یادداشت/

آسیب شناسی شیوۀ اجرای نمایش ایرانی

آسیب شناسی شیوۀ اجرای نمایش ایرانی
شیوه اجراء نمایش ایرانی را که اکنون نمایش های آئینی سنتی در قالب آن اجرا می شوند به یک درخت با سرشاخه های خشکیده و میوه های آفت زده تشبیه کنیم شما که مشتاق طبیعت، درخت و میوه هستید تنها کاری که انجام می دهید با مشاهده آن درخت آفت زده با افسوس از کنار آن می گذرید؛ نیاز است آفت های متونی و اجرائی شناخته و راهکار ارائه شود.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح بردسکن، شیوه اجراء نمایش ایرانی که نقالی، پرده خوانی، معرکه گیری های میدانی، آئین های ملی، مذهبی و سنتی و مخصوصا تعزیه خوانی است، صد در صد ایرانی بوده و ریشه در فرهنگ و تمدن چند هزار ساله سرزمینمان دارد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح بردسکن، ,

در شیوه اجرائی اجراء تئاتر و نمایش ایرانی از هم جدا هستند اما در عملکرد و محتوا چه نمایش ایرانی و چه تئاتر هدفشان برقراری ارتباط با جامعه است جهت پیام رسانی موضوعی که سوژه بر اساس آن انتخاب شده است اما متاسفانه تاکنون شیوه اجراء نمایش ایرانی فدای سبکهای تئاتری شده است.

,

هم در دانشکده های هنر و هم در جامعه اقدامی که عملکرد مثبتی در رابطه با شناخت شیوه اجراء نمایش ایرانی و احیاء آن در جامعه داشته باشد انجام نشده است در دانشکده های هنر، دروسی تحت عنوان نمایش در ایران و تعزیه در چند واحد تدریس می شود اما رشته ای تحت عنوان شناخت شیوه اجراء نمایش ایرانی و ترویج علمی آن نداریم.

,

ایجاد رشته ای با عنوان "شناخت شیوه اجراء نمایش ایرانی" می تواند پشتوانه ای باشد جهت صیقل دادن آفت های متونی شکل گرفته بر تنه این شیوه اجرائی و احیاء آن به عنوان شیوه نمایش ملی اما در مرکز هنرهای نمایشی هم در پژوهش و حمایت از شیوه اجرا با بی مهری مواجه هستیم.

,

مرکز هنرهای نمایشی چندین جشنواره نمایش های آئیینی، سنتی، سوگواره های تعزیه و همایش آئین های عاشورایی برگزار کرده است که تفکر و پایه ریزی جهت برگزاری این جشنواره ها و سوگواره ها قابل تقدیر است اما از یک خروجی مطلوب که بتواند به شناخت شیوه اجراء نمایش ایرانی و احیاء آن کمک شایانی کند محروم است.

,

اگر در این جشنواره ها و سوگواره ها، حداقل کمیته ای جهت شناخت اولیه این شیوه اجرائی و آسیب شناسی آفت های متونی شکل می گرفت می توانست خروجی مطلوب و موفق باشد جهت زدودن آفت های متونی و تلنگر ترغیب پژوهش جهت شناخت این شیوه اجرائی ایرانی باشد.

,

تا زمانیکه جشنواره های آئینی سنتی و سوگواره های تعزیه به همین روال برگزار شود دریغ از یک خروجی مثبت جهت شناخت، احیاء و نهادینه شدن شیوه اجراء نمایش ایرانی در جامعه! متأسفانه این عملکردها با توجه به عدم یک خروجی مثبت، گریز از انتقاد را برای گروههای شرکت کننده و دیگر گروهها هم به وجود آورده و می آورد.

,

اگر شیوه اجراء نمایش ایرانی که اکنون نمایش های آئینی سنتی در قالب آن اجرا می شوند به یک درخت با سرشاخه های خشکیده و میوه های آفت زده تشبیه کنیم شما که مشتاق طبیعت، درخت و میوه هستید، مشاهده آن چه تاثیری در روحیه شما می گذارد؟ آیا تاکنون این اتفاق برایتان افتاده است؟ تنها کاری که انجام داده اید با مشاهده آن درخت آفت زده با افسوس از کنار آن گذشته اید.

,

شما یک نمونه از میلیون ها انسان این جامعه هستید که با مشاهده آن درخت، حداقل چند دقیقه ای جذب آن شده اید، شیوه اجرای نمایش ایرانی، اکنون در جامعه ما همانند آن درخت آفت زده می باشد که قداست و جوهره ارتباطی خاص آن، انسان را جذب می کند.

,

مخصوصا قشرجوان با شخصیت های قصه اش هم ذات پنداری می کنند ولی در اندک زمانی که متوجه آفت بر تنه و چهره شخصیت هایی که با آنها هم ذات پنداری کرده اند برایشان آشکار می شود از کنار آن اجرا با افسوس می گذرند.

,

علل اصلی که مانع شناخت و احیا است، آفت های متونی و اجرائی می باشند که برای ورود به مبحث شناخت این آفت ها، لازمه آن بررسی جداگانه نمایش آئینی و سنتی می باشد که چون در ایام محرم هستیم در نوبت بعدی این موضوع با نمایش آئینی شروع می شود.

,

نویسنده: برات الله شیبانی، کارشناس ادبیات نمایشی، بازیگر، کارگردان، فیلم نامه نویس و محقق

,

انتهای پیام/

,
 
]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه