تکرار ناامیدی در دولت «ما نمی توانیم»؛
وقتی آقای وزیر حد ورزش ایران را ۴ مدال می داند
وزیر ورزش دولت یازدهم نیز همانند دیگر اعضای کابینه دولت تدبیر و امید فعل ما نمی توانیم را به خوبی صرف کرد![
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از “دانشجوآزاد” این روزها اخبار المپیک درصدر خبرهاست و همه از مردم و ورزشکاران و مسئولین! درگیر المپیک اند؛ بله مسئولین هم درگیر المپیک و نتایج کار ورزشکاران ایرانی در کاروان امام رضا هستند و به نظر می رسد از همه مسئولتر، جناب گودرزی وزیر ورزش باشد که بعد از کسب نتایج ضعیف در برخی رشته هایی که در المپیک ۲۰۱۲ لندن به خوبی درخشیده بودند فرمودند: “حد و اندازه ورزش ایران ۴ مدال المپیک است نه بیشتر”؛ ایشان همچنین خاطرنشان کردند: ” المپیک لندن یک اتفاق بود و نباید بیشتر از این انتظار داشت! جایگاه ورزش ایران در جهان همین است؛ نباید توقعمان بیشتر شود. در ۱۵ المپیک قبلی ۶۰ مدال گرفتهایم و میانگینمان ۴ مدال است و توقعمان «نباید» بالاتر از این باشد.”
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دانشجوآزاد,و اینگونه بود که وزیر ورزش دولت یازدهم نیز همانند دیگر اعضای کابینه دولت تدبیر و امید فعل ما نمی توانیم را به خوبی صرف کرد! پیشتر دیگر وزرا نیز هر کدام در حیطه کاری خود ما نمی توانیم را سرلوحه کار خود قرار داده بودند که در ذیل به نمونه ای از آنها اشاره می کنیم:
,وزیر صنعت: ما نمی توانیم قیمت خودرو را پایین بیاوریم
, ما نمی توانیم,رئیس بانک مرکزی: ما نمی توانیم قیمت دلار را به پایینتر از سه هزار تومان بیاوریم
, ما نمی توانیم,ظریف: آمریکا می تواند با یک بمب تمام سیستم دفاعی ما را از کار بیندازد
,وزیر نفت: ما نمی توانیم فازهای پارس جنوبی را به پایان برسانیم
, ما نمی توانیم,وزیر راه و شهرسازی: ما نمی توانیم مسکن مهر را ادامه دهیم
, ما نمی توانیم,گودرزی وزیر دولتِ “ما نمی توانیم ها“؛ در حالی المپیک لندن را یک اتفاق خواند که ایران در المپیک ۲۰۱۲ با کسب ۱۲ نشان بهترین نتیجه خود را از لحاظ تعداد نشان کسب کرد و در رده هفدهم جهان قرار گرفت. اگر فقط مدالهای مردان در نظر گرفته میشد ایران در رده یازدهم قرار میگرفت.
, ما نمی توانیم ها,سخنان وزیر ورزش ما را به تعجب واداشت که چرا ایشان تنها دلیل موفقیت را اتفاق و شانس می داند؟! آیا نفر اول یک وزارتخانه نباید الفبای موفقیت و پیروزی را بداند؟ آیا جناب گودرزی نمی داند، مدیریت و برنامه ریزی دقیق و حساب شده و چند ساله است که انسانها را به موفقیت می رساند نه فقط شانس و اتفاق؟!
,جالب اینجاست که مدیران مدبر وزارت ورزش که گویی در طی سه سال گذشته تنها چشم به شانس و اقبال و دعای مردم جهت کسب نتیجه در المپیک داشتند با حضور توریست گونه در بازی های المپیک نیز کارنامه خوبی از خود به نمایش نگذاشتند! به طوریکه بعد از سخنان ناامید کننده جناب وزیر کیمیا علیزاده دختررکورد شکن ایرانی که اولین مدال آور المپیک در طول تاریخ کشورمان بود شعار ما می توانیم را عملی کرد و به دنیا و مدیران داخلی ثابت کرد ایرانی می تواند.
,در جریان مسابقه کیمیا؛ مهدی بی باک، سرمربی تیم مردان تکواندو ایران گلو پاره می کرد که کیمیا “روی پای حریف ضربه بزند” که” عقب نشینی نکند” وسط آن هیاهو، محمد پولادگر، رئیس فدراسیون تکواندو، آرام نشسته بود. داشت قرآن می خواند. خبرنگارها مثل اسپند روی آتش بودند…با این وجود یک جای کار انگار می لنگید.در آن لحظات سرنوشت ساز و تاریخی، چرا خبری از مدیران ورزش نبود؟
,حتی یکی از آن چند معاون وزارت ورزش که مثل گردشگر به ریو آمده بودند و بدتر از آن، مدیران کمیته ملی المپیک. کیومرث هاشمی، رئیس کمیته . شهنازی، دبیرکل کمیته هم همین طور. حتی رحیمی، سرپرست کاروان هم ترجیح داده بود در هتل بماند.
,همه این حضرات چند ساعت قبل برای تماشای مبارزات کیمیا علیزاده به سالن آمده بودند اما بعد از شکست در مبارزه دوم، لابد فکر کرده اند که دیگر او شانسی برای گرفتن مدال ندارد. کسی چه می داند شاید هم فکر کرده اند حالا که طلا پریده، برنز ارزشی ندارد.
,کیومرث هاشمی چند دقیقه بعد از مدال تاریخی کیمیا، حاتم بخشی کرد و گفت که به برنز او اندازه طلا پاداش خواهد داد؛ تلاشی ک برای اینکه نشان دهد مدال دختر ۱۸ ساله ایران چه اندازه برایش مهم بوده.
,آقای هاشمی عزیز! کاش توضیح می دادید لحظه ای که پیام ملوکانه را صادر فرمودید، دقیقا کجا بودید؟ در آن ساعت که هیچ ورزشکار دیگر ایرانی مسابقه نداشت، شما و همکارانتان چه کار مهمتری داشتید که به بزرگترین افتخارآفرینی تاریخ ورزش ایران این مملکت اهمیت ندادید؟
,ای کاش کسانی که نمی توانند و حد ایران و ایرانی را تا حد خود پایین می آورند مسند خود را واگذار می کردند تا کسانی که می توانند با تدبیر و مدیریت خود ایران اسلامی را به جایگاه شایسته خود برسانند چرا که اگر شهید تهرانی مقدم هم این طور فکر می کرد امروز به جای موشک قاره پیما همچنان بزرگترین دستاورد ما خمپاره انداز بود! گر شهید شهریاری هم مثل وزیر ورزش فکر می کرد به جای اورانیوم ۲۰ درصد باید آبگوشت بزباش را غنی می کردیم! گر شهید کاظمی آشتیانی هم مثل وزیر ورزش فکر می کرد ۱۰۰ سال دیگر هم به فناوری سلول های بنیادین نمی رسیدیم!
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه