با پرورش مرغ بومی صورت گرفت؛

روشندل سیروانی پیشرو در اقتصاد مقاومتی

اکبر محمد زاده، بسیجی روشندل سیروانی که در روستای لرینی علیا با پرورش مرغ توانسته اقتصاد مقاومتی را عملی کند.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سیروان نوین، در شرایطی که توجه به امر خودکفایی ، اشتغالزایی و قطع وابستگی به خارج از اهمیت خاص برخوردار است توجه به تحقق عملی و رویش طرح های اقتصاد مقاومتی حتی در روستاهای دور افتاده و محروم هم مقوله ایت که بسیج با پتانسل تاثیر گذار خود در ان عرصه ها وارد شده و بستر اشتغالزایی و تولید را رقم زده است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سیروان نوین,

البته در کنار این فعالیتها و در این راستا و به منظور پشتیبانی از روند بهینه سازی و عملیاتی شدن برنامه ها ی جاری در عرصه اقتصاد مقاومتی ،باید همه دستگاه ها و مسئولان از ظرفیت های خود برای تحقق شعار سال و منویات مدنظر مقام معظم رهبری استفاده کنند.

رهبر معظم انقلاب اسلامی، سال ۹۵ را به نام سال اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل نامگذاری کردند که نشان دهنده اهمیت موضوع اقتصاد مقاومتی است و البته برای درک و لمس این مهم باید مردم ، دستگاهها و متولیان امور اشتغالزایی و اقتصادی در چهارتوجه تمکین به این مقوله حرکت کنند تا شاهد ثمره این طرح ارزشی با رویکرد استقلال و خودکفایی برسیم.

از زاویه دیگر هم باید گفت که اقتصاد مقاومتی می بایست در میدان عمل نشان داده شود و این مهم با همکاری دولت و مجلس در مقام اجرا و قانونگذاری باید در مسیر تحقق بیش از پیش قرار گیرد ، در سالهای اخیر فعالسازی طرح های اقتصاد مقاومتی از راه واگذاری تسهیلات مرتبط در این خصوص توسط بسیج سازندگی نمود عینی ، اجرایی و عملی به خود گرفته و حتی در روستاهای محروم و دور افتاده شهرستانی نیز به همت بسیج، شاهد فعالسازی این طرح ها هستیم.

از آنجا که تاکید کلی به منظور نهادینه کردن یک امر تاثیر گذار اقتصادی در مقام عمل نیازمند همت عمومی است باید گفت که فعالیت در عرصه هایی نظیر تولید و راه اندازی طرح های خانگی در حوزه اقتصاد مقاومتی اگر از حمایتهای لازم برخوردار باشد و به اصطلاح زیر پر و بال داوطلبان جویای کار گرفته شود بی شک روستاها میتوانند بستری مناسب برای نیل به اهداف بنیان محور از ساختار اقتصادی خانواده ها به شمار آید.

اگر چه این طرح ها ممکن است کوچک به شمار ایند اما در سطح کلان اورده ای غیر قابل چشم پوشی در امر تولید را به ارمغان می اورند که از ان به عنوان پایه های اولیه تولید داخلی یاد می شود

نابینایی که مرغ بومی پرورش می دهد

, نابینایی که مرغ بومی پرورش می دهد,

پرورش مرغ بومی به دلیل برخورداری از برخی ویژگی هایی که دارد، جزو عرصه های تولیدی است که در چارچوب اقتصاد مقاومتی با هدف تولید محصول ارگانیک و اشتغالزایی مورد حمایت بسیج سازندگی قرار گرفته است.

اکبر محمد زاده، بسیجی روشندل سیروانی که در روستای لرینی علیا زندگی می کند، از جمله پرورش دهندگان موفق مرغ بومی است.

محمدزاده در گفتگو با خبرنگار ما درباره ورودش به عرصه پرورش مرغ بومی می گوید: "من حدود 1200 مترمربع زمین کشاورزی دارم که در آن برنج کشت می کنم. از آنجایی که درآمد حاصل از برنجکاری کفاف مخارج زندگی ام را نمی داد، تصمیم گرفتم با استفاده از زمین بلا استفاده متصل منزلم، مرغ بومی پرورش بدهم."

این فعال اقتصاد مقاومتی اظهار کرد: " پرورش مرغ بومی پیشنهاد بسیج سازندگی بود و البته من نیز از بچگی با کار پرورش مرغ آشنا بودم. 5 میلیون تومان وام گرفتم و کار را شروع کردم و خدا را شکر از درآمد آن راضی هستم. همسر و فرزندانم در کار پرورش مرغ به من کمک می کنند."

درمان مرغ بومی با گیاهان دارویی

, درمان مرغ بومی با گیاهان دارویی,

وی درباره ویژگی های مرغ بومی خاطرنشان می کند: "مرغ بومی خیلی بیشتر از مرغ صنعتی تخم می گذارد. از آنجایی که غذای طبیعی می خورد و در محیط مورد علاقه اش رشد می کند و نه در قفس، به هیچ وجه با مرغ صنعتی قابل مقایسه نیست. ما به مرغ بومی هورمون و آنتی بیوتیک نمی زنیم چون در برابر بیماری ها بسیار مقاوم است. اما اگر هم بیمار شوند با گیاهان دارویی آن ها را درمان می کنیم. در منطقه ما گیاهی هست که نمی دانم شما به آن چه می گویید اما ما آن را "ترس نداری" می نامیم، مرغ ها اگر مریض شوند این گیاه را می جوشانیم و به خوردشان می دهیم، از پونه محلی هم استفاده می کنیم. به همین دلیل مرغ بومی بسیار خوشمزه تر از مرغ صنعتی است."

آقای محمد زاده زمانی که فقط چند روز از به دنیا آمدنش سپری می شده به بیماری آب سیاه دچار می شود و به علت فقر پدر و مادرش و ناتوانی از تامین هزینه های درمان، برای همیشه نابینا می شود. او که سرپرستی همسر و 5 دخترش را بر عهده دارد درباره کار برنجکاری اش می گوید: "در منطقه ما کشاورزان به ازای هر 1200 متر مربع زمین، 300 کیلو گرم برنج مصرف می کنند اما من به دلیل خودداری از استفاده کود شیمیایی و بهره گیری از کودهای ارگانیک در همین مقدار زمین 450 کیلوگرم برنج برداشت می کنم."

یک روستا را جابجا کردم

, یک روستا را جابجا کردم,

این روشندل ایلامی اما در عین فعالیت جدی در عرصه تولید، به عنوان یک فعال اجتماعی تمام عیار نیز شناخته می شود تا آنجا که به تنهایی بانی انتقال مکان یک روستا و همه خانوارهای ساکن در آن به یک محل جدید و مناسب شده است.

وی در این باره می گوید: "اوایل انقلاب شغل اصلی مردم روستای ما دامداری بود و ییلاق و قشلاق می کردیم اما به مرور گرایش مردم به سمت کشاورزی رفت. مشکل روستا کوهستانی بودن آن بود، زمین بسیار کمی در اختیار مردم بود و با افزایش جمعیت حتی یک متر زمین برای ساخت خانه وجود نداشت چه برسد به کار کشاورزی. به این نتیجه رسیدم که با استفاده از طرح هادی بهترین گزینه برای حل این مشکل نقل مکان روستا به محلی مناسب است."

محمدزاده افزود: "وقتی مصمم به پیگیری دریافت زمین از دولت برای انتقال روستا به محلی دیگر شدم، بیشتر اهالی مخالفت می کردند به خصوص آن هایی که زمین کافی و خوب داشتند. اما من معتقد بودم باید آینده روستا را دید. موافقت مسئولان را گرفتم و آن ها تقسیم زمین ها را آغاز کردند اما هیچکس حاضر به جابجایی نشد. من و اعضای خانواده ام به تنهایی به محل جدید روستا که 4 کیلومتر از روستای قبلی فاصله داشت نقل مکان کردیم در حالی که از آب لوله کشی و برق بی بهره بودیم. یک سال با همین وضعیت زندگی کردیم تا تاسیسات زیربنایی روستا رسید و مدرسه نیز تاسیس شد. مهاجرت مردم به روستای جدید به مرور آغاز شد و هم اکنون همه 120 خانوار روستای قدیم، در همین روستای جدید ساکن شده اند و در زمین های زیادی که در اختیارشان است، کشاورزی می کنند. روستای جدید ظرفیت پذیرش 1200 خانوار را داراست."

ساخت مسجد و خاطرات انقلاب

, ساخت مسجد و خاطرات انقلاب,

اکبر محمد زاده بانی ساخت مسجد روستا نیز هست و خود افتخار خادمی مسجد روستا را بر عهده دارد.

این فعال اقتصادی درباره چگونگی ساخت مسجد روستا می گوید: "برای ساخت مسجد پولی نداشتیم. خودم راه افتادم و رفتم سراغ قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء (ص) و قرب کوثر. گفتم پول بدهید مسجد بسازیم. خدا را شکر کمک کردند. مسجدی ساختیم دو طبقه با زیر بنای 650 متر مربع به اضافه یک پایگاه بسیج و خانه عالم. خادم مسجد هم خودم هستم."

این روشندل ایلامی درباره خاطراتش از دوره انقلاب، می گوید: "پیش از انقلاب معلم مدرسه روستا از اقوام ما بود و خیلی با من رفیق بود. او عامل اصلی بیداری مردم روستا بود. مرتب برای همه توضیح می داد که شاه امریکایی است، برای روستا ارزشی قائل نیست، همه منابع کشور به جیب آمریکایی ها می رود و ما فقط نوکری می کنیم. کدخدای روستا اما طرفدار شاه بود و مردم را به ژاندارمری می فروخت. من عکس امام (ره) را تهیه می کردم و می چسباندم روی تراکتور ها. عکس شاه را هم می خریدم و می دادم به روستائیان تا بسوزانند."

این روشندل بیان کرد: "یک بار ژاندارمری به مردم حمله کرد و مردم متواری شدند، اما من چون نابینا بودم گیر افتادم. رئیس پاسگاه به کدخدا گفت خجالت نمی کشی که این کور روستایت را به هم ریخته؟ کدخدا گفت همه بدبختی روستا زیر سر این کور است! با موذی گری مردم روستا را تحریک می کند عکس شاه را بسوزانند! خلاصه من را گرفتند و بردند پاسگاه، همانجا به زور در دهانم پهن ریختند تا به خیالشان دیگر نگویم مرگ بر شاه، درود بر خمینی (ره)."

راه اندازی دو واحد پرورش بوقلمون برای خانواده های بی سرپرست

, راه اندازی دو واحد پرورش بوقلمون برای خانواده های بی سرپرست,

محمدزاده در روستای محل سکونتش برای دو زن بدون سرپرست پرورش بوقلمون راه انداخته و یک راس گاو نیز برای آن ها تهیه کرده است. او در این باره می گوید: "به آن ها گفتم چرا فقط به کمک های کمیته امداد متکی هستید؟ خودتان تولید کنید و درآمد کسب کنید. گفتند سرمایه نداریم. برایشان وام گرفتم و یک راس گاو و یک گله بوقلمون تحویلشان دادم. الان خودشان زندگی شان را اداره می کنند، ماست و شیر و دوغ و گوشت بوقلمون تولیدی شان را می فرشوند و مثل قبل هم محتاج نیستند."

این روشندل درباره مهمترین آرزوش می گوید: "رهبر انقلاب فرمودند که آرزویشان بسته شدن چاه های نفت است. امیدوارم تا زنده هستم آن روز را ببینم. اگر اقتصاد مقاومتی می خواهیم باید تکیه مان به تولید روستایی باشد نه تولید نفت. باید به جوان یاد بدهیم که بعد از نماز صبح دست به کار کشاورزی و دامداری بشوند و به خدا توکل کنند."