اهمیت و ضرورت بیمه زنان خانه دار
بیمه زنان خانه دار راهکاری برای مقابله با شغل های دونِ شخصیت زن
زنان خانه دار به عنوان رکن اصلی هر خانواده همیشه دغدغه تامین نیازهای مالی و تامین آتیه خویش را داشته اند از گذشته تا به امروز مادران و بانوان خانه دار، جزو آسیب پذیر قشر جامعه بوده اند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از مشکات برین «زنان خانهدار» شاید از مظلومترین اقشار جامعه باشند که درآمدی ندارند اما برای بیمه شدن باید در زمره حرفه و مشاغل آزاد قرار گرفته و به همان میزان باید حق بیمه پرداخت کنند. با وجود مطالبه رهبر معظم انقلاب برای حمایت از کار زنان در خانه اما دولتیها وعده ارزشگذاری کار زنان خانهدار را به آینده موکول کردهاند و باید دید در نهایت آیا حمایت از زنان خانهدار قانونی میشود یا نه؟
زنان خانه دار به عنوان رکن اصلی هر خانواده همیشه دغدغه تامین نیازهای مالی و تامین آتیه خویش را داشته اند از گذشته تا به امروز مادران و بانوان خانه دار، جزء آسیب پذیرین اقشار جامعه بوده اند، با توجه به مسئله تورم و شرایط موجود در جامعه، زنان خانه دار باید به فکر تامین آتیه و پس اندازی مطمئن برای آینده خود باشند .خانه داری در سایر کشورها به عنوان یک شغل محسوب شده و دارای حقوق، بیمه و مزایا است. دختران امروز و مادران فردا باید به آتیه خود اهمیت بدهند. برخی گمان می کنند فقط بیمه سلامت برای ایرانیان کافی است، این در حالیست که تامین آتیه افراد در عصر کنونی امری اجتناب ناپذیر است. نگاهی به تاریخچه آغاز این مطالبه نشان می دهد که بخشی از بیمه زنان خانهدار طی چند سال و برای تعدادی اجرا شده و سپس متوقف شده است. مجددا با تلاش فعالان دیگر حتی به قانون بودجه هم راه یافته، اما با انتقاد شورای نگهبان و ضرورت ارایه قانونی جدید مواجه شد و طرح مجدد تخصیص اعتبار برای بیمه زنان خانهدار، در بودجه مقبول واقع نشد. طبق بررسیهای انجام شده زنانی که امنیت خاطر دارند و نگرانی از آیندهای نامعلوم ذهن و فکر آنان را مغشوش نکرده است، بهتر میتوانند کانون خانواده را گرم و پایدار نگه دارند. نگرانی و نبود امنیت ضربههای روحی شدیدی به زنان میزند و ثبات خانواده را برهم می زند. اطمینان نسبی از آینده، سرنوشت زنان را به گونهای مناسب رقم خواهد زد.سالهاست موضوع تحت پوشش قرارگرفتن زنان خانهدار و همچنین برقرار کردن یک حقوق به عنوان مستمری برای این قشر از سوی نهادهای مختلف دولتی مطرح است و همواره از آن به عنوان یک ضرورت یاد میشود ولی تاکنون اقدام منسجمی در این باره انجام نشده اما برخی شرکتهای بیمه خصوصی اقدام به اجرای این طرح کردهاند.
آمارهای سرشماری سال 90 نشان میدهد که نرخ فعالیت اقتصادی زنان دارای تحصیلات عالی حدود 31 درصد و نرخ فعالیت اقتصادی مردان دارای تحصیلات عالی 60.44 درصد بوده است. یعنی بر این اساس حدود 69 درصد زنان دارای تحصیلات دانشگاهی بیکار یا به تعبیری خانهدار محسوب میشوند. در گزارش دیگری هم اعلام شده، در سال 90 از میان زنان 10 سال سن به بالای کشور، 10 درصد شاغل، 2.6 درصد بیکار در جستوجوی کار، 20.1 درصد محصل، 2.5 درصد دارای درآمد بدون کار و 61 درصد خانهدار بودند. در واقع بر اساس این گزارش، 87 درصد از زنان کشور به لحاظ اقتصادی غیرشاغل محسوب میشدند.
,
,
,
,
,
,
,
موضوع اشتغال زنان و البته حمایت از شغلهای منحصر به زنان چندسالی است که به طور جدی در کشور مطرح شده و پیگیری میشود. حالا آنگونه که آمارها هم نشان میدهد حدود 60 تا 70 درصد جمعیت کشور خانهدار هستند و بخش زیادی از اوقاتشان را در این بخش صرف میکنند. موضوعی که کمتر به آن توجه شده و به نسبت هم کمتر برای آن سرمایهگذاری شده است.
نکته جالب توجه در این موضوع این است که طرح حمایت از زنان خانهدار که از ابتدای دهه 80 شروع شده حالا نزدیک 15 سال از آینده گذشته و هرچه زمان بگذرد زنان بیشتری هستند که شانس استفاده از این حمایتها را از دست میدهند و برای مثال اگر زن خانهداری در آن زمان 45 ساله بوده، حالا در آستانه 60 سالگی میتوانست از حمایتهای اجتماعی این بیمه بهرهمند شود که البته هنوز هم اجرای این طرحها با اما و اگرهایی روبرو است.
علاوه بر آمارها و سخنان مسئولان، رهبر معظم انقلاب اسلامی هم بر ضررت حمایت دولت از زنانه خانهدار هموار تاکیده داشتهاند.
رهبر معظم انقلاب در خصوص موضوع اشتغال بانوان میگویند: «اشتغال بانوان از جملهی چیزهائی است که ما با آن موافقیم. بنده با انواع مشارکتهای اجتماعی موافقم ... منتها دو سه تا اصل را باید ندیده نگرفت. یک اصل این است که این کار اساسی را - که کارِ خانه و خانواده و همسر و کدبانوئی و مادری است - تحتالشعاع قرار ندهد. به نظرم میرسد مواردی داشتیم که خانمهائی اینطور عمل میکردند. البته یک قدری به آنها سخت میگذرد؛ هم درس خواندند، هم درس دادند، هم خانهداری کردند، بچه آوردند، بزرگ کردند، تربیت کردند. پس ما با آن اشتغال و مشارکتی کاملاً موافق هستیم که به این قضیهی اصلی ضربه و صدمه نزند؛ چون این جایگزین ندارد. شما اگر بچهی خودتان را در خانه تربیت نکردید، یا اگر بچه نیاوردید، یا اگر کارهای فوقالعاده ظریف عواطف او را - که از نخهای ابریشم ظریفتر است - با سرانگشتان خودتان باز نکردید تا دچار عقدهی [عاطفی] نشود، هیچ کس دیگر نمیتواند این کار را بکند؛ نه پدرش، و نه به طریق اولی دیگران؛ فقط کار مادر است. این کارها، کار مادر است؛ اما آن شغلی که شما بیرون دارید، اگر شما نکردید، ده نفر دیگر آنجا ایستادهاند و آن کار را انجام خواهند داد. بنابراین اولویت با این کاری است که بدیل ندارد؛ تعیّن با این است.»
رهبر معظم انقلاب همچنین بر وظیفه مهم دولت در قبال این وظیفه سنگین زنان خانهدار نیز تاکید میکنند و میگویند: « آن وقت همین جا وظیفهای بر دوش دولت است. باید به آن خانمهائی که حالا به هر دلیلی، به هر جهتی، با هر ضرورتی، کار تماموقت یا نیمهوقت را قبول کردهاند، کمک بشود تا بتوانند به مسئلهی مادری برسند، به مسئلهی خانهداری برسند. با مرخصیها، با زمان بازنشستگی، با مدت کار روزانه، به نحوی بایستی دولت کمک کند تا این خانمی که حالا به هر دلیلی آمده اینجا شاغل شده، بتواند به آن قضیه هم برسد.»
این بدان معناست که با توجه به اهمیت و جایگاهی که زن در امر خانه داری دارد دولت موظف است نسبت به بیمه زنان خانه دار اقدام لازم را انجام دهد که تحقق این مهم بسیاری از زنان را به جای روی آوردن به شغل های دون شخصیت زن و با حقوق اندک که علاوه بر فرسودگی زنان ،آمار مردان بیکار نان آور خانه را هم بیشتر می کند به امور خانه و خانه داری متوجه می سازد که در مجموع منجر به امنیت فکری و آرامش خانواده و به تبع آن جامعه می گردد.
زهره فلاح پور
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه