یادداشت/ عباس بهرامی‌مشعوف؛

جلوه‌گری «برهنگی فرهنگ» و «فرهنگ برهنگی» در این‌سو و آن‌سو

جلوه‌گری «برهنگی فرهنگ» و «فرهنگ برهنگی» در این‌سو و آن‌سو
یک کارشناس مسائل اجتماعی می‌گوید: ای‌کاش درد خانواده هم مثل درد رکود اقتصادی بود؛ چراکه حیثیت و هویت ما به تاراج می‌رود و حواسمان به جنگ نرم نیست؛ «برهنگی فرهنگ» و «فرهنگ برهنگی» در این‌سو و آن‌سو جلوه‌گری می‌کند و فرهنگ مبتذل غربی از لابه‌لای سبک زندگی ما سرک می‌کشد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای سیدجمال؛ عباس بهرامی‌مشعوف  کارشناس مسائل اجتماعی در یادداشتی پیرامون موضوع خانواده و مهارت گفت‌وگو با اشاره به سؤالاتی چون: در داخل خانواده چطور حرف می‌زنیم؟ در تعامل باهم در درون سیستم خانواده چقدر صحبت می‌کنیم؟ صحبت‌های اعضای خانواده پیرامون چه مسائلی است؟ چقدر مهارت گفت‌وگو را بلدیم؟ چطور می‌شنویم؟ نوشت:

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آوای سیدجمال,

میزان ۱۶ دقیقه گفت‌وگو در روز برای خانواده، میزان رضایت بخشی نیست؛ همین مقدار را هم اگر خوب مدیریت کنیم، جای امیدواری است.

,

خانواده‌ها آشفته اند؛ معمولاً هر کس سرش به کار خویش است و درواقع خانه شده مسافرخانه! افراد کمتر از حال و روز هم باخبرند.

,

دیوار چین بین افراد کشیده شده و اعضای خانواده احساس گرمی نمی‌کنند؛ در کنار هم هستند اما خیلی از هم دورند.

,

 رنگ رخساره یکدیگر را نمی‌بینند،  قربان صدقه هم نمی‌روند. از حال و دردهم بی‌خبرند.احساس تعالی و بالندگی نمی‌کنند.

,

از عشق و کار و درس و مدرسه  و خانه و مهمانی برای همدیگر حرف نمی‌زنند. خانواده حال خوشی ندارد. خانه یخ‌زده است. اینجا طلاق و جدایی اتفاق افتاده است اما از نوع طلاق عاطفی.

,

دلشان لک نزده است، برای گفت‌وگو حتی در مورد نخود و لوبیا؛ افسوس از جاری شدن چند کلمه . درحالی‌که گفت‌وگو حال زندگی را خوب می‌کند. گفتن با شنیدن آغاز می‌شود و همدلی محصول این دو هست.

,

حدود ۵۰ درصد خانواده‌های ما جزو تیپ خانواده آشفته محسوب می‌شوند؛ با این وضع، حال خانواده خوش نیست و باید چراغش را روشن نگه‌داریم.

,

خانواده که از نشانه‌ها و آیات الهی است ، حقش این نیست؛ نظام لیبرالیسم بد بلایی سر بشر امروز آورده است؛ متأسفانه ما هم، دانسته و نادانسته سوغاتی لیبرالیسم را وارد زندگی خود کرده‌ایم وهم اکنون  آرام‌آرام چوبش را می‌خوریم .

,

مظاهری چون خودنمایی، بزک ولنگاری و هوسرانی برخی زنان ما ازجمله این سوغاتی‌هاست . افول ازدواج باعث دغدغه شده است؛

,

طلاق، تند تند درب خانه‌هایمان را می‌زند. در برابر نهضت ۵۰ درصدی حرام‌زادگی نظام لیبرالیسم در غرب، هنوز تکانه‌ای به جانمان نیفتاده است.

,

حواسمان به صنعت پورنو نیست که مثل موریانه و از طریق هالیوود و بالیوود و ماهواره و فضای مجازی وارد زندگی‌های ما می‌شود.

,

صدای پای پدیده هم خانگی(ازدواج سفید) یعنی زندگی مشترک با شریک جنسی بدون عقد ازدواج، در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهرهای بزرگ را نمی‌شنویم.

,

«برهنگی فرهنگ» و «فرهنگ برهنگی» در این‌سو و آن‌سو جلوه گری می‌کند. فرهنگ مبتذل غربی از لابه‌لای سبک زندگی ما سرک می‌کشد.

,

طلاق گرفتن از خرید تاکسی ساده‌تر شده است. افسردگی تنه به تنه سرماخوردگی می‌زند و برخی از ما را خواب گرفته و آب برده است.

,

ای‌کاش درد خانواده هم مثل درد رکود اقتصادی بود. اینجا حیثیت و هویت ما دارد به تاراج می‌رود، حواسمان به جنگ نرم نیست.

,

اگر بیدار نشویم، زیر لگدهای بی‌خبری و بی‌بصیرتی، زندگی و زیستمان له خواهد شد. بحران خانواده، از هر بحرانی دردناک‌تر است و مهم‌ترین عامل تضعیف نهاد خانواده در ایران، تقلید از غرب است؛ مخلص کلام، فاین تذهبون؟!

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه