چریک هایی که لب ساحل حمام آفتاب می گیرند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مسعود زین العابدین در تبریزبیدار نوشت: فرموده اند: «حقوق های نجومی عوام فریبی است. آیا ب.ز همه این پول را تنهایی خورده است؟ همه حقوق‌های نجومی جمعاً ۴۰ میلیارد نمی‌شود اما یکی از آقایان فقط در یک مورد، بیش از چندین هزار میلیارد تومان پول خورده است.»

احساس میکنم این استدلال، خودش نوعی عوام فریبی است. نیازی به مقایسه این دو فساد نیست اما اگر بخواهیم مقایسه هم بکنیم، حداقلش این است که مدیران نجومی یک گناه بزرگ تر مرتکب شده اند.

آنها در نظام اسلامی مسئولیت گرفته اند و آبروی ناچیزشان را مدیون نظام بوده اند. خیانت به اعتماد مردم و نظام اسلامی، گناهش به مراتب سنگین تر از آن آقایی است که به تنهایی با استفاده از مناسبات اقتصادی نامشروع، میلیاردر شده است.

بزرگترین گناه مدیران نجومی و پدرخوانده هایشان که اشرافیت را تئوریزه کردند، این بود که از مسئولان نظام اسلامی یک طبقه اجتماعی متمایز از مردم ساخته اند و سبک زندگی کارگزاران نظام اسلامی را به انحراف کشیده اند. اینها به ناحق، مشت نمونه خرواری شده اند، که آبروی صدها مدیر پاک دست را به محاق برده است.

شاید همین رفاه‌زدگی و اشرافیت اقتصادی مسئولان است که پس لرزه هایش در فرهنگ و سبک زندگی مردم داد بقیه را در آورده است.

امام عزیزمان فرموده اند: «ملت عزیز ما که مبارزان حقیقی و راستین ارزشهای اسلامی هستند، به خوبی دریافته‌اند که مبارزه با رفاه طلبی سازگار نیست؛ و آنها که تصور می‌کنند مبارزه در راه استقلال و آزادی مستضعفین و محرومان جهان با سرمایه داری و رفاه طلبی منافات ندارد با الفبای مبارزه بیگانه‌اند. و آنهایی هم که تصور می‌کنند سرمایه داران و مرفهان بی‌درد با نصیحت و پند و اندرز متنبه می‌شوند و به مبارزان راه آزادی پیوسته و یا به آنان کمک می‌کنند آب در هاون می‌کوبند. بحث مبارزه و رفاه و سرمایه، بحث قیام و راحت طلبی، بحث دنیاخواهی و آخرت جویی دو مقوله‌ای است که هرگز با هم جمع نمی‌شوند. و تنها آنهایی تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند. فقرا و متدینین بی‌بضاعت گردانندگان و برپادارندگان واقعی انقلابها هستند. ما باید تمام‌تلاشمان را بنماییم تا به هر صورتی که ممکن است خط اصولی دفاع از مستضعفین را حفظ کنیم.» (صحیفه امام خمینی، جلد ۲۱، صفحات ۸۷-۸۶)

هر مدیری در جمهوری اسلامی باید نسبتش را با آرمان های فوق الذکر تعیین کند وگرنه به اسم جمهوری اسلامی شاهد مدیرانی خواهیم بود که نه تنها با منطق امام و رهبری نسبتی ندارند، بلکه بیشتر شبیه مجاهدانی در راه استقلال و آزادی مستضعفین خواهند بود که بالاترین هنرشان، حمام آفتاب در ساحل رفاه زدگی است.