اجتماع مردم باید بر محور ذکر خدا باشد

اجتماع مردم باید بر محور ذکر خدا باشد
چند دهه از انقلاب گذشته است و آنچه اتفاق افتاده، این است که تعداد مساجد بیشتر و بیشتر شده است اما علاوه بر آن، می‌توان در هر محله، نهادهای دیگری را هم دید. امروز علاوه بر مسجد، می‌شود تکیه و هیئت، “ان‌جی‌او”های مردمی، خیریه‌ها و مراکز آموزشی و تفریحی بسیار همچون سرای محله را هم دید. اما دلیل گرایش‌ های مردمی به این سازمان‌ها علاوه بر وجود مسجد، در چه بوده است؟
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کاشان اول، تا چند قرن اخیر، همه حرکت‌های مردمی و نهضت‌های اجتماعی آنها، از مساجد و پایگاه‌های مذهبی آغاز می‌شدند و چون سرچشمه اصیلی برای حرکت خویش انتخاب کرده بودند، نهضت‌هایشان مردمی‌تر بوده و به خط پیروزی نزدیک‌تر بود. گویی استقرار در جایی همچون مسجد، که خانه‌های الهی در روی زمین شمرده شده است، اساس فکر و جهت حرکت‌ها را جور دیگری شکل می‌داد و زمینه‌های نهضت را گونه‌ای دیگر می‌ساخت. جایی که هم انسان تربیت می‌کرد، هم راه نشان می‌داد،  در وقت فتنه از آفات و شبهات دور می‌داشت، و  در زمان سختی، درمان داشت و مرهم می‌بست.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کاشان اول,

چند دهه از انقلاب گذشته است و آنچه اتفاق افتاده، این است که تعداد مساجد بیشتر و بیشتر شده است اما علاوه بر آن، می‌توان در هر محله، نهادهای دیگری را هم دید. امروز علاوه بر مسجد، می‌شود تکیه و هیئت، “ان‌جی‌او”های مردمی، خیریه‌ها و مراکز آموزشی و تفریحی بسیار همچون سرای محله را هم دید. اما دلیل گرایش‌ های مردمی به این سازمان‌ها علاوه بر وجود مسجد، در چه بوده است؟

,

شاید سوال مهمتری که می‌شود اینجا پرسید این است که این نهادها با وجود اینکه کارهای مشترک انجام می‌دهند و گاه به موازی کاری هم کشیده می‌شوند، چرا نمی‌توانند در یک پایگاه مشترک و با یک هدف کار کنند؟ ان‌جی‌اوهای حمایت از محیط زیست، حمایت از حیوانات، خانه‌های سالمندان، خانه مادربزرگ در محله، حمایت از بیماری‌های خاص، تکیه‌های مستقل از مساجد، انجمن‌های خیریه و ….چه آرمان بسیار متفاوتی از یکدیگر دارند که نمی‌توانند در زیر یک پرچم و با توازن قوا کار کنند؟

,

از آرمان هم که بگذریم، اگر دقیق شویم، گاه تفکیک کار هم که خوب صورت می‌گیرد، منش‌ها و رفتارهای فرهنگی-اجتماعی این نهادها در تقابل با یکدیگر است، به گونه‌ای که گاه یک مانع را از راه مردم برمی‌دارد اما هزار سنگ دیگر می‌اندازد. بعضی ان‌جی‌اوها به طور کلی، خویش را از سیاست و مشارکت‌های سیاسی اجتماعی دور می‌دارند و بعضا از حضور در محافل مذهبی خودداری می‌کنند.

,

از طرفی بعضی نهادهای مذهبی هم، از مشارکت در فعالیت‌های غیرمذهبی و مردمی خودداری می‌کنند. بیشتر نهادهای مذهبی همت خویش را بر برپایی و اجرای مراسم مذهبی نهاده‌اند و از ورود به دیگر فعالیت‌های مردمی و خیرخواهانه دوری کرده و در مشارکت خود تک بعدی شده اند. این امر خود موجب شده تا بسیاری از مردم برای درمان مشکلات خود به نهادهای اجتماعی و ان‌جی‌اوها مراجعه کنند که به نوبه خود، از انسجام اجتماعی کاسته است.

,

نتیجه این تضادها را می‌توان در ادامه حرکت و آثار فعالیت‌های این گروه‌ها دید. انحرافات داخلی، آرمان‌شکنی، عدم رعایت حریم اجتماعی همچون حجاب، اختلاط زن و مرد در اجرای فعالیت‌ها، تندروی‌های مذهبی، گرایش به خرافات و حرکت‌های سیاسی معارض، از جمله این نتایج است. براستی تشکیل چنین گروه‌هایی، آنهم در محیط‌های ناامن و بی سروسامان اجتماعی که تنها تکیه‌اش به پیج‌های ساختگی و اجتماعی است، کدام آرمان انسانی و نهایی را جستجو می‌کنند که  نمی‌توان آنها را از پایگاه‌های مشترک و اصیل موجود دنبال کرد؟

,

پاسخ سوالات بالا را شاید بتوان در اشارات و بیانات هوشمندانه مقام معظم رهبری(دامت برکاته) در روز جهانی مساجد و در خطاب به ائمه جماعات مساجد استان تهران مشاهده کرد. ایشان در ذیل موضوع حرکت‌های اجتماعی چنین بیان کردند که: “یک مسئله، مسئله‌ی گردهماییِ مردمی بر محور نماز و محور ذکر از نظر اسلام است. این مهم است. بنابراین اگر کار اجتماعی هم در اینجا انجام می‌گیرد، مثلاً تصمیم می‌گیرند که یک تعاونی‌ای درست کنند برای فقرا یا در یک امر خیری تعاون کنند، این با توجه به اقامه‌ی صلات است، با توجه به ذکر است، برای خدا است، بر محور صلات است”(۳۱/ ۵/ ۹۵).

,

این دقت نظر، هم تذکری است به ائمه جماعات که بایست به کارکردهای حداکثری مساجد توجه داشته و مسئولیت حقیقی خود را خوب بشناسند تا به زعم مقام معظم رهبری(حفظه‌الله) حق مسجد ادا شود. از طرفی یک هدایت اجتماعی است برای همه دلسوزان و خدمت‌گزاران اجتماعی که فعالیت و گام‎های خیرخواهانه خود را، بر محوریت اقامه نماز جهت بخشند تا از انحراف و فراموشی آرمان‌ها جلوگیری کنند.

,

اندک دقت در بیان فوق، نشان می‌دهد که نماز از آن رو محوریت دارد که نماز حقیقی براستی “تنهی عن الفحشاء و المنکر” است و بنای عظیم حرکت انسان را سامان می‌بخشد. اقامه نماز جماعت در پایگاهی همچون مسجد، نقطه حقیقی اتصال همه دست‌هایمان خواهد بود تا هم رنگ و متحد باشیم و از راه مستقیم به بیراهه‌ها نیافتیم.

,

فاطمه عقیقی

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه