بیمه، مشکلات را کم می کند
برای همه ما این پرسش مطرح است که چگونه میتوانیم مشکلات جامعه خود را حل کنیم؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ برای همه ما این پرسش مطرح است که چگونه میتوانیم مشکلات جامعه خود را حل کنیم؟ مشکلاتی که هر روز در ابعاد گستردهای خود را نشان میدهد. یک ذهن سادهانگار با نگاه سنتی راهحلهای مرسوم و دمدستی را پیشنهاد میکند.
تأکید این راهحلها بر نظارتهای مستقیم و اعتمادداشتن به سلامت اخلاقی و رفتاری افراد است. ولی به تجربه دریافتهایم که بسیاری از این سیاستها پس از مدتی نهتنها اثربخشی ندارند، بلکه به نوبه خود موجد مشکلات جدیدتری نیز میشوند. برای حل این مشکلات باید از شیوهها و ابزارهای موثر و جدید استفاده کرد.
ابزارهایی که کارآمدی خود را در مدیریت امور نشان دادهاند؛ یکی از این موارد ابزار بیمهای است. برای درک چگونگی کارکرد این ابزار چند نمونه را مرور میکنیم. نمونههایی که این روزها بسیار سروصدا داشته و هر هفته و ماه با یکی، دو مورد مهم از آنها مواجه هستیم.
١ـ تصادفات؛ اگر چه تصادفات اتوبوسهای مسافربری به نسبت تردد آنها بیشتر از سایر خودروها نیست، ولی به لحاظ ابعاد خسارتهای جانی به نسبت بیشتر است.
در همین مدت کوتاه در یک ماه گذشته چند تصادف اتوبوس با خسارت جانی بالا رخ داده است؛ اولی سقوط اتوبوسهای سربازان در استان فارس و مورد آخرش نیز سقوط اتوبوسی در جاده هراز بود که هر دو کشتههای زیادی داشت؛ بهطور طبیعی عوامل گوناگونی در شکلگیری این تصادفات موثر است، ولی یک راه مهم برای کاهش آنها استفاده از ابزار بیمهای است.
به این معنا که اتوبوسها مستقیما بیمه نشوند، بلکه برحسب اینکه در چه شرکتی فعالیت میکنند، بیمه شوند. شرکتهایی که سابقه خوبی در زمینه رانندگی امن دارند، ارقام بسیار پایینی را بابت بیمه بپردازند و در مقابل هر شرکتی که از نظر تصادف و رانندگی امن بدسابقه باشد، ارقام بیمهای کلان و تصاعدی پرداخت کند.
همچنین شرکتهای مسافربری بر همین اساس بتوانند رتبه امنیتی بگیرند. شرکتهایی که تصادف و خسارات کمی دارند، رتبه امنیتی بالایی میگیرند و برعکس و هزینه حملونقل مسافر نیز در آنها بیشتر خواهد بود و این چیزی است که مسافران نیز از آن استقبال میکنند. هزینه و ارزش حملونقل میانشهری فقط به ظاهر و امکانات اتوبوس نیست، بلکه امنیت شرکت اتوبوسرانی نقش مهمتری در هزینه تمام شده خواهد داشت.
اگر این ابزار بیمهای استفاده شود، تمامی نظارتهای ضروری بر راننده و حتی سرعت آن در جاده به دوش مدیریت شرکت خواهد افتاد و حتی نیازی به کنترل پلیسراه نیست. حتی در مورد پرهیز از قاچاق کالا و مسافر و... نیز میتوان امتیازات ویژه در نظر گرفت و با این کار نظارت بیرونی که معمولا ضعیف و ناکارآمد و همراه با فساد است، به نظارت درونی تبدیل شده و منافع آن نصیب همه میشود.
٢ـ اشتباهات پزشکی؛ این روزها موضوع اشتباهات پزشکی به یکی از اخبار مهم روز تبدیل شده است. اصولا یکی از مهمترین مشکلات نظام درمانی ما وجود رابطه مالی مستقیم میان پزشک و بیمار است که به تخریب این رابطه کمک میکند. بیمهها باید این رابطه را در هر مرحلهای قطع کنند. یکی از مراحل مهم زمانی است که پزشک مرتکب اشتباه میشود.
اگر خسارت خطای پزشکی را بیمه به بیمار بدهد (همانطور که در تصادفات رانندگی بیمه خسارت میدهد) در این صورت رابطه پزشک و بیمار قطع و به جای آن دو رابطه بیمار و بیمه و پزشک و بیمه برقرار میشود که ماهیت این دو رابطه بسیار متفاوت است.
برای این منظور پزشکان نیز باید اقدامات پزشکی خود را از طریق بیمه تضمین کنند، همچنان که رانندگان نتایج حاصل از خطاهای رانندگی خود را بیمه میکنند؛ ولی مشکل اینجاست که در بیمه رانندگی به صلاحیتها و ویژگیهای رانندگان توجه نمیشود و هر خودرو با رقم به نسبت ثابتی بیمه میشود و این کار قطعا نادرست است و به کاهش تخلفات و تصادفات کمک نمیکند.
در مورد پزشکان نیز باید براساس تبحر و صلاحیتهای وی و اقدامات درمانی او حق بیمه تعیین شود. در اینجا پزشکانی که دقیقتر کار میکنند، رقم بیمهای بسیار کمی پرداخت خواهند کرد و برعکس. حضور بیمه حتی میتواند موجب تغییرات مهمی در جلوگیری از اجرای اقدامات غیرضرور پزشکی شود. کاری که متأسفانه الان رواج یافته است.
در ایران اگر کسی سرطان بگیرد، پس از درمان اولیه، هر سه ماه یکبار باید آزمایشهایی را بدهد، پس از دو سال (٨ آزمایش) این آزمایشها هر ٦ ماه یکبار انجام میشود و پس از ٥ سال آزمایشها سالانه انجام میشود. ولی این کار در ایالات متحده قدری متفاوت است، زیرا بیمهها برحسب تجربه و محاسبات آماری، آزمایشهای پس از دو سال را ضروری نمیدانند و نمیپذیرند و اگر بیمار بخواهد آنها را انجام دهد، باید از جیب خودش بپردازد؛ بنابراین ملاحظه میشود که بیمه چگونه میتواند در اصلاح فرآیندها کمک کند.
٣ـ ساختمانسازی؛ ساختمانسازی بهویژه ساختمانهای کمکیفیت نیز یکی دیگر از معضلات ما است؛ این کار به رفتار و عملکرد پیمانکار و سازنده مربوط میشود. ولی او وقتی ساختمان را فروخت با ساختمان و خریدار قطع رابطه میکند.
در حالی که هر ساختمانی باید برای مدت معینی بیمه شود. بیمهها نیز براساس نظارتی که بر مراحل ساخت میکنند یا براساس تجربهای که از سازنده دارند، حق بیمه خواهند گرفت.
متأسفانه از این ابزار در سیاستگذاریهای خود به نحو درستی استفاده نمیکنیم، شاید یک دلیل آن بیاطلاعی ما باشد، ولی دلیل مهمتر فقدان بیمههای کارآمد و غیردولتی است؛ به همین دلیل هم بیمهها بیش از اینکه به اصلاح امور کمک کنند به یک مرحله صوری از فرآیند امور تبدیل شدهاند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه