مسافر پرواز مشهد به اصفهان از مشکلات سفرش می‌گوید؛

تنگی نفس صورتم را بی‌حس کرده بود/ دریغ از پزشکی که مرا معاینه کند!

تنگی نفس صورتم را بی‌حس کرده بود/  دریغ از پزشکی که مرا معاینه کند!
مسافر پرواز مشهد به اصفهان با وجود آنکه از تنگی نفس صورتش بی حس شده بود، نه تنها فرود اضطراری نکرد بلکه پزشکی را برای بروز مشکلات احتمالی در نظر نگرفته بود.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مشهد پیام، حقانی یکی از مسافرین پرواز مشهد به اصفهان هواپیمایی معراج در روز پنج شنبه هفته گذشته است که پس از آغاز سفر هوایی خود دچار ناراحتی تنفسی شد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مشهد پیام,

به گفته این مسافر، نفس تنگی شدید مانع از این می‌شد که بتوانم به راحتی تنفس می‌کنم؛ میهمان داران این پرواز با اطلاع از وضعیت بد جسمانی‌ام، کپسول اکسیژن آورده و سعی در بهبود وضعیت بنده داشتند ولی با گذشت زمان نفس تنگی افزایش می‌یافت و صورتم بی حس می‌شد.

بی حسی صورت به اندازه‌ای بود که قدرت تکلم را نیز از دست داده بودم ولی با این وجود هیچ پزشکی برای اطلاع از وضعیتم حضور نیافت و به تعبیر دیگر در این هواپیما پزشکی مستقر نبود.

با وخامت اوضاع، میهمان دار این پرواز از مسافرین درخواست کرد که اگر پزشک و یا پرستاری در این سفر حضور دارد، اقدام به معاینه و درمان من کند.

یکی از دانشجویان پزشکی تنها با معاینه رنگ صورتم دارویی را تجویز کرد که هیچگونه بهبودی در روند درمانی‌ام نداشت.

آنچه را که میهمان داران و آن دانشجوی پزشکی از وضعیت من استنباط می‌کرد، تنها استرس پرواز بود، این در حالی است که من با سختی تمام نفس می‌کشیدم.

در طول مسیر از اکسیژن هوا استفاده می‎‌کردم ولی متوجه آن شدم که یکی از میهمانداران به همکار خود گفت: گاز اکسیژن را قطع کنیم چون برای برگشت به این گاز احتیاج پیدا می‌کنیم.

با تمام نفس تنگی این پرواز هوایی به پایان رسید و دریغ از حضور پزشکی که در موقع پرواز مسافران را همراهی کند.

انتهای پیام/رض

 
,

به گفته این مسافر، نفس تنگی شدید مانع از این می‌شد که بتوانم به راحتی تنفس می‌کنم؛ میهمان داران این پرواز با اطلاع از وضعیت بد جسمانی‌ام، کپسول اکسیژن آورده و سعی در بهبود وضعیت بنده داشتند ولی با گذشت زمان نفس تنگی افزایش می‌یافت و صورتم بی حس می‌شد.

,

بی حسی صورت به اندازه‌ای بود که قدرت تکلم را نیز از دست داده بودم ولی با این وجود هیچ پزشکی برای اطلاع از وضعیتم حضور نیافت و به تعبیر دیگر در این هواپیما پزشکی مستقر نبود.

,

با وخامت اوضاع، میهمان دار این پرواز از مسافرین درخواست کرد که اگر پزشک و یا پرستاری در این سفر حضور دارد، اقدام به معاینه و درمان من کند.

,

یکی از دانشجویان پزشکی تنها با معاینه رنگ صورتم دارویی را تجویز کرد که هیچگونه بهبودی در روند درمانی‌ام نداشت.

,

آنچه را که میهمان داران و آن دانشجوی پزشکی از وضعیت من استنباط می‌کرد، تنها استرس پرواز بود، این در حالی است که من با سختی تمام نفس می‌کشیدم.

,

در طول مسیر از اکسیژن هوا استفاده می‎‌کردم ولی متوجه آن شدم که یکی از میهمانداران به همکار خود گفت: گاز اکسیژن را قطع کنیم چون برای برگشت به این گاز احتیاج پیدا می‌کنیم.

,

با تمام نفس تنگی این پرواز هوایی به پایان رسید و دریغ از حضور پزشکی که در موقع پرواز مسافران را همراهی کند.

,

انتهای پیام/رض

,
 
,
 
 
,
 
 
,
 
,
,
 
,
 
,

 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه