نگاهی به اولین گام شورای اسلامی شهر برازجان
تلاش گران در معرض تهاجم منفعت طلبان
یکی از دستاوردهای مهم نظام جمهوری اسلامی مردم سالاری دینی است. این حاکمیت در تمامی ارکان نظام نمود دارد و طبیعتاً یکی از مصادیق این مردم سالاری استقرار شوراهای اسلامی شهر و روستا می باشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، شورای اسلامی شهر برازجان به عنوان دومین شهر بزرگ استان در عملکرد چندین دوره خود دارای فراز ونشیب هایی بوده که هر کدام نیازمند به نقد کارشناسی دارد. اما در دوره چهارم مردم ولایتمدار و فهیم برازجان با رویکردی جدید توانستند نیروهایی توانمند، متعهد و دلسوز را به عنوان نمایندگان خویش به شورا بفرستند تا اعتماد آن ها آزمونی باشد برای منتخبانی که در شعارهای خود چشم انداز روشنی را برای مردم این خطه ورق می زدند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,می توان گفت اولین آزمون مهم و اساسی شورا که معیاری برای توانمندی آن می باشد انتخاب شهردار دومین شهر برزگ استان بود. شهری با قدمتی تاریخی و مردمی فرهیخته و آگاه.
وسواس شورا و بررسی تعداد زیاد گزینه ها نشان می داد که هم نیروهای جدید و هم آن ها که پیشکسوت عضویت در شورا هستند انتخاب بهترین و توانمندترین فرد را مد نظر دارند و سرانجام با انتخاب ماشاءالله احمدی عیار خود را در اولین انتخاب مشخص کردند. ماشاءالله احمدی کیست؟ مهندسی جوان و البته صاحب تجربه ای که سخت و کوشی و دلسوزی اولین ویژگی اوست.
او با تمامی پیچ و خم های مدیریتی در حوزه ی مدیریت شهری آشناست. هم کارشناس جهاد کشاورزی بود و هم بخشدار و هم فرماندار، احمدی با فضای شهری، مشکلات فراوان شهروندان، راهکارها برای برون رفت از عقب ماندگی های تاریخی شهر، حفظ حرمت شهروندان، توجه به مبلمان شهری، توجه به کیفیت سازی و حفظ اصول شهرسازی در پروژه ها، توجه به فرهنگ بومی و ملی در ساخت و ساز آشناست.
او فرماندار یک شهرستان بوده، شهرستانی که در روز تودیعش مردم اشک ریختند، او هم با شهرداران کار کرده و هم با سایر دستگاه های اداری، او می داند با دستگاه های اداری، و مدیران چگونه تعامل داشته باشد تا بتواند تا بهترین دستاوردها برای برازجان داشته باشد.
,
,
,
,
,
,
شاید اگر در همان روز اول انتصاب وی این مسائل که گوشه ای از توانمندی های اوست بیان می شد کسانی بودند که ممکن بود قضاوتی دیگر می کنند ولی امروز با بررسی عملکرد این شهردار با تجربه می توان چشم انداز امید بخشی برای شهر برازجان در نظر گرفت.
, شاید اگر در همان روز اول انتصاب وی این مسائل که گوشه ای از توانمندی های اوست بیان می شد کسانی بودند که ممکن بود قضاوتی دیگر می کنند ولی امروز با بررسی عملکرد این شهردار با تجربه می توان چشم انداز امید بخشی برای شهر برازجان در نظر گرفت.
,
و اما اگر شورا نیز دست به چنین انتخابی زد دور از انتظار نبود. ریاست شورا یک فرهنگی است با 30 سال تجربه موفق و حضور جدی در اجتماع، اسماعیل ناخایی را دانش آموزان او و کسانی که با او سرو کار دارند می شناسند. شخصی همچون محمد تقی گرمسیری که خود تجربه ی حضور موفق در شورا را دارد و به علاوه جایگاه مردمی او ینز مشخص است. خانم حسنی که بیش از هر چیز تاج افتخار پدری مؤمن و مردمی که وجودش حلال مشکلات بود برپیشانی دارد. مطمئناً دلسوزی ها و مردم داری های او نقطه ی قوتی برای این شورا خواهد بود بخصوص که وی رئیس شورای اسلامی استان نیز می باشد. و همچنین سایر اعضای شورا که همه با حسن سابقه آن ها آشنایی دارند اعضای محترم شورا اسلامی قطعاً هوشیارتر از آن هستند که عده ای با تقسیم بندی آن ها به 4+5 یا هر اصطلاح دیگری بخواهند مانع تلاش بی وقفه ی آن ها شوند. به یاد داشته باشیم که تجربه ی دردناک و اما آموزنده ی تفرقه کافی است که بدانیم گزینه ی اتحاد و همدلی است که می تواند در های پیشرفت و تعالی را به روی مردم باز کند.
,
مسلماً آن ها که به خود فکر می کنند مردم را فراموش می کنند و آن ها که به منافع مردم می اندیشند حاضرند سلائق شخصی خود را فدای مردم بکنند. مردمی که اعتمادشان بزرگترین سرمایه برای منتخبانشان است.
مطلب را با نقلی از نادر ابراهیمی نویسنده معاصر درباره ی به آن ها که نمی توانند خیلی چیزها را ببنیند به پایان می رسانیم.
, مسلماً آن ها که به خود فکر می کنند مردم را فراموش می کنند و آن ها که به منافع مردم می اندیشند حاضرند سلائق شخصی خود را فدای مردم بکنند. مردمی که اعتمادشان بزرگترین سرمایه برای منتخبانشان است.
مطلب را با نقلی از نادر ابراهیمی نویسنده معاصر درباره ی به آن ها که نمی توانند خیلی چیزها را ببنیند به پایان می رسانیم.
,
,
این را پیش از ما بسیار گفته اند، باور کن! هر کس که کاری می کند هر قدر هم کوچک، در معرض خشم کسانیست که کاری نمی کنند. هر کس که چیزی را می سازد- حتی لانه ی فرو ریخته ی یک جفت قمری را- منفور همه کسانیست که اهل ساختن نیستند. و هر کس که چیزی را تغییر می دهد- فقط به قدر جابه جا کردن یک گلدان، که گیاه درون آن، ممکن است در سایه بپوسد و بمیرد- باید در انتظار سنگباران همه ی کسانی باشد که عاشق توقفند و ایستایی و سکون.
.... و بیش از اینها، انسان، حتی اگر «حضور» داشته باشد و بر این حضور مصر باشد؛ ناگزیز، تیر تنگ نظری های کسانی که عدم حضور خود را احساس می کنند، و تربیت، ایشان را اسیر رذالت ساخته، به او می خورد.
دریای جنوب
,
,
,
]
ارسال دیدگاه