پناه آورده به کشمیر کمتر نام فردی با اصالت عرب دیده می شود و در واقع بیشتر شیعیان از ایران به این منطقه آمده اند.
,درحال حاضر خانواده های با اسامی "جلیلی"، "انصاری"، "رضوی"، "حکیمی"، و "صفوی" وجود دارند که ریشه و اصالت ایرانی دارند. مردم کشمیر پیش از امام خمینی(ره) مقلد آیت الله العظمی سید محسن حکیم بودند و زمانی که ایشان در سال 1348 شمسی دار فانی را وداع کردند، آیت الله سیدیوسف الموسوی، رساله عملیه امام خمینی(ره) را به زبان کشمیری با نام «سرمایه نجات» ترجمه نموده و خدمت امام(ره) فرستاد و پس از تائید معظم له، آن رساله را منتشر کرده و در دست مردم کشمیر قرار دادند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، خبر این پیروزی بزرگ ملت مسلمان ایران توسط خانواده الموسوی به گوش همه مردم کشمیر رسید و مسلمانان آن خطه نیز مانند ملت ایران، جشن پیروزی برگزار نمودند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی هیئت های سیاسی و مذهبی ای از سوی امام خمینی(ره) به کشمیر اعزام گردید که عموماً مهمان آیت الله سید یوسف الموسوی بودند و در بیت ایشان اقامت می نمودند؛ از افراد برجسته ای که به نمایندگی امام خمینی(ره) به کشمیر مسافرت نمودند، رهبر معظم انقلاب آیت الله العظمی سید علی خامنه ای و آیت الله محمدرضا مهدوی کنی می باشند. مسلمانان کشمیر همیشه سعی در هماهنگی با سیاست های عزت طلبانه نظام جمهوری اسلامی داشته اند؛ برای مثال زمانی که امام خمینی(ره) به دلیل اوضاع نامساعد و رفتار غیرانسانی عربستان، از رفتن حجاج ایرانی به حج ممانعت نمودند، مردم کشمیر هم از ایشان متابعت کرده و از رفتن به حج پرهیز نمودند. همچنین در کشمیر برای اولین بار با حکم امام خمینی نماز جمعه برگزار گردید. این قدر امام خمینی(ره) و انقلاب نورانی ایشان بر قلب مردم کشمیر تاثیر گذاشته که در همه خانه ها و حسینیه های آنان عکس امام خمینی(ره) نصب شده است؛ حتی این مسئله نظر خبرگزاری های غربی را به خود جلب نموده است؛ چنانکه خبرنگار خبرگزاری بی بی سی اردو، گزارش داده بود: «در بعضی از خانه های کشمیر برق نیست ولی عکس امام خمینی(ره) هست».
,بنابراین اکنون ما با یکی دیگر از ارکان برون مرزی نظام اسلامی آشنا شده ایم. جماعتی در دوردست ها که بسیار به اینجا دلبسته اند. کسانی که روایتهای زندگی شهدای ما را بسیار دنبال می کنند.آنهایی که مشتاقانه خود را ایران کوچک می نامند و به عَلمی که اینجا برافراشته شده است, عشق می ورزند.
,مردم مسلمان کشمیر نقطه قوت بزرگی در بین چین و هند اند.مرکزی که اگر مورد توجه واقع شود, قطعا در سرریز کردن معارف توحیدی به سه کشور پاکستان,هند و چین می تواند موثر واقع شود.بسیار مهم است که اظهار همبستگی ملت ایران به گوش آنها برسد و نیز توجه و پیگیری های مسئولین ما, موجب دلگرمی آنها بشود.
,اگرچه درگیری های اخیر کشمیر, رنگ وبوی نهضت های اسلامی ندارد و منازعه ای باطل است, اما در این بین حق مظلومین و مسلمانان است که دارد پایمال می شود و امنیت آنها به خطر می افتد. نگاه ما به کشمیر, یک عمق استراتژیک است.جایی که باید مولد نهضت های ناب اسلامی باشد و پیگیری و رصد مسائل آن بسیار مهم است. نظام اسلامی در آینده به جایگاه و اثربخشی کشمیر نیاز دارد و تک تک مناطقی که نور انقلاب اسلامی آنها را به عمق استراتژیک تبدیل کرده, باید حفظ و تقویت شوند.
,ازتضعیف منافع معنوی نظام اسلامی در کشمیر بر اثر درگیری های بی رحمانه دول مختلف, حتما باید پیشگیری شود. نقش جمهوری اسلامی, پایان دادن به نزاع ها و برگرداندن آرامش به کشمیر و اثبات وفاداری خود به وفاداران انقلاب اسلامی در کشمیر است. نباید اجازه داد دیگران برای مردم کشمیر تصمیم بگیرند و یا منطقه کشمیر را به صحنه درگیری بدل کنند.
,گفتنی است که قطعنامه های سازمان ملل نیز بر اعطای حق تعیین سرنوشت به مردم کشمیر تاکید می کند لکن دولت هند هیچ گاه به این قطعنامه تن در نداد و با تروریست خواندن مردم کشمیر و مبارزات آنان، سعی در سرکوب آنان داشته است. لکن شواهد میدانی در کشمیر حاکی از آن است که علی رغم گذشت چهار نسل از آغاز بحران کشمیر، هنوز نیز مردم مسلمان کشمیر خواهان دستیابی به حقوق پای مال شده خود هستند.
,در قطعنامه 13 اوت 1327ش ( 1948 ) و ژانویه 1328ش ( 1949 ) سازمان ملل ، مقرر شد مناطق مسلمان نشین کشمیر جزو پاکستان و نواحی هندونشین جزو هندستان درآید و جهت مشخص شدن میزان تمایل مردم برای پیوستن به هند یا پاکستان به آراء عمومی در یک جو آرام و محیط بی طرفانه مراجعه شود و تا وقتی این کار صورت نگرفته ، سرزمین کشمیر نه جزو هندوستان است و نه از آن پاکستان ولی این قطعنامه اجرا نگردید و هندوستان همچنان نیروهای خود را در کشمیر نگاه داشته است.
,نویسنده:سید داوود غیاثی
,انتهای پیام/رض
,]
ارسال دیدگاه