روزگار ناخوش رودخانه دویرج

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آبدانان خبر آب را گِل نکنیم:شاید این آب روان، می‌رود پای سپیداری، تا فرو شوید اندوه دلی. دست درویشی شاید، نان خشکیده فرو برده در آب.
رودخانه دویرج از زیباترین جاذبه های طبیعی شهرستان آبدانان می باشد که از کوه های سراب آبدانان سرچشمه می گیرد این رود پس از طی مسافتی آب گل‌گل و رود دره‌شور نیز به آن می‌پیوندند. و پس از عبور از 18 کیلومتری شهرستان دهلران، وارد بخش موسیان می‌شود و در این محل به نهرعنبر معروف است.



شعبۀ دیگری از آب مورموری به نام جیخاب نیز به آن می‌پیوندد. رود دویرج، که از شمال به جنوب جریان دارد، پس از عبور از موسیان به دجله، در خاک عراق می‌ریزد. طول آن از مبدأ تا این نقطه مرزی 188 کیلومتر است. نام‌های محلی آن رود آبدانان و رود تله‌زی می‌باشند.
از آنجایی که آب هر جا برسد باعث عمران و آبادانی می شود این رودخانه نیز در مسیر خود مناظر طبیعی زیبایی بوجود آورده علاوه بر آن در مسیر خود باعث آبیاری باغات ، سیراب کردن شالیزارها و کشتزارهای متعددی می شود.
اما پاسخ ما به این لطف و بخشندگی چیست رودخانه ای که سخاوتمندانه بدون هیچ چشم داشتی مزارع را آبیاری می کند و باعث سرسبزی و طراوت این شهر می شود به راستی که ما حق این همه مهربانی را به جا نیاورده ایم



گلایه ما بر سر دیدن مناظر مشمئز کننده و ناراحت کننده ای است که در مسیر این رودخانه زیبا ، چهرۀ زشتی به آن داده است.
 بوی تعفن این زباله ها در محیط اطراف آنها ناراحت کننده است این زباله ها وقتی با آب این رودخانه عجین می شوند خواه نا خواه به علت روان بودن آب رودخانه آن را به تمام مناطق سرایت می دهند و باعث بیماری ها و مشکلات زیادی می شوند بیشتر زباله ها در زیر پل ها انباشته شده اند که مخصوصا در فصولی که آب رودخانه کم است و به تَبَع سرعت آن نیز کاهش پیدا می کند، این زباله ها روزها و ماه ها در همانجا می مانند
متاسفانه در بین این زباله ها مقدار زیادی نخاله های ساختمانی نیز دیده می شود که بعلت سنگینی وزنشان حتی در فصل پرآبی این رودخانه جابه جا نمی شوند و در همان جا می مانند.
اما چرا این زباله ها توسط مردم به زیر پل ها یا در آب رودخانه رها می شوند مگر این شهر شهرداری ندارد مگر زباله های این شهر جمع آوری نمی شوند پس از تحقیقات محلی و پرسش و پاسخ از مردم، یکی از دلایل اصلی وجود این زباله ها را  نبودن شهرداری در روزها و ایام تعطیلی می دانستند آنها نگهداری از زباله ها را به خاطر بوی بدشان در ایام تعطیلی، تقریبا غیر ممکن می دانند و به قول خودشان مجبورند زباله ها را در سطح آب رودخانه یا زیر پل ها و معابر بریزند ولی ما می گوییم این فقط عذر بدتر از گناه است.



به جرأت می توان گفت اگر جلوی این پدیدۀ زشت اجتماعی گرفته نشود در طی سال های آینده علاوه بر اینکه بیماری های متعدد در این شهر شیوع پیدا می کند دیگر هیچ منظرۀ زیبایی در اطراف این رودخانه نخواهیم دید. این رودخانه را دریابید که این شهر محروم بدون آن هیچ صفایی ندارد. شاید اگر مدت عمر زباله ها را بدانیم دچار وحشت شویم و کمی به خودمان بیاییم و کمتر خسارت به طبیعت بزنیم.

انتهای پیام/ی