گُُِم شدن کودکان تک فرزند در دنیای تنهایی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  بازتاب بروجرد سالهاست داشتن یک فرزند در زندگی برای برخی از خانواده ها مطرح است، این والدین مشغله های کاری، مسائل اقتصادی، تربیتی و همچنین ارتباط بیشتر را با فرند از مهمترین دلایل تک فرزندی عنوان می کنند.

در این روزگار والدین از صبح تا شب کار می کنند تا بتوانند درخواست ها و نیازهای کودکان خود را یک به یک اجرا کنند و نهایت محبت را به فرزند دلبند خویش نشان دهند، گاهی آنقدر درگیر نیازهای مادی کودکان خود می شوند که یادشان می رود این کودک نیازهای دیگری هم دارد.

بسیاری از زوج های جوان بر این عقیده هستند که فقط در زندگی داشتن یک کودک هم کافی است اما هیچگاه به خود اجازه نمی دهند به فرزند دوم هم فکر کنند، می خواهند همه محبت ها را یکجا به تک فرزند خانواده اهدا کنند اما در پس این همه محبتها و برآورده شدن نیازهای کودکان، تنهایی کودک این خانواده بیشتر محسوس است.

کودکان تک فرزند همبازی ندارند، در این دنیای شلوغ تک و تنها با اسباب بازی ها و عروسک هایی که شاید نقش خواهر و برادر آنها را بازی می کنند، همدم می شوند و چنین کودکانی بیشتر احساس تنهایی و گوشه گیری دارند.

همین دعواهای ساده خواهر و برادرها بر سر اسباب بازی را هیچگاه این کودکان تجربه نخواهند کرد، هیچگاه حس رقابت با دیگر فرزند خانواده را احساس نمی کنند و تک و تنها با کوله باری از تنهایی بزرگ می شوند.

در خانواده های دارای دو فرزند کودکان فرصت بیشتری برای یادگیری و مهارت دارند و تنهایی در این کودکان دیده نمی شود، این کودکان بازی های مختلفی انجام می دهند و با دیگر کودکان در مهدکودکها و مدرسه بهتر ارتباط برقرار می کنند چرا که وابستگی بیش از اندازه با والدین ندارند.

اما کودکان تک فرزند چون همیشه به نیازهای آنها پاسخ داده شده، پر توقع هستند و خیلی سخت با دیگر کودکان فامیل و مهدکودک ارتباط برقرار می کنند.

فرزند سالاری در خانواده های تک فرزند بیشتر دیده می شود و این کودکان به دلیل نبود هم صحبت وهمبازی دچار نوعی خلاء عاطفی می شوند و ممکن است سلامت روانی کودکان را تحت تاثیر قرار دهند.

کودکان تک فرزند همچنین بیشتر وقت خود را با بازی کردن تبلت و یا تماشای بی اندازه تلویزیون صرف می کنند در صورتی که خانواده های دو فرزند، بیشتر اوقات فراغت خود را با بازی کردن سپری می کنند.

اگر کمی به عقب بر گردیم می بینیم سالها پیش در هر خانواده ای تعدادی بچه قد و نیم قد زندگی می کردند، شور و حال خاصی داشت، هیاهوی بچه ها فرصت فکر کردن به مشکلات را کم می کرد اما این روزها همه فکر و ذهنمان تامین نیازها و خواسته ها تک فرزندی است که شبانه روز فقط به آن فکر می کنیم.

متاسفانه طی سالهای اخیر تک فرزندی در میان خانواده ها رواج زیادی یافته اما باید توجه داشت بخشی از دوران زندگی کودکان با بازی کردن و ارتباط برقرار کردن با هم سن و سالان خود سپری می شود که نیاز است  به فکر همبازی و هم صحبتی برای فرزندان هم باشیم.

انتهای پیام/