ما سرافکنده ایم بدونِ رییس علی دلواری
صد سال از روزی که رییس علی با یاران وفادارش بوشهر را از دست انگلیسی ها پس گرفت می گذرد و هنوز هم بعد از این همه سال، هر غروب آفتاب، زائر خدر، در قهوه خانه ی کاکی بوشهر، بلند می گوید:"شادی روحِ رییس علی صلوات بلند بفرستید".[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "سپاس"، رییس علی بعد از گذشتِ صد سال هنوز زنده است، اما در تهران، رییس علی را کسی نمی شناسد، در ابتذالِ پارک وی، هیچ کدام از یارانِ مظلومِ رییس علی حضور ندارد، تا برای یک بار هم که شده، در همان جلساتِ گرانقیمتِ صدا و سیمای جمهوری اسلامی بگوید:" رییس علی فارغ از وجه ضد استعماری و استقلال طلبانه اش سوژه ی خوبی برای سینما و تلویزیون است!" تهرانی ها شانس آورده اند که زائر خدر آدرس صدا و سیما یا حوزه ی هنری را بلد نیست، وگرنه همان لباسِ جاشوها را می پوشید میرفت جلسه ی اتاقِ فکرشان می زد با مشت روی میز می گفت:" خاک بر سرتان کند که هنوز بعد از چهل سال که از انقلاب گذشته است، سریالِ سیاه و سفیدِ رییس علی ساخته ی تلویزیونِ پهلوی را نمایش می دهید و عرضه ندارید به اندازه ی یک سریالِ مبتذلتان هم به او بپردازید".
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از "سپاس"، رییس علی بعد از گذشتِ صد سال هنوز زنده است، اما در تهران، رییس علی را کسی نمی شناسد، در ابتذالِ پارک وی، هیچ کدام از یارانِ مظلومِ رییس علی حضور ندارد، تا برای یک بار هم که شده، در همان جلساتِ گرانقیمتِ صدا و سیمای جمهوری اسلامی بگوید:" رییس علی فارغ از وجه ضد استعماری و استقلال طلبانه اش سوژه ی خوبی برای سینما و تلویزیون است!" تهرانی ها شانس آورده اند که زائر خدر آدرس صدا و سیما یا حوزه ی هنری را بلد نیست، وگرنه همان لباسِ جاشوها را می پوشید میرفت جلسه ی اتاقِ فکرشان می زد با مشت روی میز می گفت:" خاک بر سرتان کند که هنوز بعد از چهل سال که از انقلاب گذشته است، سریالِ سیاه و سفیدِ رییس علی ساخته ی تلویزیونِ پهلوی را نمایش می دهید و عرضه ندارید به اندازه ی یک سریالِ مبتذلتان هم به او بپردازید"., "سپاس"، ,
کمی آنطرف تر از پارک وی، اما وضع از این هم خراب تر است! حوزه ی هنری سازمان تبلیغات، یک میلیارد و دویست میلیون تومان بابت چند دقیقه کلیپ هزینه می کند و نام اش را می گذارد، ما ایستاده ایم، گویی حتی یک انقلابی در آن جمعِ تهران زده ی سطحی نگرِ فرم زده پیدا نمی شود که بگوید:"ما غلط می کنیم از ایستاده گی در خلیجِ تا ابد فارس حرف بزنیم و حتی یک سکانس ناقابل از رییس علی نیاوریم".
کلا همه ی متخصصین طراز اولِ ایران در تهران جمع شده اند، حتی متخصصینِ طراز اولِ غلط کردن!
کلا همه ی متخصصین طراز اولِ ایران در تهران جمع شده اند، حتی متخصصینِ طراز اولِ غلط کردن!,
,
طرف هزارتا ژانگولر بازی در می آورد، شامورتی بازی گرافیکی می کند، به اندازه ی یک فیلم سینمایی نود دقیقه ای گران قیمت هزینه می کند تا بگوید غلط کردم!
چون تهران زده است! چون فکر می کند تمامِ ایران تهران است و چند تا منبریِ شاعرِ خیالباف!
نمی فهمد، ناموسِ بوشهر، ساختمانِ پلمپ شده ی نیروگاه هسته ای نیست، فکر می کند خالو حسین بردخونی یکی از کارتون خواب های شوش است، خیال می کند شیخ حسین چاه کوتاهی یکی از همان شاعرانِ خیالبافِ تجریش است، زائرخضر خان اهرمی را با یکی از همان گداگدول های آسیب پذیر اشتباه می گیرد.
این را نمی فهمد که هیچ کس بر آستانه ی خلیج فارس مثلِ بچه قرتی های ورزشگاهِ آزادی به پرچم ایران نگاه نمی کند.
کلا این تهران زدگی، بیماریِ همه گیری است، تفاوتی ندارد از شبه روشنفکرانِ ناموس فروشِ غرب گرا باشی، یا حزب اللهی های ریشوی هفت آتشه! به جانِ هر کسی بیافتد رییس علی دلواری را یارانه بگیرِ گدا گشنه ای می بیند که جلوی قهوه خانه ی کاکی بوشهر هما پنجاه نخی می فروشد.
نزدِ این جماعت رییس علی بی کلاس است، مخاطب آن را نمی پسندد، رییس علی کلا با منافعِ ملی نمی خواند، چه معنی می دهد هفت سال با دولتِ متمدنِ بریتانیای کبیر بجنگی؟ جوابِ لانه ی روباه را سر خیابانِ نادری کی می دهد؟ مجبور می شویم با خفت خسارت دهیم به سفارتِ فخیمه ی انگلستان.
اصلا همه بدبختی های ما از همین رییس علی هاست، اگر اینها آن کارهای بد را نمی کردند، ما مجبور نبودیم بعد از سی سال از گذشتنِ انقلاب به بوشهر گاز دهیم. اصلا چه کاریست اینهمه هزینه کنیم در عسلویه؟
اگر این جماعتِ پاپتی نبودند از خرمشهر تا چابهار را انگلیسی ها مثلِ افغانستان و بحرین از ایران جدا می کردند و ما الان با کلاس تر بودیم.
چون تهران زده است! چون فکر می کند تمامِ ایران تهران است و چند تا منبریِ شاعرِ خیالباف!
نمی فهمد، ناموسِ بوشهر، ساختمانِ پلمپ شده ی نیروگاه هسته ای نیست، فکر می کند خالو حسین بردخونی یکی از کارتون خواب های شوش است، خیال می کند شیخ حسین چاه کوتاهی یکی از همان شاعرانِ خیالبافِ تجریش است، زائرخضر خان اهرمی را با یکی از همان گداگدول های آسیب پذیر اشتباه می گیرد.
این را نمی فهمد که هیچ کس بر آستانه ی خلیج فارس مثلِ بچه قرتی های ورزشگاهِ آزادی به پرچم ایران نگاه نمی کند.
کلا این تهران زدگی، بیماریِ همه گیری است، تفاوتی ندارد از شبه روشنفکرانِ ناموس فروشِ غرب گرا باشی، یا حزب اللهی های ریشوی هفت آتشه! به جانِ هر کسی بیافتد رییس علی دلواری را یارانه بگیرِ گدا گشنه ای می بیند که جلوی قهوه خانه ی کاکی بوشهر هما پنجاه نخی می فروشد.
نزدِ این جماعت رییس علی بی کلاس است، مخاطب آن را نمی پسندد، رییس علی کلا با منافعِ ملی نمی خواند، چه معنی می دهد هفت سال با دولتِ متمدنِ بریتانیای کبیر بجنگی؟ جوابِ لانه ی روباه را سر خیابانِ نادری کی می دهد؟ مجبور می شویم با خفت خسارت دهیم به سفارتِ فخیمه ی انگلستان.
اصلا همه بدبختی های ما از همین رییس علی هاست، اگر اینها آن کارهای بد را نمی کردند، ما مجبور نبودیم بعد از سی سال از گذشتنِ انقلاب به بوشهر گاز دهیم. اصلا چه کاریست اینهمه هزینه کنیم در عسلویه؟
اگر این جماعتِ پاپتی نبودند از خرمشهر تا چابهار را انگلیسی ها مثلِ افغانستان و بحرین از ایران جدا می کردند و ما الان با کلاس تر بودیم.,
,
,
,
,
,
,
,
حوزه ی هنری و صدا و سیما اثبات کردند که ما ایستاده ایم، ما ایستاده ایم تا آخرین قطره ی خون، بدونِ رییس علی دلواری، بدونِ خالو حسین، بدونِ شیخ حسین، بدونِ زائر خضر،بدونِ قهوه خانه ی کاکی...
, حوزه ی هنری و صدا و سیما اثبات کردند که ما ایستاده ایم، ما ایستاده ایم تا آخرین قطره ی خون، بدونِ رییس علی دلواری، بدونِ خالو حسین، بدونِ شیخ حسین، بدونِ زائر خضر،بدونِ قهوه خانه ی کاکی...,سید یوسف مرادی
, سید یوسف مرادی,/ انتهای پیام
, / انتهای پیام]
ارسال دیدگاه