یاداشت/
شورای شهر یا شورای شهرداری؟
در شرایط موجود، شوراها فقط شوراهای شهرداری محسوب می شوند که فقط می توانند در اموراتی مانند شهرسازی، فنی و عمرانی، آسفالت، رفت و روب، پارک ها و فضاهای سبز شهری دخالت و نظارت داشته باشند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کوهرنگ خبر، شوراها به عنوان یک نماد مردمی از سپردن اداره امور مردم به دست مردم، در عرصه سیاسی و اجتماعی حق مردم را تعریف می کند، حقی که در پایین ترین گروه های مردمی تا بالاترین آن ها بهتر، بیشتر و واضح تر دیده می شود.
مطابق با فصل هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که مختص به امور مربوط به شوراهای شهر و روستا می باشد (این فصل شامل اصول صدم تا صد و ششم قانون اساسی هستند).
یقین داریم در آن لحظاتی که مرحوم آیت آلله طالقانی با تمام قدرت شعار شوراها را در مجلس خبرگان قانون اساسی فریاد می زد در رؤیای خود، در اندیشه خود و در آرزوی خود سهم و حق بیشتری را برای شوراها طلب می کرد.
متأسفانه به علت تمرکز قدرت در نهادهای دولتی و میل به تمرکز گرایی در دولت ها، شوراها را که نماینده مردم در پارلمان شهری هستند، قادر نمی سازد تا وظایفشان را بسط و گسترش داده تا بتوانند در عرصه های اجتماعی و فرهنگی شهرها و به دنبال آن در عرصه عمل، کارایی هر چه بیشتر و مؤثرتری داشته باشند.
در شرایط موجود، شوراها فقط شوراهای شهرداری محسوب می شوند که فقط می توانند در اموراتی مانند شهرسازی، فنی و عمرانی، آسفالت، رفت و روب، پارک ها و فضاهای سبز شهری دخالت و نظارت داشته باشند.
قوانین حاکم بر شوراها به نوعی ضعیف و تا حدود زیادی غیرکارآمد می باشد و شوراها نمی توانند خود را تمام وکمال نماینده شهروندان در امورات و مسائل مبتلا به مردم بدانند چرا که نتوانسته اند یک رابطه خوب و یک تعامل سازنده و اثربخش با دیگر نهادهای دولتی و خصوصی داشته باشند.
یکی از وظایف مهم شوراها در شهر و روستا و به ویژه در شهرها این است که دولت و مجلس را مقید کنند و بخواهند که تعریف دقیق و روشن تری از قوانین حاکم بر شوراها، نه فقط در رابطه با شهرداری ها بلکه در تعامل و برخورد با نهادهای دولتی و خصوصی ارائه دهند … قوانین حاکم بر شوراها، به عنوان یک نهاد حقیقی و واقعی مردمی، باید بتواند جوابگوی نیازها و خواسته های شهروندان در ابعاد گوناگون باشد.
شاید اینجاست که باید از مسؤلین محترم پرسید، آیا بهتر نیست مدیران نهادها و سازمان های دولتی در شهرها ابتدا به نمایندگان مردم در شوراها پاسخگو باشند تا به مقامات بالاتر خود و یا به عبارتی آیا پاسخگویی به چندین نفر که نماینده چندین هزار نفر هستند بهتر و پسندیده تراز پاسخگویی به یک نفر (مثلا” مقام بالاتر) نیست؟ چه می شود حتی برای عزل و نصب مدیران در شهرها، نمایندگان مردم در شوراها حق اظهار نظر داشته باشند؟ بدیهی است برای پاسخ به این سؤالات و رساندن شوراها به جایگاه واقعی خود در درجه اول، همّت، توجه، دلسوزی و اراده نمایندگان شوراها را لازم دارد و در درجه دوم، نمایندگان شوراها باید به این مهم اعتقاد راسخ داشته باشند که هر رأی تبلور اراده و خواست مردم است و امانتی است که باید به سلامت به سر منزل مقصود رسانده شود …
رضا نجفیان
انتهای پیام/610ک
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
ارسال دیدگاه