به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در خلاصه جریان این پرونده به شماره 9109970908800876 مورخ 16 اسفند سال 91 آمده است: پیرو گزارش قبلی شعبه 11 دیوان‌عالی‌کشور موضوع دادنامه شماره 798-15/8/91 که نیازی به تکرار آن نیست اجمالاً آقای ش.ع. به اتهام آدم ربایی در شعبه 102 دادگاه عمومی گناوه محاکمه شده و با توجه به گذشت شاکیه و احراز بزهکاری به یک سال زندان محکوم و حکم صادره در دادگاه تجدیدنظر استان بوشهر تأیید و قطعی شده و آقای الف. به وکالت از وی متقاضی اعاده دادرسی شده که در شعبه 11 دیوان‌عالی‌کشور رد شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,فعلاً همان وکیل با عنوان اینکه شاکیه همسر موکل است. موکل فردی بی سواد است و صرفاً بدلیل درگیری لفظی پشت تلفنی وی را محکوم به آدم ربایی کرده‌اند در حالی‌که فکر نمی‌کرد صحبت کننده با تلفن، مأمور آگاهی است و همسر موکل دارای بیماری اعصاب می‌باشد و به خاطر شدت اختلافات شکایت کرده است، عنصر مادی آدم ربایی محقق نشده چون فرد مورد آدم ربایی فرزند مشترک آن‌ها بوده است بنابراین موکل نمی‌تواند سوءنیت در این مورد داشته باشد و مبنای شکایت اختلاف قبلی بوده، از ریاست محترم دیوان‌عالی‌کشور متقاضی اعاده دادرسی شده که برای رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است.
,در رأی شعبه ششم دیوان عالی کشور نیز آمده است: با توجه به محتویات پرونده محاکماتی و لحاظ مقررات ماده 621 قانون مجازات اسلامی که از مصادیق مذکور در آن هدف و نظر سوء از فعل آدم ربایی مستفاد است. اقدام آقای ش.ع. به بردن دو فرزند خانم س.ح. با عنایت به وجود علقه زوجیت فی‌مابین طرفین و فرزند مشترک بودن یکی از دو طفل و عدم احراز نظر سوء مرتکب آدم ربایی تلقی نمی‌شود. نتیجتاً درخواست اعاده دادرسی (با صرف نظر از اعلام گذشت شاکیه) موجه و مشمول مقررات بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری (از جهت عدم تناسب) است. لذا با قبول درخواست، رسیدگی مجدد به استناد ماده 274 قانون مذکور به شعبه هم‌عرض ارجاع می‌شود.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه