خط شکنی در فرهنگ وهنر بوکان / اختلاس فرهنگی حاصل از سوء مدیریت فرهنگی
این روزها انتقاد به وضعیت مدیریت فرهنگی شهرستان بوکان از سوی فعالان هنری و فرهنگی به شدت بالا گرفته است. یادداشت زیر که در اختیار مکریان قرار گرفته به قلم عبدالرحمان عزیزی یکی از تلاشگران عرصه هنر تئاتر در بوکان به رشته تحریر در آمده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مُکریان؛ بیشتر هنرمندان و نویسندگان و فرهنگیان بوکان متفق القول هستند که مدیریت فرهنگی و متولی آن دچار بحران مدیریتی و تداخلو موازی کاری مدیریتی شده است و همین امر روند تولید آثار فرهنگی وهنری را در بوکان دچار نابسامانی کرده است.
مدیران و متولیان فرهنگی امروز بوکان، متاسفانه درک درستی از شرایط به شدت بحرانی فرهنگ و هنر این شهر ندارند؛ این عدم شناخت و سواد کافی و تخصص لازم و عدم درک هنری و همچنین عدم دفاع از فرهنگ و هنر و اشخاص حقیقی و حقوقی فعال در این زمینه و رها کردن آنها و مدیریت ناقص موازی از سوی چندین ارگان به این نابسامانی دامن زده است.
آشفتگی در حوزه فرهنگ و هنر بوکان در دو سال اخیر به شدت افزایش یافته و هیچ گونه حمایت وپ شتبانی از آن نمی شود . در دهها مورد که گروه های تئاتری با چندین ماه تمرین و زحمت فراوان گروهی در آخرین دقایق موفق به اجرای آثار خود نشده اند .
گروه های حرفه ایی و علاقمند بدون آنکه حمایت مالی و معنوی بشوند با صرف هزینه های گزاف در جشنواره های بین المللی درخشیده اند اما زحمت و رنج بیشتری نصیب شان شده ولی در عوض به کام دفاتر آمار و گزارش اداره ارشاد تمام شده است .
بسیاری از گروه های موسیقی و هنرمندان با سابقه در این حوزه بعد از ماهها تمرین و صرف هزینه و وقت در آخرین لحظات مجوز اجرا دریافت نکرده اند و برای یک روز اجرا باید هفت خوان را طی کنند .
سوء مدیریت و عدم شناخت کافی و عدم حمایت از اصحاب فرهنگ و هنر از سوی متولیان و کسانیکه داعیه مدیریت فرهنگی را دارند به بی قانونی و قانون تراشی خلاصه نمی شود بلکه با بی کفایتی و بی تدبیری فرهنگ و هنر بوکان را دچار پوچی و بی هدفی کامل می نمایند و به ورطه سقوط تباهی می کشاند.
اجرای برنامه های شب جوک و شوهای بی ارزش که هزار رحمت به برنامه های دشنمان خارجی در ماهواره و خارج کردن و منحل کردن گروه های هنری و انجمن های صنفی هنرمندان ادب و هنر و انحصار طلبی در این حوزه مسیر تولید آثار فاخر و ارزشمند را به کلی به نابودی کشانده و اگر هم اینگونه آثار توسط گروه ها معدود و نویسنده های مردمی تولید می شوند به کلی تحریم و نادیده گرفته می شوند.
تنها سالن آمفی تئاتر بوکان بیشتر به مخروبه شباهت دارد . امکانات بسیار اندک همه مستعمل شده اند. به جای برگزاری برنامه های فرهنگی و هنری و مردمی در سال یک و یا چند جنگ جوک و شو و جلسات شرکت های هرمی برای تخلیه مغز وفکر جوانان وخالی کردن جیب هایشان اجرا می شود.
سپس برای تعمیر و نگهداری از سرانه بسیار ناچیز که گاهی به صد هزار تومان هم نمی رسد از انجمن های هنری کسر و خرج می شود. از جیب هنرمندان و به کام دلالان و بعضی از مدیران است .
دریافت مجوز و اجرا بعد از ماهها تلاش و دوندگی و خرج کلان خصوصا" در عرصه تولید آثار موسیقی کُردی و مردمی در آخرین لحظات لغو و ممناعت می گردند اما یک شبه مجوز اجرای خوانندگان پولی و بلیطی مهیا است.
همه اینها حکایت از مافیایی شدن حوزه فرهنگ و هنر توسط مدیران فرهنگی است.
که بنا به تعبیر نویسندگان؛ بوکان به گورستان فرهنگ تبدیل شده است. این سوءمدیریت فرهنگی و ضعف دفاع از نویسندگان و هنرمندان و عدم حمایت از آنان بوکان را از لحاظ فرهنگ و هنر و تولید آثار در این حوزه به ورطه سقوط و زیان های جبران ناپذیری کشانده است.
بهتر است کمی شفاف تر و ملموس تر به این موضوع بپردازیم .
ردیف بودجه فرهنگی و هنری اداره کل ارشاد اسلامی استان آذربایجان غربی از استان های همسایه مانند آذربایجان شرقی و کُردستان بیشتر است. حال ما فرض می کنیم به یک اندازه بودجه دریافت می کنند.
در استان همجوار آذربایجان شرقی در هر کدام از شهرهای دور و نزدیک به مرکز استان بیش از دهها جشنواره شهرستانی و منطقه ای فرهنگی و هنری برپا است و به تعداد مناسبت های سال برنامه های هنری و نمایشگاههای فرهنگی اجرا می شود.
در استان کُردستان بیش از چندین جشنواره استانی و منطقه ای و کشوری و بین المللی اجرا می شود .
سال 95 ما شاهد سیزدهمین جشنواره تئاتر کُردی سقز در سطح بین المللی، فرخوان جشنواره منطقه ای نمایش های طنز دیواندره، جشنواره بین المللی نمایش خیابانی مریوان و بیست و هفتمین جشنواره استانی تئاتر و جشنواره های دانشگاهی و جشنواره های بزرگ وکوچک شهرستانی در حوزه نمایش بوده و هستیم .
در طول سال 95 شاهد رونمایی از دهها عنوان کتاب ونشریات شدیم.
اما در استان خودمان خصوصا" بوکان با روند معکوس و منفی روبرو هستیم . بطوریکه این عدم حمایت و بایکوت کردن آثار و بی ارزش جلوه دادن فعالیت گروه ها و امور صنفی آنها باعث لطمه جبران ناپذیری از لحاظ معرفی آثار به مردم گردیده و سالن های نمایش در هنگام اجرای آثار نمایشی به 100 نفر نمی رسد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, ,
,
, , ]
ارسال دیدگاه