نیم نگاهی به تحولات داخلی کویت (قسمت اول)
کویت متحد سیاسی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس
مشاهده شرایط رأی دهندگان حداقل برای دو دهه از نزدیک ، نشانگر آزادسازی سیاسی در کویت است. دولت به تدریج جمعیت رأی دهندگان را گسترش داده است[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صاحب نیوز، گزارش پیش رو در مرکز خدمات پژوهشی کنگره ایالات متحده موسوم به سی آر اس (CRS) تهیه شده و در سال جاری میلادی منتشر شده است. در این گزارش به بررسی پیشینه داخلی کویت در حوزه های سیاسی و اجتماعی پرداخته شده و در ادامه روابط این کشور با ایالات متحده مورد واکاوی قرار گرفته است.
, شبکه اطلاع رسانی دانا , صاحب نیوز, گزارش,کویت از گذشته تاکنون همواره محوری برای تلاش های ایالات متحده برای تامین امنیت منطقه خلیج فارس بوده، چرا که موقعیت این کشور در منطقه موقعیتی خاص بوده و همکاری نزدیکی با ایالات متحده داشته است. کویت با هماهنگی آمریکا به صدام کمک کرد تا به جهان عرب سامانی دوباره بخشیده شود. همینطور کویت سامانه موشکی GCCwideکه یکی از سامانه های موشکی سراسری آمریکا است را خریداری و بکارگیری نمود. با این حال مشاهده می کنیم که دولت کویت هنوز روابط اقتصادی و سیاسی عادی با ایران برقرار می کند. کویت به طور کلی متحدانی در منطقه دارد که شورای همکاری خلیج فارس نامیده می شود و معمولا با این متحدان در منطقه عمل می کند. به طور مثال در مارس ۲۰۱۱ در مورد اتفاقاتی که در بحرین در حال وقوع بود گرایش کویت به سمت دولت بحرین بود و به همین خاطر به گروه نظامی شورای همکاری خلیج فارس علیه مردم بحرین پیوست. حتی بعضی از گروه های تروریستی که توسط آمریکا سازماندهی شده بودند نیز در منطقه مورد حمایت کویت بوده اند. در برنامه ای دیگر در منطقه شاهد کمک های کویت به سلفی های سوریه بودیم که ابتدا در پوشش کمک های انسان دوستانه این کمک ها صورت گرفت و بعدا این کمک ها به صورت حمایت مالی از تروریست ها تبدیل شد. سیاست هایی داخلی این کشور نیز در طول سال های گذشته یعنی از سال ۲۰۰۶ تا سال ۲۰۱۳ دارای چالش هایی بوده و این چالش ها به خاطر ناهماهنگی ها و مخالفت های خانواده الصباح در این کشور بوده که در نتیجه در سال های اخیر نارضایتی های از این خاندان تبدیل به نارضایتی در جامعه شده است.
,اختلافات ایجاد شده در مجلس در نهایت باعث انحلال مجلس ملی این کشور شده و انتخابات زود هنگام ژوئن۲۰۱۳ را سبب شد.
,دولتواصلاحات سیاسی
, دولت, و, اصلاحات , سیاسی,بعد از سقوط صدام در سال ۲۰۰۳ خوشبینی ها در کویت افزایش یافت اما پس از مرگ امیر جابر احمد آل جابر الصباح در سال ۲۰۰۶ رکود اقتصادی و سیاسی در این کشور نمایان شد. در زمان مرگ امیر جابر ، جانشین او، شیخ سعد بن عبدالله الصباح، بسیار بیمار بود و بعد از وی فوت کرد و اختلاف جانشینی پس از مدتی کوتاه در میان شاخه های رقیب از خاندان آل صباح بالا گرفت. این مشکلات با نخست وزیری شیخ صباح آل احمد آل جابر الصباح، برادر کوچکتر آخرین امیر حل وفصل شد، پس از او در تاریخ ۲۹ ژانویه، ۲۰۰۶شیخ صباح ۸۳ساله است.
,اختلاف جانشینی بی سابقه ای در کویت و منطقه خلیج فارس بوجود آمد زیرا برای اولین بار استفاده از قانون اساسی مجلس قانون گذاری رأی به حذف یک رهبر داده بود. اگر چه مسئله رهبری حل و فصل شد، ولی موجب تعلیق توافق ضمنی و به طور متناوب جانشینی بین شاخه های خانوادگی جابر و سالم بود. امیر صباح دو تن از اعضای شاخه جابر را به عنوان ولیعهد/ وارث ظاهری و به عنوان نخست وزیر(شیخ نواف آل احمد آل صباح و شیخ ناصر آل محمد آل احمد آل صباح بود) منصوب کرد. بالاترین عضو مقام شاخه سالم در دولت، دکتر محمد الصباح، معاون نخست وزیر و وزیر امور خارجه بود. اصطکاک و مبارزات داخلی دولتی و فضای باز سیاسی بیشتر برای جوانان دیگر گروه های اصلاح طلب با الهام از قیام های عرب که در اوایل سال ۲۰۱۱ آغاز شد جان تازه ای گرفته است.
,ساختار دولت در کویت
, ساختار دولت در کویت,در کویت بالاترین مقام سیاسی در قانونگذاری و اداره مملکت، امیر این کشور است. یک نخست وزیر توسط وی گماشته می شود که مأمور تشکیل کابینه می شود. در دولت های اخیر، نخست وزیر معمولا یکی از اعضای خاندان الصباح بوده و ولیعهد و وارث امیر نیز از سال ۲۰۰۳ از همین خاندان انتخاب شده است. چون قبلا ولیعهد و نخست وزیر در این کشور یک شخص بوده است، بعضی از افراد خاندان الصباح می خواهند این موضوع مانند قبل شود چرا که طبق قانون اساسی این کشور شورای ملی حق ندارد از ولیعهد سوال و بازخواست نماید. جالب است بدانید وزیر دفاع، وزیر امور خارجه و وزیر کشور که در کابینه نیز حضور دارند جزو همین خاندان هستند. البته از خاندان های دیگر کویتی نیز معمولا چند وزیر در هیئت دولت حضور دارند. ولیعهد کویت، شیخ جابر المبارک الصباح در سال ۲۰۱۱ انتخاب شد و پس از انتخاباتی دیگر در سال ۲۰۱۳ هم اکنون ولیعهد این کشور است.
,امیر قدرت های گسترده دیگری نیز دارد. وی فرمانده های نیروهای نظامی و همچنین دادگستری این کشور است.
,مجلس شورای ملیواختلافبا خانوادهحاکم
, مجلس شورای ملی, و, اختلاف, با خانواده, حاکم,مجلس شورای ملی این کشور طبق قانون اساسی کویت در سال ۱۹۶۲ تاسیس شدکه بیشترین سابقه در بین کشورهای حوزه خلیج فارس را دارد. این مجلس دارای ۵۰ کرسی بوده وحدود ۱۶ نفر از این کرسی ها را وزرای قبلی دولتی تشکیل می دهند.
,مجمع مقامات
, مجمع مقامات,علی رغم اینکه حکومت در کویت موروثی است، در مقایسه با دیگر کشورهای عربی، مجمع مقامات کویت قدرت بیشتری در مسایل قانون گذاری دارد. مجمع مقامات می تواند روی هیئت وزیران یا همان کابینه دولت نیز اعمال در نظر کلی داشته باشد . حتی تایید وزیران و رای اعتماد دادن به آنها نیز از جمله اختیارات این مجمع است.
,امیر کویت در سالهای گذشته(۱۹۸۱-۱۹۷۶، ۱۹۹۲-۱۹۸۶، ۲۰۰۳، ۲۰۰۶، ۲۰۰۸، ۲۰۰۹، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲) بارها در کار این مجلس دخالت کرده و با اختیارات حکومتی خود اقدام به تهدید، انحلال یا وتوی برخی قوانین این مجلس نموده است.
,افراد واجد شرایط برای رأی دادن
, افراد واجد , شرایط برای رأی دادن,مشاهده شرایط رأی دهندگان حداقل برای دو دهه از نزدیک ، نشانگر آزادسازی سیاسی در کویت است. دولت به تدریج جمعیت رأی دهندگان را گسترش داده است.در ۱۹۹۰م، دولت سن رأی دهی را به فرزندان کویتی با تابعیت کویتی که حداقل ۲۰ سال سن دارند، کاهش داده است. بن بست طولانی در حق رأی زنان در ماه مه سال ۲۰۰۴ شکست، پس از آنکه دولت به مجلس لایحه ای را برای حق رأی به زنان ارائه کرد. تلاش دولت در مه ۱۹۹۹ برای حق رای زنان با دستور در مجمع وتو شد.
,جناح های سیاسی در داخل وخارج ازمجلس شورای ملی
,احزاب سیاسی هنوز آزاد نیست، اما گروه های سازمان یافته و رقابت در انتخابات مجلس به عنوان “جریان”،”روند” و یا”جوامع سیاسی” در حرکت است. بسیاری از این گروه ها دیدار و برنامه ریزی استراتژی های خود را در یک رسم موازی کویتی به نام گردهمایی های اجتماعی diwaniyyas- گردهمایی غیررسمی که در شب برگزار می شود،که درآن نخبگان از تمام ایدئولوژی های سیاسی و سوابق کاری هستند. تعداد diwaniyyasکه توسط زنان وجود دارد حال حاضر رو به رشدند. جناح در کویت، هر دو در داخل و خارج از مجلس شورای ملی که در جریانند به طور کلی به شرح زیر تقسیم بندی میشوند:
,اپوزیسیون:
, اپوزیسیون:,- لیبرال ها که بسیاری از اعضا این گرو ه از افراد نخبه هستند و هسته مخالفان را تشکیل داده اند. بسیاری از لبیرال ها بخشی از ناسیونالیست های عرب هستند که در جنبش های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ شرکت کرده اند. اکثر این افراد در علوم مختلف تحصیل کرده و خبره اند.
