روزهای سیاه و سفید وزنه‌برداری مازندران!

«رمضانعلی تیموری»، «ابراهیم پیروی»، «تقی خلج»، «معین ملکوتی»، «مهدی فاطری» و در نسل اخیر «حسین توکلی»، ستاره‌‌های آسمان وزنه‌برداری مازندران بودند که بارها با مدال‌ها و عناوین ارزشمند خود، لبخند شادی و رضایت را بر لبان مردم ایران زمین ثبت کردند.

بهداد سلیمی

بی‌شک اگر آن مصدومیت عجیب در تمرین رکوردزنی تیم ملی رخ نمی‌داد و بهداد مجبور به طی کردن دوران طولانی نقاهت نمی‌شد، از مدت‌ها پیش می‌شد مدال طلای المپیک برزیل را با فاصله‌ای زیاد نسبت به رقبا به نام «بهداد سلیمی» ثبت کرد. اما آن اتفاق تلخ، بهداد را به جای سالن تمرین و بلند کردن وزنه‌ها به تخت بیمارستان سنجاق کرد تا امیدها حتی برای رسیدن او به ریو در برهه‌ای از زمان تبدیل به یاس شود.

بهداد اما بار دیگر برگشت و خود را در قامت نفر اول سنگین‌وزن تیم ملی به مربیان تحمیل کرد تا به انتخاب قطعی کادر فنی در این وزن تبدیل شود. محرومیت وزنه‌برداران روسی به عنوان رقبای اصلی و مدعیان جدی سنگین وزن جهان یا محروم شدن کاروان روسیه از حضور در المپیک ریو، بخت سلیمی را برای مدال‌آوری و طلایی شدن بیشتر از گذشته کرده است.

بهداد سلیمی به احتمال حضور نداشتن رقبای روس در المپیک اشاره کرد و گفت: وزنه‌برداران روسیه از سرسخت‌ترین رقبای ایران به ویژه در سنگین وزن هستند و نبود و غیبت آن‌ها به میزان زیادی می‌تواند بر عملکرد و نتایج دیگر کشورها تاثیر بگذارد.

وی اظهار کرد: وزنه‌بردار سنگین‌وزن روسیه، یکی از مدعیان جدی این وزن است. اما در این وزن نباید از حریف گرجستانی که در تمرینات رکوردگیری وزنه‌های زیادی را بالای سر برد، غافل شد.

سلیمی که به تازگی از بند مصدومیت رهایی یافته و با روندی آرام خود را به جمع ملی‌پوشان رسانده گف: به دلیل پشت سر گذاشتن این روزهای تلخ و سخت نباید از او انتظار مدال طلا داشت.

محمدرضا براری

وزنه‌بردار مازندرانی که سال گذشته حتی شایعات فراوانی مبنی بر مثبت بودن آزمایش دوپینگ و احتمال محرومیت چند ساله‌اش به گوش می‌رسید، به خوبی و درستی خود را به مربیان تیم ملی تحمیل کرد و با رکوردهای قابل احترامش به همراه «بهداد سلیمی» وزنه‌بردار سنگین‌وزن مازندرانی باید به مصاف رقبای نامدار خود در المپیک برزیل برود.

براری که چندین عنوان قهرمانی آسیا و جهان در رده‌های سنی گوناگون را دارد، با 28 سال سن، به دنبال تحقق رویای چندین ساله کسب مدال در المپیک است.

او که در عین شایستگی سال‌ها پشت نفرات نامدارتری مانده بود امیدوار است در سال‌های آخر عمر ورزش حرفه‌ای خود، مدال خوش‌رنگ المپیک را در ویترین افتخاراتش قرار دهد.

جای خالی بهادر

تصمیم عجیب شورای فنی فدراسیون وزنه‌برداری نه فقط «بهادر مولایی» را از حضور در المپیک برزیل محروم کرد، بلکه آینده ورزش حرفه‌ای او را نیز تا حد زیادی تحت تاثیر قرار داد تا مردم مازندران که می‌خواستند از چند روز آینده دستان خود را برای موفقیت فرزندان خود در المپیک به آسمان دراز کرده و از خدا پیروزی آنان را طلب کنند، چشم انتظار باز کردن چشمان خسته قهرمان جوان و مصدوم خود بر روی تخت بیمارستان باشند.

داستان چگونگی خط خوردن «بهادر مولایی» از فهرست نفرات اعزامی به المپیک و نحوه تصمیم‌گیری کمیته فنی و تصادف مرگبار مولایی، ظرفیت آن را دارد که به معمایی همیشه حل نشده در تاریخ ورزش ایران تبدیل شود.

مولایی این روزها روی تخت بیمارستان با بدنی مصدوم و شکستگی‌های زیاد دست و پنجه نرم می‌کند.

او در گفت‌وگویی کوتاه و در شرایطی که به دشواری سخن می‌گفت، از اتخاذ تصمیم کمیته فنی در کشیدن خط قرمز روی نامش و اعزام نشدن به المپیک ریو به شدت انتقاد کرد.

وی اظهار کرد: کمیته فنی بارها اعلام کرده بود مبنای انتخاب نفرات برای حضور در المپیک، رکوردهای ثبت شده در اردوی تیم ملی در گیلان است. نتایج ثبت شده شهادت می‌دهد که رکوردهای من بسیار بهتر از رقیب انتخاب شده‌ام بود. اما نمی‌دانم چه دست‌هایی در کار بود که او را در این شرایط و رکورد، در اردوها حفظ می‌کردند.

وی افزود: کمیته فنی مرا ناعادلانه از رسیدن به المپیک محروم کرد. آن‌ها بخت مسلم رسیدنم به افتخار و موفقیتی بزرگ را با لجبازی و خودخواهی نادیده گرفتند.

بهت رئیس وزنه‌برداری مازندران

«عباس رحیمی» این روزها دل‌آشوب‌ترین رئیس هیات ورزشی ایران است. از یک طرف باید مقدمات سفر هر چه آرام و بدون دغدغه دو ملی‌پوش مازندرانی به ریو را فراهم کند و از طرف دیگر چشم انتظار بهبودی هر چه سریع‌تر «بهادر مولایی» از روی تخت بیمارستان باشد.

رحیمی هنوز از شوک خط خوردن مولایی از تیم ملی بیرون نیامده بود که شنیدن خبر تصادف این وزنه‌بردار، آوار سنگینی را روی سر او خراب کرد.

او که این روزها به دقت پرونده چگونگی خط خوردن مولایی را مرور کرده و لایه‌به‌لایه آن را موشکافانه بررسی کرده معتقد است خط خوردن مولایی از تیم ملی و اعزام نشدنش به المپیک فنی نبود.

وی گفت: شاید بهتر باشد شورای فنی، ملاک‌ها و دلایل خط خوردن مولایی از تیم ملی را به صورت شفاف اعلام کند تا کنار آمادن مردم مازندران با این اتفاق تلخ آسان‌تر باشد.

رکوردهای ثبت شده مولایی در مراحل گوناگون اردوی تیم ملی آن‌قدر قابل قبول بود که فردی ضعیف‌تر از او به مسابقه معتبری همچون المپیک اعزام نشود.

رحیمی افزود: مولایی در آخرین رکوردگیری تیم ملی در یک ضرب 191 کیلوگرم و در 2ضرب 226 کیلوگرم را بالای سر برد. اما رقیب او که به المپیک می‌رود رکورد 181 کیلو در یک ضرب و 211 کیلو در 2ضرب را ثبت کرد.

مولایی که پس از اعلام نفرات اعزامی به المپیک، به اصرار خانواده‌اش راهی مازندران شد، در حوالی شهرستان آمل با یک خودرو نیسان تصادف کرد و حادثه‌ای تلخ را برای خود و جامعه ورزش کشور رقم زد.

آسیب وارده به مولایی آن‌قدر شدید است که ممکن است به این زودی‌ها نتوان به بازگشت او به میادین ورزشی و جدال او با پولاد سرد امید بست.

به گفته پزشک معالج مولایی، مهم‌ترین مشکل او در بخش‌های مفصل، شانه، مفصل آرنج و مفصل لگن است.

به دست آوردن سلامتی، مهم‌ترین دعای این روزهای مردم مازندران برای «بهادر مولایی» است؛ جوانی که بارها شادی را با مدال‌های ارزشمندش به خانه شمالی‌ها آورد.

او در المپیک برزیل یک غایب بزرگ است. اما امیدهای مردم مازندران به درخشش «بهداد سلیمی» و «محمدرضا براری» است. آن‌ها با مدال‌های خوشرنگ خود می‌توانند امید بهادر را برای بازگشت دوباره به تمرینات وزنه‌برداری زنده کنند.