شهر بی رسانه (4)؛
سرگرم کن، انتقاد نکن، آسوده باش!
با وجود این که یکی از کارویژههای اصلی رسانه در جهان، مطالبه گری است، اکثر رسانههای شهر، با فاصله گرفتن از این موضوعات کار خود را راحت میکنند. به همین خاطر بیشتر خبرهایی که در رسانههای مختلف آران و بیدگل منتشر میشود، حوادثی در گذشته را روایت میکند که برگزاری جلسه، همایش، اردو یا موارد مشابه، موضوع اصلی آن است
, 
, به عبارت دیگر هر رسانهای که بتواند به نوعی مخاطبان را در تولید اخبار دخالت دهد، موفق تر خواهد بود. البته این فرایندها ممکن است اصول حرفهای گری را به خطر اندازد، هم چنان که برخی رسانههای شهرستان علی رغم توانایی بالا در به کار گرفتن و درگیر کردن مخاطب در امور خبری، با نادیده گرفتن اصول حرفهای گری مجال انتشار اخبار غیر ضروری و کم اهمیت را فراهم کردهاند.
,پایین باش و پایین ببر!
,یکی دیگر از انتقادات جدی به رسانهها و خبرنگاران شهرستان این است که آنان به خاطر انتشار اخبار کم کیفیت و بی محتوا، به نحوی با تبدیل شدن به بولتن روابط عمومیها و تنزل جایگاه و رتبهی خود، دیدگاه مخاطبان را نیز تنزل دادهاند. بنابراین در ادامهی دو مورد بالا، عدم تمایل رسانههای آران و بیدگل در ارتقای سطح فنی خود و قرار دادن معیارهایی در این خصوص را نیز باید گوشزد کرد که متاسفانه آثار نامطلوبی روی سلیقهی مخاطب بر جای گذاشته است.
,بی خیال انتقاد و دردسر!
,درست است که یکی از کارویژههای اصلی رسانه در جهان، انتقاد از مسئولان در قالب مطالبه گری و ارائهی خواستههای مردم است، ولی اکثر رسانههای شهر، کار خود را راحت میکنند و سری را که درد نمیکند، دستمال نمیبندند! به همین خاطر بیشتر خبرهایی که در رسانههای مختلف آران و بیدگل منتشر میشود، حوادثی در گذشته را روایت میکند که برگزاری جلسه، همایش، اردو یا موارد مشابه، موضوع اصلی آن است!
,
, , نتیجه این که در آران و بیدگل نه مسئولان در پی بیرون آمدن از زندگی روزمرهی خود و فراتر رفتن از دستورالعملها هستند و نه رسانهها زحمت به چالش کشیدن آنان را میدهند. حتی گاهی که بر حسب اتفاق انتقادی از مسئولان در رسانهها منتشر میشود، بسیاری مسئولان از کنار آن عبور میکنند و پاسخگو نیستند! همین «رکود مسئولانی» یکی از دلایلی است که سالها از برگزاری آخرین نشست خبری برخی ادارات شهرستان میگذرد.
,خبرنگاری کار دل است!
,متاسفانه خبرنگاری کاری نیست که با آن بتوان زندگی را چرخاند! واقعیت این است که خبرنگار بودن، فقط با عشق ممکن است، وگرنه هیچ خبرنگاری به صورت رسمی از سوی هیچ نهادی حمایت نمیشود و حتی از بسیاری امکانات رفاهی که برای کارمندان ادارات مختلف فراهم میشود بی بهره است.
,شاید به همین دلیل باشد که در آران و بیدگل، تقریبا به جز یکی دو مورد، نه خبرنگاری حرفهای وجود دارد و نه خبرنگار حرفه ای! البته با توجه به شرایط دشوار اقتصادی و کاری این موارد معدود هم ممکن است در آینده دیگر وجود نداشته باشند!
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه