در آستانه محرم؛

• شنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۵ ۱۴:۵۰
• کد خبر : 910793

• اخبار
• سایر رسانه ها

یکی مسجد را سیاه پوش می کند،یکی پرچم ها را روی گنبد ها و تیرهای برق و گلدسته ها نصب می کند،یکی لوازم صوتی می آورد و خلاصه انگار عشقی در خون همگی آنها دویده است که این چنین بدون خستگی خود را برای روزهای عزاداری آماده می کنند .

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرنگار  زنگ خبر ، بی شک آنانکه تربیت یافته مکتب حسینی هستند، جزء با ادب ترین، متواضع ترین و باشخصیت ترین افراد جامعه فعلی ما هستند. آنان که بدون وضو نام ارباب ذکر نمی کنند، آنانکه در روضه سیدالشهدا روی زانو می نشینند و بالاخره آنانکه دو ماه به احترام حضرتش لبخند بر لب جاری نمی کنند و اگر خندیدند از روی اکراه است نه دلخوشی.

آنان که برای قتیل العبرات اشک جاری می کنند و دیدن آب یاد لب های تشنه اش می افتند.

این روزها حال و هوای شهرهامون، حال و هوای محرم را پیدا کرده است. بیرق‌های عزای "یا حسین" بر سردر خانه‌ها و مغازه‌ها و اماکن مختلف برافراشته شده و با دیدن آنها دل‌ها هوایی می‌شوند. باز محرم رسید و لباس مشکی‌ها محیا، جهت به تن رفتن عاشقان و عزاداران امام حسین علیه‌السلام شده‌اند.

بغض‌ها گلوی محبین حضرتش را می‌فشارند و قلوبشان تنگ و نالان شده است و این نوا شنیده می‌شود:

.

پس از سرسلامتی با گفتن "ما دعا خواندیم و رفتیم زین مکان، اجر بانی باشد لب تشنگان" آنجا را ترک می‌کنند.

مراسم حلیم خوران در ادامه رسم آقا سلام با گذاشتن سینی‌های بزرگ حلیم در کنار درب منزل اجرا می‌شود که عزاداران پس از ادای احترام به سید از حلیم داخل سینی‌ها به‌عنوان تبرک بر می‌دارند، خانواده سادات نیز به پخش شیر و نبات داغ در میان هیئات عزادار می‌پردازند.

از نیمه های شب تاسوعا تریلرها و کامیونها علم ها را دسته دسته به سمت گرداب بن حمل می کنند و جوانان با هر وسیله حمل و نقلی یا با پای پیاده خود را به گرداب می رسانند، گویی بوی عاشورا فاصله های مکانی را کم کرده و دیگر مسافت ها با پای جان طی نمی شود.

جالب تر آنکه حتی در سوگ و سرمای زمستان ذره ای از شکوه این مراسم کم نمی شود و گرمای آتش های بزرگ برافروخته شده نیست که محوطه گرداب را گرم می کند بلکه گرمای عشقی که از درون جانها می جوشد و در فضا پراکنده می شود، تمام محیط را می پوشاند.

مراسم « گِل زنی » در شهر بن

آیین گِل زنی همه ساله در ایام محرم و بخصوص در صبح عاشورا در شهر بن برگزار می شود، به گونه ای که خیل عظیمی از مردم از گرداب بن به سمت شهر حرکت می کنند، مردم که عزادار سید و سالار شهیدان هستند سر یا روی شانه های خود را به نشانه عزادار بودن و نشان دادن حزن و اندوه خود، به گِلی که از خاک رس و گلاب ناب تهیه شده آغشته کرده و نوای « ای واویلا، صد واویلا » را در دستگاه محزون شوشتری سر می دهند که دل هر شنونده ای را به لرزه در می آورد.

.

رنگ این گِل که مخلوطی از خاک رس و گلاب است به دلیل استفاده از نوع خاصی از خاک رس، کمی به رنگ قرمز متمایل می باشد.

رسم «گِل زنی» را اکثر افراد حاضر در مراسم عزاداری روز عاشورا در شهر بن انجام می دهند و زنان نیز بر روی چادر و روسری خود گل می زنند و به نوحه سرایی می پردازند.

.

آیین « گِل زنی » شهر بن در سال ۱۳۹۱ و با شماره ۶۲۳ به عنوان میراث معنوی در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
منابع محلی و روایات شفاهی، قدمت این آیین را همزمان با مراسم « فرو بردن علم در قدمگاه گرداب بن » و « آقا سلام » شهر بن وبیش از۱۰ سال بیان می کنند.

• برچسب ها
• #
• #
• #
• #
• #
• #