یادداشت/
غفلت مدارس در ارائه آموزش های مهارتی به کودکان
مصطفی ملکی در یادداشتی نوشت:غفلت مدارس در ارائه آموزش های مهارتی به کودکان موجب شده تا کودکان با مهارت های درسی آشنا نشوند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از موج رسا, مصطفی ملکی در یادداشتی نوشت: هر ساله با اتمام تعطیلات تابستانی ، با وزیدن نسیمِ پاییزی، فصل فراگیری علم و دانش ، جامعه را فرا می گیرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, موج رسا,رویدادی شیرین مثل آغاز زندگی، شکفتن غنچه یا بر آمدن نهالی از دل خاک؛ اما دلشوره و دغدغه ای گنگ و مبهم و نگرانی و هراسی مثل بدرقه ای برای مسافر عزیزِ راهی دراز ، نیز همراه است.
,فرزندانمان را به مدرسه می فرستیم تا درس بخوانند و دانش بیاندوزند به آنان ریاضی، علوم، هندسه، و ادبیات می آموزیم؛ به آنان درس جغرافیا و زبان خارجی می دهیم. یاد می گیرند که پایتخت کشور ها کدامند؟ بلند ترین قله جهان، طولانی ترین رود جهان،انتگرال و دیفرانسیل و... برای گرفتن یک مدرک تحصیلی مجبورند ظرف ده، دوازده سال، چیز های بسیاری را یاد بگیرند .
,به فرزندانمان خیلی چیز ها یاد می دهیم و در عوض خیلی چیز های دیگر یاد نمی دهیم!؟! به آنها مهارت و حرفه ای را یاد نمی دهیم که بتواند به برکت آن مهارت بعد از دوازده سال ، به مدد آن بتواند زندگی خود را مدیریت کند. به فرزندان خود مفهوم زندگی را نمی آموزیم،کودکانمان در این مدرسه ها، خودشان را در عالم هستی پیدا نمی کنند، در انبوهی از اطلاعات گم می شوند؛ خود را نمی شناسند، نمی دانند که در کجای تاریخ ایستاده اند و پا روی دوش چه کسانی گذاشته اند و می بایستی کدام افق را رصد کنند.
,در انبوهی از گرد و غبار آمال و آرزو ها، قله های رفیع انسانیت برای شان ناپدید می شود. ویژگی های روزگارشان را نمی فهمند. نمی فهمند چه اتفاق های بزرگی در کنار گوش زندگی شان رخ می دهد، نمی آموزند که چگونه باید آینده را بسازند. البته شعارش را می شنوند و شاید در کتاب هایشان زیاد می خوانند، بر در و دیوار مدرسه و خیابان و پشت جلد کتاب و دفتر فراوان می بینند. از تریبون های مختلف بسیار می شنوند.... و برای همین نمی آموزند! بلکه فقط می بینند و می خوانند و می شنوند! در شعاری ترین و تکراری ترین و بی اثر ترین شکل ممکن!
,دیر یا زود، ما خواهیم رفت و فرزندنمان باقی خواهند ماند با آرمانی آسمانی که میراث نسل هاست و خاکی که به بهای بسیار گزاف حفظ شده است. نمی آموزند که چگونه باید این آرمان و این خاک را نگهدارند. در سالروز آغاز جنگی بی رحمانه هستیم که نه تنها برای به دست آوردن خاک مان بلکه برای به اسارت کشیدن روح و فکر انقلابی مان به راه افتاد اما در اثر مقاومت و ایستادگی علاوه برتنبیه متجاوز برکات عظیمی بدست امد.
,هنوز آن برکات حصار امنی را برای ملت ما ایجاد کرده است و هنوز مردان مردی که پای عهد و پیمان خود برای برافراشتن پرچم عزت انقلاب اسلامی استقامت کردند و جان دادندچون ستاره های درخشان دل های مطهر و خدا جوی را به سعادت جاویدان، هدایت می کنند.
,فرزندانمان نمی آموزند که این جنگ چگونه و چرا آغاز شد و چگونه پایان یافت و آیا باز هم در خواهد گرفت؟ اگر دل خود را به امیدی خوش کنیم، چیز هایی را خواهند آموخت که در برخی کتاب ها مشهود است اما برای فهم اینها باید سر از کتاب بردارند و بیاندیشند تا هویت اسلامی و انقلابی خود را حفظ کنند.
,برای درک آنها باید به نسل ها و ملت های دیگر بنگرند آیا در دنیای کنونی ، جماعتی هست که در نظام های آموزشی رسمی و غیر رسمی خود، این قدر درباره سلامت ، سر بلندی ، سعادت و سرفرازی فرزندان خود بی اهتمام باشد؟ باید فکر کنیم و ببینیم که راستی چه چیز های را به فرزندان خود یاد نمی دهیم؟!
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه