یادداشت؛
اشداء علی الکفار، برخورد قرآن با منافقان است
دشمنان امام حسین(ع) همان دشمنان امام علی(ع) بودند؛ ابوموسی اشعریها که سکوت کردند و منافقینی چون اشعث بن غیثها که فتنهها درست کردند و صفینها را طرح ریزی و سومین گروه طلحه و زبیرها و سیف الاسلامها بودند اما چه اتفاقی افتاد که در بزنگاهها چهرههایشان آشکار شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح بردسکن، لحظه لحظۀ زندگی و دشمن شناسی امام حسین(ع) نه برای قشر خاص که برای همۀ جهانیان درس است؛ ما در زیارت عاشورا می خوانیم انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح بردسکن،,حرب کیست؟ آیات قرآن کریم حرب یا همان دشمن را برای ما مشخص کرده است؛ روز واقعۀ عاشورا حبیب بن مظاهر در میدان کربلا رجز می خواند که ما دشمن را شناختیم؛ زهیر مسیحی رجز می خواند که ما دشمن را شناختیم.
,قرآن کریم نه تنها دشمن را معرفی می کند بلکه روش برخورد ما را با دشمن مشخص کرده است؛ دشمن داخلی و دشمن خارجی داریم البته دشمن نفس هم داریم که خود جای بحث دارد.
,دشمن داخلی بعضی وقتها شخصی یا موضوعات شخصی است و بعضی وقتها مکتبی و اعتقادی است و دشمن خارجی هم که مقابله با یک قوم است یا با مکتب ما مشکل دارد و به فرمودۀ پیامبر اکرم(ص) با دشمن مکتبی نرمی و مدارا نداریم.
,در تاریخ داریم که عده ایی جاهل حضرت محمد مصطفی(ع) را مسخره می کردند و به ایشان افتراء می بستند اما این یک دشمنی شخصی بود و پیامبر اکرم(ص) گذشت می کردند اما جایی که با مکتب اسلام مخالفت داشتند اینجا مخالفت ایشان اشداء علی الکفار بود.
,متأسفانه بعضی ها امروز در صحبت هایشان اسلام رحمانی از نوع اسلام آمریکایی را مطرح می کنند در صورتی که در قرآن کریم خطاب به پیامبر داریم که ای پیغمبر در مورد دشمنان شخصی خود مدارا کن اما با کسانی که با مکتب و دین اسلام مشکل دارند، اشداء علی الکفار باش چرا که مدارا کردن با دشمن مکتبی در اسلام جایگاهی ندارد.
,عده ایی از دشمنان ساکت هستند؛ گروهی منافقند و قرآن کریم هم به اینها تأکید کرده است چرا که در ظاهر اظهار دوستی می کنند و در پنهان دشمنی و مسلم شناختشان بصیرت روز افزون می طلبد.
,سومین گروه محارب هستند مثل معاویه ها و یزیدیان که آشکارا با اسلام مخالفت می کردند؛ هر کس دوستدار امام علی(ع) بود با آنها مقابله و حقشان را از بیت المال قطع می کردند و زبان از پشت بیرون می کشیدند.
,دشمنان امام حسین(ع) همان دشمنان امام علی(ع) بودند؛ ابوموسی اشعری ها بودند که سکوت کردند و منافقین اشعث بن غیث ها که فتنه ها درست کرده بودند و صفین ها را طرح ریزی کردند؛ سومین گروه طلحه و زبیرها، سیف الاسلام بودند اما چه اتفاقی افتاد در بزنگاهها چهره هایشان آشکار شد.
,امروز هم دشمنان مکتبی داریم؛ در فتنۀ سال 88 هم یزیدیان زمان به پرچم امام حسین(ع) بی احترامی کردند اما خون امام حسین(ع) آنها را رسوا کرد.
,چهرۀ دشمن محارب و مکتبی ما اینگونه مشخص و رسوا می شود و مردم با ولایت پذیری همراه با بصیرت و آگاهی از اینها عبور کردند.
,نویسنده: حجت الاسلام حسن محمدی
]
ارسال دیدگاه