گزارش خبری/
آئین شب چله در خراسان جنوبی/ از کف زنی تا هدیه عروس
شب چله در خراسان جنوبی با آداب و رسوم خاصی برگزار می شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل خاورستان، شب یلدا یا "شب چله" شب اول زمستان و درازترین شب سال است و فردای آن با دمیدن خورشید، روزها بزرگتر شده و تابش نور ایزدی افزونی مییابد و این بود که ایرانیان باستان، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید میخواندند و برای آن جشن بر پا میکردند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خاورستان، ,
آیینهای شب یلدا گرچه در گذر ایام دستخوش تغییراتی شده است اما همچنان در سنتهای مناطق مختلف کشور مورد توجه قرار دارد.
شب اول زمستان را شب چله یا شب یلدا میگویند و مردم از روزگاران قدیم این شب را گرامی داشته و جشن میگیرند و اقوام و خویشان دور هم در خانه بزرگتر فامیل جمع شده و به شادی میپردازند بعضی نیز خود را با دایره زدن و خواندن چهار بیتی مشغول میکنند، صاحبخانه از آنها با انواع شیرینی و آجیل و میوههایی که هنوز پیدا میشده و یا آنها را برای آن شب نگهداری میکردهاند به ویژه هندوانه و انار و... پذیرایی میکنند.
گوسفند پرواری برای شب چله
یکی از رسم و رسوم قدیم مردم شهرستان فردوس این بود که تقریبا همه خانوادهها برای تأمین گوشت خود یک یا چند گوسفند را در منزل پروار میکردند تا موقع نیاز گوشت آن را مصرف کنند اما یکی از این گوسفندهای پرواری مخصوص شب چله بود که پس از ذبح، گوشت آن را ریز ریز و در دیگ ریگی "دیگ چدنی" قورمه میکردند.
وقتی نانهای محلی را با روغنهای داغ داخل دیگ گوشت چرب میکردند واقعا خوردن داشت، گوشتهای قورمه نیز با همان نانهای چرب میل میشد.
"کف زنی" آئین سنتی شب چله
یکی از آیینهای ویژه شب یلدا در استان خراسان جنوبی بویژه شهرستان قاینات برگزاری مراسم "کف زدن" است.
"کف" نوعى شیرینى است که با زدنِ آب "چوبک" و شیرین کردن آن به دست مىآید. برای تهیه این شیرینی محلی مقدارى "چوبک" یا "بیخ" (که ریشه نوعی گیاه صحرایی است) را کوبیده و چند بار در آب میجوشانند و چون این آب تلخ است، آن را عوض میکنند و مجدداً مىجوشانند.
این کار را آنقدر تکرار مىکنند که تلخی آب گرفته شود و هیچ طعمى نداشته باشد. این آب را مىگذارند سرد شود، آنگاه آن را در ظرف بزرگی که بهتر است تغار سفالی باشد، مىریزند.
مردان و جوانان فامیل با دستهای از چوبهای نازک درخت انار به نام "دسته گز" این مایع را آنقدر هم میزنند تا به صورت کف درآید، البته این کار باید در محیط سرد صورت گیرد و معمولا هم زدن با آهنگ خاصی ادامه مییابد تا "کف" سفت شود.
آنگاه مقدارى شیره انگور یا شیره شکر و یا پودر شکر را به تدریج به آن اضافه میکنند و زدن کف را ادامه مىدهند تا خوب مخلوط شود و "کف" شیرین شود.
وقتى که "کف" از هر جهت آماده شد آن را در ظرفهایى مىکشند و روى آن را مغز کوبیده گردو، بادام، پسته و تخم رازیانه (بادیان) مىپاشند و با سرانگشت آن را مىخورند.
"کفى" که بدین سان به دست مىآید خوراکىِ شیرین، لذیذ، مطبوع، معطّر و خوشگوارى است که مقدار زیادى از آن را مىتوان خورد. قبل از آنکه "کف" را شیرین کنند؛ براى شوخى و تفریح گاهى مقدارى از آن را به سر و صورت یکدیگر مىمالند و چون این کف رنگ و طعم و بویى ندارد؛ آزارى به کسى نمىرساند.
این عمل باعث خنده و موجبى براى تفریح است. گاهی نیز در شبهای برفی برای شگون مقداری از کف را روی برفها میریزند.
استقبال با عطر سپند
شب یلدا از جمله شبهای خاطره انگیز در اولین شب از فصل زمستان با برپایی مراسم خاص برگزار میشود. آرین شهر و روستاهای همجوار آن نیز از این قاعده مستثنا نیست، از چند روز قبل خانوادهها مشغول تدارک آجیل، میوه و شیرینی یا برپایی مهمانی هستند.
در این شب کوچک ترها برای ادای احترام و عرض ادب به همراه خانواده به دیدار بزرگ ترها به خصوص خانواده پدربزرگها و مادربزرگها میروند و با ورود خانوادههای کوچکتر به منزل بزرگترها مادربزرگ خانواده با آتش سپند و بوی عطر گل محمدی به استقبال آنها میآید و این سپند را برای رفع گرفتاریها و بلا دور سر همه میچرخاند و با ذکر صلوات حال و هوای خاصی به آن منزل میدهد.
شاهنامه خوانی از سنتهای چله نشینی
یکی دیگر از سنتهای مردمان خراسان در شب چله خواندن شاهنامه فردوسی در این شب است، که هنوز هم در برخی از خانوادههای قدیمی رواج دارد.
هدیه عروس در شب یلدا
هدیه و خوراکی بردن به خانه عروس از جمله مراسمی است که مردم خراسان جنوبی در شب یلدا انجام میدهند. در شب یلدا خانواده داماد برای دخترانی که تازگی نامزد کردهاند هدایایی میفرستند و به این صورت خانواده عروس و داماد دور هم جمع میشوند و بلندترین شب سال را جشن میگیرند.
این هدایا شامل؛ سینی میوه و تنقلات، پارچه و لباسهای نو میباشد که داماد برای تازه عروس خود میبرد.
شب زنده داری و بازی در شب یلدا
در شب یلدا خانوادهها و بزرگهای فامیل دور هم جمع میشوند و با خواندن شعر و داستان، شیرینی و آجیل خوردن و بازی کردن بلندترین شب سال را سپری میکنند. البته برای این شب آجیلهای خانگی چون برگههای میوه نیز تهیه میشود.
شب زنده داری و مهمانی گرفتن از سالهای پیش در استان خراسان جنوبی رسم بوده و هنوز هم این مراسمها در میان مردم وجود دارد.
در شب یلدا بازیهای دسته جمعی چون گل یا پوچ، طرح معما، چیستان، بازگویی قصه و نقل داستانهای قدیمی توسط بزرگان فامیل باب است و این بازیها در بیرجند و دیگر شهرستانهای خراسان جنوبی انجام میشود.
مراسم شب چله در خراسان جنوبی با سادگی و در میان جمع گرم خانواده و فامیل انجام میگیرد و مردمان این مرز و بوم این شب را با شادمانی و مراسم خاص خود سپری می کنند.
انتهای پیام/
آیینهای شب یلدا گرچه در گذر ایام دستخوش تغییراتی شده است اما همچنان در سنتهای مناطق مختلف کشور مورد توجه قرار دارد.
شب اول زمستان را شب چله یا شب یلدا میگویند و مردم از روزگاران قدیم این شب را گرامی داشته و جشن میگیرند و اقوام و خویشان دور هم در خانه بزرگتر فامیل جمع شده و به شادی میپردازند بعضی نیز خود را با دایره زدن و خواندن چهار بیتی مشغول میکنند، صاحبخانه از آنها با انواع شیرینی و آجیل و میوههایی که هنوز پیدا میشده و یا آنها را برای آن شب نگهداری میکردهاند به ویژه هندوانه و انار و... پذیرایی میکنند.
گوسفند پرواری برای شب چله
یکی از رسم و رسوم قدیم مردم شهرستان فردوس این بود که تقریبا همه خانوادهها برای تأمین گوشت خود یک یا چند گوسفند را در منزل پروار میکردند تا موقع نیاز گوشت آن را مصرف کنند اما یکی از این گوسفندهای پرواری مخصوص شب چله بود که پس از ذبح، گوشت آن را ریز ریز و در دیگ ریگی "دیگ چدنی" قورمه میکردند.
وقتی نانهای محلی را با روغنهای داغ داخل دیگ گوشت چرب میکردند واقعا خوردن داشت، گوشتهای قورمه نیز با همان نانهای چرب میل میشد.
"کف زنی" آئین سنتی شب چله
یکی از آیینهای ویژه شب یلدا در استان خراسان جنوبی بویژه شهرستان قاینات برگزاری مراسم "کف زدن" است.
"کف" نوعى شیرینى است که با زدنِ آب "چوبک" و شیرین کردن آن به دست مىآید. برای تهیه این شیرینی محلی مقدارى "چوبک" یا "بیخ" (که ریشه نوعی گیاه صحرایی است) را کوبیده و چند بار در آب میجوشانند و چون این آب تلخ است، آن را عوض میکنند و مجدداً مىجوشانند.
این کار را آنقدر تکرار مىکنند که تلخی آب گرفته شود و هیچ طعمى نداشته باشد. این آب را مىگذارند سرد شود، آنگاه آن را در ظرف بزرگی که بهتر است تغار سفالی باشد، مىریزند.
مردان و جوانان فامیل با دستهای از چوبهای نازک درخت انار به نام "دسته گز" این مایع را آنقدر هم میزنند تا به صورت کف درآید، البته این کار باید در محیط سرد صورت گیرد و معمولا هم زدن با آهنگ خاصی ادامه مییابد تا "کف" سفت شود.
آنگاه مقدارى شیره انگور یا شیره شکر و یا پودر شکر را به تدریج به آن اضافه میکنند و زدن کف را ادامه مىدهند تا خوب مخلوط شود و "کف" شیرین شود.
وقتى که "کف" از هر جهت آماده شد آن را در ظرفهایى مىکشند و روى آن را مغز کوبیده گردو، بادام، پسته و تخم رازیانه (بادیان) مىپاشند و با سرانگشت آن را مىخورند.
"کفى" که بدین سان به دست مىآید خوراکىِ شیرین، لذیذ، مطبوع، معطّر و خوشگوارى است که مقدار زیادى از آن را مىتوان خورد. قبل از آنکه "کف" را شیرین کنند؛ براى شوخى و تفریح گاهى مقدارى از آن را به سر و صورت یکدیگر مىمالند و چون این کف رنگ و طعم و بویى ندارد؛ آزارى به کسى نمىرساند.
این عمل باعث خنده و موجبى براى تفریح است. گاهی نیز در شبهای برفی برای شگون مقداری از کف را روی برفها میریزند.
استقبال با عطر سپند
شب یلدا از جمله شبهای خاطره انگیز در اولین شب از فصل زمستان با برپایی مراسم خاص برگزار میشود. آرین شهر و روستاهای همجوار آن نیز از این قاعده مستثنا نیست، از چند روز قبل خانوادهها مشغول تدارک آجیل، میوه و شیرینی یا برپایی مهمانی هستند.
در این شب کوچک ترها برای ادای احترام و عرض ادب به همراه خانواده به دیدار بزرگ ترها به خصوص خانواده پدربزرگها و مادربزرگها میروند و با ورود خانوادههای کوچکتر به منزل بزرگترها مادربزرگ خانواده با آتش سپند و بوی عطر گل محمدی به استقبال آنها میآید و این سپند را برای رفع گرفتاریها و بلا دور سر همه میچرخاند و با ذکر صلوات حال و هوای خاصی به آن منزل میدهد.
شاهنامه خوانی از سنتهای چله نشینی
یکی دیگر از سنتهای مردمان خراسان در شب چله خواندن شاهنامه فردوسی در این شب است، که هنوز هم در برخی از خانوادههای قدیمی رواج دارد.
هدیه عروس در شب یلدا
هدیه و خوراکی بردن به خانه عروس از جمله مراسمی است که مردم خراسان جنوبی در شب یلدا انجام میدهند. در شب یلدا خانواده داماد برای دخترانی که تازگی نامزد کردهاند هدایایی میفرستند و به این صورت خانواده عروس و داماد دور هم جمع میشوند و بلندترین شب سال را جشن میگیرند.
این هدایا شامل؛ سینی میوه و تنقلات، پارچه و لباسهای نو میباشد که داماد برای تازه عروس خود میبرد.
شب زنده داری و بازی در شب یلدا
در شب یلدا خانوادهها و بزرگهای فامیل دور هم جمع میشوند و با خواندن شعر و داستان، شیرینی و آجیل خوردن و بازی کردن بلندترین شب سال را سپری میکنند. البته برای این شب آجیلهای خانگی چون برگههای میوه نیز تهیه میشود.
شب زنده داری و مهمانی گرفتن از سالهای پیش در استان خراسان جنوبی رسم بوده و هنوز هم این مراسمها در میان مردم وجود دارد.
در شب یلدا بازیهای دسته جمعی چون گل یا پوچ، طرح معما، چیستان، بازگویی قصه و نقل داستانهای قدیمی توسط بزرگان فامیل باب است و این بازیها در بیرجند و دیگر شهرستانهای خراسان جنوبی انجام میشود.
مراسم شب چله در خراسان جنوبی با سادگی و در میان جمع گرم خانواده و فامیل انجام میگیرد و مردمان این مرز و بوم این شب را با شادمانی و مراسم خاص خود سپری می کنند.
انتهای پیام/
آیینهای شب یلدا گرچه در گذر ایام دستخوش تغییراتی شده است اما همچنان در سنتهای مناطق مختلف کشور مورد توجه قرار دارد.
شب اول زمستان را شب چله یا شب یلدا میگویند و مردم از روزگاران قدیم این شب را گرامی داشته و جشن میگیرند و اقوام و خویشان دور هم در خانه بزرگتر فامیل جمع شده و به شادی میپردازند بعضی نیز خود را با دایره زدن و خواندن چهار بیتی مشغول میکنند، صاحبخانه از آنها با انواع شیرینی و آجیل و میوههایی که هنوز پیدا میشده و یا آنها را برای آن شب نگهداری میکردهاند به ویژه هندوانه و انار و... پذیرایی میکنند.
گوسفند پرواری برای شب چله
یکی از رسم و رسوم قدیم مردم شهرستان فردوس این بود که تقریبا همه خانوادهها برای تأمین گوشت خود یک یا چند گوسفند را در منزل پروار میکردند تا موقع نیاز گوشت آن را مصرف کنند اما یکی از این گوسفندهای پرواری مخصوص شب چله بود که پس از ذبح، گوشت آن را ریز ریز و در دیگ ریگی "دیگ چدنی" قورمه میکردند.
وقتی نانهای محلی را با روغنهای داغ داخل دیگ گوشت چرب میکردند واقعا خوردن داشت، گوشتهای قورمه نیز با همان نانهای چرب میل میشد.
"کف زنی" آئین سنتی شب چله
یکی از آیینهای ویژه شب یلدا در استان خراسان جنوبی بویژه شهرستان قاینات برگزاری مراسم "کف زدن" است.
"کف" نوعى شیرینى است که با زدنِ آب "چوبک" و شیرین کردن آن به دست مىآید. برای تهیه این شیرینی محلی مقدارى "چوبک" یا "بیخ" (که ریشه نوعی گیاه صحرایی است) را کوبیده و چند بار در آب میجوشانند و چون این آب تلخ است، آن را عوض میکنند و مجدداً مىجوشانند.
این کار را آنقدر تکرار مىکنند که تلخی آب گرفته شود و هیچ طعمى نداشته باشد. این آب را مىگذارند سرد شود، آنگاه آن را در ظرف بزرگی که بهتر است تغار سفالی باشد، مىریزند.
مردان و جوانان فامیل با دستهای از چوبهای نازک درخت انار به نام "دسته گز" این مایع را آنقدر هم میزنند تا به صورت کف درآید، البته این کار باید در محیط سرد صورت گیرد و معمولا هم زدن با آهنگ خاصی ادامه مییابد تا "کف" سفت شود.
آنگاه مقدارى شیره انگور یا شیره شکر و یا پودر شکر را به تدریج به آن اضافه میکنند و زدن کف را ادامه مىدهند تا خوب مخلوط شود و "کف" شیرین شود.
وقتى که "کف" از هر جهت آماده شد آن را در ظرفهایى مىکشند و روى آن را مغز کوبیده گردو، بادام، پسته و تخم رازیانه (بادیان) مىپاشند و با سرانگشت آن را مىخورند.
"کفى" که بدین سان به دست مىآید خوراکىِ شیرین، لذیذ، مطبوع، معطّر و خوشگوارى است که مقدار زیادى از آن را مىتوان خورد. قبل از آنکه "کف" را شیرین کنند؛ براى شوخى و تفریح گاهى مقدارى از آن را به سر و صورت یکدیگر مىمالند و چون این کف رنگ و طعم و بویى ندارد؛ آزارى به کسى نمىرساند.
این عمل باعث خنده و موجبى براى تفریح است. گاهی نیز در شبهای برفی برای شگون مقداری از کف را روی برفها میریزند.
استقبال با عطر سپند
شب یلدا از جمله شبهای خاطره انگیز در اولین شب از فصل زمستان با برپایی مراسم خاص برگزار میشود. آرین شهر و روستاهای همجوار آن نیز از این قاعده مستثنا نیست، از چند روز قبل خانوادهها مشغول تدارک آجیل، میوه و شیرینی یا برپایی مهمانی هستند.
در این شب کوچک ترها برای ادای احترام و عرض ادب به همراه خانواده به دیدار بزرگ ترها به خصوص خانواده پدربزرگها و مادربزرگها میروند و با ورود خانوادههای کوچکتر به منزل بزرگترها مادربزرگ خانواده با آتش سپند و بوی عطر گل محمدی به استقبال آنها میآید و این سپند را برای رفع گرفتاریها و بلا دور سر همه میچرخاند و با ذکر صلوات حال و هوای خاصی به آن منزل میدهد.
شاهنامه خوانی از سنتهای چله نشینی
یکی دیگر از سنتهای مردمان خراسان در شب چله خواندن شاهنامه فردوسی در این شب است، که هنوز هم در برخی از خانوادههای قدیمی رواج دارد.
هدیه عروس در شب یلدا
هدیه و خوراکی بردن به خانه عروس از جمله مراسمی است که مردم خراسان جنوبی در شب یلدا انجام میدهند. در شب یلدا خانواده داماد برای دخترانی که تازگی نامزد کردهاند هدایایی میفرستند و به این صورت خانواده عروس و داماد دور هم جمع میشوند و بلندترین شب سال را جشن میگیرند.
این هدایا شامل؛ سینی میوه و تنقلات، پارچه و لباسهای نو میباشد که داماد برای تازه عروس خود میبرد.
شب زنده داری و بازی در شب یلدا
در شب یلدا خانوادهها و بزرگهای فامیل دور هم جمع میشوند و با خواندن شعر و داستان، شیرینی و آجیل خوردن و بازی کردن بلندترین شب سال را سپری میکنند. البته برای این شب آجیلهای خانگی چون برگههای میوه نیز تهیه میشود.
شب زنده داری و مهمانی گرفتن از سالهای پیش در استان خراسان جنوبی رسم بوده و هنوز هم این مراسمها در میان مردم وجود دارد.
در شب یلدا بازیهای دسته جمعی چون گل یا پوچ، طرح معما، چیستان، بازگویی قصه و نقل داستانهای قدیمی توسط بزرگان فامیل باب است و این بازیها در بیرجند و دیگر شهرستانهای خراسان جنوبی انجام میشود.
مراسم شب چله در خراسان جنوبی با سادگی و در میان جمع گرم خانواده و فامیل انجام میگیرد و مردمان این مرز و بوم این شب را با شادمانی و مراسم خاص خود سپری می کنند.
انتهای پیام/
آیینهای شب یلدا گرچه در گذر ایام دستخوش تغییراتی شده است اما همچنان در سنتهای مناطق مختلف کشور مورد توجه قرار دارد.
شب اول زمستان را شب چله یا شب یلدا میگویند و مردم از روزگاران قدیم این شب را گرامی داشته و جشن میگیرند و اقوام و خویشان دور هم در خانه بزرگتر فامیل جمع شده و به شادی میپردازند بعضی نیز خود را با دایره زدن و خواندن چهار بیتی مشغول میکنند، صاحبخانه از آنها با انواع شیرینی و آجیل و میوههایی که هنوز پیدا میشده و یا آنها را برای آن شب نگهداری میکردهاند به ویژه هندوانه و انار و... پذیرایی میکنند.
گوسفند پرواری برای شب چله
یکی از رسم و رسوم قدیم مردم شهرستان فردوس این بود که تقریبا همه خانوادهها برای تأمین گوشت خود یک یا چند گوسفند را در منزل پروار میکردند تا موقع نیاز گوشت آن را مصرف کنند اما یکی از این گوسفندهای پرواری مخصوص شب چله بود که پس از ذبح، گوشت آن را ریز ریز و در دیگ ریگی "دیگ چدنی" قورمه میکردند.
وقتی نانهای محلی را با روغنهای داغ داخل دیگ گوشت چرب میکردند واقعا خوردن داشت، گوشتهای قورمه نیز با همان نانهای چرب میل میشد.
"کف زنی" آئین سنتی شب چله
یکی از آیینهای ویژه شب یلدا در استان خراسان جنوبی بویژه شهرستان قاینات برگزاری مراسم "کف زدن" است.
"کف" نوعى شیرینى است که با زدنِ آب "چوبک" و شیرین کردن آن به دست مىآید. برای تهیه این شیرینی محلی مقدارى "چوبک" یا "بیخ" (که ریشه نوعی گیاه صحرایی است) را کوبیده و چند بار در آب میجوشانند و چون این آب تلخ است، آن را عوض میکنند و مجدداً مىجوشانند.
این کار را آنقدر تکرار مىکنند که تلخی آب گرفته شود و هیچ طعمى نداشته باشد. این آب را مىگذارند سرد شود، آنگاه آن را در ظرف بزرگی که بهتر است تغار سفالی باشد، مىریزند.
مردان و جوانان فامیل با دستهای از چوبهای نازک درخت انار به نام "دسته گز" این مایع را آنقدر هم میزنند تا به صورت کف درآید، البته این کار باید در محیط سرد صورت گیرد و معمولا هم زدن با آهنگ خاصی ادامه مییابد تا "کف" سفت شود.
آنگاه مقدارى شیره انگور یا شیره شکر و یا پودر شکر را به تدریج به آن اضافه میکنند و زدن کف را ادامه مىدهند تا خوب مخلوط شود و "کف" شیرین شود.
وقتى که "کف" از هر جهت آماده شد آن را در ظرفهایى مىکشند و روى آن را مغز کوبیده گردو، بادام، پسته و تخم رازیانه (بادیان) مىپاشند و با سرانگشت آن را مىخورند.
"کفى" که بدین سان به دست مىآید خوراکىِ شیرین، لذیذ، مطبوع، معطّر و خوشگوارى است که مقدار زیادى از آن را مىتوان خورد. قبل از آنکه "کف" را شیرین کنند؛ براى شوخى و تفریح گاهى مقدارى از آن را به سر و صورت یکدیگر مىمالند و چون این کف رنگ و طعم و بویى ندارد؛ آزارى به کسى نمىرساند.
این عمل باعث خنده و موجبى براى تفریح است. گاهی نیز در شبهای برفی برای شگون مقداری از کف را روی برفها میریزند.
استقبال با عطر سپند
شب یلدا از جمله شبهای خاطره انگیز در اولین شب از فصل زمستان با برپایی مراسم خاص برگزار میشود. آرین شهر و روستاهای همجوار آن نیز از این قاعده مستثنا نیست، از چند روز قبل خانوادهها مشغول تدارک آجیل، میوه و شیرینی یا برپایی مهمانی هستند.
در این شب کوچک ترها برای ادای احترام و عرض ادب به همراه خانواده به دیدار بزرگ ترها به خصوص خانواده پدربزرگها و مادربزرگها میروند و با ورود خانوادههای کوچکتر به منزل بزرگترها مادربزرگ خانواده با آتش سپند و بوی عطر گل محمدی به استقبال آنها میآید و این سپند را برای رفع گرفتاریها و بلا دور سر همه میچرخاند و با ذکر صلوات حال و هوای خاصی به آن منزل میدهد.
شاهنامه خوانی از سنتهای چله نشینی
یکی دیگر از سنتهای مردمان خراسان در شب چله خواندن شاهنامه فردوسی در این شب است، که هنوز هم در برخی از خانوادههای قدیمی رواج دارد.
هدیه عروس در شب یلدا
هدیه و خوراکی بردن به خانه عروس از جمله مراسمی است که مردم خراسان جنوبی در شب یلدا انجام میدهند. در شب یلدا خانواده داماد برای دخترانی که تازگی نامزد کردهاند هدایایی میفرستند و به این صورت خانواده عروس و داماد دور هم جمع میشوند و بلندترین شب سال را جشن میگیرند.
این هدایا شامل؛ سینی میوه و تنقلات، پارچه و لباسهای نو میباشد که داماد برای تازه عروس خود میبرد.
شب زنده داری و بازی در شب یلدا
در شب یلدا خانوادهها و بزرگهای فامیل دور هم جمع میشوند و با خواندن شعر و داستان، شیرینی و آجیل خوردن و بازی کردن بلندترین شب سال را سپری میکنند. البته برای این شب آجیلهای خانگی چون برگههای میوه نیز تهیه میشود.
شب زنده داری و مهمانی گرفتن از سالهای پیش در استان خراسان جنوبی رسم بوده و هنوز هم این مراسمها در میان مردم وجود دارد.
در شب یلدا بازیهای دسته جمعی چون گل یا پوچ، طرح معما، چیستان، بازگویی قصه و نقل داستانهای قدیمی توسط بزرگان فامیل باب است و این بازیها در بیرجند و دیگر شهرستانهای خراسان جنوبی انجام میشود.
مراسم شب چله در خراسان جنوبی با سادگی و در میان جمع گرم خانواده و فامیل انجام میگیرد و مردمان این مرز و بوم این شب را با شادمانی و مراسم خاص خود سپری می کنند.
انتهای پیام/
آیینهای شب یلدا گرچه در گذر ایام دستخوش تغییراتی شده است اما همچنان در سنتهای مناطق مختلف کشور مورد توجه قرار دارد.
شب اول زمستان را شب چله یا شب یلدا میگویند و مردم از روزگاران قدیم این شب را گرامی داشته و جشن میگیرند و اقوام و خویشان دور هم در خانه بزرگتر فامیل جمع شده و به شادی میپردازند بعضی نیز خود را با دایره زدن و خواندن چهار بیتی مشغول میکنند، صاحبخانه از آنها با انواع شیرینی و آجیل و میوههایی که هنوز پیدا میشده و یا آنها را برای آن شب نگهداری میکردهاند به ویژه هندوانه و انار و... پذیرایی میکنند.
گوسفند پرواری برای شب چله
یکی از رسم و رسوم قدیم مردم شهرستان فردوس این بود که تقریبا همه خانوادهها برای تأمین گوشت خود یک یا چند گوسفند را در منزل پروار میکردند تا موقع نیاز گوشت آن را مصرف کنند اما یکی از این گوسفندهای پرواری مخصوص شب چله بود که پس از ذبح، گوشت آن را ریز ریز و در دیگ ریگی "دیگ چدنی" قورمه میکردند.
وقتی نانهای محلی را با روغنهای داغ داخل دیگ گوشت چرب میکردند واقعا خوردن داشت، گوشتهای قورمه نیز با همان نانهای چرب میل میشد.
"کف زنی" آئین سنتی شب چله
یکی از آیینهای ویژه شب یلدا در استان خراسان جنوبی بویژه شهرستان قاینات برگزاری مراسم "کف زدن" است.
"کف" نوعى شیرینى است که با زدنِ آب "چوبک" و شیرین کردن آن به دست مىآید. برای تهیه این شیرینی محلی مقدارى "چوبک" یا "بیخ" (که ریشه نوعی گیاه صحرایی است) را کوبیده و چند بار در آب میجوشانند و چون این آب تلخ است، آن را عوض میکنند و مجدداً مىجوشانند.
این کار را آنقدر تکرار مىکنند که تلخی آب گرفته شود و هیچ طعمى نداشته باشد. این آب را مىگذارند سرد شود، آنگاه آن را در ظرف بزرگی که بهتر است تغار سفالی باشد، مىریزند.
مردان و جوانان فامیل با دستهای از چوبهای نازک درخت انار به نام "دسته گز" این مایع را آنقدر هم میزنند تا به صورت کف درآید، البته این کار باید در محیط سرد صورت گیرد و معمولا هم زدن با آهنگ خاصی ادامه مییابد تا "کف" سفت شود.
آنگاه مقدارى شیره انگور یا شیره شکر و یا پودر شکر را به تدریج به آن اضافه میکنند و زدن کف را ادامه مىدهند تا خوب مخلوط شود و "کف" شیرین شود.
وقتى که "کف" از هر جهت آماده شد آن را در ظرفهایى مىکشند و روى آن را مغز کوبیده گردو، بادام، پسته و تخم رازیانه (بادیان) مىپاشند و با سرانگشت آن را مىخورند.
"کفى" که بدین سان به دست مىآید خوراکىِ شیرین، لذیذ، مطبوع، معطّر و خوشگوارى است که مقدار زیادى از آن را مىتوان خورد. قبل از آنکه "کف" را شیرین کنند؛ براى شوخى و تفریح گاهى مقدارى از آن را به سر و صورت یکدیگر مىمالند و چون این کف رنگ و طعم و بویى ندارد؛ آزارى به کسى نمىرساند.
این عمل باعث خنده و موجبى براى تفریح است. گاهی نیز در شبهای برفی برای شگون مقداری از کف را روی برفها میریزند.
استقبال با عطر سپند
شب یلدا از جمله شبهای خاطره انگیز در اولین شب از فصل زمستان با برپایی مراسم خاص برگزار میشود. آرین شهر و روستاهای همجوار آن نیز از این قاعده مستثنا نیست، از چند روز قبل خانوادهها مشغول تدارک آجیل، میوه و شیرینی یا برپایی مهمانی هستند.
در این شب کوچک ترها برای ادای احترام و عرض ادب به همراه خانواده به دیدار بزرگ ترها به خصوص خانواده پدربزرگها و مادربزرگها میروند و با ورود خانوادههای کوچکتر به منزل بزرگترها مادربزرگ خانواده با آتش سپند و بوی عطر گل محمدی به استقبال آنها میآید و این سپند را برای رفع گرفتاریها و بلا دور سر همه میچرخاند و با ذکر صلوات حال و هوای خاصی به آن منزل میدهد.
شاهنامه خوانی از سنتهای چله نشینی
یکی دیگر از سنتهای مردمان خراسان در شب چله خواندن شاهنامه فردوسی در این شب است، که هنوز هم در برخی از خانوادههای قدیمی رواج دارد.
هدیه عروس در شب یلدا
هدیه و خوراکی بردن به خانه عروس از جمله مراسمی است که مردم خراسان جنوبی در شب یلدا انجام میدهند. در شب یلدا خانواده داماد برای دخترانی که تازگی نامزد کردهاند هدایایی میفرستند و به این صورت خانواده عروس و داماد دور هم جمع میشوند و بلندترین شب سال را جشن میگیرند.
این هدایا شامل؛ سینی میوه و تنقلات، پارچه و لباسهای نو میباشد که داماد برای تازه عروس خود میبرد.
شب زنده داری و بازی در شب یلدا
در شب یلدا خانوادهها و بزرگهای فامیل دور هم جمع میشوند و با خواندن شعر و داستان، شیرینی و آجیل خوردن و بازی کردن بلندترین شب سال را سپری میکنند. البته برای این شب آجیلهای خانگی چون برگههای میوه نیز تهیه میشود.
شب زنده داری و مهمانی گرفتن از سالهای پیش در استان خراسان جنوبی رسم بوده و هنوز هم این مراسمها در میان مردم وجود دارد.
در شب یلدا بازیهای دسته جمعی چون گل یا پوچ، طرح معما، چیستان، بازگویی قصه و نقل داستانهای قدیمی توسط بزرگان فامیل باب است و این بازیها در بیرجند و دیگر شهرستانهای خراسان جنوبی انجام میشود.
مراسم شب چله در خراسان جنوبی با سادگی و در میان جمع گرم خانواده و فامیل انجام میگیرد و مردمان این مرز و بوم این شب را با شادمانی و مراسم خاص خود سپری می کنند.
انتهای پیام/
آیینهای شب یلدا گرچه در گذر ایام دستخوش تغییراتی شده است اما همچنان در سنتهای مناطق مختلف کشور مورد توجه قرار دارد.
شب اول زمستان را شب چله یا شب یلدا میگویند و مردم از روزگاران قدیم این شب را گرامی داشته و جشن میگیرند و اقوام و خویشان دور هم در خانه بزرگتر فامیل جمع شده و به شادی میپردازند بعضی نیز خود را با دایره زدن و خواندن چهار بیتی مشغول میکنند، صاحبخانه از آنها با انواع شیرینی و آجیل و میوههایی که هنوز پیدا میشده و یا آنها را برای آن شب نگهداری میکردهاند به ویژه هندوانه و انار و... پذیرایی میکنند.
گوسفند پرواری برای شب چله
یکی از رسم و رسوم قدیم مردم شهرستان فردوس این بود که تقریبا همه خانوادهها برای تأمین گوشت خود یک یا چند گوسفند را در منزل پروار میکردند تا موقع نیاز گوشت آن را مصرف کنند اما یکی از این گوسفندهای پرواری مخصوص شب چله بود که پس از ذبح، گوشت آن را ریز ریز و در دیگ ریگی "دیگ چدنی" قورمه میکردند.
وقتی نانهای محلی را با روغنهای داغ داخل دیگ گوشت چرب میکردند واقعا خوردن داشت، گوشتهای قورمه نیز با همان نانهای چرب میل میشد.
"کف زنی" آئین سنتی شب چله
یکی از آیینهای ویژه شب یلدا در استان خراسان جنوبی بویژه شهرستان قاینات برگزاری مراسم "کف زدن" است.
"کف" نوعى شیرینى است که با زدنِ آب "چوبک" و شیرین کردن آن به دست مىآید. برای تهیه این شیرینی محلی مقدارى "چوبک" یا "بیخ" (که ریشه نوعی گیاه صحرایی است) را کوبیده و چند بار در آب میجوشانند و چون این آب تلخ است، آن را عوض میکنند و مجدداً مىجوشانند.
این کار را آنقدر تکرار مىکنند که تلخی آب گرفته شود و هیچ طعمى نداشته باشد. این آب را مىگذارند سرد شود، آنگاه آن را در ظرف بزرگی که بهتر است تغار سفالی باشد، مىریزند.
مردان و جوانان فامیل با دستهای از چوبهای نازک درخت انار به نام "دسته گز" این مایع را آنقدر هم میزنند تا به صورت کف درآید، البته این کار باید در محیط سرد صورت گیرد و معمولا هم زدن با آهنگ خاصی ادامه مییابد تا "کف" سفت شود.
آنگاه مقدارى شیره انگور یا شیره شکر و یا پودر شکر را به تدریج به آن اضافه میکنند و زدن کف را ادامه مىدهند تا خوب مخلوط شود و "کف" شیرین شود.
وقتى که "کف" از هر جهت آماده شد آن را در ظرفهایى مىکشند و روى آن را مغز کوبیده گردو، بادام، پسته و تخم رازیانه (بادیان) مىپاشند و با سرانگشت آن را مىخورند.
"کفى" که بدین سان به دست مىآید خوراکىِ شیرین، لذیذ، مطبوع، معطّر و خوشگوارى است که مقدار زیادى از آن را مىتوان خورد. قبل از آنکه "کف" را شیرین کنند؛ براى شوخى و تفریح گاهى مقدارى از آن را به سر و صورت یکدیگر مىمالند و چون این کف رنگ و طعم و بویى ندارد؛ آزارى به کسى نمىرساند.
این عمل باعث خنده و موجبى براى تفریح است. گاهی نیز در شبهای برفی برای شگون مقداری از کف را روی برفها میریزند.
استقبال با عطر سپند
شب یلدا از جمله شبهای خاطره انگیز در اولین شب از فصل زمستان با برپایی مراسم خاص برگزار میشود. آرین شهر و روستاهای همجوار آن نیز از این قاعده مستثنا نیست، از چند روز قبل خانوادهها مشغول تدارک آجیل، میوه و شیرینی یا برپایی مهمانی هستند.
در این شب کوچک ترها برای ادای احترام و عرض ادب به همراه خانواده به دیدار بزرگ ترها به خصوص خانواده پدربزرگها و مادربزرگها میروند و با ورود خانوادههای کوچکتر به منزل بزرگترها مادربزرگ خانواده با آتش سپند و بوی عطر گل محمدی به استقبال آنها میآید و این سپند را برای رفع گرفتاریها و بلا دور سر همه میچرخاند و با ذکر صلوات حال و هوای خاصی به آن منزل میدهد.
شاهنامه خوانی از سنتهای چله نشینی
یکی دیگر از سنتهای مردمان خراسان در شب چله خواندن شاهنامه فردوسی در این شب است، که هنوز هم در برخی از خانوادههای قدیمی رواج دارد.
هدیه عروس در شب یلدا
هدیه و خوراکی بردن به خانه عروس از جمله مراسمی است که مردم خراسان جنوبی در شب یلدا انجام میدهند. در شب یلدا خانواده داماد برای دخترانی که تازگی نامزد کردهاند هدایایی میفرستند و به این صورت خانواده عروس و داماد دور هم جمع میشوند و بلندترین شب سال را جشن میگیرند.
این هدایا شامل؛ سینی میوه و تنقلات، پارچه و لباسهای نو میباشد که داماد برای تازه عروس خود میبرد.
شب زنده داری و بازی در شب یلدا
در شب یلدا خانوادهها و بزرگهای فامیل دور هم جمع میشوند و با خواندن شعر و داستان، شیرینی و آجیل خوردن و بازی کردن بلندترین شب سال را سپری میکنند. البته برای این شب آجیلهای خانگی چون برگههای میوه نیز تهیه میشود.
شب زنده داری و مهمانی گرفتن از سالهای پیش در استان خراسان جنوبی رسم بوده و هنوز هم این مراسمها در میان مردم وجود دارد.
در شب یلدا بازیهای دسته جمعی چون گل یا پوچ، طرح معما، چیستان، بازگویی قصه و نقل داستانهای قدیمی توسط بزرگان فامیل باب است و این بازیها در بیرجند و دیگر شهرستانهای خراسان جنوبی انجام میشود.
مراسم شب چله در خراسان جنوبی با سادگی و در میان جمع گرم خانواده و فامیل انجام میگیرد و مردمان این مرز و بوم این شب را با شادمانی و مراسم خاص خود سپری می کنند.
انتهای پیام/
,
آیینهای شب یلدا گرچه در گذر ایام دستخوش تغییراتی شده است اما همچنان در سنتهای مناطق مختلف کشور مورد توجه قرار دارد.
,,
شب اول زمستان را شب چله یا شب یلدا میگویند و مردم از روزگاران قدیم این شب را گرامی داشته و جشن میگیرند و اقوام و خویشان دور هم در خانه بزرگتر فامیل جمع شده و به شادی میپردازند بعضی نیز خود را با دایره زدن و خواندن چهار بیتی مشغول میکنند، صاحبخانه از آنها با انواع شیرینی و آجیل و میوههایی که هنوز پیدا میشده و یا آنها را برای آن شب نگهداری میکردهاند به ویژه هندوانه و انار و... پذیرایی میکنند.
,,
گوسفند پرواری برای شب چله
,یکی از رسم و رسوم قدیم مردم شهرستان فردوس این بود که تقریبا همه خانوادهها برای تأمین گوشت خود یک یا چند گوسفند را در منزل پروار میکردند تا موقع نیاز گوشت آن را مصرف کنند اما یکی از این گوسفندهای پرواری مخصوص شب چله بود که پس از ذبح، گوشت آن را ریز ریز و در دیگ ریگی "دیگ چدنی" قورمه میکردند.
,وقتی نانهای محلی را با روغنهای داغ داخل دیگ گوشت چرب میکردند واقعا خوردن داشت، گوشتهای قورمه نیز با همان نانهای چرب میل میشد.
,,
"کف زنی" آئین سنتی شب چله
,یکی از آیینهای ویژه شب یلدا در استان خراسان جنوبی بویژه شهرستان قاینات برگزاری مراسم "کف زدن" است.
,"کف" نوعى شیرینى است که با زدنِ آب "چوبک" و شیرین کردن آن به دست مىآید. برای تهیه این شیرینی محلی مقدارى "چوبک" یا "بیخ" (که ریشه نوعی گیاه صحرایی است) را کوبیده و چند بار در آب میجوشانند و چون این آب تلخ است، آن را عوض میکنند و مجدداً مىجوشانند.
,این کار را آنقدر تکرار مىکنند که تلخی آب گرفته شود و هیچ طعمى نداشته باشد. این آب را مىگذارند سرد شود، آنگاه آن را در ظرف بزرگی که بهتر است تغار سفالی باشد، مىریزند.
,مردان و جوانان فامیل با دستهای از چوبهای نازک درخت انار به نام "دسته گز" این مایع را آنقدر هم میزنند تا به صورت کف درآید، البته این کار باید در محیط سرد صورت گیرد و معمولا هم زدن با آهنگ خاصی ادامه مییابد تا "کف" سفت شود.
,آنگاه مقدارى شیره انگور یا شیره شکر و یا پودر شکر را به تدریج به آن اضافه میکنند و زدن کف را ادامه مىدهند تا خوب مخلوط شود و "کف" شیرین شود.
,وقتى که "کف" از هر جهت آماده شد آن را در ظرفهایى مىکشند و روى آن را مغز کوبیده گردو، بادام، پسته و تخم رازیانه (بادیان) مىپاشند و با سرانگشت آن را مىخورند.
,"کفى" که بدین سان به دست مىآید خوراکىِ شیرین، لذیذ، مطبوع، معطّر و خوشگوارى است که مقدار زیادى از آن را مىتوان خورد. قبل از آنکه "کف" را شیرین کنند؛ براى شوخى و تفریح گاهى مقدارى از آن را به سر و صورت یکدیگر مىمالند و چون این کف رنگ و طعم و بویى ندارد؛ آزارى به کسى نمىرساند.
,این عمل باعث خنده و موجبى براى تفریح است. گاهی نیز در شبهای برفی برای شگون مقداری از کف را روی برفها میریزند.
,,
استقبال با عطر سپند
,شب یلدا از جمله شبهای خاطره انگیز در اولین شب از فصل زمستان با برپایی مراسم خاص برگزار میشود. آرین شهر و روستاهای همجوار آن نیز از این قاعده مستثنا نیست، از چند روز قبل خانوادهها مشغول تدارک آجیل، میوه و شیرینی یا برپایی مهمانی هستند.
,در این شب کوچک ترها برای ادای احترام و عرض ادب به همراه خانواده به دیدار بزرگ ترها به خصوص خانواده پدربزرگها و مادربزرگها میروند و با ورود خانوادههای کوچکتر به منزل بزرگترها مادربزرگ خانواده با آتش سپند و بوی عطر گل محمدی به استقبال آنها میآید و این سپند را برای رفع گرفتاریها و بلا دور سر همه میچرخاند و با ذکر صلوات حال و هوای خاصی به آن منزل میدهد.
,,
شاهنامه خوانی از سنتهای چله نشینی
,یکی دیگر از سنتهای مردمان خراسان در شب چله خواندن شاهنامه فردوسی در این شب است، که هنوز هم در برخی از خانوادههای قدیمی رواج دارد.
,,
هدیه عروس در شب یلدا
,هدیه و خوراکی بردن به خانه عروس از جمله مراسمی است که مردم خراسان جنوبی در شب یلدا انجام میدهند. در شب یلدا خانواده داماد برای دخترانی که تازگی نامزد کردهاند هدایایی میفرستند و به این صورت خانواده عروس و داماد دور هم جمع میشوند و بلندترین شب سال را جشن میگیرند.
,این هدایا شامل؛ سینی میوه و تنقلات، پارچه و لباسهای نو میباشد که داماد برای تازه عروس خود میبرد.
,,
شب زنده داری و بازی در شب یلدا
,در شب یلدا خانوادهها و بزرگهای فامیل دور هم جمع میشوند و با خواندن شعر و داستان، شیرینی و آجیل خوردن و بازی کردن بلندترین شب سال را سپری میکنند. البته برای این شب آجیلهای خانگی چون برگههای میوه نیز تهیه میشود.
,شب زنده داری و مهمانی گرفتن از سالهای پیش در استان خراسان جنوبی رسم بوده و هنوز هم این مراسمها در میان مردم وجود دارد.
,در شب یلدا بازیهای دسته جمعی چون گل یا پوچ، طرح معما، چیستان، بازگویی قصه و نقل داستانهای قدیمی توسط بزرگان فامیل باب است و این بازیها در بیرجند و دیگر شهرستانهای خراسان جنوبی انجام میشود.
,,
مراسم شب چله در خراسان جنوبی با سادگی و در میان جمع گرم خانواده و فامیل انجام میگیرد و مردمان این مرز و بوم این شب را با شادمانی و مراسم خاص خود سپری می کنند.
,,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه