نحوه برخورد با کودکان لوس؛
وقتی دردانه ها لوس تربیت می کنیم
والدین محبت کنندهِ افراطی که معیارهای تربیتی و روشهای یادگیری را در نظر نمی گیرند، صرفاً با محبتهای بی حد و حساب مانع اجتماعی شدن رفتارهای کودکان می شوند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آنا خبر، کودکان موجودات در حال رشدی هستند و براساس این که در سالهای اولیه زندگی چگونه تربیت شوند وآموزش ببینند، سبک خاص رفتاری پیدا می کنند. این سبک رفتاری الگویی تقریباً ثابت و دائمی برای آنها به وجود میآورد، و تعیین کنندهِ نحوه ارتباطات و برخوردهای آنان نیز می باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آنا خبر، ,اجتماعی شدن فرآیندی است که در آن کودکان از طریق آن معیارها، ارزشها و رفتارهای مورد نظر فرهنگ و جامعه خود را می آموزند. والدین در سالهای اولیه زندگی فرزندانشان، عوامل اصلی اجتماعی شدن آنها به حساب می آیند. والدین با ابراز محبت، ایجاد محدودیت و آزادی برای کودک و سرکوبی رفتار غیر قابل قبول او، سرمشق کودک قرار می گیرند و بدین ترتیب فرآیند اجتماعی شدن صورت می پذیرد.
,
حال در این میان برخی از والدین فرزندان خود را بیش از حد آزاد می گذارند و به تعبیر عامیانه، شرایط لوس شدن کودک را مهیا می کنند که متاسفانه هر چند این کودکان در محیط خانه بسیار مورد توجه و عنایت قرار دارند اما در محیطهای اجتماعی و در جمعهای همسالان و .. جز کودکان منفور بوده و همواره دردسر ساز هستند و به مرور موجبات ناراحتی و خجالت والدین را هم ایجاد می کنند.
,
,
این شیوه ی تربیتی یکی از سبکهای غلط رفتاری کودکان می باشد، این کودکان در ایجاد و برقراری رابطه سالم با همسالان ناتوان هستند به عبارتی راههای برقراری ارتباط سالم را نمی دانند.
,
کودکانی که لوس بار آمده اند، بچه هایی هستند که مدام بهانه می گیرند، از هیچ چیز راضی نیستند، مدام اخم می کنند و سرکوچک ترین چیزی جیغ و داد راه می اندازند. آنها خود محور و یک دنده اند و اگر همه چیز باب میل شان نباشد، پدر و مادر را به ستوه می آورند.
,
این بچه ها حاضر به همکاری با دیگر کودکان نیستند و نمی توانند با آنها سازگاری پیدا کنند و جالب اینجاست که پدر و مادرشان- انگار که از سرو صدا و بهانه گیری های آنها بترسند- همیشه مطابق میل آنها رفتار می کنند و هرچه می خواهند، برای شان فراهم می کنند و همین مساله اوضاع را بدتر می کند.
,
چه می شود که کودکی لوس شده و کودکی دیگر درست رفتار می کند.
, چه می شود که کودکی لوس شده و کودکی دیگر درست رفتار می کند.,
هیچ کودکی لوس متولد نمی شود و این پدر و مادرها هستند که با رفتارشان آنها را لوس می کنند. در واقع، اگر بخواهیم کودک لوسی را اصلاح کنیم، نخست باید پدر و مادر وی رفتارشان را تغییر دهند.
,
به گفته کارشناسان وقتی شما با رفتارتان کودکی را لوس می کنید، بذر نارضایتی از محیط و دیگران را در دل او می کارید. چون او نسبت به همه حالتی طلبکارانه پیدا می کند و همین باعث می شود که به داشته هایش قانع نباشد و مدام چیزهایی بیشتر بخواهد. او در روابطش با دیگر کودکان همیشه حق به جانب است و همین رفتار او را از جمع کودکان دور می کند.
,
واقعیت دیگر این است که یک کودک لوس به یک بزرگسال لوس تبدیل می شود و چنین کسی در جامعه و در روابطش با دیگران به مشکل برخواهد خورد.
,
نکته این است که بسیاری از والدین نمی دانند که با رفتارشان کودک شان را لوس می کنند و فکر می کنند که در قبال او بهترین رفتار را دارند.
,
,
چرا کودکان لوس می شوند؟
, چرا کودکان لوس می شوند؟,یکی از دلایل لوس شدن کودکان روش های غیرقابل قبول والدین به لحاظ تربیتی است؛ والدین محبت کنندهِ افراطی که معیارهای تربیتی و روشهای یادگیری را در نظر نمی گیرند و صرفاً با محبتهای بی حد و حساب مانع اجتماعی شدن رفتارهای کودکان می شوند. چنین کودکانی معنای صبر و تحمل را در زندگی نمیآموزند و انسانهایی عجول و شخصیتهایی متزلزل بار خواهند آمد.
,,
این مسئله بسیار اهمیت دارد که میزان مقاومت، ایستادگی و انعطاف خود را در برابر فرزندانمان مورد بررسی قرار دهیم. بعضی از والدین پس از مقاومتی کوتاه در مقابل تقاضاهای فرزند، تسلیم می شوند و خواسته های کودک را به همان شکلی که او می خواهد برآورده می کنند. محبت در حد متعادل، توجه به نیازها و برآوردن آنها در حد معقول و داشتن روش های مناسب و علمی برای تشویق و تنبیه کودکان از جمله مواردی است که بایستی در خانواده وجود داشته باشد.
,,
والدین محبت کنندهِ افراطی که معیارهای تربیتی و روشهای یادگیری را در نظر نمی گیرند و صرفاً با محبتهای بی حد و حساب مانع اجتماعی شدن رفتارهای کودکان می شوند.
,,
فرصتهایی که به کودکان داده می شود تا در جمع همسالان خود قرار بگیرند باعث می شود که ضمن بازی، با هم ارتباط برقرار کنند و بسیاری رفتارهای اجتماعی را از یکدیگر بیاموزند. همکاری، تعاون، اشتراک و نظایر آن از مفاهیمی است که میتوان با قرار دادن کودکان در گروه همسن به آنها آموخت.
,,
رفتارهایی که از کودکان سر می زند و در واقع سبک زندگی آنان را نشان می دهد، آموختنی و اکتسابی است. بنابراین آن چه در مورد شخصیت، عادات، تجربیات و یادگیری کودکان مشاهده می کنیم، همه نشأت گرفته و تأثیرپذیر از محیط زندگیشان است. روشهایی که والدین در قبال فرزندان اعمال میکنند، از جمله روشهای تشویقی و تنبیهی، قوانین و مقررات در خانواده، نحوه اجرای قوانین خانواده، انعطاف داشتن، سختگیر، قاطع و یا تسلیم شونده بودن در ساخت فکری کودکان و رفتارهای آنان بسیار مؤثر است.
]
ارسال دیدگاه