یادداشت/
آیت الله طالقانی؛ مجاهدِ مبارز
بدون شک طالقانی در جریان نهضت اسلامی مردم ایران، در عرصه عمل چراغ راه نسل کنونی و آینده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گام نیوز آیتالله سید محمود طالقانی از تبار روحانیون مجاهد و مبارز در عصر حاضر است که به مدت نیم قرن در عرصه ی سیاسی و اجتماعی ایران به فعالیت پرداخت و در شکل گیری انقلاب اسلامی نقش موثری داشته است. این شخصیت برجسته از همان دوران کودکی تحت تاثیر تعالیم پدر و اوضاع زمانه، الفبای مبارزه با استبداد را فرا گرفت و این روند را تا واپسین سال حیات خویش ادامه داد. او در این دوره طولانی یک بار تبعید و بارها زندانی شد، اما هرگز از پای ننشست و چون کوهی استوار و پر صلابت، با استعانت از هم فکران خویش در کنار رهبری انقلاب، نهضت اسلامی مردم ایران را به سر منزل مقصود راهنما بود و در این تلاش طاقت فرسا متحمل رنج فراوان گردید. بدون شک آیت الله طالقانی در جریان نهضت اسلامی مردم ایران، در عرصه عمل چراغ راه نسل کنونی و آینده است.
آیتالله طالقانی و امام خامنهای
حضرت آیتالله خامنهای در سالگرد ارتحال طالقانی در تاریخ 59/6/21 فرمود :یک سال از وفات طالقانی گذشته است. خدا! نکند آرمان های طالقانی در این جامعه به عکس و درست در خط مقابل و به وسیله ی کسانی که از نام طالقانی می خواهند سپری بر خود خواهی خود بگذارند، مورد بهره برداری قرار بگیرد...
دشمن منافق و دشمن ظاهر و آشکار سعی می کرد با توجه دادن به مرحوم آیتالله طالقانی رهبری را تجزیه کنند.
مرحوم طالقانی گفت: من هر وقت مایوس می شوم، هر وقت دلسرد می شوم، می روم قم خدمت امام امت می رسم و از او روحیه و اعتماد به نفس می گیرم.
اما نکته ای که در این جمله ی پر معنا هست این است که آیت الله طالقانی از چه چیزی مایوس می شد یا دلسردی بر او حاکم می گردید؟
این انسان مقاوم در برابر استکبار و دربارشاه، که همه مقاومت های شجاعانه ی او را در دوران طاغوت در صحنه ی مبارزه و در ساواک و بیدادگاه های نظامی شاه دیده بودند، از توطئه های آشکار استکبار که مایوس و دلسرد نمی شد. طالقانی با بیان این جمله، در واقع آه دل را و قصه ی غمناک منافقین و لیبرال ها و عناصر منحرف را که مامور به مدارای با آنها بود را بیان کرده است ، که گاه کارش با آنها به جایی می رسیده که دلسرد می شده یا مایوس می گشته و به خدمت امام می رفته و مسائل را می گفته و امام او را تشویق و ترغیب به ادامه ی وظیفه می کردهاند و او با روحیهای جدید به تهران برمی گشته است.
گزیدهای از آخرین خطبه ابوذر زمان:
«هرچه ما مسلمانها از اول اسلام ضربه خوردیم، به دست منافقین بوده است نه به دست کفار. کفار چهره شناخته شدهای دارند. صفشان جداست. ولی منافق یعنی انسان چند چهره. و آن کسی که با چهره دین نفوذ میکند در صف مسلمانها… امروز برادرها، خواهرها، فرزندان عزیز اسلام، ما دچار چنین منافقان شرور و حیلهگر و فریبکاری هستیم که گاه به چهره اسلام در میآیند و به چهره ایرانی. بسیار هم اظهار دلسوزی میکنند برای مردم، ولی وابسته و مرتبط به جاهای دیگر هستند. چهره، چهره ایرانی، ولی روح و درون و نفسش، نفس و اندیشه و فکر غرب امپریالیسم، صهیونیسم و دیگر قدرتها؛ یعنی کوبیدن مسلمانها در چهره اسلام و ایرانی و اختلاف در صفوف…این ملت تحمل نمیکند. قرآن هم تحمل نمیکند. قرآن میگوید: «قاتلوهم حتی لاتکون فتنه» هرجا فتنه شد، باید بجنگید. فتنه را قرآن و دین ما تحمل نمیکند.»