,- سنی ها که به طور کلی مخالف دولت هستند و دارای دو گروه اصلی هستند: اخوان المسلمین و سنی های سلفی
,- جوانان و روشنفکران که از سال ۲۰۰۸ شروع به فعالیت کردند و از سال ۲۰۱۱فعالیت آنها بیشتر شد. در برخی از انتخابات ها نیز برای مبارزات انتخاباتی با نام “جنبش نارنجی” و یا “نرده پنجم” به نفع لیبرال ها فعالیت می کردند.
,موافقین دولت:
, موافقین دولت:,- تریبالیست ها که به طور کلی افرادی با تحصیلات کمتر نسبت به برخی از مخالفین هستند اما در عوض به دو حوزه انتخاباتی مهم از پنج حوزه انتخاباتی در کویت تسلط دارند. اعضای این حزب در مجلس با عنوان نمایندگان خدمات نامیده می شوند و تمرکز آنها به حمایت از دولت است.
,- شیعیان که در مجلس ملی با نام ائتلاف ملی اسلامی شناخته می شوند و معمولا در کنار دولت قرار دارند.
,- زنان که چه شیعه و چه سنی اغلب با دولت موافقند. البته برخی حضور برخی از زنان در تظاهرات ضد دولتی نیز مشاهده شده است.
,,
انتخابات های کویتدرطول سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۰۶
, انتخابات های کویت, در, طول سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۰۶ , ,انتخابات ۲۰۰۶
, ,در این انتخابات، مخالفان، که از حمایت جوانان با علامت “نارنجی” برخوردار بودند، موفق به کسب ۳۴از ۵۰کرسی شدند. در این انتخابات برای اولین بار است که زنان می توانستند رأی بدهند ، اما هیچ یک از ۲۷نامزد زن رای حداقلی را کسب نکردند.
,انتخابات ۲۰۰۸
,رقابت بین مخالفان و دولت یکی دیگر از بحران های مارس ۲۰۰۸ بود هنگامی که مجمع در پاسخ به افزایش تورم قصد افزایش حقوق کارمندان دولت را داشت با مخالفت دولت روبرو شد و در نتیحهدولت خودداری کرد و کابینه استعفا داد. امیر، مجمع را لغو کرد و انتخابات جدیدی برگزار کرد.
,شاید سود کاهش حوزه های انتخابیه از ۲۵ به ۵ حوزه برنده شدن اهل سنت و رهبران قبیله محافظه کار با مجموع ۲۴ صندلی بود. آن ها در حالی پیروز انتخابات شدند که این رقم ۵ صندلی بیشتر از دور قبل بود. متحدان آنها که به اصطلاح “لیبرال” بودند موفق به کسب هفت کرسی شدند.شیعیان نمایندگان خود را با یک افزایش به پنج کرسی رساندند.حامی دولت و دیگر قبایلمستقل ۱۴کرسی باقی مانده را تصاحب کردند و مانند انتخابات سال ۲۰۰۶، هیچ یک از ۲۷نامزد زن انتخاب نشد.تنش سنی و شیعه به نفاق در درون نخبگان کویت اضافه شده است، احتمالا به عنوان سرایتی از تنش های فرقه ای در عراق پس از صدام می باشد.
,انتخابات ۱۶ می ۲۰۰۹
,یکی دیگر از انتخابات های کویت انتخابات۱۶ می ۲۰۰۹ است. این انتخابات در حقیقت رقابتی بین مخالفان دولت بود. آنها بحث سؤال از نخست وزیر را مطرح کردند که موضوع این سوال سوء استفاده نخست وزیر از بودجه عمومی کشور بوده است. به همین خاطر در نوزده مارس ۲۰۰۹ امیر کویت دستور تعلیق مجلس را داد و به همین خاطر ۱۶ می انتخابات مجلس برگزار شد و ۵۵ درصد از واجدین شرایط شرکت در انتخابات بیش از بیست نماینده مجلس را انتخاب کردند که در این میان برای اولین بار در تاریخ کویت ۴ نماینده زن در مجلس انتخاب شدند. البته در دسامبر ۲۰۰۹ یعنی پس از تشکیل مجلس باز هم از ولیعهد بخاطر فساد در صحن مجلس سوالی صورت گرفت.
,]
ارسال دیدگاه