مجتمع پرورش ماهی فسندوز میاندوآب و آرزوهای برباد رفته/
انتظار و بلاتکلیفی20ساله و جوانانی که برای هیچ پیر شدند
اعضای شرکت تعاونی مجتمع دو هزار هکتاری پرورش ماهی فسندوز میاندوآب که با هزاران امید 20 سال پیش در طرحی ملی مشارکت کرده اند، اکنون علی رغم گذشت دو دهه اندر خم یک کوچه اند و نه طرح به سرانجام رسیده و نه آنها تکلیف خود را می دانند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زرین خبر، سال 74 بود که اقدامات احداث بزرگترین مجتمع پرورش ماهی در زمینی به مساحت دو هزار هکتار در دشت فسندوز میاندوآب آغاز شده و با آغاز فراخوان، افراد مختلفی از نقاط مختلف کشور، با توجه به نوع طرح حاضر به سرمایه گذاری و مشارکت در آن می نمایند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زرین خبر,این مجتمع که بنا برگفته اعضای تعاونی یک طرح ملی بوده و قرار بود با حضور افراد مختلف راه اندازی شود، اما هم اکنون با گذشت 20 سال هنوز راه به جایی نبرده و در بلاتکلیفی به سر می برد و اعضای آن نیز با آنکه 20 سال پیش جوانانی بودند که برای اشتغال زایی وارد میدان شده بودند، اما اکنون افراد پابه سن گذاشته ای هستند که هنوز دستشان به جایی بند نیست.
به گفته مسئولان امر، اعضای این مجتمع که از شهرهای مختلف هستند، 20 سال پیش با دریافت تسهیلات و نیز آورده شخصی به امید اینکه در این زمین دو هزار هکتاری، پرورش ماهی گرمابی راه بیاندازند، شروع به فعالیت می کنند ولی پس از احداث استخرها و ساختمان ها در مزارع است که تازه مشکلات آنها شروع می شود.
این مجتمع دو هزار هکتاری که بر اساس گفته مسئولان، طرح ملی بوده و راه اندازی آن می توانست تحولی عظیم در اقتصاد منطقه ایجاد کند، اما اکنون از بلاتکلیفی رنج می برد و اعضای این تعاونی نیز دست خالی مانده و نه تنها اشتغال زایی نکرده اند، بلکه به گفته خودشان، کارگری هم می کنند.
آب و رویاهای بر باد رفته اعضای تعاونی
.jpg)
عضو هیئت مدیره و مدیرعامل این مجتمع در این رابطه در گفت و گویی که با خبرنگاران داشت، گفت: با بیان اینکه به دنبال فراخوان افراد مختلفی از سراسر کشور با تحصیلات عالیه مرتبط مانند کشاورزی که در آن زمان هر کدام می توانستند در اداره ای استخدام شوند، به امید اشتغال زایی برای جوانان و رونق تولید حاضر به سرمایه گذاری از طریق آورده شخصی و تسهیلات بانکی می شوند.
علیرضا آذری نیا اظهار کرد: بعد از اینکه اقدامات اولیه برای احداث در سال 76 تمام شد و ما وارد مرحله آبگیری استخرها شدیم، تازه متوجه شدیم که ما قادر به برداشت آب از زرینه رود نیستیم، چون اقدامات و ابنیه هایی که باید برای انتقال و برداشت آب کار می شد، انجام نگرفته بود.
وی افزود: با پیگیری موضوع متوجه شدیم که قرارداد منعقد شده ما بین شیلات و سازمان آب، برای آب مازاد بوده و سازمان آب موظف نبود که به ما آب بدهد در حالی که این سازمان آب از ما حق اشتراک هم گرفته بود.
مدیرعامل اتحادیه مجتمع دو هزار هکتاری دشت فسندوز میاندوآب تصریح کرد: ما سه دوره ماهی در این منطقه پرورش داده ایم که همه آنها تلف شده اند، پیشنهاد دادند که ماهی قزل آلا پرورش بدهیم که آن هم بعد از عید که هوا گرم شد، ماهی ها تلف می شدند که با دستپاچگی آنها را به فروش رساندیم.
آذری نیا اظهار کرد: به دنبال حل مشکل آب که رفتیم، بند گابیونی که باید در سال 74 بر سر چرچیل(شاخه انحرافی زرینه رود) احداث می شد را ما توانستیم در سال 84 با کمک وزیر جهاد کشاورزی وقت احداث کنیم تا آب وارد کانال های ما بشود.
وی با بیان اینکه شیلات تعبیه کرده بود که آب به صورت ثقلی وارد مزارع ما بشودولی برداشت آب در مسیر کانال زیاد بود و کشاورزان استفاده می کردند، افزود: با این شرایط وقتی آب به مزارع ما می رسید، شور می شد یعنی کانال های ما را گود کرده بودند و درواقع به عنوان زهکش عمل می کردند.
.jpg)
مدیرعامل اتحادیه مجتمع دو هزار هکتاری دشت فسندوز میاندوآب گفت: اکنون وضعیت ساختمان های ما بعد از 20 سال در این منطقه نیز مخروبه شده ولی ساختمان های فاز یک، به تیرآهن های ساختمان ها هم رحم نکرده اند.
وی با بیان اینکه هم اکنون 20 سال از آن زمان می گذرد و ما پیر شده ایم، تصریح کرد: بانک از یک سو مطالبات خود را می خواهد که 340میلیون ریال وامی که آن زمان به من داده، اکنون دو میلیارد و 500 میلیون ریال شده، در حالی که من خودم برای کسی دیگر کارگری می کنم.
آذری نیا اظهار کرد: ما می خواستیم به تولید ملی کمک کنیم، دولت باید از ما حمایت کرده و به ما کمک کند ولی کسی زیر بار مسئولیت آن نرفته و مشکل کنونی ما را به گردن نمی گیرد و این پروژه بعد از 20 سال هم چنان راکد بوده و بدون سرانجام است.
اندر خم یک کوچه
.jpg)
یکی دیگر از اعضای این مجتمع تعاونی می گوید: 20 سال پیش فراخوان دادند و گفتند که طرح ملی هست وما نیز در این طرح مشارکت کردیم.
وی افزود: بعد از دو سال که کار احداث ساختمان ها و استخرها به پایان رسید، و به زمان بهره برداری رسیدیم، گفتند خشک سالی است و همان خشک سالی الان 20 سال است که موضوعی برای بلاتکلیفی ما شده است.
این عضو هیئت مدیره گفت: دوستان ما در آن زمان استخدام شدند و اکنون بازنشست می شوند ولی ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم و نمی دانیم چیکار کنیم.
سرنوشت ما تغییر یافته است
.jpg)
دیگر عضو این این مجتمع هم می گوید: سال 85 قرار بود که سازمان جهاد کشاورزی، جرایم را مورد بخشش قرار دهد و اصل بدهی را دریافت کند
این عضو که از شهرهای مجاور میاندوآب، حاضر به مشارکت در این طرح شده است، می افزاید: الان با این وضعیت سرنوشت ما تغییر یافته است و از مسئولان می خواهیم به مشکل ما رسیدگی کنند.
وی با بیان اینکه بنده کارشناس کشاورزی بوده و در آن زمان 27 ساله بودم که در این طرح مشارکت کردم، گفت: اکنون نزدیک به 50 سال سن دارم ولی هنوز نمی دانیم چیکار کنیم در حالی که دوستان ما الان نزدیک به بازنشستگی هستند و از طرف دیگر بانک نیز بدهی خود را می خواهد.
حال آن جوانان 20 سال پیش که با هزاران امید به یک فراخوان ملی پاسخ داده و در آن مشارکت جسته اند، اکنون پیرمردهایی شده اند که با وام های بانکی پاس نشده، ساختمان های تخریبی و زمینی بدون آب و علف دست وپنجه نرم می کنند و نمی دانند که سرنوشت آنها را به کدام سو خواهد برد؟ احیای این مجتمع یا تعطیلی و تغییر کاربری آن؟
این مجتمع که بنا برگفته اعضای تعاونی یک طرح ملی بوده و قرار بود با حضور افراد مختلف راه اندازی شود، اما هم اکنون با گذشت 20 سال هنوز راه به جایی نبرده و در بلاتکلیفی به سر می برد و اعضای آن نیز با آنکه 20 سال پیش جوانانی بودند که برای اشتغال زایی وارد میدان شده بودند، اما اکنون افراد پابه سن گذاشته ای هستند که هنوز دستشان به جایی بند نیست.
,به گفته مسئولان امر، اعضای این مجتمع که از شهرهای مختلف هستند، 20 سال پیش با دریافت تسهیلات و نیز آورده شخصی به امید اینکه در این زمین دو هزار هکتاری، پرورش ماهی گرمابی راه بیاندازند، شروع به فعالیت می کنند ولی پس از احداث استخرها و ساختمان ها در مزارع است که تازه مشکلات آنها شروع می شود.
,این مجتمع دو هزار هکتاری که بر اساس گفته مسئولان، طرح ملی بوده و راه اندازی آن می توانست تحولی عظیم در اقتصاد منطقه ایجاد کند، اما اکنون از بلاتکلیفی رنج می برد و اعضای این تعاونی نیز دست خالی مانده و نه تنها اشتغال زایی نکرده اند، بلکه به گفته خودشان، کارگری هم می کنند.
,آب و رویاهای بر باد رفته اعضای تعاونی
, آب و رویاهای بر باد رفته اعضای تعاونی,
, عضو هیئت مدیره و مدیرعامل این مجتمع در این رابطه در گفت و گویی که با خبرنگاران داشت، گفت: با بیان اینکه به دنبال فراخوان افراد مختلفی از سراسر کشور با تحصیلات عالیه مرتبط مانند کشاورزی که در آن زمان هر کدام می توانستند در اداره ای استخدام شوند، به امید اشتغال زایی برای جوانان و رونق تولید حاضر به سرمایه گذاری از طریق آورده شخصی و تسهیلات بانکی می شوند.
,علیرضا آذری نیا اظهار کرد: بعد از اینکه اقدامات اولیه برای احداث در سال 76 تمام شد و ما وارد مرحله آبگیری استخرها شدیم، تازه متوجه شدیم که ما قادر به برداشت آب از زرینه رود نیستیم، چون اقدامات و ابنیه هایی که باید برای انتقال و برداشت آب کار می شد، انجام نگرفته بود.
,وی افزود: با پیگیری موضوع متوجه شدیم که قرارداد منعقد شده ما بین شیلات و سازمان آب، برای آب مازاد بوده و سازمان آب موظف نبود که به ما آب بدهد در حالی که این سازمان آب از ما حق اشتراک هم گرفته بود.
,مدیرعامل اتحادیه مجتمع دو هزار هکتاری دشت فسندوز میاندوآب تصریح کرد: ما سه دوره ماهی در این منطقه پرورش داده ایم که همه آنها تلف شده اند، پیشنهاد دادند که ماهی قزل آلا پرورش بدهیم که آن هم بعد از عید که هوا گرم شد، ماهی ها تلف می شدند که با دستپاچگی آنها را به فروش رساندیم.
,آذری نیا اظهار کرد: به دنبال حل مشکل آب که رفتیم، بند گابیونی که باید در سال 74 بر سر چرچیل(شاخه انحرافی زرینه رود) احداث می شد را ما توانستیم در سال 84 با کمک وزیر جهاد کشاورزی وقت احداث کنیم تا آب وارد کانال های ما بشود.
,وی با بیان اینکه شیلات تعبیه کرده بود که آب به صورت ثقلی وارد مزارع ما بشودولی برداشت آب در مسیر کانال زیاد بود و کشاورزان استفاده می کردند، افزود: با این شرایط وقتی آب به مزارع ما می رسید، شور می شد یعنی کانال های ما را گود کرده بودند و درواقع به عنوان زهکش عمل می کردند.
,
, , مدیرعامل اتحادیه مجتمع دو هزار هکتاری دشت فسندوز میاندوآب گفت: اکنون وضعیت ساختمان های ما بعد از 20 سال در این منطقه نیز مخروبه شده ولی ساختمان های فاز یک، به تیرآهن های ساختمان ها هم رحم نکرده اند.
,وی با بیان اینکه هم اکنون 20 سال از آن زمان می گذرد و ما پیر شده ایم، تصریح کرد: بانک از یک سو مطالبات خود را می خواهد که 340میلیون ریال وامی که آن زمان به من داده، اکنون دو میلیارد و 500 میلیون ریال شده، در حالی که من خودم برای کسی دیگر کارگری می کنم.
,آذری نیا اظهار کرد: ما می خواستیم به تولید ملی کمک کنیم، دولت باید از ما حمایت کرده و به ما کمک کند ولی کسی زیر بار مسئولیت آن نرفته و مشکل کنونی ما را به گردن نمی گیرد و این پروژه بعد از 20 سال هم چنان راکد بوده و بدون سرانجام است.
,اندر خم یک کوچه
, اندر خم یک کوچه,
, یکی دیگر از اعضای این مجتمع تعاونی می گوید: 20 سال پیش فراخوان دادند و گفتند که طرح ملی هست وما نیز در این طرح مشارکت کردیم.
,وی افزود: بعد از دو سال که کار احداث ساختمان ها و استخرها به پایان رسید، و به زمان بهره برداری رسیدیم، گفتند خشک سالی است و همان خشک سالی الان 20 سال است که موضوعی برای بلاتکلیفی ما شده است.
,این عضو هیئت مدیره گفت: دوستان ما در آن زمان استخدام شدند و اکنون بازنشست می شوند ولی ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم و نمی دانیم چیکار کنیم.
,سرنوشت ما تغییر یافته است
, سرنوشت ما تغییر یافته است,
, دیگر عضو این این مجتمع هم می گوید: سال 85 قرار بود که سازمان جهاد کشاورزی، جرایم را مورد بخشش قرار دهد و اصل بدهی را دریافت کند
,این عضو که از شهرهای مجاور میاندوآب، حاضر به مشارکت در این طرح شده است، می افزاید: الان با این وضعیت سرنوشت ما تغییر یافته است و از مسئولان می خواهیم به مشکل ما رسیدگی کنند.
,وی با بیان اینکه بنده کارشناس کشاورزی بوده و در آن زمان 27 ساله بودم که در این طرح مشارکت کردم، گفت: اکنون نزدیک به 50 سال سن دارم ولی هنوز نمی دانیم چیکار کنیم در حالی که دوستان ما الان نزدیک به بازنشستگی هستند و از طرف دیگر بانک نیز بدهی خود را می خواهد.
,حال آن جوانان 20 سال پیش که با هزاران امید به یک فراخوان ملی پاسخ داده و در آن مشارکت جسته اند، اکنون پیرمردهایی شده اند که با وام های بانکی پاس نشده، ساختمان های تخریبی و زمینی بدون آب و علف دست وپنجه نرم می کنند و نمی دانند که سرنوشت آنها را به کدام سو خواهد برد؟ احیای این مجتمع یا تعطیلی و تغییر کاربری آن؟
,]
ارسال دیدگاه