شهیدان ابراهیمی نیا/
برادران شهیدی که پشت استکبار را به خاک مالیدند
همزمان با تأسیس سازمان پیشمرگان مسلمان کرد در مناطق کردنشین، کریم و برادرش محمد به عضویت سازمان پیشمرگان مسلمان کرد درآمدند تا با تمام وجودشان از اسلام و انقلاب اسلامی دفاع نمایند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، پیشمرگ مسلمان کرد شهید کریم ابراهیمی نیا در اولین روز از خرداد ماه سال 1343 در روستای ورچک از توابع شهرستان بانه دیده به جهان گشود. پدرش عثمان کشاورزی می کرد و مادرش منیژه خانم نام داشت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیشمرگ روح الله,,
خانواده شهید ابراهیمی نیا در اولین روز از اردیبهشت ماه سال 1346 صاحب فرزند دیگری شدند و نام زیبای محمد را برایش انتخاب کردند.
,,
کریم و محمد کودکی بیش نبودند که دست اجل سایه پر محبت پدر را از سر این دو برادر کم کرد. فقر مالی و درد یتیمی دست به دست هم دادند تا کریم و محمد خیلی زود تن به کار دهند تا شاید بتواند گوشهای از نیازهای خانواده اشان را تأمین کنند.
,,
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و ظهور قارچ گونه گروهک های ضد انقلاب و تبلیغات پوچ و بی اساس آن ها باعث شد تعدادی از جوانان این منطقه در دام گروهک های ضد انقلاب گرفتار شوند. محمد که سن و سال زیادی نداشت، ابتدا تحت تأثیر شعارهای به ظاهر خَلقی گروهک های ضد انقلاب قرار گرفت، اما خیلی زود به ماهیت ضد اسلامی و ضد انسانی گروهک های ضد انقلاب پی برد و دوباره به آغوش انقلاب اسلامی باز گشت.
,,
همزمان با شکلگیری سپاه پاسداران و هم چنین تأسیس سازمان پیشمرگان مسلمان کرد در مناطق کردنشین، کریم و برادرش محمد به عضویت سازمان پیشمرگان مسلمان کرد درآمدند تا با تمام وجودشان از اسلام و انقلاب اسلامی دفاع نمایند.
,,
دو سالی از حضور محمد در سپاه می گذشت؛ ایشان بارها با تمام وجود در میادین خطر وفاداری خود را به اسلام و انقلاب اسلامی به اثبات رسانده بود. شهید محمد ابراهیمی نیا در روز چهاردهم اسفندماه سال 1363 در حین درگیری با مزدوران استکبار در منطقه بانه ریز سردشت شدیداً زخمی شد و با تنی مجروح به اسارت دشمن درآمد و یک روز بعد یعنی در روز پانزدهم اسفندماه سال 1363 بر اثر خونریزی شدید، شربت گوارای شهادت را سر کشید و در حالی که بیش از هفده بهار از عمر کوتاهش نمی گذشت هستی اش را در طبق اخلاص نهاد و نام بلندش در دفتر شهادت ماندگار شد.
,,
کریم بعد از شهادت برادرش عزمش را جزم کرد تا با روحیه بیشتری در میدان مبارزه حاضر شود. ایشان در کمال شجاعت به عنوان مسئول گروه ضربت در صحنههای ایثار و فداکاری حضور پیدا میکرد. کریم در یکی از عملیاتها به درجه جانبازی نایل آمد و زمانی که پیکر مجروحش را به خانه آوردند، در مقابل بی تابی اعضای خانواده از جمله مادرش، با لبخند ملیحی که بر لب داشت، اطرافیان را دلداری می داد و خطاب به مادرش می گفت: مادرجان! شما مادر شهید هستید و باید افتخار کنید که فرزندانتان در راه انقلاب اسلامی جان فشانی می کنند.
,,
شهید کریم ابراهیمی نیا سرانجام پس از سالها ایثار و فداکاری در روز بیست و چهارم آبان ماه سال 1365 در مصاف با مزدوران استکبار جهانی در منطقه بانه در منطقه ای به نام گومه شین به شهادت رسید و تنها فرزندش محمد سه ماه بعد از شهادت پدر دیده به جهان گشود.
,]
ارسال دیدگاه