معلولیت محدودیت نیست/ توانمندی کارمند فرمانداری فامنین
یکی از افراد موفق فامنین، با اشاره به معلولیت جسمی که از کودکی دچار آن شده است گفت: هرگز در زندگی با دید محدودیت به خود نگاه نکردم و تمام تلاشم برای رسیدن به اهدافم در زندگی نتیجه بخش بوده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یکی از افراد موفق شهرستان فامنین، که در کار و تلاش روزمره موفقیت های زیادی دارد و هرگز معلولیت را محدودیت ندانسته و با تحصیلات عالی مشغول خدمت به مردم و جامعه می باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,اصغر نصیری از کارکنان فرمانداری فامنین است و رضایت خود از زندگی را، با وجود تمام سختی های معلولیت، در گفتگو با خبرنگار آوای فامنین بیان می کند: متولد 1357 هستم و دوسال بعد از تولدم بخاطر فلج اطفال دچار معلولیت شدم و روی ویلچر هستم.
, آوای فامنین ,از کودکی هایتان و سختی هایی که معلولیت برایتان ایجاد می کرد.
,دوران ابتدایی را در روستای امیر آباد سپری کردم و شیرینی و سختی های خاصی داشت. پدرم مرا در آغوش خودش به مدرسه می برد و بعد از کلاس ها برمی گرداند. در کنار خانواده ی خوب و با محبتی که داشتم همیشه خوشبختی را با تمام وجودم حس کردم.
,در دوران راهنمایی بیرون آمدن من سخت بود به خاطر نداشتن ویلچر و خیابان هایی که آسفالت نبود و تردد برای من سخت بود و همیشه باید در آغوش پدرم به بیرون می رفتم.
,بخاطر اینکه آدم پرجنب و جوشی هستم و نمی توانم در خانه بمانم در دوران کودکی همیشه احساس بدی داشتم، از اینکه نمی توانم مثل بچه های دیگر بازی کنم و به بیرون بروم.
,کمک های خانواده و خواهر و برادرانم خیلی موثر بود. من به راحتی با اطرافیان ارتباط گرفته و علاقه زیادی به ورزش های رزمی و شعر دارم و اشعار زیادی را از شاعران بزرگ خوانده و سعی کردم حفظ کنم.
,دوران دبیرستان را چطور گذراندید؟ ادامه تحصیلتان با توجه به نبودن دبیرستان در روستا چگونه بود؟
,در دوران دبیرستان که ویلچر تهیه کردم، رفت و آمد راحت تر شد و با دوستان زیادی که داشتم و به من کمک می کردند زندگی شیرین تر بود.
,من به خاطر مسافت طولانی با دوستانم در فامنین منزل اجاره می کردیم و طول سال تحصیلی را در فامنین می ماندیم. با دوستانم کارهای خانه را تقسیم کردیم و وظیفه پخت غذا با من بود و سعی داشتم بهترین دستپخت را داشته باشم.
,دوران نظام قدیم بود و بعد از چهار سال که دیپلم گرفتم و چند بار در کنکور شرکت کردم ولی موفق نشدم در رشته مورد علاقه خود قبول شوم.
,با کمک و حمایت عموی خودم که در کرج زندگی می کرد و مرا برای گذراندن دوره آموزشی کامپیوتر به نزد خود بردند و با کمک عمه ام زحمات زیادی طی دو سال برایم کشیدند.
,برای رفتن به آموزشگاه باید از اتوبوس های شرکت تعاونی استفاده می کردم و این برایم خیلی سخت بود. به هر حال من مدرک خود را از مرکز فنی حرفه ای دریافت کردم.
,برای داشتن شغل مناسب چکاری انجام دادید؟
,بعد از گرفتن مدرک کامپیوتر به روستای خودمان بازگشتم و توانستم در بخشداری فامنین کاری داشته باشم.
,مدت دوسال کار کردم و باز به تهران رفتم تا در تعمیرات مبل برادرم در تهران به ایشان کمک کنم. و در قسمت بورس هم چند ماهی مشغول کار بودم.
,بعد از دوسال به فامنین آمده و در اداره بهزیستی به صورت افتخاری مشغول کار شدم به امید اینکه روزی بتوانم کار دائمی داشته باشم . در این مدت به عنوان عضو شورای روستای نصیر آباد انتخاب شدم و تمام سعی خود را برای ارائه خدمت به مردم و رفع مشکلاتشون انجام دادم. هیچ زمان معلولیت خودم را محدودیت قرار ندادم که بخاطر معلولیتم گوشه گیر باشم و از جامعه فاصله بگیرم.
,چه حسی به وضع جسمانی خود دارید و چه صحبتی با کسانیکه با توجه به شرایطی معلول شده اند.
,قسمت این بوده که در این شرایط قرار گرفتم و خودم را با مسائلی که هست وقف دادم و ارتباط خوبی در جامعه و اطرافیان دارم و ارادتمند دوستانم هستم.
,زمانیکه در بهزیستی بودم سعی کردم که درس بخوانم و در دانشگاه پیام نور همدان قبول شدم و با تمام مشکلات توانستم گواهینامه رانندگی بگیرم و با کمک خانواده ماشین خریدم تا بتوانم به دانشگاه رفت و آمد کنم.
,ازدواج موفقی داشتم و این را از موهبت خدا می دانم که همسرم همیشه در کنارم هستند و همراه من بوده و مهربان هستند.
,اکنون که در فرمانداری فامنین مشغول کار شدم، خیلی خوشحالم و توصیه من به همه عزیزانی که بنا به اتفاقاتی مثل تصادفات یا بیماری و یا مادرزادی، معلولیتی دارند فکر نکنند که حالا زندگی تمام شده و گوشه گیر شوند.
,باید شرایط را قبول کنند و در جامعه باشند و فکر نکنند مردم به آنها نگاه متفاوتی دارند و یک زندگی عادی را شروع کنند، خودشان هم به اهدافشان برسند و برنامه ریزی کنند و باید بحث نا امیدی را کنار بگذارند و با توکل به خدا و کمک گرفتن از خانواده موفق باشند.
,در زندگی متاهلی خیلی خوشحال و خوشبخت هستم و هیچ زمانی نشده که معلولت من تأثیری در زندگی داشته باشد. خدا را شاکرم بخاطر همه نعمتهایی که عنایت فرموده و سعی می کنم همیشه خوش اخلاق باشم.
,افراد معلول هم می توانند تشکیل خانواده داده یا هنرمند و یا ورزشکار باشند. افراد قوی با اراده ای محکم می توانند در جامعه و خانواده خود، با هر شرایطی موفق باشند.
,,
, انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه