مطالباتی که همچنان باقی است!

تغییر دولت هم تاثیری در حل مشکلات مازندران نداشت

تغییر دولت هم تاثیری در حل مشکلات مازندران نداشت
با تغییر دولت و با توجه به شعارهای اقتصادی آن، انتظار بود که مشکلات استان مازندران تا حدودی کاهش یابد ولی حرف‌های استاندار و وعده‌های رفع مشکل در پنج سال آینده نشان می‌دهد که تغییر دولت هم مشکل مردم استان مازندران را حل نکرد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ، یادمان نرفت که استانداران قبلی مازندران همین مشکلاتی که امروز استاندار فعلی آن را مطرح می‎کند با آن مواجه بودند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ,


عدم بهره‌برداری مناسب از دریا، مشکلات زباله، واردات برنج، نداشتن زیرساخت‌های گردشگری، بلاتکلیفی در صادرات مرکبات، مشکلات واحدهای صنعتی و عدم برنامه‌ریزی برای ساماندهی آب‌های سطحی و در نهایت مشکلات جاده‌ای‌!

این مطالبات مواردی است که مردم مازندران بارها و بارها درباره آن شنیدن و ظاهرا هم قرار نیست این موضوع ساماندهی شود.

یادمان نرفت که طاهایی استاندار قبلی مازندران در جلسات متعدد موضوع ساماندهی زباله را یکی از مباحث ملی مطرح می‌کرد و حتی گفته بود از دولت ماموریت یافت که زباله مازندران را ساماندهی کند، اما دریغ از عمل!

چند سالی است که بحث کارخانه زباله‌سوز ساری مطرح است، در سال‌های اول بحث انتقال تجهیزات مسئله بود، وقتی به مسئولان و متولیان مراجعه می‎شد، اعلام می‎کردند که به دلیل تحریم امکان انتقال پول برای خرید تجهیزات وجود ندارد، علی‌ظاهر مشکل تامین تجهیزات رفع شد، در حال حاضر بحث وعده و وعید سفر دولت به مازندران مطرح است که رئیس دولت در سفر به مازندران قول تامین اعتبار 20 میلیارد تومانی را مطرح کرد، اما عضو شورای شهر از عدم تامین اعتبار برای احداث کارخانه زباله‌سوز صحبت به میان آورد و در جلسه اخیر در استانداری مازندران نماینده دولت بحث ساماندهی زباله استان مازندران را به پنج سال دیگر واگذار کرد!

با توجه به حساسیت زیست محیطی استان مازندران، آیا واقعا جایز است که زباله‌های آمل، محمودآباد، بابل، ساری، نوشهر، چالوس، نکا و دیگر شهرهای استان در جنگل و یا اراضی منابع طبیعی به مدت پنج سال دیگر رها شود.

در حوزه گردشگری در ایام تعطیلات فشار زیادی به مردم وارد می‎شود، زمانی که تعطیلات فرا می‎رسد مردم مازندران به جای آب و جارو کردن شهر به فکر این هستند که ظرف‌های خانه‌شان را پرآب کنند، چون با کمبود آب مواجه می‎شوند، تلاش می‎کنند که راه‌های درو برای عدم مواجه با ترافیک استفاده کنند، از طرفی ناهنجاری‌های اجتماعی که وارد استان می‎شود بماند، کرور کرور زباله وارد استان می‎شود که برای ساماندهی آن هم طرح و برنامه‌ای وجود ندارد و سهم مردم استان از حضور گردشگر ترافیک، زباله و ناهنجاری‌های اجتماعی است.

در سایر بخش‌ها هم که اوضاع استان مازندران مشخص است، آزاد راه تهران-شمال که وضعیت مشخصی ندارد، محور سوادکوه باوجود وعده و وعیدها هنوز با وجود اقدامات انجام شده به ثمر نرسید و محور ساری-کیاسر هم اوضاع چندانی ندارد و از اول سال تاکنون بحث کمبود مصالح مطرح بود و هنوز هم این منوال ادامه دارد.

با توجه به وعده‌ای که استانداران سابق مازندران دادند و رفتند و وعده جدیدی که استاندار مازندران در ارتباط با ساماندهی زباله و دیگر موارد مطرح شده داد، این شعر در ذهن تداعی می‎کند.

خدا کند که دگر یار ما جفا نکند

اگر کند به رقیبان کند به ما نکند

وفا به وعده نکرد از هزار یک آری

هزار وعده خوبان یکی وفا نکند
,


عدم بهره‌برداری مناسب از دریا، مشکلات زباله، واردات برنج، نداشتن زیرساخت‌های گردشگری، بلاتکلیفی در صادرات مرکبات، مشکلات واحدهای صنعتی و عدم برنامه‌ریزی برای ساماندهی آب‌های سطحی و در نهایت مشکلات جاده‌ای‌!

این مطالبات مواردی است که مردم مازندران بارها و بارها درباره آن شنیدن و ظاهرا هم قرار نیست این موضوع ساماندهی شود.

یادمان نرفت که طاهایی استاندار قبلی مازندران در جلسات متعدد موضوع ساماندهی زباله را یکی از مباحث ملی مطرح می‌کرد و حتی گفته بود از دولت ماموریت یافت که زباله مازندران را ساماندهی کند، اما دریغ از عمل!

چند سالی است که بحث کارخانه زباله‌سوز ساری مطرح است، در سال‌های اول بحث انتقال تجهیزات مسئله بود، وقتی به مسئولان و متولیان مراجعه می‎شد، اعلام می‎کردند که به دلیل تحریم امکان انتقال پول برای خرید تجهیزات وجود ندارد، علی‌ظاهر مشکل تامین تجهیزات رفع شد، در حال حاضر بحث وعده و وعید سفر دولت به مازندران مطرح است که رئیس دولت در سفر به مازندران قول تامین اعتبار 20 میلیارد تومانی را مطرح کرد، اما عضو شورای شهر از عدم تامین اعتبار برای احداث کارخانه زباله‌سوز صحبت به میان آورد و در جلسه اخیر در استانداری مازندران نماینده دولت بحث ساماندهی زباله استان مازندران را به پنج سال دیگر واگذار کرد!

با توجه به حساسیت زیست محیطی استان مازندران، آیا واقعا جایز است که زباله‌های آمل، محمودآباد، بابل، ساری، نوشهر، چالوس، نکا و دیگر شهرهای استان در جنگل و یا اراضی منابع طبیعی به مدت پنج سال دیگر رها شود.

در حوزه گردشگری در ایام تعطیلات فشار زیادی به مردم وارد می‎شود، زمانی که تعطیلات فرا می‎رسد مردم مازندران به جای آب و جارو کردن شهر به فکر این هستند که ظرف‌های خانه‌شان را پرآب کنند، چون با کمبود آب مواجه می‎شوند، تلاش می‎کنند که راه‌های درو برای عدم مواجه با ترافیک استفاده کنند، از طرفی ناهنجاری‌های اجتماعی که وارد استان می‎شود بماند، کرور کرور زباله وارد استان می‎شود که برای ساماندهی آن هم طرح و برنامه‌ای وجود ندارد و سهم مردم استان از حضور گردشگر ترافیک، زباله و ناهنجاری‌های اجتماعی است.

در سایر بخش‌ها هم که اوضاع استان مازندران مشخص است، آزاد راه تهران-شمال که وضعیت مشخصی ندارد، محور سوادکوه باوجود وعده و وعیدها هنوز با وجود اقدامات انجام شده به ثمر نرسید و محور ساری-کیاسر هم اوضاع چندانی ندارد و از اول سال تاکنون بحث کمبود مصالح مطرح بود و هنوز هم این منوال ادامه دارد.

با توجه به وعده‌ای که استانداران سابق مازندران دادند و رفتند و وعده جدیدی که استاندار مازندران در ارتباط با ساماندهی زباله و دیگر موارد مطرح شده داد، این شعر در ذهن تداعی می‎کند.

,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
خدا کند که دگر یار ما جفا نکند

اگر کند به رقیبان کند به ما نکند

وفا به وعده نکرد از هزار یک آری

هزار وعده خوبان یکی وفا نکند
,
,
,
,
,
,
,

انتهای پیام/رض

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه