یادداشت/ سیده زهرا شاکری؛
خارج کردن دلار از مبادلات ایران استفاده بیشتر از درآمدهای صادراتی است
به محض خارج کردن دلار از پرداخت ها، ایران آزادی بیشتری برای استفاده از درآمدهای حاصل از فروش صادرات و نیز استفاده از این پرداخت ها در سیستم بانکداری بین المللی خواهد داشت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری بجنا؛ در مباحث اقتصادی تعادل در جایی برقرار است که مقدار عرضه و تقاضا با یکدیگر برابر باشند. دلار نیز نوعی کالا می باشد که در بازار دارای عرضه و تقاضا می باشد و نرخ آن از طریق نقطه تعادل بدست می آید. در بازار اگر عرضه بیشتر باشد مکانیزم بازار ایجاب به کاهش قیمت و اگر مازاد تقاضا باشد مکانیزم بازار باعث افزایش قیمت می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بجنا,جهت مبادلات بین المللی نیاز به واحد پولی بین المللی می باشدکه این واحد پولی باید بتواند به سه وظیفه اصلی خود(بهعنوان یک وسیله انبار ارزش،قابلیت تبدیل به ارزهای دیگر،پذیرش همگانی)عمل نماید. در سطح بین المللی در سالهای بعد از جنگ جهانی دوم به دلیل صدمهای که به سایر کشورها خورده بود و توانمندی آمریکا در وضعیت اقتصادی،تنها دلار این قدرت را داشت که بعنوان واحد پولی بین المللی مطرح گردد.بعد از آن کشورهای مختلفی در صدد معاوضه و جایگزینی واحدهای پولی دیگر بجای دلار در آمدند.
در همین راستا اولین زمزمه های حذف دلار از سبد ارزی در جلسه کشورهای "بریکس" (برزیل، روسیه، هندوستان، چین و آفریقایجنوبی) در برزیلانجام شد. این جلسات جهت تضعیف دلار نمی باشد بلکه جهت ایجاد یک نظام مالی و پولی تازه برای اقتصاد جهانی می باشد.
متاسفانه واقعیت اقتصاد جهانی این است که درآن دلار به صورت یک واحد پول جهانی درآمده است. نه فقط بخش عمدهای از تجارت جهان –ازجملهنفت–بهدلار قیمتگذاری میشود ، بلکه اغلب پرداختها ، بخش عمدهای از ذخایر ارزی کشورهای مختلف جهان و نیز بخش عمدهای از وامستانیها و اوراق قرضه بینالمللی که صادر میشوند به دلار است.همچنین بیش از دوسوم ذخایر ارزی در جهان به صورت دلار نگهداری میشود و بخش عمده دلارهایی که دولت آمریکا منتشر کرده در خارج از اقتصاد آمریکا در جریان است و به غیر از چند کشور که از دلار بهعنوان واحد پولی ملی خود استفاده میکنند- به اصطلاح اقتصادشان را دلاری کردهاند- در ٨٩ کشور دیگر واحد پولی به دلار وابسته است.
حذف دلار از مبادلات دارای مزایا و معایبی می باشد:
به محض خارج کردن دلار از پرداخت ها، ایران آزادی بیشتری برای استفاده از درآمدهای حاصل از فروش صادرات و نیز استفاده از این پرداخت ها در سیستم بانکداری بین المللی خواهد داشت. البته لازم است ذکر شود که این تبدیل ارزی ریسک هایی نیز برای ایران در میان مدت و بلندمدت خواهد داشت.
اقتصاددان ها و تحلیلگران سیاسی دلار را به عنوان ابزار سیاسی آمریکا در برابر ایران و شماری از کشورهایی که آمریکا را به خطر می اندازند، می دانند. این امر از جذابیت دلار به عنوان یک دارایی مطمئن می کاهد.
جایگزینی یورو به جای دلار در معاملات نفتی ممکن است به هر حال هزینه هایی برای ایران در بلندمدت داشته باشد. این انتظار وجود دارد که این اقدام با کاهش آسیب پذیری تجارت و تامین مالی خارجی ایران در برابر تهدیدات آمریکا، اقتصاد این کشور را در تجارت جهانی خود انعطاف پذیر تر کند.
برخی از تحلیل گران اقتصادی بنا به سه دلیل ارز های دیگری مانند یورو را جایگزین مناسبی برای دلار می دانند:
کشورهای بیشتری به یورو به عنوان یک ابزار مطمئن تر برای ذخایر ارزی نگاه می کنند و آن را مکمل دلار در معاملات خارجی خود می بینند. همچنین سهم دلار در تجارت جهانی در حال کاهش و سهم یورو در حال افزایش است؛
افزایش قابل توجه بدهی جهانی آمریکا، دلیل دیگری در صرف نظرکردن از دلار می باشد . به عبارتی دیگر خالص بدهی دلار (آمریکا) زیادتر است و با شتاب بیشتری در مقایسه با بدهی اقتصادهای منطقه یورو افزایش می یابد. (این یعنی بدهی بانک مرکزی آمریکا از ناحیه دولت این کشور بیش از بدهی بانک مرکزی اروپا از ناحیه کشورهای عضو این بانک است).
حذف دلار از از مبادلات در ایران مستلزم استفاده و جایگزینی واحد پولی بین المللی دیگری است که وظایف پول را نیز در سطح بین المللی ایفا نماید. همچنین این اقدام در صورتی توجیه دارد که هزینه های مبادلاتی را به حداقل برساند.
در حیطه مبادلات بینالمللی باید از صرفهجوییهای ناشی از ایجاد یک شبکه بده-بستانی که واحد پولی مشابه را بهکار میگیرند غفلت نشد. یعنی در همین مورد اگر ایران بخواهد دلار را کنار بگذارد، در آن صورت در معاملات آینده اگر طرف تجاری ایران واحد پول مورد استفاده ایران را قبول نکند و دلار یا یورو بخواهد- که کاملا چنین چیزی امکانپذیر است- در آن صورت این برعهده ایران است که از بازارهای بینالمللی دلار بخرد؛ البته اینگونه مبادلات بدون هزینه نیست . قبل از حذف دلار، ایران باید برای تکثیر واحدهای پولی در ذخایر ارزی خود بکوشد. یعنیبهتر است برای مقابله بهتر با ریسکهای مالی، سیاست تنوع واحدهای پولی را برای ذخایر ارزی خود در پیش بگیرد.
یادداشت/ سیده زهرا شاکری - کارشناس ارشد اقتصاد
انتهای پیام /رض
جهت مبادلات بین المللی نیاز به واحد پولی بین المللی می باشدکه این واحد پولی باید بتواند به سه وظیفه اصلی خود(بهعنوان یک وسیله انبار ارزش،قابلیت تبدیل به ارزهای دیگر،پذیرش همگانی)عمل نماید. در سطح بین المللی در سالهای بعد از جنگ جهانی دوم به دلیل صدمهای که به سایر کشورها خورده بود و توانمندی آمریکا در وضعیت اقتصادی،تنها دلار این قدرت را داشت که بعنوان واحد پولی بین المللی مطرح گردد.بعد از آن کشورهای مختلفی در صدد معاوضه و جایگزینی واحدهای پولی دیگر بجای دلار در آمدند.
در همین راستا اولین زمزمه های حذف دلار از سبد ارزی در جلسه کشورهای "بریکس" (برزیل، روسیه، هندوستان، چین و آفریقایجنوبی) در برزیلانجام شد. این جلسات جهت تضعیف دلار نمی باشد بلکه جهت ایجاد یک نظام مالی و پولی تازه برای اقتصاد جهانی می باشد.
متاسفانه واقعیت اقتصاد جهانی این است که درآن دلار به صورت یک واحد پول جهانی درآمده است. نه فقط بخش عمدهای از تجارت جهان –ازجملهنفت–بهدلار قیمتگذاری میشود ، بلکه اغلب پرداختها ، بخش عمدهای از ذخایر ارزی کشورهای مختلف جهان و نیز بخش عمدهای از وامستانیها و اوراق قرضه بینالمللی که صادر میشوند به دلار است.همچنین بیش از دوسوم ذخایر ارزی در جهان به صورت دلار نگهداری میشود و بخش عمده دلارهایی که دولت آمریکا منتشر کرده در خارج از اقتصاد آمریکا در جریان است و به غیر از چند کشور که از دلار بهعنوان واحد پولی ملی خود استفاده میکنند- به اصطلاح اقتصادشان را دلاری کردهاند- در ٨٩ کشور دیگر واحد پولی به دلار وابسته است.
حذف دلار از مبادلات دارای مزایا و معایبی می باشد:
به محض خارج کردن دلار از پرداخت ها، ایران آزادی بیشتری برای استفاده از درآمدهای حاصل از فروش صادرات و نیز استفاده از این پرداخت ها در سیستم بانکداری بین المللی خواهد داشت. البته لازم است ذکر شود که این تبدیل ارزی ریسک هایی نیز برای ایران در میان مدت و بلندمدت خواهد داشت.
اقتصاددان ها و تحلیلگران سیاسی دلار را به عنوان ابزار سیاسی آمریکا در برابر ایران و شماری از کشورهایی که آمریکا را به خطر می اندازند، می دانند. این امر از جذابیت دلار به عنوان یک دارایی مطمئن می کاهد.
جایگزینی یورو به جای دلار در معاملات نفتی ممکن است به هر حال هزینه هایی برای ایران در بلندمدت داشته باشد. این انتظار وجود دارد که این اقدام با کاهش آسیب پذیری تجارت و تامین مالی خارجی ایران در برابر تهدیدات آمریکا، اقتصاد این کشور را در تجارت جهانی خود انعطاف پذیر تر کند.
برخی از تحلیل گران اقتصادی بنا به سه دلیل ارز های دیگری مانند یورو را جایگزین مناسبی برای دلار می دانند:
کشورهای بیشتری به یورو به عنوان یک ابزار مطمئن تر برای ذخایر ارزی نگاه می کنند و آن را مکمل دلار در معاملات خارجی خود می بینند. همچنین سهم دلار در تجارت جهانی در حال کاهش و سهم یورو در حال افزایش است؛
افزایش قابل توجه بدهی جهانی آمریکا، دلیل دیگری در صرف نظرکردن از دلار می باشد . به عبارتی دیگر خالص بدهی دلار (آمریکا) زیادتر است و با شتاب بیشتری در مقایسه با بدهی اقتصادهای منطقه یورو افزایش می یابد. (این یعنی بدهی بانک مرکزی آمریکا از ناحیه دولت این کشور بیش از بدهی بانک مرکزی اروپا از ناحیه کشورهای عضو این بانک است).
حذف دلار از از مبادلات در ایران مستلزم استفاده و جایگزینی واحد پولی بین المللی دیگری است که وظایف پول را نیز در سطح بین المللی ایفا نماید. همچنین این اقدام در صورتی توجیه دارد که هزینه های مبادلاتی را به حداقل برساند.
در حیطه مبادلات بینالمللی باید از صرفهجوییهای ناشی از ایجاد یک شبکه بده-بستانی که واحد پولی مشابه را بهکار میگیرند غفلت نشد. یعنی در همین مورد اگر ایران بخواهد دلار را کنار بگذارد، در آن صورت در معاملات آینده اگر طرف تجاری ایران واحد پول مورد استفاده ایران را قبول نکند و دلار یا یورو بخواهد- که کاملا چنین چیزی امکانپذیر است- در آن صورت این برعهده ایران است که از بازارهای بینالمللی دلار بخرد؛ البته اینگونه مبادلات بدون هزینه نیست . قبل از حذف دلار، ایران باید برای تکثیر واحدهای پولی در ذخایر ارزی خود بکوشد. یعنیبهتر است برای مقابله بهتر با ریسکهای مالی، سیاست تنوع واحدهای پولی را برای ذخایر ارزی خود در پیش بگیرد.
یادداشت/ سیده زهرا شاکری - کارشناس ارشد اقتصاد
انتهای پیام /رض
جهت مبادلات بین المللی نیاز به واحد پولی بین المللی می باشدکه این واحد پولی باید بتواند به سه وظیفه اصلی خود(بهعنوان یک وسیله انبار ارزش،قابلیت تبدیل به ارزهای دیگر،پذیرش همگانی)عمل نماید. در سطح بین المللی در سالهای بعد از جنگ جهانی دوم به دلیل صدمهای که به سایر کشورها خورده بود و توانمندی آمریکا در وضعیت اقتصادی،تنها دلار این قدرت را داشت که بعنوان واحد پولی بین المللی مطرح گردد.بعد از آن کشورهای مختلفی در صدد معاوضه و جایگزینی واحدهای پولی دیگر بجای دلار در آمدند.
,در همین راستا اولین زمزمه های حذف دلار از سبد ارزی در جلسه کشورهای "بریکس" (برزیل، روسیه، هندوستان، چین و آفریقایجنوبی) در برزیلانجام شد. این جلسات جهت تضعیف دلار نمی باشد بلکه جهت ایجاد یک نظام مالی و پولی تازه برای اقتصاد جهانی می باشد.
,متاسفانه واقعیت اقتصاد جهانی این است که درآن دلار به صورت یک واحد پول جهانی درآمده است. نه فقط بخش عمدهای از تجارت جهان –ازجملهنفت–بهدلار قیمتگذاری میشود ، بلکه اغلب پرداختها ، بخش عمدهای از ذخایر ارزی کشورهای مختلف جهان و نیز بخش عمدهای از وامستانیها و اوراق قرضه بینالمللی که صادر میشوند به دلار است.همچنین بیش از دوسوم ذخایر ارزی در جهان به صورت دلار نگهداری میشود و بخش عمده دلارهایی که دولت آمریکا منتشر کرده در خارج از اقتصاد آمریکا در جریان است و به غیر از چند کشور که از دلار بهعنوان واحد پولی ملی خود استفاده میکنند- به اصطلاح اقتصادشان را دلاری کردهاند- در ٨٩ کشور دیگر واحد پولی به دلار وابسته است.
,حذف دلار از مبادلات دارای مزایا و معایبی می باشد:
, حذف دلار از مبادلات دارای مزایا و معایبی می باشد:,به محض خارج کردن دلار از پرداخت ها، ایران آزادی بیشتری برای استفاده از درآمدهای حاصل از فروش صادرات و نیز استفاده از این پرداخت ها در سیستم بانکداری بین المللی خواهد داشت. البته لازم است ذکر شود که این تبدیل ارزی ریسک هایی نیز برای ایران در میان مدت و بلندمدت خواهد داشت.
,اقتصاددان ها و تحلیلگران سیاسی دلار را به عنوان ابزار سیاسی آمریکا در برابر ایران و شماری از کشورهایی که آمریکا را به خطر می اندازند، می دانند. این امر از جذابیت دلار به عنوان یک دارایی مطمئن می کاهد.
,جایگزینی یورو به جای دلار در معاملات نفتی ممکن است به هر حال هزینه هایی برای ایران در بلندمدت داشته باشد. این انتظار وجود دارد که این اقدام با کاهش آسیب پذیری تجارت و تامین مالی خارجی ایران در برابر تهدیدات آمریکا، اقتصاد این کشور را در تجارت جهانی خود انعطاف پذیر تر کند.
,برخی از تحلیل گران اقتصادی بنا به سه دلیل ارز های دیگری مانند یورو را جایگزین مناسبی برای دلار می دانند:
,
کشورهای بیشتری به یورو به عنوان یک ابزار مطمئن تر برای ذخایر ارزی نگاه می کنند و آن را مکمل دلار در معاملات خارجی خود می بینند. همچنین سهم دلار در تجارت جهانی در حال کاهش و سهم یورو در حال افزایش است؛
افزایش قابل توجه بدهی جهانی آمریکا، دلیل دیگری در صرف نظرکردن از دلار می باشد . به عبارتی دیگر خالص بدهی دلار (آمریکا) زیادتر است و با شتاب بیشتری در مقایسه با بدهی اقتصادهای منطقه یورو افزایش می یابد. (این یعنی بدهی بانک مرکزی آمریکا از ناحیه دولت این کشور بیش از بدهی بانک مرکزی اروپا از ناحیه کشورهای عضو این بانک است).
حذف دلار از از مبادلات در ایران مستلزم استفاده و جایگزینی واحد پولی بین المللی دیگری است که وظایف پول را نیز در سطح بین المللی ایفا نماید. همچنین این اقدام در صورتی توجیه دارد که هزینه های مبادلاتی را به حداقل برساند.
,
,
در حیطه مبادلات بینالمللی باید از صرفهجوییهای ناشی از ایجاد یک شبکه بده-بستانی که واحد پولی مشابه را بهکار میگیرند غفلت نشد. یعنی در همین مورد اگر ایران بخواهد دلار را کنار بگذارد، در آن صورت در معاملات آینده اگر طرف تجاری ایران واحد پول مورد استفاده ایران را قبول نکند و دلار یا یورو بخواهد- که کاملا چنین چیزی امکانپذیر است- در آن صورت این برعهده ایران است که از بازارهای بینالمللی دلار بخرد؛ البته اینگونه مبادلات بدون هزینه نیست . قبل از حذف دلار، ایران باید برای تکثیر واحدهای پولی در ذخایر ارزی خود بکوشد. یعنیبهتر است برای مقابله بهتر با ریسکهای مالی، سیاست تنوع واحدهای پولی را برای ذخایر ارزی خود در پیش بگیرد.
,
یادداشت/ سیده زهرا شاکری - کارشناس ارشد اقتصاد
,
انتهای پیام /رض
,]
ارسال دیدگاه