امروز را باید به نام تو خواند ای خواهر آفتاب؛
بانویی که پرچمدار احیای دین شد
لقب «معصومه» را امام رضا علیهالسلام را به ایشان عطا کرد و پس از رحلت خواهر گرامیشان فرمودند: من زار المعصومه به قم کمن زارنی؛ هر فردی معصومه سلامالله علیها را در قم زیارت کند، مانند کسی است که مرا زیارت کرده باشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، بانوی نجابتی و تبلوری از رحمت بیکرانه ی خدا و امروز را باید به نام تو خواند ای خواهر آفتاب، ای دختر ماه!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,امروز کوچه پس کوچه های مدینه به یمن قدم های نورانی ات ستاره باران است و معطر به عطر دل انگیزت، امروز سروهای آزاد به احترامت قیام می کنند! آرام، آرام بر پهنه گیتی حضور پر ولایتت، شکوفه به بار میآورد و نغمه دل نواز بلبلان را به گوش میرساند.
ای آرام برادر؛
زینبی (س) دیگر بودی که همچون ایشان تفسیری بلند از عشق به ولایت را ترسیم کردی و ترجمان بلند عاشورا شدی و هم قصه با «زینب هم سفر شدن»
در مکتب پدر خدا را تلمذ کردی و در محضر برادر عشق را معنی دوباره بخشیدی و امروز همچون نگینی در همسایگی آفتاب می درخشی و دلهای بی تاب دیدار را به پابوسی ات فرا می خوانی!
کریمه ی اهل بیت (س)
از میان فرزندان بزرگوار حضرت امام موسى بن جعفر(ع)، دو فرزند ایشان یعنى حضرت امام على بن موسى الرضا (ع) و حضرت فاطمه کبری (ع) ملقّب به معصومه، از ویژگی های خاص برخوردار بوده اند تا ادامه دهنده خطّ امامت بعد از پدر باشند.
آن حضرت به همراه امام رضا (ع) هر دو در دامان پاک یک مادر بزرگوار به نام حضرت نجمه خاتون (س) که از مهاجران مغرب بود، رشد و پرورش یافته اند. این در حالى است که پدر بزرگوارشان پیوسته در زندان هارون الرشید بسر مى بردند و سرانجام در همان زندان، هنگامى که حضرت معصومه (س) در سن ده سالگى بود، به شهادت رسیدند و از آن زمان به بعد حضرت معصومه (س) تحت مراقبت برادرش امام رضا (ع) قرار گرفت.
اطلاق «معصومه» بر فاطمه دختر موسی بن جعفر (ع)
نام حضرت معصومه، فاطمه است. در کتاب های روایی و تاریخی نیز، از آن حضرت با عنوان فاطمه بنت موسى بن جعفر (ع) یاد شده است، لقب «معصومه» را امام رضا علیهالسلام را به ایشان عطا کرد و پس از رحلت خواهر گرامیشان فرمودند: من زار المعصومه به قم کمن زارنی؛ هر فردی معصومه سلامالله علیها را در قم زیارت کند، مانند کسی است که مرا زیارت کرده باشد.
حضرت معصومه (س)، معصوم به معنایی که در مورد پیامبران و امامان به کار می رود نبوده، امّا ایشان دارای طهارت روح و کمالات معنوی بالایی بودند، به گونه ای که به زائرانش وعده بهشت داده شده است.
ورود حضرت معصومه (س) به قم
در پى اصرار و تهدید مأمون عباسى سفر تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون این که کسى از بستگان و اهل بیت خود را همراه خود بیاورند راهى خراسان شدند.
حضرت معصومه یک سال بعد از هجرت تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو، در سال 201 هجری قمری، به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت، به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. در شهر ساوه عده اى از مخالفان اهل بیت که از پشتیبانى مأموران حکومت برخوردار بودند، سر راه کاروان آنان را گرفته و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتیجه تقریباً همه مردان کاروان به شهادت رسیدند، حتى بنابر نقلى حضرت (س) معصومه را نیز مسموم کردند.
زیارت حضرت معصومه (س) از منظر روایات
درباره فضیلت زیارت حضرت معصومه (س) روایات فراوانی از پیشوایان معصوم رسیده است. از جمله، هنگامی که یکی از محدثان برجسته قم، به نام "سعد بن سعد" به محضر مقدس امام رضا (ع) شرفیاب می شود، امام هشتم خطاب به ایشان می فرماید: ای سعد! از ما در نزد شما قبری است. سعد می گوید: فدایت شوم! آیا قبر فاطمه دختر موسی بن جعفر (س) را می فرمایید؟ می فرماید: آری، هر کس او را زیارت کند، در حالی که به حق او آگاه باشد، بهشت از آن اوست.
پیشوای جهان تشیع امام جعفر صادق (س) نیز در این باره می فرماید: هر کس او را زیارت کند، بهشت بر او واجب گردد. و در حدیث دیگری آمده است: زیارت او، هم سنگ بهشت است.
حضرت معصومه؛ پرچمدار حفظ دین
در مقاطعی از تاریخ صدر اسلام که غبار غربت بر چهره این دین آسمانی نشسته بود، و به گواهی تاریخ، جز تعداد بسیار معدود مؤمن واقعی باقی نمانده بود. بانوانی از اهلبیت پیامبر گرامی اسلام پرچمدار حفظ دین شدند. اول بار پس از رحلت رسول اکرم و در زمان آغاز امامت امام علی علیهالسلام که حضرت فاطمه علیهاالسلام به یاری امام زمان خویش پرداخت و در این راه به شهادت رسیدند. سالها بعد پس از واقعه عاشورا و شهادت امام حسین علیهالسلام، در زمان آغاز امامت امام سجاد علیهالسلام جامعه در شرایط خفقان شدید به سر میبرد.
در این زمان نیز حضرت زینب سلامالله علیها پرچمدار احیای دین شد. در زمان امام باقر علیهالسلام و امام صادق علیهالسلام بهتدریج از غربت امامان شیعه کاسته شد، آنچنان که امام صادق علیهالسلام شاگردان زیادی تربیت نمودند و انتظار میرفت در زمان امام موسی کاظم علیهالسلام گسترش و نفوذ اسلام و آزادی عمل آن بیشازپیش گردد اما دستگیری و حصر امام به یکباره ضربه سختی بر اسلام و مسلمین وارد آورد و ماجرای تبعید امام رضا به بهانه ولایتعهدی دیگر دور از ذهن نبود. در این زمان حضرت فاطمه سلامالله علیها با مجاهدت خویش برای احیای دین قیام نمود.
امروز کوچه پس کوچه های مدینه به یمن قدم های نورانی ات ستاره باران است و معطر به عطر دل انگیزت، امروز سروهای آزاد به احترامت قیام می کنند! آرام، آرام بر پهنه گیتی حضور پر ولایتت، شکوفه به بار میآورد و نغمه دل نواز بلبلان را به گوش میرساند.
ای آرام برادر؛
زینبی (س) دیگر بودی که همچون ایشان تفسیری بلند از عشق به ولایت را ترسیم کردی و ترجمان بلند عاشورا شدی و هم قصه با «زینب هم سفر شدن»
در مکتب پدر خدا را تلمذ کردی و در محضر برادر عشق را معنی دوباره بخشیدی و امروز همچون نگینی در همسایگی آفتاب می درخشی و دلهای بی تاب دیدار را به پابوسی ات فرا می خوانی!
کریمه ی اهل بیت (س)
از میان فرزندان بزرگوار حضرت امام موسى بن جعفر(ع)، دو فرزند ایشان یعنى حضرت امام على بن موسى الرضا (ع) و حضرت فاطمه کبری (ع) ملقّب به معصومه، از ویژگی های خاص برخوردار بوده اند تا ادامه دهنده خطّ امامت بعد از پدر باشند.
آن حضرت به همراه امام رضا (ع) هر دو در دامان پاک یک مادر بزرگوار به نام حضرت نجمه خاتون (س) که از مهاجران مغرب بود، رشد و پرورش یافته اند. این در حالى است که پدر بزرگوارشان پیوسته در زندان هارون الرشید بسر مى بردند و سرانجام در همان زندان، هنگامى که حضرت معصومه (س) در سن ده سالگى بود، به شهادت رسیدند و از آن زمان به بعد حضرت معصومه (س) تحت مراقبت برادرش امام رضا (ع) قرار گرفت.
اطلاق «معصومه» بر فاطمه دختر موسی بن جعفر (ع)
نام حضرت معصومه، فاطمه است. در کتاب های روایی و تاریخی نیز، از آن حضرت با عنوان فاطمه بنت موسى بن جعفر (ع) یاد شده است، لقب «معصومه» را امام رضا علیهالسلام را به ایشان عطا کرد و پس از رحلت خواهر گرامیشان فرمودند: من زار المعصومه به قم کمن زارنی؛ هر فردی معصومه سلامالله علیها را در قم زیارت کند، مانند کسی است که مرا زیارت کرده باشد.
حضرت معصومه (س)، معصوم به معنایی که در مورد پیامبران و امامان به کار می رود نبوده، امّا ایشان دارای طهارت روح و کمالات معنوی بالایی بودند، به گونه ای که به زائرانش وعده بهشت داده شده است.
ورود حضرت معصومه (س) به قم
در پى اصرار و تهدید مأمون عباسى سفر تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون این که کسى از بستگان و اهل بیت خود را همراه خود بیاورند راهى خراسان شدند.
حضرت معصومه یک سال بعد از هجرت تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو، در سال 201 هجری قمری، به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت، به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. در شهر ساوه عده اى از مخالفان اهل بیت که از پشتیبانى مأموران حکومت برخوردار بودند، سر راه کاروان آنان را گرفته و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتیجه تقریباً همه مردان کاروان به شهادت رسیدند، حتى بنابر نقلى حضرت (س) معصومه را نیز مسموم کردند.
زیارت حضرت معصومه (س) از منظر روایات
درباره فضیلت زیارت حضرت معصومه (س) روایات فراوانی از پیشوایان معصوم رسیده است. از جمله، هنگامی که یکی از محدثان برجسته قم، به نام "سعد بن سعد" به محضر مقدس امام رضا (ع) شرفیاب می شود، امام هشتم خطاب به ایشان می فرماید: ای سعد! از ما در نزد شما قبری است. سعد می گوید: فدایت شوم! آیا قبر فاطمه دختر موسی بن جعفر (س) را می فرمایید؟ می فرماید: آری، هر کس او را زیارت کند، در حالی که به حق او آگاه باشد، بهشت از آن اوست.
پیشوای جهان تشیع امام جعفر صادق (س) نیز در این باره می فرماید: هر کس او را زیارت کند، بهشت بر او واجب گردد. و در حدیث دیگری آمده است: زیارت او، هم سنگ بهشت است.
حضرت معصومه؛ پرچمدار حفظ دین
در مقاطعی از تاریخ صدر اسلام که غبار غربت بر چهره این دین آسمانی نشسته بود، و به گواهی تاریخ، جز تعداد بسیار معدود مؤمن واقعی باقی نمانده بود. بانوانی از اهلبیت پیامبر گرامی اسلام پرچمدار حفظ دین شدند. اول بار پس از رحلت رسول اکرم و در زمان آغاز امامت امام علی علیهالسلام که حضرت فاطمه علیهاالسلام به یاری امام زمان خویش پرداخت و در این راه به شهادت رسیدند. سالها بعد پس از واقعه عاشورا و شهادت امام حسین علیهالسلام، در زمان آغاز امامت امام سجاد علیهالسلام جامعه در شرایط خفقان شدید به سر میبرد.
در این زمان نیز حضرت زینب سلامالله علیها پرچمدار احیای دین شد. در زمان امام باقر علیهالسلام و امام صادق علیهالسلام بهتدریج از غربت امامان شیعه کاسته شد، آنچنان که امام صادق علیهالسلام شاگردان زیادی تربیت نمودند و انتظار میرفت در زمان امام موسی کاظم علیهالسلام گسترش و نفوذ اسلام و آزادی عمل آن بیشازپیش گردد اما دستگیری و حصر امام به یکباره ضربه سختی بر اسلام و مسلمین وارد آورد و ماجرای تبعید امام رضا به بهانه ولایتعهدی دیگر دور از ذهن نبود. در این زمان حضرت فاطمه سلامالله علیها با مجاهدت خویش برای احیای دین قیام نمود.
امروز کوچه پس کوچه های مدینه به یمن قدم های نورانی ات ستاره باران است و معطر به عطر دل انگیزت، امروز سروهای آزاد به احترامت قیام می کنند! آرام، آرام بر پهنه گیتی حضور پر ولایتت، شکوفه به بار میآورد و نغمه دل نواز بلبلان را به گوش میرساند.
,ای آرام برادر؛
,زینبی (س) دیگر بودی که همچون ایشان تفسیری بلند از عشق به ولایت را ترسیم کردی و ترجمان بلند عاشورا شدی و هم قصه با «زینب هم سفر شدن»
,در مکتب پدر خدا را تلمذ کردی و در محضر برادر عشق را معنی دوباره بخشیدی و امروز همچون نگینی در همسایگی آفتاب می درخشی و دلهای بی تاب دیدار را به پابوسی ات فرا می خوانی!
,
, کریمه ی اهل بیت (س)
,از میان فرزندان بزرگوار حضرت امام موسى بن جعفر(ع)، دو فرزند ایشان یعنى حضرت امام على بن موسى الرضا (ع) و حضرت فاطمه کبری (ع) ملقّب به معصومه، از ویژگی های خاص برخوردار بوده اند تا ادامه دهنده خطّ امامت بعد از پدر باشند.
,
آن حضرت به همراه امام رضا (ع) هر دو در دامان پاک یک مادر بزرگوار به نام حضرت نجمه خاتون (س) که از مهاجران مغرب بود، رشد و پرورش یافته اند. این در حالى است که پدر بزرگوارشان پیوسته در زندان هارون الرشید بسر مى بردند و سرانجام در همان زندان، هنگامى که حضرت معصومه (س) در سن ده سالگى بود، به شهادت رسیدند و از آن زمان به بعد حضرت معصومه (س) تحت مراقبت برادرش امام رضا (ع) قرار گرفت.
,
اطلاق «معصومه» بر فاطمه دختر موسی بن جعفر (ع)
,نام حضرت معصومه، فاطمه است. در کتاب های روایی و تاریخی نیز، از آن حضرت با عنوان فاطمه بنت موسى بن جعفر (ع) یاد شده است، لقب «معصومه» را امام رضا علیهالسلام را به ایشان عطا کرد و پس از رحلت خواهر گرامیشان فرمودند: من زار المعصومه به قم کمن زارنی؛ هر فردی معصومه سلامالله علیها را در قم زیارت کند، مانند کسی است که مرا زیارت کرده باشد.
,حضرت معصومه (س)، معصوم به معنایی که در مورد پیامبران و امامان به کار می رود نبوده، امّا ایشان دارای طهارت روح و کمالات معنوی بالایی بودند، به گونه ای که به زائرانش وعده بهشت داده شده است.
,ورود حضرت معصومه (س) به قم
,در پى اصرار و تهدید مأمون عباسى سفر تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون این که کسى از بستگان و اهل بیت خود را همراه خود بیاورند راهى خراسان شدند.
,حضرت معصومه یک سال بعد از هجرت تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو، در سال 201 هجری قمری، به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت، به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. در شهر ساوه عده اى از مخالفان اهل بیت که از پشتیبانى مأموران حکومت برخوردار بودند، سر راه کاروان آنان را گرفته و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتیجه تقریباً همه مردان کاروان به شهادت رسیدند، حتى بنابر نقلى حضرت (س) معصومه را نیز مسموم کردند.
,زیارت حضرت معصومه (س) از منظر روایات
,
درباره فضیلت زیارت حضرت معصومه (س) روایات فراوانی از پیشوایان معصوم رسیده است. از جمله، هنگامی که یکی از محدثان برجسته قم، به نام "سعد بن سعد" به محضر مقدس امام رضا (ع) شرفیاب می شود، امام هشتم خطاب به ایشان می فرماید: ای سعد! از ما در نزد شما قبری است. سعد می گوید: فدایت شوم! آیا قبر فاطمه دختر موسی بن جعفر (س) را می فرمایید؟ می فرماید: آری، هر کس او را زیارت کند، در حالی که به حق او آگاه باشد، بهشت از آن اوست.
پیشوای جهان تشیع امام جعفر صادق (س) نیز در این باره می فرماید: هر کس او را زیارت کند، بهشت بر او واجب گردد. و در حدیث دیگری آمده است: زیارت او، هم سنگ بهشت است.
,
,
حضرت معصومه؛ پرچمدار حفظ دین
,در مقاطعی از تاریخ صدر اسلام که غبار غربت بر چهره این دین آسمانی نشسته بود، و به گواهی تاریخ، جز تعداد بسیار معدود مؤمن واقعی باقی نمانده بود. بانوانی از اهلبیت پیامبر گرامی اسلام پرچمدار حفظ دین شدند. اول بار پس از رحلت رسول اکرم و در زمان آغاز امامت امام علی علیهالسلام که حضرت فاطمه علیهاالسلام به یاری امام زمان خویش پرداخت و در این راه به شهادت رسیدند. سالها بعد پس از واقعه عاشورا و شهادت امام حسین علیهالسلام، در زمان آغاز امامت امام سجاد علیهالسلام جامعه در شرایط خفقان شدید به سر میبرد.
,در این زمان نیز حضرت زینب سلامالله علیها پرچمدار احیای دین شد. در زمان امام باقر علیهالسلام و امام صادق علیهالسلام بهتدریج از غربت امامان شیعه کاسته شد، آنچنان که امام صادق علیهالسلام شاگردان زیادی تربیت نمودند و انتظار میرفت در زمان امام موسی کاظم علیهالسلام گسترش و نفوذ اسلام و آزادی عمل آن بیشازپیش گردد اما دستگیری و حصر امام به یکباره ضربه سختی بر اسلام و مسلمین وارد آورد و ماجرای تبعید امام رضا به بهانه ولایتعهدی دیگر دور از ذهن نبود. در این زمان حضرت فاطمه سلامالله علیها با مجاهدت خویش برای احیای دین قیام نمود.
,]
ارسال دیدگاه