حضور زودهنگام نمایندگان ارواح و اموات در انتخابات شورای شهر تنکابن!

بعضی افراد از هم‌اکنون، شب را با سودای نشستن بر صندلی شورای اسلامی شهر تنکابن به صبح می‌رسانند و با ژستی عالمانه، از مسائل سیاسی روز کشور و تصمیم‌گیری در سطح کلان و بین‌المللی سخن می‌گویند درحالی‌که حتی یک دانش‌آموز ابتدایی هم نسبت به حوزه وظایف و دامنه مسئولیت شوراهای اسلامی در شهرها و روستاها آگاهی دارد.

باید از این آقایان پرسید آیا تصمیم‌گیری جهت عزل و نصب فرماندار، یا تعیین و تکلیف برای هیئت‌های ورزشی و دیگر مدیران ارشد از صدر تا ذیل در سطح شهرستان، اخیراً در حوزه اختیارات شوراهای اسلامی گنجانده‌شده است؟

قطعا پاسخ روشن است اما گویی برخی آقایان فعال در عرصه انتخابات از هم‌اکنون چنان رؤیایی در سر می‌پرورانند که هم‌چون دیگر هم‌قطارانشان در ادوار گذشته به تنها چیزی که نمی‌اندیشند، پیشرفت و آبادانی شهرستان است.

یک سؤال از چهره‌هایی که قصد حضور در عرصه انتخابات شورای اسلامی را در سر دارند و آن این است که چه کسی باید پیگیر مطالبات و خواسته‌های عمومی مردم باشد؟

قطعاً منتخبین مردم ضمن حضور مستمر در جلسات تصمیم‌گیری باید توجه ویژه‌ای به مطالبات و خواست‌های عموم مردم داشته باشند ولی این انتظار در ادوار گذشته محلی از اعراب نداشته و این ظلم بزرگی است که در حق مردم شریف شهرستان تنکابن روا داشته شده است.

آیا آقایان منتخب مردم در شورای اسلامی شهر و نماینده محترم مجلس بر این مهم واقف‌اند که در کمتر از سه‌ماهه نخست سال 95، تنها 6 مورد خودکشی در سنین 20 الی 35 سال به وقوع پیوسته است؟ آیا تاکنون به وضعیت 90 جوان اخراجی از شرکت پارس نئوپان اندیشیده‌اند که چگونه هزینه اجاره مسکن و امرا معاش خود و خانواده تحت تکفل خویش را تأمین می‌کنند؟

برخی از چهره‌های به‌ظاهر مدافع حقوق مردم که از نام مردم و ذکر مدام مصیبت‌ها از اینکه ما غریب مازندرانیم، نه شهری در غرب مازندران و تکرار نام شهسوار در هر محفل و مجلسی که حتی ارتباطی به این مهم ندارد و یادآوری رنج و محنتی در طی سال‌ها به یمن حضور مدیرانی ناکارآمد و نالایق و طماع در حق این شهر مظلوم روا داشته شده است، به‌عنوان ملعبه و ابزاری برای رسیدن به اهداف شوم و نامشروع خود استفاده می‌کنند.

اینکه بعضی‌ها خدمت به مردم را صرفاً با پرستیژ نمایندگی معامله می‌کند و مردم را به جان هم می‌اندازند تا خود کامیاب شوند ولی از احوال مظلومیت و محرومیت مردم شهرستان بی‌خبرند و به جرأت می‌توان ادعا کرد که اکثر آقایان در ادوار گذشته امتحان خود را پس داده‌اند و اگر معیار قبولی را خدمت به مردم و حل معضلات جوانان عزیز و محروم بدانیم، اکثرشان رفوزه‌اند.

اینان که در دوران رونق اقتصادی نیز ناموفق بودند، امروز چماق رکود اقتصادی و نبود بودجه و اعتبارات را بر سر مردم کوبیده و ناتوانی خود در اجرای طرح‌های عمرانی را با طرح ادعاهایی بی‌اساس همچون ناکارآمدی پلیس راهور و ... پنهان می‌سازند.

جای شک و شبهه‌ای نیست که بعضی کاندیداها با فاتحه‌خوانی‌های مکرر و شرکت در مجالس عقد و عروسی و عضویت در هیئت‌رئیسه بیش از سه یا چهار هیئت ورزشی به‌صورت هم‌زمان و برپایی ضیافت شام با چیدن سفره‌های رنگارنگ در عوض چک‌های طولانی‌مدت دوستان و نزدیکان، صاحب رکورد در سطح شهرستان هستند که این کارشان نه از روی احترام و مردم‌داری بلکه صرفاّ به قصد عوام‌فریبی و بازی با احساسات مردم فهیم و باشعور شهرستان تنکابن است.

اگر این افراد در چنین عملی صادق هستند، چرا در زمان حیات عزیزان مرحوم شده گامی عمومی که شامل حال آن‌ها نیز می‌شد، برنداشتند؟! شاید بهترین تعبیر برای چنین فعالینی این باشد که بگوییم این افراد، نماینده ارواح و اموات هستند نه زنده‌ها.

در شرایط کنونی همدردی با مردم این نیست که در مصیبت عزیزانشان شرکت کنید بلکه امروز بزرگ‌ترین مصیبت مردم شهرستان معضل فقر و بیکاری خانمان‌سوزی است که چون خوره به جان جوانان و خانواده‌های محروم و مظلوم افتاده ولی چهرهای سیاسی از ادوار گذشته و حال، از آن غافل بوده و هستند.

باید بیدار و هشیار بود و خود را به خواب خرگوشی نزنیم که پشیمانی سودی نخواهد داشت و برگشت چرخ زمانه ناممکن است و آزموده را آزمودن خطا است.

 

انتهای پیام/