ماجرای بانوی معلول سنندجی که فرشته بهزیستی لقب گرفته است + عکس
قلمها از بیان وصف حالش عاجز و با قحطی واژه مواجه است، اما در چهرهی معصومش که مینگری پاکی قلبش را میبینی، مینشینی پای درد و دل داستانی که برای روایت می کند ...[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، اغلب ما وقتی درخیابان، پارک، مغازه و هرجایی از این شهر با آدمی که ناتوانی جسمی دارد یا چهره اش از عارضه ای دگرگون شده، روبه رو می شویم، یا سرخود را به کلی برمیگردانیم و خودمان رامشغول نشان می دهیم یا گاهی اوقات مکث میکنیم و باتاسف سری تکان میدهیم و یا در دلمان شفای عاجلش را از خداوند طلب می کنیم و همه ی این ها با دلسوزی برای خانواده ای که چنین فرزند یا فرزندانی دارد، همراه است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آفتاب دل,
این افراد در گذشته محکوم به خانهنشینی، گوشهنشینی و انزوا بودند؛ اما اکنون رفت و آمد برای آنها با پیشرفت علم کمی آسانتر شده و با مشکلات بسیار کمتری نسبت به قبل مواجهند.
,
معلولیت، قصه پر غصه ای است که تنها کسانی با آن آشنایی دارند که خود یا عضوی از خانواده آنها معلول باشند، در این میان جمعی از معلولان با این مشکلات کنار آمده اند و افرادی درس آموز برای دیگران شده اند.
,
,
عداد این عده که توانمندی را به معلولیت گره زده اند در جامعه کم نیست و بسیاری از آنها قادرند با اندک یاری از سوی کسانی که باید یاری رسان آنها باشند و حداقل با اجرای قانون جامع معلولین، زندگی خود را اداره کنند و حتی دیگران را از کار خود منتفع کنند.
,
ارزش هر انسانی به میزان تلاش و اراده اوست و همدل شدن با انسان هایی که هر چند به رقم مشکلاتی که دارند اما معلولیت برای انها نه سد است و نه دیوار بلکه پلی است برای تحقق خواسته هایشان اما از مسیری پر فرازو نشیب تر، تابلویی است که اراده های مستحکم و ارواح قوی را به نمایش می گذارد.
,
در چهرهی معصومش که مینگری پاکی قلبش را میبینی، مینشینی پای درد و دل داستانی که برای روایت می کند ... هرچند به کلام زیاد نتوانست سخن بگوید، اما با نگاهش ناگفتههای زیادی را به ما فهماند به ما فهماند که آرزوهایش رنگ باختند به ما فهماند در این وانفسای زندگی آرزوهای کودکانهاش زخمی کهنهشده و پوسیدند.
,
پای حرفهایش که مینشینی دنیایی از درد و غم را به یدک میکشد در زندگیش که دقیقتر میشوی انگار غم مثل کوه درد میریزد سرت و بغضی از جنس غربت و تنهایی چنگ میزند به گلویت.
,
,
معلولان بهزیستی سنندج از آسکه سرحدی به عنوان یک فرشته یاد می کنند که از خود برای گروه معلولین مایه می گذارد، او 40 ساله است و از زمانیکه معلول به دنیا آمد زندگی را اینچنین پذیرفته هرچند سخت و دشوار.
,
وی می گوید: من فکر می کنم در زندگی برای همه خاطرات تلخ و شیرین وجود دارد حالا چون مردم ما از آن طرف خط به ما نگاه می کنند فکر می کنند که چون معلول هستیم باید خانه نشین باشم و حق انجام هیچ کاری را نداریم .
,
این بانوی سنندجی اظهار می کند: خیلی وقتها به این فکر میکنم که چطور شد که من هم مثل خیلی از آنهایی که شبیه من هستند، ناامید نیستم؟ چرا اینقدر انگیزه پیدا کردم؟ چطور خودم را بالا کشیدم؟ چرا نیفتادم؟ چرا اگر افتادم، دوباره برخاستم؟ و بعد، خیلی از آدمها را میبینم که انگار همه آنها در مقطعی از زندگی کنارم بودهاند و کمکم کردهاند. مادرم، پدرم، خواهر و برادرانام، دوستانم و همینطورتمام کسانی که همیشه همراهم بودند.
,
وی با بیان اینکه هم اکنون در گروه تئاتر معلولین مشغول به فعالیت هستم افزود: بسیاری از کسانی که امروز به نام معلول می شناسیم و در خانه ویلچرنشین شده اند ‚ توانایی های بسیاری دارند که اگر فرصتی در اختیارشان قرار گیرد می توانند آنرا به ظهور برسانند و در ادارات و سازمانها مفید واقع شوند ولی به ندرت چنین امکانی وجود دارد.انصافا دشوار است که بخواهی هم درد معلولیت را تحمل کنی هم درد بیکاری و مشکلات ناشی از آن مثل بی پولی و اجاره نشینی و خرج و مخارج زندگی را.
,
,
وی با بیان اینکه بدترین رفتار در زندگیم را دید مردم می دانم چون ما با خود کنار آمده ایم اما مردم با ما کنار نمی آیند گفت: آنها فکر می کنند همین که ما بر روی ویلچری نشسته ایم آدم های عجیب و غریبی هستیم در حالی که جز اعمال حرکتی هیچ تفاوتی با مردم عادی نداریم .
,
این بانوی معلول کردستانی زیباترین خاطره ی زندگیش را ازدواجش دانست و گفت: همسر من فرد سالمی بود و با اینکه من دچار معلولیت بودم ولی زندگی آرام و خوشی داشتیم ولی بعد از 6 سال زندگی مشترک از هم جدا شدیم ولی آرزویم این است که در هر کجا زندگی می کند همیشه خوشبخت باشد .
,
آسکه با وجود مشکل در اظهار کلمات سعی می کرد بیان کند که چقدر دوست دارد که معلولین منزوی هم از خانه به هر بهانه ای که شده بیرون بیاید و در بین مردم و با مردم باشد.
,
وی به مشکلات معلولان در بحث اشتغال اشاره کرد و گفت: باید از تمام ظرفیت ها و استعدادهای موجود در معلولین برای ایجاد اشتغال آنها استفاده شود که در این راستا کمک و همیاری مسئولین برطرف کننده بخشی از مشکلات این مددجویان خواهد بود.
,
,
او هم مثل بسیاری از ما درد داشت، مشکل داشت اما تحمل کرد و کنار گذاشت و امروز به آنچه اندوخته است، نگاه روشنی دارد.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه