کارشناس ارشد فرقه شناسی:

با مقدس مآبی بی جا و اجتهاد غلط برخی خواص، مسلم تنها مانده و عاشورا رقم خورد

با مقدس مآبی بی جا و اجتهاد غلط برخی خواص، مسلم تنها مانده و عاشورا رقم خورد
کارشناس ارشد فرقه شناسی گفت: تقدس نمایی و مقدس مآبی بی جای و اجتهاد غلط برخی بزرگان کوفه را علت تنها ماندن مسلم در کوفه بود برخی از بزرگان با تصور غلطی که جهاد و مبارزه با حکومت جور باید با حضور معصوم بوده و لا غیر، صحنه را برای جولان سیاست های کثیف امویان باز کردند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ نجم الدین ابراهیمی آبشور کارشناس ارشد فرقه شناسی در گفت و گو با خبرنگار گوهرشادنیوز، با بیان این مطلب که برای پی بردن به کنه سخن امام سجاد (ع) که فرمودند; «امان الشام» باید فضای آن روز کوفه و شام را با هم مقایسه کنیم، تصریح کرد: مصائب اهل بیت(ع) در کوفه کمتر از مصائبی بود که ایشان در شام  متحمل شده چرا که شام تحت سیطره امویان بود.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,  گوهرشادنیوز،,

آبشور علت اهانت کمتر مردم کوفه به کاروان اسرای اهل بیت(ع) را به واسطه حضور پررنگ شیعیان در این شهر دانستو ابراز داشت:با وجود اینکه امویان قدرت سیاسی را در اختیار داشتند قدرت اجتماعی در دست شیعیان بود.

,

این کارشناس ارشد فرقه شناسی با اشاره به اینکه بزرگان شیعه در کوفه هنگام ورود اهل بیت(ع) به این شهر، زندانی یا شهید شدند، اظهار داشت: بدنه شیعه در شهر حضور داشته و با ورود کاروان اسرا به آن و افشاگری های حضرت زینب (س)و حضرت زینب العابدین (ع) اظهار ندامت کردند.

,

وی بصیرت، عدم اطاعت پذیری از امام، غفلت، سهل انگاری در اطاعت و تبیین معارف اسلامی را محور خطبه حضرت زینب (س) در کوفه دانست و افزود: به همین جهت جنس خطبه حضرت (س)در کوفه با صحبت های شامشان فرق می کند.

,

آبشور کوفه را به عنوان پایگاه و پایتخت حکومت امیرالمومنین(ع) معرفی کرد و ادامه داد: کوفه پایتخت کشور اسلامی در زمان امیرالمومنین (ع) بود و به همین جهت بسیاری از مردم، اهل بیت (ع) را می را دیده و می شناسند.

,

این کارشناس ارشد فرقه شناسی بسته بودن راه ها، بازداشت شدن برخی سران و بزرگان قبایل و بی بصیرتی و اهمال برخی مثل سلیمان ابن صرد خزائی را علت نرفتن شیعیان به کربلا برشمرد و اذعان داشت: اگر بزرگان و مردم قدری از سفیر امام حسین (ع) حمایت می کردند چه بسا واقعه عاشورا طور دیگری رقم می خورد.

,

وی تقدس نمایی و مقدس مآبی بی جای و اجتهاد غلط برخی بزرگان کوفه را علت تنها ماندن مسلم در کوفه دانست و خاطر نشان شد: برخی از بزرگان با تصور غلطی که جهاد و مبارزه با حکومت جور باید با حضور معصوم بوده و لا غیر، صحنه را برای جولان سیاست های کثیف امویان باز کردند.

,

آبشور ترساندن و تطمیع را دیگر عوامل دور شدن کوفیان از امام خواند و تشریح کرد: جنس صحبت های حضرت زینب (س) و امام سجاد (ع) در کوفه، پیرامون بصیرت افزایی، تذکر اشتباه و انعکاس پیامد غفلت مردم از خواسته امام زمان بود.

,

این کارشناس ارشد فرقه شناسی با اشاره به نقل تاریخ که فضای فکری مردم و شرایط شهر کوفه توانایی جولان زیاد و تحقیر اهل بیت (ع) را از دشمنان گرفته بود، توضیح داد: در مجلس عبید الله، حضرت زینب (س) در مقابل سخنان کثیف او، پایه مهم و زیر بنای اعتقادی آنها را زیر سؤال بردند.

,

وی سخن عبیدالله به امام سجاد (ع) را که گفت; «خدا شما را کشت» نمونه ای از اعتقاد امویان به جبر خواند و بیان داشت: عبیدالله گفت; «خدا شما را رسوا کرد» و حضرت زینب (س) فرمودند; «ما جز زیبایی چیزی ندیده و اراده خدا به این امر تعلق گرفته بود و گر نه فاعل کس دیگری غیر خداوند است».

,

آبشور اساس و بنیان شام را بر عثمانی گری معرفی کرد و عنوان داشت: در کوفه دو نوع شیعه عام و خاص زندگی می کردند که عوام علاوه بر خلافت امیرالمومنین (ع) خلافت خلیفه اول و دوم را قبول داشته و امام علی(ع) را افضل از عثمان می دانستند و در مقابل آنها کسانی قرار داشتند که عثمان را افضل دانسته و امام علی (ع) را در قتل عثمان مقصر می دانند.

,

این کارشناس ارشد فرقه شناسی با تأکید بر این مطلب که شیعیان در شهادت امام حسین (ع) نقش نداشتند، گفت: شیعیان خاصی که قائل به امامت دنیوی و اخروی حضرت علی (ع) بعد از پیغمبر (ص) بودند یقیناً در لشکر عمر سعد نبوده و در شهادت امام حسین (ع) مشارکت نکردند.

,

وی شرکت شیعیان خاص در قیام توابین و مختار را پر رنگ توصیف کرد و توضیح داد: این گروه از شیعیان مقابل اهل بیت(ع) کرنش کرده و با ادب و احترام با ایشان رفتار می کردند.

,

آبشور حضور شیعیان عام در لشکر عمر سعد را تأیید کرد و تصریح کرد: بن حریث و شبث ابن ربعی جزء کسانی بودند که نامه نوشته و در کربلا با عمر سعد همکاری کردند.

,

این کارشناس ارشد فرقه شناسی با بیان این مطلب که جمله «تنقبت لقتالک» زیارت عاشورا، شامل کسانی با نقاب به جنگ با امام حسین (ع) رفتند دانست و ابراز داشت: امام حسین (ع)  این افراد را شناخته و به آنها نهیب زدند که شما به من نامه نوشته و به کوفه دعوتم کرده و اما اکنون مقابلم می جنگید.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه