یادداشت روحانی شهید علیرضا عسگری/

دنیا و تمام متعلقاتش را پشت سر می گذارم تا به هدفم برسم

دنیا و تمام متعلقاتش را پشت سر می گذارم تا به هدفم برسم
روحانی شهید علیرضا عسگری در یکی از یادداشت هایش، درباره علاقه اش به شهادت چنین نوشته است: «اگر دنیا و تمام متعلقاتش مانع از رسیدن من به هدفم شوند با هر وسیله ای آن ها را پشت سر می گذارم و به هدف خود می رسم».
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، روحانی شهید علیرضا عسگری در روز ششم مرداد ماه سال 1347 در شهرستان قروه متولد شد. پدرش امان الله نام داشت و کاسبی مختصری داشت. علیرضا تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در شهرستان قروه سپری کرد و بعد از آن به سبب علاقه به علوم حوزوی وارد حوزه علمیه قروه شد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیشمرگ روح الله,

 

,

علیرضا چهارده ساله بود که سر از دفتر پایگاه مقاومت بسیج شهری درآورد و آموزش نظامی را فرا گرفت. سال 1364 به جبهه جنوب اعزام شد و کتاب های درسی اش را همراه خود به جبهه برد. شهید عسگری دو آزمون پیش روی خود داشت: جهاد و دانش؛ هر دو مبارزه بود یکی با جهل، و دیگری با جاهلان. دانش، ضرورت جهاد را بازگو می کرد و جهاد، گام نخستین دانش بود.

,

 

,

شهید عسگری می خواست علوم دینی را فراگیرد تا چراغ روشنی باشد بر سر راه مردم، اما گمشده خویش را در جبهه های حق علیه باطل جستجو کرد؛ به همین دلیل سال 1364 به جبهه های حق علیه باطل اعزام شد و سرانجام در اولین روز از مرداد ماه سال 1367 بر اثر اصابت ترکش و هم چنین حمله شیمیایی دشمن بعثی به شهادت رسید و در گلزار شهدای شهرستان قروه به خاک سپرده شد.

,

 

,

کردار شهید

,

شهید عسگری در سلام کردن بر همگان سبقت می گرفت، نسبت به بزرگان احترام بسیاری قائل بود، دستگیری درویشان و فقیران خرسندش می ساخت. هموراه در پی آموختن بود، فضل می اندوخت و فضیلت می آموخت و در خلوص نیت می کوشید تا لایق شهادت در راه خدا شود. هم جهاد با دشمن بعثی می کرد و هم جهاد با نفس را واجب می شمرد: جهاد اصغر و جهاد اکبر.

,

 

,

دوستان و همرزمان شهید عسگری، ایشان را یاور و پشتیبان خود و تجسم ایثار و اطمینان می شمردند. شهید عسگری در حفظ و نگهداری بیت المال سخت کوش بود؛ خودش امین و امانت دار بود و توصیه می کرد که امانت دار باشید.

,

 

,

مادر شهید عسگری نقل می کند:

,

« فرزندم به همگان سلام می کرد، حرمت من و پدرش را همواره حفظ می کرد. روزهای پنج شنبه به زیارت شهدا می رفت و شب های جمعه دعای کمیل می خواند. از امر به معروف غافل نبود و چون منکری را می دید با هرچه می توانست از آن نهی می کرد. در ذکر مصیبت کربلا و عاشورا نفس گرمی داشت و مخاطبانش را تحت تأثیر قرار می داد. اهل دعا و نماز شب بود و روزهای بسیاری را روزه می گرفت، علیرضا در تمام  کارهایش رضای خدا را طلب می کرد».

,

 

,

پیام شهید

,

در یکی از یادداشت هایی که در لابلای کتاب های شهید عسگری یافته شده است، درباره علاقه شهید به عروج و شهادت چنین نوشته شده است: «اگر دنیا و تمام متعلقاتش مانع از رسیدن من به هدفم شوند با هر وسیله ای آن ها را پشت سر می گذارم و به هدف خود می رسم».

,

انتهای پیام/م

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه