قاسم خوش سیما
لاهیجان و سودای برباد رفته نام «عروس گیلان»
” نظم بخشی ” به ادارات تابعه دولت در سطح حوزه استحفاظیه تان کار بسیار پسندیده و لازمی است اما کافی نیست. دستور حضور ساعت ۷ کارکنان در محل کار خود، حتما ابلاغ مناسبی است اما نگرانی آن است که آیا دستوراتی از این قبیل تنها یک ژست مدیریتی است و مابقی تمهیدات لازم جهت گره گشایی از امور مردم مانند دوره های گذشته از یاد می رود؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «لاهیجان» قاسم خوش سیما در یادداشتی نوشت، زمان زیادی از تغییر نماینده ارشد دولت در لاهیجان نمی گذرد و مردم این شهرستان حق دارند مانند دیگر مناطق کشور تغییرات این چنینی را شوکی برای بهتر شدن اوضاع عمومی خود بدانند. لاهیجان و نامی زیبا که همواره بر سر این شهر رویایی سنگینی کرده و آنرا به درستی عروس گیلان می نامیم.گیلانی که خود عروس ایران است و این جایگاه لاهیجان را واضح تر نشان می دهد. نامی برازنده این بهشت کوچک که البته همواره سودای آن را داشته ایم اما واقعیت داستان این است که لباس حریر این عروس زیبا و دوست داشتنی رو به کهنگی روزگار می رود و غبار سنگین روزمره گی بر تارپود ناز نازی اش نقش غفلت می نگارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, «لاهیجان» قاسم خوش سیما در یادداشتی نوشت, «لاهیجان» قاسم خوش سیما در یادداشتی نوشت, «لاهیجان», قاسم خوش سیما در یادداشتی نوشت, عروس,جناب آقای سید محمد احمدی انتصاب جنابعالی به فرمانداری شهرستان لاهیجان را به فال نیک می گیریم و امیدواریم در احیاء شکوه عروس سرزمین گیل و دیلم موفق باشید، به شکلی که در روز پایانی ماموریت تان بتوانیم واژه ” انتصاب شایسته ” را به جنابعالی تقدیم نمائیم.
,اما جناب فرماندار قدر مسلم و جمله طلایی آن است که با آمدن شما طول و عرض و پتانسیل های پیدا و پنهان لاهیجان تغییر نخواهد کرد بلکه آنچه قرار است برای عروس قصه ما رخ دهد تبلور خلاقیت و توانایی های مدیریتی شخص شماست که امروز را با دیروز متفاوت می سازد.
,بی شک لاهیجان جایی نمی رود و مانند مردمان با فرهنگ و نجیبش می ماند و آنچه متغیر است فرمانداران و دیگر مسئولین ریز و درشت این ولایت است که هرکدامشان فرصتی دارند تا در معرکه مدیریت، لیاقت های شخصی خود را نشان دهند، نامی بگذارند و صحنه را تحویل نفر بعدی دهند.
,جناب آقای احمدی همانطور که جنابعالی بهتر از نگارنده این متن مطلعید رو به رویتان جدول اصطلاحا (T) وجود دارد که در سمت راست آن داشته ها و انواع پتانسیل های انسانی و طبیعی شهرستان نوشته شده است و سمت چپ مشکلات و معظلاتی که در ادامه به اهم موارد آن خواهیم پرداخت. سمت راست جدول و پتانسیل های مهمی مانند اقلیم منحصر به فرد جلگه ای و کوهستانی به عنوان یکی از مستعد ترین مناطق جهان جهت تولید انواع گونه های گیاهی و جانوری، شهر چای کشور،برند معروف گردشگری شمال ایران، مردمان مهمان نواز و منحصر به فرد، نیروهای انسانی مستعد و کاملا ارزشی،فضای دانشگاهی با سوابق معلوم، دسترسی آسان به مرکز استان، جاذبه طبیعی شیطان کوه، بام سبز و جزیزه معروف، تاسیسات تله کابین، تولید کننده مرغوبترین برنج جهان و هزاران موهبت دیگر که برشمردن آنها در این مقال کوتاه نمی گنجد.
,طرف مقابل براساس تحقیقات و تحلیل های کاملا مستند و رسمی، لاهیجان دوست داشتنی از بزه های اجتماعی مانند اعتیاد صنعتی و اعتیاد سنتی رنج می برد. بیکاری جوانان خصوصا جوانان تحصیل کرده به مانند بسیاری از مناطق دیگر کشور آزار دهنده است. نزاع و درگیری های فردی در برخی موارد آن وجود دارد و بدحجابی و مزاحمت برای نوامیس هم از دیگر بزه هایی است که چهره شهر را در هر صورت می خراشد، هرچند نقاط دیگر مملکت نیز از این موضوعات رنج می برند.مشکلات دیگری مانند دردهای بخش کشاورزی، بخش پسماند ( با توجه به توریستی بودن شهر) موضوع مسکن مهر لاهیجان که هنوز کاملا حل نشده است و هزار درد بی درمان دیگر مواردی است که بر زمین مانده و شما می دانید با جدول رو به رو که خود تابعی از این کشورید و همه از کمبود های مالی هم باخبریم.
,برادر بزرگوار سید محمد آقای احمدی میخواهیم کمی صمیمانه تر حرف بزنیم. ” نظم بخشی ” به ادارات تابعه دولت در سطح حوزه استحفاظیه تان کار بسیار پسندیده و لازمی است اما کافی نیست. دستور حضور ساعت ۷ کارکنان در محل کار خود، حتما ابلاغ مناسبی است اما نگرانی آن است که آیا دستوراتی از این قبیل تنها یک ژست مدیریتی است و مابقی تمهیدات لازم جهت گره گشایی از امور مردم مانند دوره های گذشته از یاد می رود؟
,سوال مهمتر در این خصوص آن است که آقای فرماندار حضور فیزیکی در ادارات مهم است یا آنکه کارکنان باید برای عملیاتی کردن برنامه های استراتژیک و اجرای فرامین توسعه ای در پشت میزهایشان بنشینند. برادر بزرگوار به نظر شما که از کهنه کاران سیستم دولتی به حساب می آیید، اکنون با تغییرات نوین در نظام اداری جهان و حتی کشورمان مانند دولت الکترونیک، پیپرلس، اسکریپت های متنوع در برنامه نویسی های اداری، دورکاری و مواردی از این دست آیا مهم حضور فیزیکال کارکنان است یا آنکه ” خوراک برنامه های اجرایی نوین ” باید فراهم و محیا باشد؟برنامه هایی جدا از قوانین بالادستی که برای برون رفت از معظلات موجود، مقتضیات بومی محلی در آن لحاظ شده باشد.
,پایان پیام/
]
ارسال دیدگاه