نارضایتی بیماران از نحوه خدمات رسانی و برخورد نا مناسب در بیمارستان خلیج فارس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از "سپاس"مشکلات نظام سلامت هر روز پیچیده‌تر می‌شود؛ از کمبود پزشکان متخصص تا پرستار غیره حرفه ای گرفته تا عدم کیفیت خدمات رسانی به بیماران همه باعث رو در رو قرار گرفتن بیماران و پرستاران شده.

در بیمارستانهای دولتی شرایط به گونه ایاستکه میزان رضایتمندی مردم و بیماران از خدمات پرستاری، بسیار پایین آمده . این در حالی است که اغلب بیماران بستری در بیمارستانهای دولتی، فردی را به عنوان همراه دارند که این فرد برخی وظایف کمک بهیار و بعضا پرستار بخش را انجام می دهد.

در همین رابطه صبح امروز چند تن از شهروندان بوشهری در تماسی با این پایگاه خبری؛ از نحوه رسیدگی به بیمارانشان و حتی برخورد فیزیکی پرستاران بخش مربوطه انتقاد کردند و خواستار انتشار و پیگیری این موضوع شدند.



امیر علی کمائی یکی از شهروندان بوشهری بود که با گلایه از کیفیت پایین خدمات پرستاری در این مرکز درمانی،به ما گفت: حدود یک هفته است که پدرم در بخش جراحی مردان این بیمارستان بستری شد ولی از آن روز تا امروز هیچ کس به ما نمی گوید بیماری پدرم چیست!

او با انتقاد از کم کاری و برخورد نامناسب پرستاران در رسیدگی به  پدرش، و همچنین عدم پاسخگویی شفاف پزشک معالج، افزود: وقتی از پزشک مربوطه و پرستاران تقاضایی داریم کاملا بی توجه و با بی اعتنایی پاسخ می دهند و بعضا  برخی پرستاران می گویند مگر ما چقد حقوق دریافت می کنیم که همه جوره به بیماران رسیدگی کنیم و جواب همه را بدهیم..!!

وی در ادامه اظهار داشت: قضیه به همین جا ختم نشد و وقتی با حالت اعتراض از مسئولان بخش درخواست کردم که یا پدرم را ترخیص کنید تا جای دیگری ببرم و یا رسیدگی کنید، مورد برخورد فیزیکی و ضرب شتم مسولان بخش قرار گرفتم.

شهروند دیگری به اسم فرشاد در رابطه با عدم رسیدگی مناسب به بیمار اورژانسی اش و کمبود کادر متخصص و مشکلات ناشی از آن اظهار داشت: باوجود امکانات مناسب این بیمارستان، از نیروی های متخصص به اندازه کافی که بتوانند برخورد مناسب با بیماران و همراهانشان داشته باشند بهره نمی‌برد.

 وی افزود: بعد از نسخه پزشک به من گفتند باید از داروخانه های شهر دو آمپول برای بیمارخریداری کنید ولی من تمام داروخانه های شهر را رفتم ولی  آمپول مورد نظر را پیدا نکردم و در آخر فهمیدم که این آمپول ها در بیمارستان موجود می باشد و وقتی علت آن را از آنها جویا شدم با بد اخلاقی گفتند ما اطلاعی نداشتیم،همین که هست..!

یکی دیگر از بیماران خانم؛ که نخواست نامش عنوان  شود، در رابطه با کادر بیمارستان اظهار داشت: رفتار نامناسب پرسنل بعضی مواقع به اندازه‌ای عذاب‌آور است که حتی بیماری خودمان را فراموش می‌کنم.

 وی گفت: بسیاری از کارهای بیماران  را خود بیماران یا همراهانشان انجام می‌دهند.بعضی از پرسنل  بیمارستان بد اخلاق و بیحوصله رسیدگی می کنند و دق‌دلی خود را هم سر ما خالی می‌کنند و اما با این وجود ماسعی می کنیم که صدایمان درنیاید که مبادا آنها ناراحت شده و دیگر به ما نرسند.

 وی ادامه داد:‌ با وجود اخلاق نامناسب برخی از پرسنل، پرسنل دیگری هستند که با رفتار خوبشان آرامش خاصی به بیماران می‌بخشند.



حال مشکل کجاست؟
 القصه؛در بخش بیمارستان‌های دولتی  از جمله بیمارستان مذکور وضعیت به گونه‌ای است که نه ارائه دهندگان خدمت و نه گیرندگان خدمت رضایت‌مندی ندارند.براین اساس این نقایص باید برطرف شود.

نارضایتی بیماران از بی توجهی‌هایی که به حال و روزشان در مراکز درمانی می‌شود، حالا پای پرستاران را هم به میان کشیده و آنها را چه بخواهند و چه نخواهند رودرروی بیماران قرار داده است. کار به جایی رسیده که نارضایتی‌های بیماران از شرایط موجود، باعث درگیری بیماران و پرستاران می شود.

حال مشکل کجاست؟ جامعه پرستاران که همواره از ساعت های طولانی کار، شیفت های پی درپی، حقوق ناکافی و رسیدگی نشدن به مشکلات شان گلایه دارند و همین شرایط را دلیل محکمی می دانند برای این که در رسیدگی به وضع بیماران با جان و دل کار نکنند؟ بیماری که گاه ساعت ها در بیمارستان برای رسیدگی به وضعیتش سرگردان است و علاوه بر تحمل رنج بیماری از این همه بلاتکلیفی جانش به لب می رسد و به تلنگری بند است تا تمام عصبانیت ها و نارضایتی هایش را از شرایط موجود بر سر پرسنل بیمارستان خالی کند؟

واقعیت این است که در این میان نه پرستارمقصر است و نه بیمار، هر دو گروه قربانی مشکلات نظام سلامت هستند؛ شرایطی که از حد تحمل بیماران فراتر رفته و کار را به جایی رسانده تا آنها نارضایتی خود از شرایط و مشکلات موجود را با در گیری با پرسنل بیمارستان به گوش مسئولان برسانند.

ضرب و شتم بیماران و پرستاران از سوی یکدیگر، زنگ خطری جدی است و اگر چاره ای برای بهبود این وضع اندیشیده نشود، دیری نیست که مراکز درمانی صحنه ضرب و شتم و درگیری میان بیماران، پرستاران و پزشکان شود و آن وقت است که برای چاره اندیشی شاید دیر شده باشد.