دبیرکارگروه دختران معاونت امور زنان ریاست جمهوری؛
نواقص فرهنگی اصلیترین عامل عدم مشارکت زنان است!
فعال حوزه زنان مطرح کرد: از دیدگاه من عامل اصلی عدم حضور زنان در مشارکت های مدنی عامل فرهنگی است و بعد از آن عوامل روانشناختی مانند عدم اعتماد به نفس و عدم احساس اثربخشی است؛ عامل سوم هم عوامل ساختاری ، موانع عرفی و قانونی است که بعضا به نام شرع و دین است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان خبر؛ فاطمه پهلوانی، دبیرکارگروه دختران معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری در نشست تخصصی بررسی موانع و چالش های مشارکت های اجتماعی و سیاسی دختران با عنوان «موانع پیش روی مشارکت های دختران» عنوان کرد: آخرین گزارش ها ی بین المللی در خصوص وضعیت مشارکت سیاسی زنان در جهان در سال ۲۰۱۶ نشان می دهد کشور روآندا در این زمینه با احتساب ۶۱ زن از ۱۲۶ کرسی مجلس رتبه یک را دارد و بعد از آن کشور بولیوی، سوئد و مکزیک قرار گرفته اند و کشور ما ایران از مجموع ۲۸۹ کشور رتبه ۱۷۳ را به خود اختصاص داده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,وی ادامه داد: در دنیا ۱۶ کشور زنان را در رتبه های نخست مانند ریاست جمهوری و نخست وزیری دارد و نکته مهم در این زمینه و دلیل حضور زنان در این عرصه ها حمایت جامعه ی زنان از زنان است و نه تبعیض مثبت؛ البته از طرف دیگر به نظر می رسد در کشور ما بزرگ ترین عامل برای عدم حضور بانوان فقر فرهنگی است.
همچنین در ادامه الهه کولایی، استاد دانشگاه تهران بود با اشاره به آنکه تلاش همه ما در جهت حق است، عنوان کرد: باید تفاوت میان آنچه می خواهیم و آرزو می کنیم را بدانیم و باید به منطقه، کشور ، تاریخ و فرهنگ کشور خود توجه کنیم و آن را مد نظر قرار دهیم بنابراین مهم ترین مساله آموزش و آگاهی و شناخت درست مسیر است.
وی ادامه داد: این روند در همه ی دنیا کار دشواری بوده است و در آمریکا اولین زنی که برای نامزد ریاست جمهوری شد به زندان رفت و ۱۵۰ سال بعد از آن است که یک زن توانسته یکی از احزاب بزرگ را در دست خود بگیرد.
کولایی افزود: ما باید شرایط را واقع بینانه نگاه کنیم و با قهر کردن مشکلی حل نخواهد شد. زن یک انسان است و اگر این موضوع در جامعه درست نشان داده شود و فهمانده شود بنابراین باید حقوق و امتیازات انسانی به او داده شود. در انتقال تجارب ضعیف هستیم.
فعال حوزه زنان مطرح کرد: در بسیاری از نقاط دنیا حضور زنان به صورت دیکته ای است اما درایران این گونه نبوده و ما امروزه شاهد آن هستیم مخصوصا بانوانی که از شهرستان ها به مجلس می آیند پشتوانه ی خانوادگی خاصی ندارند و خود شجاعانه پا به میدان گذاشته اند. البته زنان باید روش های سیاسی را بیاموزند و متاسفانه در این زمینه نهادهای منتقل کننده تجربه را نداریم و از طرف دیگر هزینه کار سیاسی در ایران بسیار بالاست و این موضوع خود یکی از دلایل عدم علاقه بانوان به حضور در عرصه های سیاسی است. زنان ما در احزاب حضور ندارند بنابراین زمانی که تبعیض مثبت هم اعمال می شود گزینه ای برای حضور در کرسی های مشخص شده وجود ندارد. حضور آگاهانه زنان در نهادهای مدنی
وی یکی را راهکارهای رفع چالش و موانع پیش رو را حضور موثر و آگاهانه زنان و دختران در نهادهای مدنی دانست و تصریح کرد: یکی از چالش های پیش روی موانع مشارکت زنان و دختران در عرصه فعالیت های سیاسی و اجتماعی عدم انتقال تجارب بین نسلی برای حضور آگانه زنان در احزاب و تشکل ها است که در صورت ترغیب به حضور مسئولانه زنان در نهادهای مدنی و احزاب بسیاری از موانع برطرف می گردد.
کولایی گفت: در ایران وجود تکنولوژی های جدید کمک کرده است تا زنان وارد عرصه های اجتماعی شوند اما همچنان در زمینه اشتغال زنان با مشکلاتی بدیهی رو به رو هستیم ودر بهترین شرایط آمار اشتغال زنان به ۱۲ درصد می رسد.
این استاد دانشگاه تاکید کرد: از دیدگاه من عامل اصلی عدم حضور زنان در مشارکت های مدنی عامل فرهنگی است و بعد از آن عوامل روانشناختی مانند عدم اعتماد به نفس و عدم احساس اثربخشی است؛ عامل سوم هم عوامل ساختاری ، موانع عرفی و قانونی است که بعضا به نام شرع و دین است.
وی یادآور شد: نوسازی تکنولوژی به تنهایی می تواند شرط لازم برای به کار گیری و استفاده از بانوان در عرصه های مختلف را فراهم کند اما شرط کافی در این زمینه دگرگونی در اندیشه و فرهنگ است؛ زنان باید به این موضوع توجه کنند که افزایش سطح آگاهی و توانمند سازی درعرصه اقتصادی فرهنگی و اجتماعی می تواند ورود آنان به عرصه های سیاسی را افزایش دهد البته این امر به طور نسبی در تمام دنیا وجود دارد و کاسترز هم به عنوان یک جامعه شناس غربی معتقد است زنان در جوامع غربی هم در مشارکت های سیاسی و مدنی آمار پایینی دارند.
وی ادامه داد: در دنیا ۱۶ کشور زنان را در رتبه های نخست مانند ریاست جمهوری و نخست وزیری دارد و نکته مهم در این زمینه و دلیل حضور زنان در این عرصه ها حمایت جامعه ی زنان از زنان است و نه تبعیض مثبت؛ البته از طرف دیگر به نظر می رسد در کشور ما بزرگ ترین عامل برای عدم حضور بانوان فقر فرهنگی است.
,همچنین در ادامه الهه کولایی، استاد دانشگاه تهران بود با اشاره به آنکه تلاش همه ما در جهت حق است، عنوان کرد: باید تفاوت میان آنچه می خواهیم و آرزو می کنیم را بدانیم و باید به منطقه، کشور ، تاریخ و فرهنگ کشور خود توجه کنیم و آن را مد نظر قرار دهیم بنابراین مهم ترین مساله آموزش و آگاهی و شناخت درست مسیر است.
,وی ادامه داد: این روند در همه ی دنیا کار دشواری بوده است و در آمریکا اولین زنی که برای نامزد ریاست جمهوری شد به زندان رفت و ۱۵۰ سال بعد از آن است که یک زن توانسته یکی از احزاب بزرگ را در دست خود بگیرد.
,کولایی افزود: ما باید شرایط را واقع بینانه نگاه کنیم و با قهر کردن مشکلی حل نخواهد شد. زن یک انسان است و اگر این موضوع در جامعه درست نشان داده شود و فهمانده شود بنابراین باید حقوق و امتیازات انسانی به او داده شود. در انتقال تجارب ضعیف هستیم.
,فعال حوزه زنان مطرح کرد: در بسیاری از نقاط دنیا حضور زنان به صورت دیکته ای است اما درایران این گونه نبوده و ما امروزه شاهد آن هستیم مخصوصا بانوانی که از شهرستان ها به مجلس می آیند پشتوانه ی خانوادگی خاصی ندارند و خود شجاعانه پا به میدان گذاشته اند. البته زنان باید روش های سیاسی را بیاموزند و متاسفانه در این زمینه نهادهای منتقل کننده تجربه را نداریم و از طرف دیگر هزینه کار سیاسی در ایران بسیار بالاست و این موضوع خود یکی از دلایل عدم علاقه بانوان به حضور در عرصه های سیاسی است. زنان ما در احزاب حضور ندارند بنابراین زمانی که تبعیض مثبت هم اعمال می شود گزینه ای برای حضور در کرسی های مشخص شده وجود ندارد. حضور آگاهانه زنان در نهادهای مدنی
,وی یکی را راهکارهای رفع چالش و موانع پیش رو را حضور موثر و آگاهانه زنان و دختران در نهادهای مدنی دانست و تصریح کرد: یکی از چالش های پیش روی موانع مشارکت زنان و دختران در عرصه فعالیت های سیاسی و اجتماعی عدم انتقال تجارب بین نسلی برای حضور آگانه زنان در احزاب و تشکل ها است که در صورت ترغیب به حضور مسئولانه زنان در نهادهای مدنی و احزاب بسیاری از موانع برطرف می گردد.
,کولایی گفت: در ایران وجود تکنولوژی های جدید کمک کرده است تا زنان وارد عرصه های اجتماعی شوند اما همچنان در زمینه اشتغال زنان با مشکلاتی بدیهی رو به رو هستیم ودر بهترین شرایط آمار اشتغال زنان به ۱۲ درصد می رسد.
,این استاد دانشگاه تاکید کرد: از دیدگاه من عامل اصلی عدم حضور زنان در مشارکت های مدنی عامل فرهنگی است و بعد از آن عوامل روانشناختی مانند عدم اعتماد به نفس و عدم احساس اثربخشی است؛ عامل سوم هم عوامل ساختاری ، موانع عرفی و قانونی است که بعضا به نام شرع و دین است.
,وی یادآور شد: نوسازی تکنولوژی به تنهایی می تواند شرط لازم برای به کار گیری و استفاده از بانوان در عرصه های مختلف را فراهم کند اما شرط کافی در این زمینه دگرگونی در اندیشه و فرهنگ است؛ زنان باید به این موضوع توجه کنند که افزایش سطح آگاهی و توانمند سازی درعرصه اقتصادی فرهنگی و اجتماعی می تواند ورود آنان به عرصه های سیاسی را افزایش دهد البته این امر به طور نسبی در تمام دنیا وجود دارد و کاسترز هم به عنوان یک جامعه شناس غربی معتقد است زنان در جوامع غربی هم در مشارکت های سیاسی و مدنی آمار پایینی دارند.
,]
ارسال دیدگاه