نگاه طالقانی به مذهب به مثابه یک موتور محرک و بسیار قوی بود و اعتقاد داشت که اگر بتوان جوانان را با ارائه الگوهای اسلامی به طرف مذهب کشاند در آن صورت است که میتوان در افکار آنها تحول ایجاد کرد و فرهنگ اسلامی را شکوفا نمود.
آیتالله طالقانی و امام خامنهای
حضرت آیتالله خامنهای در سالگرد ارتحال طالقانی در تاریخ 59/6/21 فرمود :یک سال از وفات طالقانی گذشته است. خدا! نکند آرمان های طالقانی در این جامعه به عکس و درست در خط مقابل و به وسیله ی کسانی که از نام طالقانی می خواهند سپری بر خود خواهی خود بگذارند، مورد بهره برداری قرار بگیرد...
دشمن منافق و دشمن ظاهر و آشکار سعی می کرد با توجه دادن به مرحوم آیتالله طالقانی رهبری را تجزیه کنند.
مرحوم طالقانی گفت: من هر وقت مایوس می شوم، هر وقت دلسرد می شوم، می روم قم خدمت امام امت می رسم و از او روحیه و اعتماد به نفس می گیرم.
اما نکته ای که در این جمله ی پر معنا هست این است که آیت الله طالقانی از چه چیزی مایوس می شد یا دلسردی بر او حاکم می گردید؟
این انسان مقاوم در برابر استکبار و دربارشاه، که همه مقاومت های شجاعانه ی او را در دوران طاغوت در صحنه ی مبارزه و در ساواک و بیدادگاه های نظامی شاه دیده بودند، از توطئه های آشکار استکبار که مایوس و دلسرد نمی شد. طالقانی با بیان این جمله، در واقع آه دل را و قصه ی غمناک منافقین و لیبرال ها و عناصر منحرف را که مامور به مدارای با آنها بود را بیان کرده است ، که گاه کارش با آنها به جایی می رسیده که دلسرد می شده یا مایوس می گشته و به خدمت امام می رفته و مسائل را می گفته و امام او را تشویق و ترغیب به ادامه ی وظیفه می کردهاند و او با روحیهای جدید به تهران برمی گشته است.
گزیدهای از آخرین خطبه ابوذر زمان:
«هرچه ما مسلمانها از اول اسلام ضربه خوردیم، به دست منافقین بوده است نه به دست کفار. کفار چهره شناخته شدهای دارند. صفشان جداست. ولی منافق یعنی انسان چند چهره. و آن کسی که با چهره دین نفوذ میکند در صف مسلمانها… امروز برادرها، خواهرها، فرزندان عزیز اسلام، ما دچار چنین منافقان شرور و حیلهگر و فریبکاری هستیم که گاه به چهره اسلام در میآیند و به چهره ایرانی. بسیار هم اظهار دلسوزی میکنند برای مردم، ولی وابسته و مرتبط به جاهای دیگر هستند. چهره، چهره ایرانی، ولی روح و درون و نفسش، نفس و اندیشه و فکر غرب امپریالیسم، صهیونیسم و دیگر قدرتها؛ یعنی کوبیدن مسلمانها در چهره اسلام و ایرانی و اختلاف در صفوف…این ملت تحمل نمیکند. قرآن هم تحمل نمیکند. قرآن میگوید: «قاتلوهم حتی لاتکون فتنه» هرجا فتنه شد، باید بجنگید. فتنه را قرآن و دین ما تحمل نمیکند.»
نگاه طالقانی به مذهب به مثابه یک موتور محرک و بسیار قوی بود و اعتقاد داشت که اگر بتوان جوانان را با ارائه الگوهای اسلامی به طرف مذهب کشاند در آن صورت است که میتوان در افکار آنها تحول ایجاد کرد و فرهنگ اسلامی را شکوفا نمود., گام نیوز ,
, آیتالله طالقانی و امام خامنهای,
,
,
,
,
,
, گزیدهای از آخرین خطبه ابوذر زمان:,
,
,
مهدی هنردیده
عضو شورای حزب موتلفه اسلامی استان بوشهر
عضو شورای حزب موتلفه اسلامی استان بوشهر,
]
ارسال دیدگاه